Życie z Graczem

Życie z Graczem

Crystal Oduwa❤️ · Zakończone · 165.3k słów

369
Gorące
84.2k
Wyświetlenia
3.5k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Camilla to porządna dziewczyna według wszelkich norm — najgorszą rzeczą, jaką zrobiła, było spalenie własnego domu.
Innym skomplikowaniem w jej życiu jest tajemnica, która obejmuje Dylana Emertona.
Absurdalne jest to, że Camilla jest zmuszona wprowadzić się do domu Dylana, alternatywą jest bezdomność.
Bycie tak blisko niego jest bezcelowe; Camilla wraca myślami do przeszłości. Jego dotyk. Ból, który nastąpił. Ale Dylan nie pamięta. Ani trochę.

Jak długo potrwa, zanim ich przeszłość ich dopadnie? I jaki pożytek z nieodpartego przyciągania do siebie nawzajem?

Rozdział 1

CAMILA

Życzliwy policjant przykrył moje drżące ciało kocem, patrzyłam, jak nasz dom płonie do fundamentów. Mama i tata byli kilka kroków dalej, ledwo trzymając nerwy na wodzy, ale wciąż starali się być silni dla mnie. Byłam odrętwiała, no, może nie całkiem, bo miałam drobne obrażenia od biegania na zewnątrz.

Próbowali mnie pocieszyć, ale to nic nie dawało, moje zdjęcia, moje pliki, wszystko zniknęło w mgnieniu oka, a my zostaliśmy bezdomni.

Tata poszedł zadzwonić, próbując znaleźć nam dach nad głową na noc. Pewnie zarezerwujemy pokój w hotelu na noc, ale nie mogę przestać myśleć, jak drogie to będzie, to nie tak, że będziemy mogli zostać w jednym pokoju. Nie mogę nic zrobić, aby im pomóc, nie poprawia to sytuacji, zdając sobie sprawę, że to wszystko moja wina. To moja wina, że nasz dom się zapalił i spłonął do ziemi. Jak mogłam być tak głupia i lekkomyślna?

Jak większość nastolatków, pisałam SMS-y na telefonie z radością, tak się wciągnęłam, że zapomniałam o garnku na kuchence. Gdyby to było jedyne, co się wydarzyło, jeszcze byłoby w porządku, ale nie tylko zapomniałam, garnek by się przypalił, dostałabym burę i wszystko byłoby dobrze. Co bym dała za burę w tej chwili. Oprócz mojej zapominalskiej natury, tak się wciągnęłam w rozmowę, że nieostrożnie rzuciłam serwetkę na palnik, poszłam do swojego pokoju po długopis, żeby coś zapisać. No cóż, to była serwetka i szybko się zapaliła.

Moja nieodpowiedzialność sprawiła, że nie zauważyłam, dopóki nie odezwał się czujnik dymu. Pobiegłam na dół, telefon w jednej ręce, kartka w drugiej, a kuchnia już stała w płomieniach. Zdezorientowana, pobiegłam po wodę, ale było już za późno. To cud, że uciekłam tylko z poparzeniami na plecach i rękach, co oznacza brak bezrękawników dla mnie. To wszystko moja wina, że wszystko, na co pracowaliśmy, przepadło. Sąsiedzi mogli tylko powiedzieć "Przykro mi", a potem wrócili do swoich domów. Przynajmniej oni jeszcze mieli domy.

"Hej, dyniu." Tata powiedział cicho, tuląc mnie. Nie tym razem. Jego delikatne ręce nie mogą mi pomóc. Jestem zbyt pogrążona w swoich myślach, by rozważać możliwość przezwyciężenia poczucia winy, które czuję.

"Przepraszam, tato." Przeprosiłam, wybuchając płaczem. Jak mogłam to zrobić moim rodzicom? Jak pokażę się po tym wszystkim? Będą mnie nienawidzić, jeśli im powiem, ale jeśli tego nie zrobię, poczucie winy będzie mnie gryźć na zawsze. Jestem taka zdezorientowana. Tata nie dostrzegł moich prawdziwych uczuć, albo je źle zinterpretował jako smutek. Nie całkiem błędna interpretacja, byłam smutna, ale nie z powodu, o którym myślał. Mimo to, uśmiechnął się, głaszcząc moje policzki. Zacisnęłam usta i zesztywniałam.

"Nie przepraszaj, kochanie, to nie twoja wina, to był wypadek. Zdarzają się cały czas, nie jesteś w ogóle winna."

Ale ja jestem. Nie ośmieliłam się powiedzieć mu prawdy, że gotowałam. Myślał, że to był wyciek, założył, a ja nie zrobiłam żadnej próby, by to sprostować. Teraz czuję się tylko bardziej winna.

Pokiwałam głową na jego odpowiedź, gdy przytulił mnie mocniej. Wciąż przepraszałam pod nosem, z nieznanego mu powodu.

Udało nam się uratować samochód taty, więc wszyscy wsiedliśmy. Ten samochód to wszystko, co nam zostało.

"Dom był ubezpieczony, ale zajmie trochę czasu, zanim to pokryją," mama oznajmiła, gdy pociągałam nosem. Nie czuła się dobrze po tym, jak wszyscy odeszli, jej twarz opadła i była na skraju załamania, mogłam to wyczuć.

"Idziemy do hotelu czy coś?" zapytałam, podążając za swoim wcześniejszym wnioskiem. Przynajmniej dom był ubezpieczony. To nadal nie czyni tego w porządku, ale lepsze to niż nic w tej chwili.

"Zajmie to trochę czasu, nie możemy ciągle mieszkać w hotelu, a pieniądze, które wydałbym na wynajem mieszkania, będą przeznaczone na zakup nowych ubrań i innych rzeczy dla was dwóch," tata oznajmił z smutnym westchnieniem. Właśnie stracił wszystko, a jedyne, o czym myślał, to ja. Tak mu się odwdzięczam? Taka głupia.

Nie mogłam już tego dłużej trzymać w sobie, chciałam tak bardzo powiedzieć mu prawdę. Pieprzyć konsekwencje i wszystko, co mnie spotka. Po prostu musiałam się przyznać.

"Jest jeszcze jedna opcja. Mam starego przyjaciela. Usłyszał wiadomość, zadzwonił, żeby wyrazić współczucie, a potem uprzejmie zaoferował nam, że możemy u niego zamieszkać na jakiś czas, przynajmniej dopóki nie staniemy na nogi. Jest żonaty i ma dwoje dzieci, ale mają dużo wolnych pokoi, a jedno z jego dzieci jest na studiach."

Westchnęłam. Zazwyczaj ten pomysł w ogóle by mi się nie podobał. Nie chciałabym mieszkać z kimkolwiek, ale teraz...? Nie mieliśmy wyboru. To było albo to, albo ulica.

"A jego drugie dziecko...?"

Wypaliłam z ciekawością.

"Powinnaś go znać, przecież chodzicie do tej samej szkoły."

Naprawdę? Praktycznie z nikim nie rozmawiam, jestem pewna, że to ktoś przypadkowy. Wszyscy westchnęliśmy smutno.

"Tak. Pan Emerton to dobry przyjaciel i wspaniały człowiek." Ogłosił. Stałam na baczność. Zamarłam w tej chwili. Zazwyczaj tysiące ludzi noszą to nazwisko, ale z podanym filtrem; wiem, że to ktoś z mojej szkoły, a obecnie jest tylko jedna osoba o tym nazwisku. O, niech to. Dwa nieszczęścia jednej nocy. Ukryłam twarz w dłoniach i próbowałam zachowywać się normalnie.

"Będę mieszkać z Dylanem Emertonem," wymamrotałam powoli, a on uśmiechnął się, ściskając rękę mojej mamy uspokajająco.

"O nie," wymamrotałam słabo.

"Proszę, nie Dylan, nie mogę znowu stawić mu czoła." Pomyślałam, gdy tata uruchomił silnik. Modliłam się do wszystkich aniołów w niebie, nawet jeśli popełniłam największy grzech, zacisnęłam oczy i modliłam się, żeby Dylan mnie nie pamiętał. Minęły dwa lata, więc mam tylko nadzieję, że mnie zapomniał, chociaż tego samego nie można powiedzieć o mnie, bo wciąż pamiętam go każdej nocy. Prawie jakby to było wczoraj, ale nie było. Minęły ponad dwa lata.

KILKA MINUT PÓŹNIEJ

Samochód taty zatrzymał się przed ogromną rezydencją, wszyscy wysiedliśmy. W takich momentach byłam wdzięczna, że jestem jedynaczką, bo nie mogę sobie wyobrazić, co by się z nami stało, gdyby mama i tata mieli więcej dzieci. To okropne, ale prawdziwe. Pokręciłam głową, zdając sobie sprawę, że to wina Dylana. Nie ma go tutaj, a mimo to wciąż na mnie wpływa. To na pewno jego wina.

Tata wykręcił numer i po kilku sekundach brama otworzyła się automatycznie, by wpuścić jego samochód. Wow.

Tata zaparkował samochód w garażu, wysiadłam powoli z dwoma rzeczami, które udało mi się złapać przed wyjściem, moim telefonem, który był przyczyną, wraz z moim udziałem, i również zabrałam moją bluzę, gdy poszłam na górę, nie pamiętam dlaczego, ale cieszę się, że to zrobiłam. Nie mogłabym bez niej żyć. Zamknęłabym się, gdyby została zniszczona w pożarze. To nie do końca moja bluza, coś pożyczonego, czego mogę nigdy nie zwrócić.

Kilka sekund później drzwi kliknęły i otworzył je mężczyzna w średnim wieku, który był kopią Dylana. To od niego wszystko odziedziczył. Za nim stała piękna kobieta, która wyglądała na dziewiętnaście lat, ale obstawiam, że to matka Dylana.

"Emerton," zawołał tata serdecznie, gdy uścisnęli sobie dłonie. Oto nadchodzi niezręczność.

"Przepraszam, że tak musi być, ale możecie zostać tak długo, jak tylko chcecie." Ogłosiła jego mama.

Mama szturchnęła mnie łokciem jako znak, żebym się odezwała.

"Dobry wieczór, panie i pani Emerton. Jestem Camila, miło mi was poznać," przywitałam się z uśmiechem, mimo wszystkiego, co się dziś wydarzyło.

"Sprawiasz, że czujemy się staro." Powiedzieli, a ja się uśmiechnęłam. Wydają się otwarci.

"Musicie być zmęczeni, powinniśmy wejść do środka, potrzebujecie odpoczynku." Ogłosiła pani Emerton, gdy ściskałam swoje rzeczy, wchodząc do domu.

Nie widziałam żadnych oznak Dylana, może moje modlitwy zostały wysłuchane. Kto wie? Może został wciągnięty w dziurę czasoprzestrzenną.

"Porozmawiamy z twoim tatą, Camila, możesz wybrać dowolny pokój po pierwszym na górze, ten należy do Dylana." Poinstruował pan Emerton. Powoli skinęłam głową i weszłam do środka. Dom był ogromny, analizowałam wystrój, idąc po schodach.

Przeszłam obok pierwszego pokoju, prawie kuszona, by zajrzeć. Prawie.

Postanowiłam trzymać się jak najdalej od niego, więc wybrałam pokój na końcu korytarza.

Pokój był ogromny z uroczym łóżkiem pośrodku. Nie miałam czasu podziwiać wystroju. Ostrożnie zdjęłam ubrania, kładąc telefon na stole i poszłam prosto pod prysznic. Oparzenia nie bolały tak bardzo, środki przeciwbólowe, które dali mi ratownicy, zadziałały błyskawicznie.

Nie wiedziałam, jak długo brałam prysznic, bo tego potrzebowałam. Tam kucnęłam i myślałam o mojej obecnej sytuacji życiowej, gdy woda spływała po moich włosach.

Kiedy wyszłam, luźno zawiązałam ręcznik wokół klatki piersiowej, odwróciłam się i próbowałam zawiązać mokre włosy w mały kok.

Z rękami uniesionymi w powietrzu, węzeł na ręczniku poluzował się i spadł.

"Cześć, ślicznotko."

Usłyszałam ten głos, który nawiedzał moje sny. Przełknęłam ślinę, gdy wstał.

"Dylan," wymamrotałam cicho. Schyliłam się, chwyciłam ręcznik i zabezpieczyłam go na ciele, trzymając go mocno, żeby mieć pewność.

"Podobał mi się ten widok, z przodu byłby jeszcze lepszy."

Syknęłam na jego bezczelność.

"Musisz być tą dziewczyną, o której mówią moi rodzice." Odpowiedział z kpiną.

"Dlaczego wyglądasz znajomo?" Zapytał. Przełknęłam ślinę ponownie, próbując wymyślić dobrą wymówkę.

Moje modlitwy nie zostały wysłuchane.


Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

CEO Nad Moim Biurkiem

CEO Nad Moim Biurkiem

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · McKenzie Shinabery
„Myślisz, że ona cię potrzebuje” — mówi.

„Wiem, że tak.”

„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”

„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”

„A jeśli świat stanie w ogniu?”

Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.

„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”

Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.

Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.

Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.

I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.

Aż zaczął się przyglądać.

Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.

Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.

To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.

Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.
Zdobycie Dziedzica, Który Mnie Dręczył

Zdobycie Dziedzica, Który Mnie Dręczył

270.3k Wyświetlenia · Zakończone · Sophie_RS
„Czy ty, April Lilian Farrah, bierzesz Nathana Edwarda Ashforda za męża, na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie, aż do śmierci?”
Patrzę w jego przepiękne zielone oczy i moja odpowiedź jest natychmiastowa: „Tak.”
„A czy ty, Nathan Edward Ashford, bierzesz April Lillian Farrah za żonę, na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie, aż do śmierci?”
Nathan ściska moją dłoń i pochyla się do przodu. Jego usta muskają moje ucho, wywołując dreszcz na moich plecach.
„Naprawdę jesteś bezczelna, April,” szepcze. „Bezczelna i złudna.” Potem odsuwa się i obdarza mnie najszerszym, najbardziej złowieszczym uśmiechem, jaki kiedykolwiek widziałam, po czym ogłasza całemu kościołowi: „Wolałbym. Zjeść. Gówno.”


Życie April jest już wystarczająco skomplikowane – balansowanie między przytłaczającymi rachunkami medycznymi młodszej siostry a stresującymi studiami po stracie obojga rodziców. Ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuje, jest Nathan Ashford: jej pierwsza miłość, która złamała jej serce i upokorzyła ją w liceum, wracając do jej życia.
Odkrywa, że Nathan jest jednym z trzech spadkobierców najpotężniejszej rodziny w mieście, która organizuje konkurs na znalezienie żony. April absolutnie nie chce mieć z tym nic wspólnego – dopóki jej wścibska współlokatorka nie zgłasza jej kandydatury.
Nagle wrzucona w luksusowy świat Nathana, musi poradzić sobie z towarzyskimi manierami, zaciętą rywalizacją i niepokojącymi sekretami. Ale najtrudniejsze wyzwanie? Ponowne spotkanie z Nathanem i uczucia, które w niej budzi.
Czy April wyjdzie z tego z nienaruszonym sercem – czy Nathan zniszczy ją po raz kolejny?
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem

Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem

1.5m Wyświetlenia · Zakończone · Sherry
Maya zamarła, kiedy do sali wszedł mężczyzna, na którego od razu patrzyli wszyscy. Jej były chłopak, ten, który zniknął pięć lat temu, był teraz jednym z najbogatszych biznesmenów w Bostonie. Wtedy nigdy nawet nie napomknął, kim naprawdę jest – po prostu nagle rozpłynął się bez śladu. Patrząc teraz w jego lodowate oczy, mogła tylko założyć, że ukrywał prawdę, żeby ją sprawdzić, uznał, że jest pustą lalą lecącą na kasę, i odszedł z rozczarowaniem.

Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.

– Nadal jesteś na mnie zły?

Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.

Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.

Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.

Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra

Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra

251.8k Wyświetlenia · Zakończone · Bella Silva
— Możesz tu stać i zaprzeczać, ile tylko chcesz — powiedział ochryple tuż przy moim uchu. — Ale ja wiem, jak bardzo byłaś mokra tamtej nocy. Twoja ciasna, mała cipka? Wołała moje imię, kochanie.

— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.

I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.

— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.


Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.

Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.

Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Miłość, krzywe i złamane serce

Miłość, krzywe i złamane serce

329.5k Wyświetlenia · Zakończone · Kika_Nava
„Otwórz się dla mnie, kochanie...” błagał mnie, a ja byłam rozbita.

Jego ręka była między moimi nogami, a on znów zaczął mnie pieścić, każdą część, wewnątrz i na zewnątrz, jakby chciał poznać każdą cząstkę mnie. Myślę, że nigdy w życiu żaden mężczyzna nie dotykał mnie w ten sposób.

Ale Ethan był zdeterminowany, zaczął pocierać, naciskać, a ja nie mogłam się powstrzymać, krzycząc z rozkoszy, wyginając plecy i drżąc. Moje ręce były przyciśnięte do jego pleców, moje paznokcie wbijały się w jego skórę.

Wsadził jeden palec we mnie, na zewnątrz i do środka, pocierając kciukiem to miejsce, które doprowadzało mnie do szaleństwa. Nie przestawał, sprawiając, że moje wnętrze wspinało się coraz wyżej, aż byłam gotowa na szczytowanie.

„Ethan, mój Boże…” jęknęłam, nie mogąc mówić.

Byłam zbyt zajęta oddychaniem i jęczeniem, próbując się utrzymać. Krzyknęłam, napierając swoim rdzeniem na jego rękę, bo chciałam więcej i więcej.


Co byś zrobiła, gdyby mężczyzna, który zniszczył twoje życie, znów się pojawił?

Priscilla odkrywa, że ważnym nowym klientem w jej pracy jest jej dziecięca miłość i pierwszy zauroczenie... ale także mężczyzna, który nawiedzał jej nastoletnie lata.

Wyraźnie usłyszała, jak mówił… „Dlaczego chciałbyś wyjść z tą... dziewczyną? Chcesz być pośmiewiskiem? Chyba że lubisz dziewczyny... z nadwagą... jak małą świnkę,”... i wtedy zaczął się koszmar.

Ale teraz Ethan wraca i nie robi nic, tylko poluje na Priscillę.

Czy będzie w stanie zapomnieć, co zrobił? Czy uda jej się uciec przed Ethanem? Co nagle zainteresowało go nią po tylu latach?
Dziwak Stada: Tajemnica do Odkrycia

Dziwak Stada: Tajemnica do Odkrycia

241.1k Wyświetlenia · Zakończone · Mudita Upreti
W świecie wilkołaków, czarownic i wampirów, Aadhya, zwykła ludzka dziewczyna, zawsze zastanawiała się, czy naprawdę należy do tego miejsca. Bez względu na to, ile razy zadawała to pytanie, odpowiedź zawsze pozostawała taka sama... TAK.

Jej rodzice byli jedną z najsilniejszych par beta (drugich po alfie) swoich czasów na całym kontynencie. Ale nawet mając beta krew płynącą w jej żyłach, Aadhya wiedziała, że różni się od wszystkich wilkołaków, które spotkała w swoim życiu. Nie miała wyostrzonych zmysłów wilkołaków, nie przekształciła się nawet w swojego wilka, gdy osiągnęła odpowiedni wiek, co automatycznie uczyniło ją "dziwakiem stada".

Pomimo bycia traktowaną jak wyrzutek, prześladowaną przez inne wilcze dzieci i budzenia się każdego dnia z tym przerażającym śmiechem i koszmarem, który zawsze wydawał się zbyt realny, by być tylko koszmarem, nigdy nie pozwoliła sobie poczuć się słabą. Zmuszała się do granic możliwości i trenowała tak samo, jak każdy wilk w ich stadzie.

To był dzień jej dwudziestych urodzin, kiedy nagle poczuła "mrowienie partnera" od dotyku swojego głównego prześladowcy, przyszłego alfy ich stada, Ethana Smitha. Wiedziała, że od momentu, kiedy poczuła to pierwsze mrowienie, nic już nie będzie normalne, ale nie wiedziała, że w jej życiu od samego początku nie było nic normalnego.

Czy Ethan zaakceptuje dar więzi partnera i zostawi swoją dziewczynę z wysoką rangą dla człowieka? Czy Aadhya będzie w stanie przetrwać wszystko, co wkrótce nadejdzie?

Dołącz do Aadhyi w podróży jej życia, pełnej tajemnic, akcji, romansu i wielu zwrotów akcji...

Przeczytaj "Dziwak Stada: Tajemnica do Odkrycia", aby doświadczyć rollercoastera emocji i zobaczyć, jak rozwija się życie zwykłej ludzkiej dziewczyny Aadhyi w świecie wilkołaków.
Już kochana i doceniana przez tysiące czytelników na różnych platformach ebooków na całym świecie. Pierwsze podpisane dzieło autorki Mudity Upreti.
Pułapka Asa

Pułapka Asa

4.7m Wyświetlenia · Zakończone · Eva Zahan
Siedem lat temu Emerald Hutton opuściła swoją rodzinę i przyjaciół, aby uczęszczać do liceum w Nowym Jorku, trzymając w dłoniach swoje złamane serce, by uciec przed jedną osobą. Najlepszym przyjacielem jej brata, którego kochała od dnia, gdy uratował ją przed prześladowcami, gdy miała siedem lat. Złamana przez chłopaka swoich marzeń i zdradzona przez bliskich, Emerald nauczyła się zakopywać kawałki swojego serca w najgłębszym zakątku swoich wspomnień.

Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.

Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.

Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.

Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...

Pułapka Asa.
Jak nie zakochać się w smoku

Jak nie zakochać się w smoku

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Niezłomna Przysięga

Niezłomna Przysięga

253.3k Wyświetlenia · Zakończone · Lin Daniels
Gdy podboss mafii, Vincent DiCassio, poślubia Lily — kobietę, z którą został zmuszony się ożenić w ramach rozejmu między rodzinami przestępczymi — nigdy nie spodziewał się, że odważy się podważyć jego kontrolę. Ale Lily nie jest tylko naiwną panną młodą, za jaką ją brał. Małżeństwo na mocy kontraktu zamienia się w pole bitwy o władzę; Vincent doprowadza ją do granic wytrzymałości, wystawiając na próbę nie tylko jej determinację, lecz także jej najciemniejsze pragnienia. Gdy ich relacja zaczyna się zmieniać, czy Lily całkowicie mu się podporządkuje, czy też zerwie kajdany kontroli, którymi tak usilnie próbował ją spętać?
Królowa Lodu na sprzedaż

Królowa Lodu na sprzedaż

2.5m Wyświetlenia · Zakończone · Maria MW
"Załóż je." Wzięłam sukienkę i bieliznę, a potem chciałam wrócić do łazienki, ale ona mnie zatrzymała. Miałam wrażenie, że moje serce na chwilę przestało bić, gdy usłyszałam jej polecenie. "Ubierz się tutaj. Chcę cię zobaczyć." Na początku nie zrozumiałam, co miała na myśli, ale kiedy spojrzała na mnie z niecierpliwością, wiedziałam, że muszę zrobić, co mówi. Otworzyłam szlafrok i położyłam go na białej sofie obok mnie. Trzymając sukienkę, chciałam ją założyć, gdy znowu ją usłyszałam. "Stop." Moje serce prawie wyskoczyło z piersi. "Połóż sukienkę na sofie na chwilę i stań prosto." Zrobiłam, co kazała. Stałam tam całkowicie naga. Oglądała mnie od stóp do głów swoimi oczami. Sposób, w jaki przyglądała się mojemu nagiemu ciału, sprawiał, że czułam się okropnie. Przesunęła moje włosy za ramiona, delikatnie przesuwając palcem wskazującym po mojej klatce piersiowej, a jej wzrok zatrzymał się na moich piersiach. Potem kontynuowała procedurę. Jej wzrok powoli przesuwał się w dół między moje nogi i patrzyła na to przez chwilę. "Rozstaw nogi, Alice." Kucnęła, a ja zamknęłam oczy, gdy przesunęła się, żeby zobaczyć mnie z bliższej odległości. Miałam tylko nadzieję, że nie jest lesbijką czy coś, ale w końcu wstała z zadowolonym uśmiechem. "Idealnie ogolona. Mężczyźni to lubią. Jestem pewna, że mój syn też to polubi. Twoja skóra jest ładna i miękka, a ty jesteś umięśniona, ale nie za bardzo. Jesteś idealna dla mojego Gideona. Najpierw załóż bieliznę, potem sukienkę, Alice." Miałam wiele do powiedzenia, ale przełknęłam to. Chciałam tylko uciec, i to był moment, kiedy przysięgłam sobie, że pewnego dnia mi się uda.

Alice ma osiemnaście lat, jest piękną łyżwiarką figurową. Jej kariera właśnie ma osiągnąć szczyt, gdy jej okrutny ojczym sprzedaje ją bogatej rodzinie Sullivanów, aby została żoną ich najmłodszego syna. Alice zakłada, że musi być jakiś powód, dla którego przystojny mężczyzna chce poślubić dziwną dziewczynę, zwłaszcza jeśli rodzina jest częścią znanej organizacji przestępczej. Czy znajdzie sposób, aby stopić lodowate serca i pozwolą jej odejść? A może uda jej się uciec, zanim będzie za późno?
Powstająca Luna

Powstająca Luna

99.1k Wyświetlenia · Zakończone · khholderwrites
Uważali, że jest złamaną omegą.
Mylili się.

Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.

Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.

Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

815.5k Wyświetlenia · Zakończone · Emma Blackwood
Wszyscy wokół myślą, że Lily to tylko naiwna dziewczyna z prowincji, która za wszelką cenę próbuje wżenić się w fortunę. Oj, nawet nie zdają sobie sprawy, jak grubo się mylą.

Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.

Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.

Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.

Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.

Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.

Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.