ZŁOWIESZCZA AKADEMIA

ZŁOWIESZCZA AKADEMIA

Antonia Rovayo · Zakończone · 106.5k słów

393
Gorące
1.2k
Wyświetlenia
3
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Katy Riley miała nadzieję, że prestiżowa lokalna akademia będzie schronieniem dla jej sześcioletniego syna, Johna, oferując nowy początek po bolesnym rozwodzie. Znana ze swojej doskonałości, szkoła obiecywała bezpieczeństwo i stabilność. Ale pod jej wypolerowaną fasadą coś jest strasznie nie tak.

Zabronione wejście na teren szkoły i niepokój wywołany żelaznymi kratami w oknach klas sprawiają, że Katy staje się niespokojna. John wraca do domu wyczerpany, jego wspomnienia z dnia są dziwnie puste, a na jego małych ramionach pojawiają się dziwne ślady. Inne dzieci szepczą ze strachu, ich milczenie kryje mrożącą krew w żyłach prawdę.

Gdy strach zaciska swoje szpony, Katy zdaje sobie sprawę, że jej syn jest uwikłany w sieć niebezpieczeństwa. Z czasem uciekającym, musi rozwikłać mroczne sekrety akademii, aby uratować Johna—zanim złowrogie siły kryjące się wewnątrz pochłoną go na zawsze.

Rozdział 1

Katy POV

John zbiega z hukiem po wypolerowanych, drewnianych schodach w swoim nowym mundurku szkolnym Steelfield. Rzucam się na niego z otwartymi ramionami.

„Przytulenie, żebyś rósł duży i silny,” mówię. „Z każdym uściskiem jesteś coraz wyższy. Wiedziałeś o tym?”

„Wiem, mamo. Mówisz mi to każdego ranka.”

Podaję mu jego niebieski wełniany płaszcz. Zawsze lubiłam ten kolor w zestawieniu z jasnymi blond włosami i bladą skórą Johna. Płaszcz jest z zeszłej zimy, ale jeszcze z niego nie wyrósł. John jest mały jak na swój wiek; mając prawie dziewięć lat wygląda bardziej na siedem.

Wychodzimy na błotnistą ścieżkę, zatrzymując się przy krzaku jeżyn, by zerwać kilka owoców.

John liczy, jedząc i śpiewając.

„Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć – żeby żyć.”

„Będzie fajnie,” zachęcam, gdy mijamy boisko szkolne. „Spójrz na tę trawę. W Londynie tego nie miałeś. I mają mały lasek.” Wskazuję na drzewa otaczające boisko. „I pełnowymiarowe bramki.”

„A co, jeśli tata nas znajdzie?” John patrzy na kamienistą ziemię.

„Nie znajdzie. Nie martw się. Jesteśmy tu bezpieczni.”

„Lubię nasz nowy dom,” mówi John. „To rodzinny dom. Jak w Piotrusiu Panu.”

Idziemy dalej w milczeniu, a ptaki przemykają przez ścieżkę.

John mówi, „Cześć, ptaszki. Mieszkacie tutaj? Och – czy zraniłeś nóżkę, mały ptaszku? Mam nadzieję, że szybko wyzdrowiejesz.”

Tereny szkolne naprawdę są piękne – ogromne i otoczone drzewami, z jasną zieloną trawą. Przed nami widać srebrzystą, lśniącą pajęczynę splątaną w drucie ogrodzenia: stary łańcuch rowerowy zagięty, by naprawić dziurę.

Zastanawiam się krótko, dlaczego w ogrodzeniu jest dziura. Na pewno jest jakieś logiczne wytłumaczenie. To doskonała szkoła... Ale nigdy nie widziałam tak wysokiego ogrodzenia wokół szkoły. Przypomina ogrodzenie w zoo.

Czuję się nieswojo, myśląc o dzieciach zamkniętych jak zwierzęta.

Klatka jest bezpieczna. Pomyśl o tym w ten sposób.

Budynek szkoły znajduje się na froncie boiska, to duża wiktoriańska struktura z asfaltowym placem zabaw. Nie ma tu żywych murali, jak w poprzedniej szkole Johna. Tylko ostre, szare ogrodzenia i ogromne, łukowate bramy.

Błyszczący znak mówi:

SZKOŁA STEELFIELD: WYBITNA PLACÓWKA EDUKACYJNA

DYREKTOR: ALAN COCKRUN, BA HONS SEMPER FORTIS – ZAWSZE SILNY

Dolne okna mają kraty, co wydaje się trochę złowrogie i stanowi dziwny paradoks w zestawieniu z dziurami w ogrodzeniu. A jedno okno – małe przy głównych drzwiach – ma zaciemnione szkło, które mieni się w słońcu jak śpiące oko.

Plac zabaw to nieskazitelnie czarne jezioro. Brak śladów hulajnóg czy wdeptanej gumy do żucia. Nigdy nie widziałam tak czystej szkoły.

Podchodzimy do głównej drogi, dołączając do tłumu dzieci walczących o miejsce na chodniku.

Większość dzieci jest uporządkowana i dobrze wychowana. Nie rozmawiają ani się nie bawią. Jednak trzech chłopców wyróżnia się swoimi neonowymi, zaniedbanymi butami, gniewnymi twarzami i gęstymi, czarnymi włosami.

Bracia, decyduję.

Przepychają się i szarpią, walcząc o piłkę. Najwyższy z chłopców zauważa, że John i ja zbliżamy się do alejki. 'Kim jesteście?' Odbija piłkę mocno o beton, patrząc gniewnie.

Kładę rękę na ramieniu Johna. 'Chodź, Johnmo. Prawie jesteśmy.'

Najniższy z trzech chłopców krzyczy, 'Oo, oo. Londyńczycy.'

Wołam za nimi, 'Hej. Hej! Przepraszam—'

Ale oni już biegną, śmiejąc się i przemykając przez bramę szkoły.

Skąd wiedzą, że jesteśmy z Londynu?

'W porządku, mamo,' mówi John.

Moja ręka napina się na jego ramieniu. 'Powinnam coś powiedzieć.'

'Jeszcze mnie nie znają,' szepcze John. 'To wszystko. Kiedy mnie poznają, będzie dobrze.'

Mój mądry ośmiolatek. John zawsze taki był. Bardzo wyczulony na ludzi. Ale martwię się o prześladowania. Wrażliwe dzieci są łatwym celem. Tak mówiły mi służby społeczne.

Będzie mu ciężko...

Gdy trzej czarnowłosi bracia wchodzą na podwórko szkolne, zachodzi niezwykła zmiana. Przestają się przepychać i szarpać, idą rozsądnie, z rękami przy bokach, z zamkniętymi ustami w gniewnych liniach.

John i ja idziemy wzdłuż ogrodzenia, zbliżając się do otwartych bram.

To zabawne – spodziewałam się, że ta nowa akademia będzie lśniąca i nowoczesna. A tu szare ceglane ściany, wieża z dzwonem, łupkowe wieżyczki i kraty.

Odpędzam myśli o więzieniach i nawiedzonych domach i mówię do Johna, 'No, to ekscytujące. Zobacz – jest gra w klasy.'

John nie odpowiada, jego oczy szeroko otwarte na widok cienistych murów.

'To moja szkoła?' pyta, zdezorientowany. 'Wygląda jak stary zamek.'

'No, zamki są fajne. Może będziesz mógł bawić się w rycerzy czy coś. Wiem, że to inne niż poprzednie miejsce.'

'Zamki mają duchy,' szepcze John.

'Oh, nie mają. Poza tym, duzi prawie dziewięcioletni łowcy duchów nie boją się duchów.'

Zbliżamy się do bramy szkoły, która jest ogromna i ma kolce na górze, a ja przybieram jeszcze jaśniejszy ton. 'Będzie ci dziś świetnie, John. Kocham cię bardzo. Trzymaj się, okay? Piątka?'

John daje mi słabą piątkę.

'Czy będziesz w porządku, mamo?' pyta.

Zastanawiam się, czy mój syn czuje, że się mylę... Czasami nawet sam tego nie zauważasz.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Zdeprawowany Anioł - Romans mafijny

Zdeprawowany Anioł - Romans mafijny

27.5k Wyświetlenia · Zakończone · nicolefox859
Znalazłem swojego anioła. A potem połamałem jej skrzydła.

Alexis nigdy nie powinna była postawić stopy w moim świecie.
Tacy faceci jak ja brudzą takie dziewczyny jak ona. Zabieramy im niewinność i rozszarpujemy ją na strzępy.
Ona myśli, że jest twarda. Myśli, że da sobie ze mną radę.
Ale nie ma pojęcia, jak głęboko sięga mój mrok.

Najlepiej było, że wziąłem ją na jedną noc i zostawiłem za sobą.
Cokolwiek więcej byłoby zwyczajnie okrutne.

Myślałem, że widziałem Alexis Wright po raz ostatni.
Więc wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy dwa lata później otwierają się drzwi do mojego gabinetu…
I ona wchodzi.
Dziewczyna, którą zniszczyłem. Dziewczyna, którą pożarłem.

Teraz, kiedy znowu stoi przede mną, mam do niej tylko dwa pytania:
Po pierwsze — co ona tu robi?
A po drugie…
Co ona ma na myśli, mówiąc: „nasze dziecko”?
Moja Siostra Ukradła Mojego Partnera, A Ja Jej Pozwoliłam

Moja Siostra Ukradła Mojego Partnera, A Ja Jej Pozwoliłam

104.1k Wyświetlenia · W trakcie · regalsoul
"Moja siostra grozi, że zabierze mi partnera. A ja pozwalam jej go zatrzymać."
Urodzona bez wilka, Seraphina jest hańbą swojej watahy—aż do pewnej pijanej nocy, która pozostawia ją w ciąży i w małżeństwie z Kieranem, bezwzględnym Alfą, który nigdy jej nie chciał.
Ale ich dziesięcioletnie małżeństwo nie było bajką.
Przez dziesięć lat znosiła upokorzenia: żadnego tytułu Luny, żadnego znaku parowania. Tylko zimne prześcieradła i jeszcze zimniejsze spojrzenia.
Kiedy jej idealna siostra wróciła, Kieran złożył wniosek o rozwód tej samej nocy. A jej rodzina była szczęśliwa widząc jej małżeństwo rozbite.
Seraphina nie walczyła, tylko odeszła w milczeniu. Jednak gdy pojawiło się niebezpieczeństwo, szokujące prawdy wyszły na jaw:
☽ Tamta noc nie była przypadkiem
☽ Jej "defekt" jest w rzeczywistości rzadkim darem
☽ I teraz każdy Alfa—including jej były mąż—będzie walczył, aby ją zdobyć
Szkoda, że ona skończyła z byciem posiadana.


Ryk Kieran wstrząsnął moimi kośćmi, gdy przycisnął mnie do ściany. Jego gorąco przebiło się przez warstwy materiału.
"Seraphina, myślisz, że odejście jest takie łatwe?" Jego zęby musnęły nieoznakowaną skórę mojego gardła. "Ty. Jesteś. Moja."
Gorąca dłoń przesunęła się po moim udzie. "Nikt inny cię nigdy nie dotknie."
"Miałeś dziesięć lat, żeby mnie zdobyć, Alfo." Odsłoniłam zęby w uśmiechu. "Zabawne, że pamiętasz, że jestem twoja... kiedy odchodzę."
Ostatnia Szansa Chorej Luny

Ostatnia Szansa Chorej Luny

1.1m Wyświetlenia · W trakcie · Eve Above Story
Byłam idealną córką dla mojego ojca, wychodząc za mąż za Alfę Alexandra dla dobra mojej rodzimej watahy, mimo że Alexander odmówił oznaczenia mnie i nalegał, że nasze małżeństwo to tylko kontrakt. Potem stałam się idealną Luną dla mojego męża Alfy, wciąż mając nadzieję, że pewnego dnia zdobędę jego uczucie i staniemy się prawdziwym mężem i żoną.
Wszystko zmieniło się w dniu, kiedy dowiedziałam się, że moja wilczyca zapadła w stan uśpienia. Lekarz ostrzegł mnie, że jeśli nie oznaczę lub nie odrzucę Alexandra w ciągu roku, umrę. Jednak ani mój mąż, ani mój ojciec nie przejmowali się na tyle, aby mi pomóc.
W mojej rozpaczy podjęłam decyzję, aby przestać być uległą dziewczyną, jakiej ode mnie oczekiwali.
Wkrótce wszyscy nazywali mnie szaloną, ale właśnie tego chciałam — odrzucenia i rozwodu.
Nie spodziewałam się jednak, że mój kiedyś arogancki mąż pewnego dnia będzie błagał mnie, żebym nie odchodziła...
Alfa i Wynajęta Luna

Alfa i Wynajęta Luna

63.5k Wyświetlenia · Zakończone · VictoryAnne Vice
Towarzyszka?
Dziewczyna z małego miasteczka, Apple, dorastała wiedząc, że wilkołaki i inne nadprzyrodzone istoty są niebezpieczne. Gdy opuszcza swoją przemocową rodzinę, by przeprowadzić się do Crescent City, największego nadprzyrodzonego miasta na Zachodzie, miejsca, gdzie potwory mieszają się ze zwykłą ludnością, słaba ludzka istota taka jak ona jest łatwym łupem. Podczas pełnego przygód poszukiwania pracy, los sprawia, że Apple nieświadomie trafia do Sterling Incorporated, największej watahy wilkołaków na Zachodnim Wybrzeżu. Mając nadzieję na staż lub pracę na poziomie podstawowym, zostaje błędnie uznana za nową Wynajętą Lunę Alfa, tymczasową kontraktową Lunę, która ma spełniać wszystkie jego potrzeby.
Problem polega na tym, że ona nie jest jego kontraktową Luną! Ona nawet nie jest wilkołakiem!
Ale Sylvester Sterling nie przejmuje się tym. Zdecydował, że tylko Apple może wykonać tę pracę - i zrobi wszystko, aby ją przekonać.
Czy Apple ulegnie uwodzicielskim sztuczkom Alfa? Czy też dziewczyna z małego miasteczka okaże się jego największym wyzwaniem?
Zawłaszczona przez Miliardera

Zawłaszczona przez Miliardera

293.7k Wyświetlenia · W trakcie · Khey Coco
„Podpisz.”

Jego głos był lodowaty, ostry jak stal.

„Chwila—musi być jakaś pomyłka.”

„Podpisz te cholernie papiery” — powiedział, cicho, z głosem tnącym jak brzytwa.

Przełknęłam ślinę z trudem.

Groźby mojego ojca dźwięczały mi w głowie jak echo w pustym korytarzu: Jeśli nie, już nigdy nie zobaczysz swojego syna.

I podpisałam.

Elizabeth Harper nigdy nie miała wyjść za niego. On był niebezpieczeństwem w garniturze skrojonym na miarę, bogactwem zawiniętym w milczenie, władzą ukrytą za lodowatymi, niebieskimi oczami.

Jedna pomyłka, jeden podpis złożony w nie tym pokoju, i teraz jest związana z Christianem Reedem, bezwzględnym miliarderem, znanym z tego, że rujnuje imperia... w tym własną linię krwi. Miała być niewidzialna, posłuszna i do wyrzucenia.
Wybrana przez Przeklętego Króla Alfa

Wybrana przez Przeklętego Króla Alfa

793.9k Wyświetlenia · Zakończone · Night Owl
„Żadna kobieta nie opuszcza jego łoża żywa.”
„Ale ja przeżyję.”
Szeptałam to do księżyca, do łańcuchów, do siebie — aż w to uwierzyłam.
Mówią, że Król Alfa Maximus to potwór — zbyt wielki, zbyt brutalny, zbyt przeklęty. Jego łoże to wyrok śmierci, i żadna kobieta nigdy go nie opuściła żywa. Dlaczego więc wybrał mnie?
Grubą, niechcianą omegę. Tę, którą moja własna wataha oddała jak śmieci. Jedna noc z bezlitosnym Królem miała mnie zakończyć. Zamiast tego zrujnowała mnie. Teraz pragnę mężczyzny, który bierze bez litości. Jego dotyk pali. Jego głos rozkazuje. Jego ciało niszczy. A ja wciąż wracam po więcej. Ale Maximus nie zna miłości. Nie zna towarzyszy. Bierze. Posiada. I nigdy nie zostaje.
„Zanim moja bestia pochłonie mnie całkowicie — potrzebuję syna, który przejmie tron.”
Niestety dla niego... nie jestem słabą, żałosną dziewczyną, którą wyrzucili. Jestem czymś o wiele bardziej niebezpiecznym — jedyną kobietą, która może złamać jego klątwę... albo zniszczyć jego królestwo.
Zakazane Pulsowanie

Zakazane Pulsowanie

773.7k Wyświetlenia · Zakończone · Riley
Mówią, że życie może się zmienić w mgnieniu oka.
Moje zmieniło się w czasie, który zajęło otwarcie drzwi.
Za nimi: mój narzeczony Nicholas z inną kobietą.
Trzy miesiące do naszego ślubu. Trzy sekundy, żeby zobaczyć, jak wszystko się rozpada.
Powinnam była uciec. Powinnam była krzyczeć. Powinnam była zrobić cokolwiek, zamiast stać tam jak głupia.
Zamiast tego usłyszałam, jak sam diabeł szepcze mi do ucha:
"Jeśli chcesz, mogę cię poślubić."
Daniel. Brat, przed którym mnie ostrzegano. Ten, który sprawiał, że Nicholas wyglądał jak aniołek.
Opierał się o ścianę, obserwując, jak mój świat się rozpada.
Moje serce waliło jak młot. "Co?"
"Słyszałaś mnie." Jego oczy wwiercały się w moje. "Poślub mnie, Emmo."
Ale kiedy patrzyłam w te magnetyczne oczy, uświadomiłam sobie coś przerażającego:
Chciałam powiedzieć mu "tak".
Gra rozpoczęta.
Desperackie Pościgi Prezesa

Desperackie Pościgi Prezesa

95.3k Wyświetlenia · Zakończone · Celine
Jestem Layla.

Myślałam, że Seth jest moim światem, ale jego zdrady zniszczyły trzy lata oddania.

Miałam dość. Rozwód, bez oglądania się za siebie. Wtedy on spanikował. Zaczął mnie ścigać, nie chciał odpuścić.

Więc kim dla ciebie jestem, Seth? Nie chciałeś mnie, kiedy cię kochałam. Teraz, kiedy już mi przeszło, nie dasz mi spokoju?

Za późno.
Sekret Surogacji

Sekret Surogacji

55.9k Wyświetlenia · Zakończone · Tatienne Richard
Kiedy Royal Robinson traci swojego brata i bratową w śmiertelnym wypadku samochodowym, prawda o ich dziecku wychodzi na jaw. Odkrycie, że skorzystali z surogatki i ukryli to przed rodziną, zdruzgotało go, zwłaszcza gdy dowiedział się, że nigdy nie zalegalizowali tego procesu i biologiczna matka nadal ma prawo do dziecka.
Gdy Famke Noor zdaje sobie sprawę, że osoby, które uważała za przyjaciół, odeszły, a jego rodzina chce, aby pomogła w wychowywaniu dziecka, które zawsze czuła, że nie powinna być jego rodzicem, znajduje się w trudnej sytuacji.
Dwie silne i uparte osobowości z dobrymi intencjami, ale z dumą na przeszkodzie, będą musiały nauczyć się odłożyć na bok różnice, aby pomóc pięcioletniej dziewczynce poradzić sobie w świecie bez jedynych rodziców, których kiedykolwiek znała. Mimo wścibskiej rodziny, wymagających byłych partnerów i dramatu, którego się spodziewała, Famke odkrywa, że zakochuje się w miliarderze i jego małej podopiecznej.
Czy miłość wystarczy, gdy świat jest przeciwko wam? Famke wkrótce się przekona.
Własność Foki Wojennej

Własność Foki Wojennej

272.3k Wyświetlenia · Zakończone · Lin Daniels
Kurwa, OSTRZEŻENIE!!!!!!! NIE DLA OSÓB PONIŻEJ OSIEMNASTU LAT! TREŚCI EROTYCZNE********************************************Wpycha mi do ust dwa palce. „Ssij. Zrób je dla mnie ładnie mokre”.

Nie wiem, czemu robię to, co ten facet każe mi robić, kiedy mi rozkazuje, ale za każdym razem jestem posłuszna i ssę te palce, jakby od tego zależało moje życie.

Uda zaczynają mi drżeć, kiedy słyszę, jak zamek błyskawiczny idzie w dół, bo wiem, co będzie dalej. Wepchnie się we mnie tak głęboko, że nie zostanie mu już ani centymetr, i zostawi mnie płonącą żywcem.

„Nie ruszysz rąk, kiedy zabiorę swoje. Rozumiesz mnie? Jeśli się nie posłuchasz, zwiążę cię i zostawię tutaj, aż twoi rodzice zaczną cię szukać i znajdą cię wypełnioną po brzegi moją spermą.”***************************************Ktoś mnie śledzi.
Prawie mnie okradli — a może mogło stać się coś jeszcze gorszego.
Ale pojawił się jakiś facet, który uratował mnie jak współczesny superbohater, tylko zamiast peleryny miał czarny kask.

Powinnam była dostać szału ze strachu, kiedy poderżnął gardło mojemu napastnikowi, potem tylko skinął na mnie głową, poczekał, aż bezpiecznie wsiądę do auta, i położył dłoń na mojej szybie.

Zamiast się bać, czuję…
Podniecenie.
Że żyję.
I aż mnie skręca, żeby poczuć to znowu.

Więc robię coś, czego nikt przy zdrowych zmysłach by nie zrobił. Wałęsam się nocą po mieście, kiedy powinnam leżeć w łóżku, odpoczywać, i tylko czekam na kolejny przebłysk mojego wybawcy.

Nie zawodzi.
Zastawia mnie i sprawia, że czuję rzeczy, których nie powinnam czuć, bo jestem w związku.
Tęsknię za jego dotykiem, rozchylam nogi wtedy, kiedy powinnam ich użyć, żeby uciec jak najdalej.

Ktoś mnie śledzi.
I podoba mi się to.
Jak nie zakochać się w smoku

Jak nie zakochać się w smoku

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Związana z jej Alfa Instruktorem

Związana z jej Alfa Instruktorem

773.5k Wyświetlenia · Zakończone · Marina Ellington
Jestem Eileen, wyrzutkiem w akademii zmiennokształtnych, tylko dlatego, że nie mam wilka. Jedynym, co mnie ratuje, jest wrodzony talent do uzdrawiania, dzięki któremu przyjęto mnie do Działu Uzdrowicieli. Aż pewnej nocy, w zakazanym lesie, znalazłam nieznajomego na skraju śmierci. Wystarczył jeden dotyk i coś pierwotnego pękło między nami. Tamta noc związała mnie z nim w sposób, którego nie potrafię odwrócić.

Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.

Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?