
Uzależniona od Przyjaciela Mafii Mojego Taty
Oguike Queeneth · Zakończone · 109.2k słów
Wstęp
„Chcesz, żeby przyjaciel twojego taty dotknął twojej małej cipki?” zapytał, szarpiąc mnie za włosy, a ja skinęłam głową.
„Słowa,” rozkazał, a moc bijąca z jego głosu wywołała dreszcze w mojej cipce.
„Proszę, potrzebuję, żebyś wypełnił moją cipkę swoim kutasem.” błagałam z trudem łapiąc oddech.
„Dobra dziewczynka. Teraz rozłóż nogi dla mnie.” Posłuchałam, rozkładając nogi i pokazując mu moją lśniącą mokrą cipkę.
Po spędzeniu jednej niesamowitej nocy z nieznajomym, którego poznała w klubie BDSM, Abigail Laurent nigdy nie przypuszczała, że ich drogi znów się skrzyżują. Kilka miesięcy później spotkała go ponownie na przyjęciu u swojego taty. Przypadkowo odkryła, że przespała się z przyjacielem swojego ojca, który jest mafijnym bossem.
On jest donem mafii. Ona go pragnie, a on pragnie jej. Ale czy ich płomień miłości spali granice zakazanych więzów?
Rozdział 1
Rozdział 1: Smakujesz Tak Dobrze
Abigail
Siedziałam w jednym z nocnych klubów w mieście, popijając drinka, gdy nagle światła przygasły, rzucając czerwony blask na podłogę klubu. W tle cicho grała zmysłowa muzyka, do której dołączył stukot obcasów striptizerki, wchodzącej na scenę.
Była to bardzo piękna kobieta, ubrana w delikatny i przezroczysty materiał, który ledwo zakrywał ciało, o jakim mogłam tylko marzyć. Przyciągnęła uwagę każdego w klubie, w tym moją, a wszystkie pary oczu były skierowane na nią, z wyjątkiem jednej. Ten konkretny klub nocny znajdował się we wschodniej części miasta i był pełen podejrzanych postaci, a nowi goście nie pojawiali się często.
Mężczyzna, który teraz na mnie patrzył, z pewnością nie był stałym bywalcem. Podniosłam głowę, napotykając wzrok nieznajomego, zanim odwróciłam spojrzenie z powrotem na kobietę na scenie. Miał ciało wojownika, rękawy podwinięte do łokci, odsłaniając tatuaże na silnych przedramionach. Opierał się o poręcz, trzymając w obu rękach kieliszek wina. Chociaż jego twarz była częściowo ukryta w ciemnych cieniach, mogłam powiedzieć, że był bardzo przystojnym mężczyzną i wyglądał, jakby czegoś ode mnie chciał.
Po kilku chwilach cieszenia się tańcem i dodatkowym łyku mojego drinka, zapomniałam o nieznajomym, aż muzyka ucichła i poczułam jego obecność, zanim go zobaczyłam. Nie podobało mi się, że nie zauważyłam, jak się zbliża. Był zaledwie kilka kroków ode mnie. Jestem przyzwyczajona do tego, że mężczyźni mnie podchodzą, ale nie tacy, którzy wyglądają jak on.
Z bliska mogłam dokładnie mu się przyjrzeć, był najprzystojniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek widziałam, jego oczy były ciemne, a tatuaże jeszcze ciemniejsze. Skomplikowane wzory biegły od jego szyi aż po palce, które obejmowały kieliszek. Pierścień na jego palcu wskazującym stukał o szkło, gdy usiadł obok mnie, rozkładając ramię na oparciu sofy, jakby czuł się tu jak u siebie. Był odważny i to mi się podobało.
Odwróciłam się do niego, zakładając nogę na nogę, a jego oczy opadły na moje uda, przyglądając się tatuażowi na mojej skórze, z uśmiechem na ustach. Mogłam powiedzieć, że podobało mu się to, co widział, a jeszcze bardziej, gdy przesunęłam się bliżej niego. Wzięłam jego nadgarstek, prowadząc jego dłoń do mojej twarzy. Obserwował mnie uważnie, nie odrywając ode mnie wzroku.
„Woda?” zapytałam, cofając rękę.
Nie działał pod wpływem pijanego zaufania, był trzeźwy, przytomny, a jego zamiary były jasne.
„Nie piję dużo.” powiedział, a jego głos był głęboki i seksowny.
Przeszedł mnie dreszcz, i to nie tylko z powodu tego, jak dobrze brzmiał, emanował mocą, jakiej nigdy wcześniej nie czułam. Jego kostki były pokryte bliznami, ale zakryte czarnym tuszem. Jego ręce były stabilne, zbyt stabilne, by uznać je za normalne. Wyglądał na wyszkolonego, ale nie miałam pojęcia.
„Ja też,” powiedziałam, biorąc łyk mojego koniaku.
Uśmiechnął się do mnie, pokazując głębokie dołeczki na policzkach. Te niewinne małe wgłębienia były dziecinne, coś, czego nie spodziewałam się u mężczyzny zbudowanego jak on.
„Czego chcesz?” zapytałam, decydując się pominąć wszystkie formalności i sięgnęłam, by odstawić kieliszek na stół.
„Myślę, że wiesz.” wyszeptał powoli, jego oczy przeskakując między moimi a moimi ustami.
Podniósł rękę, by pogłaskać mój policzek kostkami palców. Jego oczy błyszczały rozbawieniem, wiedząc, że powoli wpadałam w jego pułapkę. Moje serce przyspieszyło, a ja przełknęłam nerwy, które starałam się ukryć. Nie mógł wiedzieć, że nie byłam tak pewna siebie, jak udawałam. To był mój pierwszy raz, kiedy rozmawiałam z mężczyzną dłużej niż trzydzieści sekund, odkąd pamiętam. Byłam wewnętrznie rozbita.
„Naprawdę?” powiedziałam, niemal drżąc, gdy jego palce głaskały skórę po boku mojej szyi.
Mężczyzna, którego właśnie poznałam, sprawiał, że moje ciało reagowało na jego dotyk, nawet nie znałam jego imienia, ale nie obchodziło mnie to. Moja cipka pulsowała i wtedy wiedziałam, że to on jest tym, z którym chcę się dziś przespać.
„Jak masz na imię?” zapytał, rysując nieznany wzór na mojej skórze, jego oczy śledziły jego palce.
„Jak masz na imię?” zapytałam, zbliżając się do niego. Boże, jak on pachnie. Uśmiechnął się, patrząc na mnie zmysłowymi oczami.
„Jestem pewien, że zapytałem pierwszy.” mruknął.
„Nie obchodzi mnie to,” powiedziałam, kładąc rękę na jego udzie.
Był atletyczny, to było bardzo oczywiste, ale zastanawiałam się, czy reszta jego ciała również była ozdobiona ciemnymi tatuażami i musiałam to zobaczyć.
„Luciano,” powiedział bez wahania, zaskakując mnie.
Wow, uwielbiam to imię. Zatrzymałam się na chwilę, zastanawiając się nad tym. Czy naprawdę chciałam iść tą drogą z nim? Czy chciałam przespać się z mężczyzną, a następnego dnia opuścić miasto i nigdy więcej go nie zobaczyć? Tak, oczywiście, że tego chciałam. Chwycił mnie delikatnie za policzek, ale wystarczająco mocno, by skierować moją głowę w jego stronę. Pochylił się i wyszeptał.
„Chcę znać imię kobiety, z którą będę się dziś pieprzył.”
„Wow, odważnie, naprawdę?” mruknęłam pod nosem.
Nigdy wcześniej żaden mężczyzna nie powiedział mi czegoś takiego i nie wstydziłam się przyznać, że mi się to podobało. Światła przygasły, na scenę weszła kolejna tancerka, a on nadal patrzył na mnie.
„Grasz twardo?” wyszeptał.
„Odważnie byłoby rzucić cię na ten stół i zapewnić wszystkim inną formę rozrywki. Nie sądzę, żebyś tego chciał, prawda?” Bawił się moimi włosami, kręcąc kosmyk wokół swoich wytatuowanych palców.
Wzięłam głęboki oddech, mimowolnie wyobrażając sobie scenę, w której przyciska moją twarz do szklanego stołu i pieprzy mnie od tyłu. Myśl była natrętna i zbyt żywa, by czuć się komfortowo. Bardzo mi się to podobało.
„Odważnie byłoby dotknąć cię tutaj.” mruknął, pozwalając, by tył jego palców musnął moją obojczyk.
„I tutaj,” przesunął się do mojego odsłoniętego dekoltu, delikatnie dotykając skóry, a ja mu na to pozwoliłam, bo był cholernie gorący.
„Wiedząc, że wszyscy ci mężczyźni patrzą.” Skinął głową w prawo, w kierunku grupy mężczyzn, na których nawet nie patrzył, a oni udawali, że są zajęci, gdy ich przyłapałam.
„Abigail,” wymamrotałam, odsuwając na bok swoje zahamowania, on zaśmiał się, a jego ciemne oczy wirowały pożądaniem.
„Takie piękne imię dla cudownej damy.” mruknął.
„Abigail” powiedział, testując je na swoim języku, a moje imię nigdy nie brzmiało tak dobrze.
„Odważnie byłoby…” przerwał, głaszcząc rąbek mojej sukienki, jego oczy spotkały moje i na chwilę spojrzały na moje usta. Zobaczyłam pytanie, zastanowiłam się nad tym jeszcze raz. Zasługiwałam na to, by się rozluźnić na jedną noc i skinęłam głową.
Nie czekał, zobaczył okazję i nie tracił czasu, chwytając mnie za talię.
„Zamierzam cię pocałować, Abigail.”
Z ręką zaciśniętą pod moim uchem, pochylił się i pocałował mnie. Ledwo miałam czas, by to zrozumieć, ale pozwoliłam swojemu ciału się rozluźnić. Jego usta były pełne, miękkie i czuły się tak cholernie dobrze, że nie mogłam powstrzymać się od cichego jęku. Nie minęło tak dużo czasu, odkąd byłam pocałowana, a nie powinno to czuć się tak wstrząsająco, jak to zrobiło. Chwycił moją szczękę, ustawiając moją głowę, by pogłębić pocałunek, prądy przyjemności przeszły przez mnie, prosto do mojej cipki i musiałam ścisnąć uda.
„Cholera,” wyszeptał, nie odrywając ust od moich.
„Jeśli twój pocałunek czuje się tak…” urwał, jego duże ręce trzymały moje biodra i delikatnie ścisnęły.
Uśmiechnęłam się do niego, mając jeden smak i chcąc więcej i więcej. Chwyciłam tył jego głowy, popychając jego usta głębiej w moje. Był dobrym całującym. Drzwi były już ciemne, gdy się odsunęłam, ale na tyle jasne, by zobaczyć erekcję napinającą się przeciwko jego spodniom. Był twardy między nogami, przyciśnięty do swojego ciała i okryty cienkim materiałem. Rozmiar jego penisa prawie mnie przestraszył. Co, do cholery, miałam zrobić z tym wszystkim?
Oblizał usta i było oczywiste, że pocałunek zostawił go trochę oszołomionego. Jak na trzeźwego mężczyznę, jego oczy były dość niskie i dobrze było wiedzieć, że nie tylko ja byłam dotknięta. W rzeczywistości, wydawał się bardziej dotknięty niż ja.
„Smakujesz tak dobrze.” wyszeptał, a potem pocałował moją szyję. Byłam przekonana, że gdybyśmy byli sami, moje ubrania dawno by zniknęły.
Moje serce wciąż biło jak szalone, a mój umysł wirował zbyt wieloma myślami, ale ponad to wszystko, wiedziałam, że nie zamierzam opuścić tego mężczyzny tej nocy. Tak po prostu, stałam się gliną w jego rękach. Do formowania i używania, jak tylko chciał. Dopóki dostanę orgazm, nie miałam problemu z zanurzeniem się w nieznane terytorium.
Wyjął portfel i wyciągnął trochę pieniędzy, kładąc je na stole. Wtedy zdałam sobie sprawę, że płacił za mój drink, którego nie skończyłam. Wstał i wyciągnął do mnie rękę, a gdy pozwoliłam, by moja dłoń dotknęła jego, wiedziałam, że nie ma już odwrotu. Między nami była cicha zgoda, gdy prowadził mnie przez tłumy w klubie, prowadząc mnie przez ciała i upewniając się, że nie wpadniemy na nikogo.
Podążałam za nim, mentalnie przygotowując się na to, co miał dla mnie w zanadrzu.
Ostatnie Rozdziały
#110 Rozdział 110: Przeproś ją
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#109 Rozdział 109: Zawsze będę ostrożny
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#108 Rozdział 108: Ponieważ jesteś mój
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#107 Rozdział 107: Chcesz, żebym cię wyssał?
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#106 Rozdział 106: Czy będziesz dla mnie dobry?
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#105 Rozdział 105: Uwielbiam tę sukienkę na tobie
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#104 Rozdział 104: Podkochałeś się w Ambroży?
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#103 Rozdział 103: Wyglądasz seksownie
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#102 Rozdział 102: Dobry środek przeciwstresowy
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#101 Rozdział 101: Nie mogę się skupić
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Trylogia Carrero: Od przyjaciół miliarderów do kochanków
ARRICK CARRERO od lat jest dla niej oparciem, najlepszym przyjacielem i obrońcą, ale nawet on nie potrafi dotrzeć do źródła jej narastającej pustki.
Sophie się zagubiła.
I chwyta się czegokolwiek, by zapełnić tę pustkę i wyleczyć to, co ją od środka trawi.
Kiedy Sophie uświadamia sobie, że odpowiedź była przez cały czas tuż na wyciągnięcie ręki, nie jest w stanie przygotować się na emocje Arricka, które wymykają się spod kontroli.
To, co kiedyś było niewinne, nagle staje pod znakiem zapytania – a życie wcale nie zawsze pozwala, by serce miało ostatnie słowo.
Bohaterowie, którzy złamią ci serce – i sobie nawzajem też.
Zawiera treści i język przeznaczone wyłącznie dla dojrzałych czytelników.
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Logan
Logan nagle znalazł swoją przeznaczoną partnerkę! Jedyny problem polega na tym, że ona nie wie, że wilkołaki istnieją, ani że on jest technicznie jej szefem. Szkoda, że nigdy nie potrafił oprzeć się zakazanemu. Który sekret powinien jej wyjawić najpierw?
Elfka i jej Alfa
On jest obsesyjny i potężny Król Wilkołaków, dotknięty Klątwą Entropii Likantropii. Pod zimną i bezwzględną fasadą tylko ona widziała kruchą stronę, dręczoną przez klątwę. Zemsta i wolność były kiedyś jej jedynymi motywacjami, lecz po niezliczonych rundach emocjonalnego przeciągania liny i zakazanej pokusy niewytłumaczalnie zakochała się w mężczyźnie, który ją uwięził. Nienawiść, poświęcenie i determinacja na śmierć i życie splatają się, tworząc ich najbardziej zabójczą więź. Przyszłość spowija mgła — dokąd ostatecznie zaprowadzi ich ta miłość, zrodzona z niewoli?
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Złamana Dziewczyna Rozgrywającego
Ciągle powtarzam sobie, że jest niebezpieczny, że jego typ mnie zrujnuje, ale moje ciało mnie zdradza. Moje tętno przyspiesza, gdy jego dłoń muska moją. Mój żołądek skręca się, gdy jego uwaga zbyt długo się na mnie skupia. I głęboko w środku, boję się, co się stanie, jeśli przestanę od niego uciekać. Bo po raz pierwszy od lat, część mnie zastanawia się, jakby to było znów zaufać mężczyźnie.
Jego gorący oddech sprawia, że wzdycham. „I chciałabym twojego kutasa.”
„Już?”
„Tak.”
„Ostrożnie, Paulina…” ostrzega Adrian. „Jesteś taka ciasna.” Wsuwając jeden gruby palec we mnie, zamykam oczy, gdy dodaje kolejny. Zaciskam się wokół nich, a on cicho się śmieje. „Mój kutas jest o wiele, wiele większy niż to. Myślisz, że dasz radę?”
Moja odpowiedź to bezdech. „Tak…” Prawda jest taka, że mogę naprawdę umrzeć, jeśli nie poczuję go wewnątrz siebie. Pulsuję z potrzeby. „Pieprz mnie, Adrian.”
Z jego piersi wydobywa się ciemny, niski śmiech.
Jego palce wsuwają się głębiej, znajdując idealne, wrażliwe miejsce. Pracuje tam, jego dotyk jest powolny i fachowy. Niedługo potem moje oddechy stają się krótkie i urywane.
„Ungh…” jęczę. „To jest takie dobre…”
Gdzie lód się załamuje
Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.
Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.
Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)
Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
CEO Nad Moim Biurkiem
„Wiem, że tak.”
„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”
„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”
„A jeśli świat stanie w ogniu?”
Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.
„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”
Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.
Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.
Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.
I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.
Aż zaczął się przyglądać.
Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.
Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.
To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.
Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?












