19 Book(s) Related to purple hearts a novel tess wakefield

W oczach innych miałam małżeństwo, którego można było mi tylko pozazdrościć — mąż bogaty, wpływowy i przystojny, a do tego na pozór taki czuły, że aż serce miękło. Tyle że nikt nie wiedział, że przez trzy lata naszego małżeństwa liczbę chwil, kiedy byliśmy ze sobą naprawdę blisko, dałoby się policzyć na palcach jednej ręki.

Odkąd trzy lata temu zmarło nasze dziecko, odsunął się ode mnie, zasłaniając się „oddawaniem czci Buddzie”. Wmawiał, że kto praktykuje buddyzm, musi trzymać się z dala od cielesnych pragnień. Myślałam, że wspólna żałoba popchnęła go do ucieczki, do udawania, że nic go nie boli — aż do tamtej późnej nocy...

Kiedy przygotowałam się z największą ostrożnością, z nadzieją, że znów zajdę w ciążę, odtrącił mnie po raz kolejny. A potem zobaczyłam w mediach społecznościowych, w tych „trendach”, które wyskakują ludziom prosto w oczy, zdjęcia, jak obejmuje znaną aktorkę, gdy razem wchodzą do hotelu — i jak wygląda łagodnie, niemal czule, kiedy klęka na jedno kolano, trzymając za rękę trzyletnią dziewczynkę.

Wyszło na jaw, że on nie tyle nie chciał dzieci — on po prostu nie chciał dzieci ze mną.

Gdy bezczelnie przyprowadził do domu kochankę i nieślubną córkę i zażądał, żebym oddała im sypialnię małżeńską, w końcu zrozumiałam — byłam dla niego tylko rekwizytem. Narzędziem do robienia dobrego wrażenia, żeby „ludzie gadali” jak najmniej.

Do reszty złamało mnie to, że „przypadkiem” przewrócili urnę z prochami mojej córeczki, a on — pierwszy raz w życiu — podniósł na mnie rękę, tylko po to, żeby ich ochronić.

Nie wiedział, że w tym małym pudełku była moja ostatnia nadzieja na tym świecie.

Papiery rozwodowe są podpisane, zostało 29 dni okresu na ochłonięcie. Tym razem nie obejrzę się za siebie ani razu!

Z powodu silnej chęci zapewnienia matce najlepszej opieki po udarze, Samantha była zmuszona przyjąć ofertę tańca dla klienta, pana MC. Jest prywatną, seksowną tancerką bogatego mężczyzny.

Nigdy nie widziała jego twarzy, nawet razu, ponieważ zawsze nosi maskę karnawałową, gdy tańczy przed nim. Musi dać mu dobry pokaz, aby rozgrzać jego noc, tylko tańcząc.

Tylko patrzenie, bez dotykania, to wszystko!

Czy ma prawo walczyć z tym, co do niego czuje, jeśli ich umowa kończy się, gdy kobieta, którą miał poślubić, wróci?

Po dwóch latach małżeństwa zgięłam kark do samej ziemi, a i tak usłyszałam od niego, że jestem „wyrachowana” i knuję. W jego oczach byłam tylko babą, co wpełzła mu do łóżka podstępem, brudnymi sztuczkami, a dzieci traktuje jak narzędzia — i nigdy, przenigdy nie dorównam jego biednej, „kochanej szwagierce”.

Kiedy z obrzydzeniem rozdarł na mnie ubranie i brutalnie mnie przycisnął, drżącym głosem wyszeptałam: „Jestem w ciąży!”. A on prychnął, jakby słyszał kiepską bajkę, i zadrwił, że udaję. Nawet po tym, jak straciłam dziecko, on wciąż beztrosko ucinał pogawędki z rodziną sprawcy, jakby nic się nie stało.

W końcu miałam dość. Byłam zmęczona tak, że aż bolały mnie kości. Cała moja miłość i cała moja cierpliwość nie znaczyły dla niego kompletnie nic.

Kiedy cisnęłam mu papierami rozwodowymi prosto w twarz, myślałam, że to koniec. A to był dopiero początek. Gdy zacisnął palce na moim nadgarstku, wbił mnie w drzwi samochodu i zamknął mi usta karzącym, zachłannym pocałunkiem, poczułam — ku własnemu wstydowi — coś, czego nie powinnam. Czego ten człowiek tak naprawdę chce?

Beatrice nigdy nie była z tych, co to „leżą i kwiczą”. Po tym, jak porwało ją dwóch typów i wrzucili ją na tylne siedzenie samochodu, już kombinuje, jak sprawić, żeby pożałowali, że w ogóle na nią podnieśli rękę. Szybko wychodzi na jaw, że to wilkołaki — mają rozkaz doprowadzić ją do swojej watahy, bo podobno jest czyjąś przeznaczoną partnerką.

Ona. Człowiek. Przeznaczona dla wilkołaka? Przecież to się nie kleiło. Nie mogło być prawdą.

Jako człowiek nie ma szans uciec przed tym całym „mate”, które oni uparcie każą jej przyjąć. Chyba że… postanowi zaufać wampirowi trzymanemu w lochu pod siedzibą watahy. Z jego pomocą na pewno uda im się wyrwać — i obojgu wymknąć się losowi bycia więźniami Watahy Błękitnego Księżyca.

"Moja siostra grozi, że zabierze mi partnera. A ja pozwalam jej go zatrzymać."
Urodzona bez wilka, Seraphina jest hańbą swojej watahy—aż do pewnej pijanej nocy, która pozostawia ją w ciąży i w małżeństwie z Kieranem, bezwzględnym Alfą, który nigdy jej nie chciał.
Ale ich dziesięcioletnie małżeństwo nie było bajką.
Przez dziesięć lat znosiła upokorzenia: żadnego tytułu Luny, żadnego znaku parowania. Tylko zimne prześcieradła i jeszcze zimniejsze spojrzenia.
Kiedy jej idealna siostra wróciła, Kieran złożył wniosek o rozwód tej samej nocy. A jej rodzina była szczęśliwa widząc jej małżeństwo rozbite.
Seraphina nie walczyła, tylko odeszła w milczeniu. Jednak gdy pojawiło się niebezpieczeństwo, szokujące prawdy wyszły na jaw:
☽ Tamta noc nie była przypadkiem
☽ Jej "defekt" jest w rzeczywistości rzadkim darem
☽ I teraz każdy Alfa—including jej były mąż—będzie walczył, aby ją zdobyć
Szkoda, że ona skończyła z byciem posiadana.


Ryk Kieran wstrząsnął moimi kośćmi, gdy przycisnął mnie do ściany. Jego gorąco przebiło się przez warstwy materiału.
"Seraphina, myślisz, że odejście jest takie łatwe?" Jego zęby musnęły nieoznakowaną skórę mojego gardła. "Ty. Jesteś. Moja."
Gorąca dłoń przesunęła się po moim udzie. "Nikt inny cię nigdy nie dotknie."
"Miałeś dziesięć lat, żeby mnie zdobyć, Alfo." Odsłoniłam zęby w uśmiechu. "Zabawne, że pamiętasz, że jestem twoja... kiedy odchodzę."

"Ja, Logan Carter, Alfa z Plemienia Księżycowego Półksiężyca, odrzucam cię, Emmo Parker z Plemienia Księżycowego Półksiężyca."

Czułam, jak moje serce pęka. Leon wył we mnie, a ja czułam jego ból.

Patrzyła prosto na mnie, widziałam ból w jej oczach, ale nie chciała go pokazać. Większość wilków pada na kolana z bólu. Ja chciałem paść na kolana i drapać się po piersi. Ale ona tego nie zrobiła. Stała tam z podniesioną głową. Wzięła głęboki oddech i zamknęła swoje cudowne oczy.

"Ja, Emma Parker z Plemienia Księżycowego Półksiężyca, akceptuję twoje odrzucenie."

Kiedy Emma kończy 18 lat, jest zaskoczona, że jej partnerem jest Alfa jej plemienia. Ale jej radość z odnalezienia partnera nie trwała długo. Jej partner odrzucił ją dla silniejszej wilczycy. Ta wilczyca nienawidzi Emmy i chce się jej pozbyć, ale to nie jedyny problem, z którym Emma musi się zmierzyć. Emma odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem i że są ludzie, którzy chcą ją wykorzystać. Są niebezpieczni. Zrobią wszystko, aby dostać to, czego chcą.

Co zrobi Emma? Czy jej partner pożałuje, że ją odrzucił? Czy jej partner uratuje ją przed ludźmi wokół nich?

---Gra między Alfą a jego Łowczynią---
---Kto będzie ostatecznym zwycięzcą?---
---Kto straci serce w tej grze?---

„Wiesz, nigdy mi nie powiedziałaś, dlaczego masz te numery,” powiedział Rogan. „Czy mają jakieś specjalne znaczenie?”
„Dostajemy je przydzielone, ale mogłam wybrać swój,” odpowiedziałam.
„Och? Dlaczego więc 110?” Rogan nie przestawał pytać.
Uśmiechnęłam się lekko, a Rogan spojrzał na mnie zdezorientowany.
„To... to był numer mojego ojca,” powiedziałam.
„Chciałam go uhonorować, wiesz.”
Rogan ścisnął moją dłoń, a ja spojrzałam na niego i uśmiechnęłam się.
„Byłaś świetną łowczynią,” powiedział. „Ale teraz musisz być świetną Luną.”


Jej numer to 110, jej imię rzadko było używane. Ale miała naprawdę piękne imię, Serena. Serena straciła rodzinę w bardzo młodym wieku, nienawidziła wszystkich wilkołaków, którzy zrujnowali jej życie. Kiedy została wysłana, by zabić najpotężniejszego Alfę Rogana, Serena nie miała żadnych wątpliwości, Alfa Rogan musiał zostać zabity.

Alpha Rogan złapał najbardziej nieoczekiwaną zdobycz, swoją partnerkę, małą łowczynię. Radzenie sobie z nią było znacznie trudniejsze niż zabijanie jego wrogów we krwi. Wiedział, że ona go nienawidzi i sam powinien trzymać się od niej z daleka. Ale po prostu nie mógł, pragnął swojej partnerki tak bardzo i nigdy nie chciał jej skrzywdzić.

Dlaczego miliarder technologiczny Artemis Rhodes miałby coś takiego opublikować?!

"Wszyscy mówią o hashtagu, który stał się wiralem w mniej niż kilka godzin. Niemniej jednak, ta dziewczyna stała się zagadką, którą każdy chce rozwiązać. W rzeczywistości mamy zdjęcia od kilku osób, które widziały tę dziewczynę na żywo."

Ekran telefonu jest mały, ale zauważam kilka moich zdjęć migających na ekranie. To nie może się dziać!

Wiesz, ten atak paniki, który starałam się stłumić? Cóż, wraca z zemstą. Czuję, jakby całe powietrze zostało ze mnie wyssane, a moja klatka piersiowa się zaciska. Mój wzrok się zamazuje i rejestruję, że upadam, zanim wszystko staje się ciemne.

"Proszę się uspokoić, pani Riley, to pan Rhodes, darczyńca naszego szpitala. Ta kobieta to jego narzeczona. Zajmę się tym." - mówi lekarz i odsuwa się, aby pielęgniarka mogła wyjść.

Patrzę, jak szybko odchodzi, zanim skupiam się na lekarzu. To starszy mężczyzna z białymi włosami i przyjazną twarzą, ale daje mi dziwne wibracje.

Czekaj... czy on właśnie powiedział "narzeczona"?

"Przepraszam, co pan powiedział?" - pytam.

"Mam dla pani propozycję." - mówi mężczyzna.

"Propozycję dla mnie? Co pan ma na myśli?"

"Propozycję? To znaczy-"

Macham ręką. "Nie to! Nie jestem idiotką. Chodzi mi o jaką propozycję?"

"Chcę, żebyś wyszła za mnie." - mówi z poważną miną.

Pewnie zastanawiasz się, jak kobieta, która mieszka w opuszczonym wagonie kolejowym, kończy jako żona wielkiego miliardera technologicznego.

Cóż, to proste. Wpadliśmy na siebie, spojrzeliśmy sobie w oczy i reszta to historia.

Okej, nie do końca tak to się stało. Widzisz, Artemis Rhodes jest w kłopocie. Potrzebuje żony do swoich następnych urodzin... za sześć dni. Więc co robi? Ściga mnie jak szalony stalker i oferuje mi mnóstwo pieniędzy, żeby za niego wyjść.

Szalone, prawda?

Oczywiście odmawiam, bo mam trochę godności, ale kiedy mój świat wywraca się do góry nogami, nie mam wyboru i muszę się zgodzić. Dzięki niemu nie mogę wrócić do swojego dawnego życia, a teraz utknęłam w jego.

Jestem jego buntem przeciwko rodzinie i cierniem w jego boku... Jego słowa, nie moje...

Pochodzimy z różnych światów, co oznacza, że w końcu te światy się zderzą, a z tym nadchodzi katastrofa, gotowa rozerwać cały plan na strzępy. Wiesz, taki zwykły wtorek.

Więc co robią dwie osoby, kiedy wszystko zaczyna się walić?

Cóż, pozwól, że ci opowiem...

Po przebudzeniu się po spotkaniu z losami, Amelia musi znaleźć sposób, aby zapobiec swojej własnej śmierci. Jednak w miarę jak dzień mija, zdaje sobie sprawę, że nic nie jest takie, jak w wizji, którą widziała o swojej przyszłości.

Wewnętrzna walka, aby wyłonić się jako biały wilk, prowadzi ją do spotkania z krwiożerczą bestią, która udaje się ją uwieść. Aż do momentu, gdy ich przerywa przybycie jej partnera. Nic nie jest takie, jakie powinno być, i będzie musiała wykorzystać wszystkie swoje zasoby, aby dowiedzieć się dlaczego, a może nawet skorzystać z pomocy wroga...

Przyszłość nigdy nie jest zapisana w kamieniu... a czasem trzeba złamać wszystkie zasady.

To jest kontynuacja książki 'Więcej niż ja', ale można ją czytać jako samodzielną powieść.

"Emma Grace?"
"Tak."
"Przykro mi to mówić, ale on nie przeżył." Lekarz patrzy na mnie ze współczuciem.
"D-dziękuję." Mówię z drżącym oddechem.
Mój ojciec nie żył, a człowiek, który go zabił, stał tuż obok mnie w tej chwili. Oczywiście, nie mogłam nikomu tego powiedzieć, bo zostałabym uznana za współwinną za samo wiedzenie, co się stało, i nic nie zrobienie. Miałam osiemnaście lat i mogłam trafić do więzienia, jeśli prawda kiedykolwiek wyszłaby na jaw.
Niedawno próbowałam przetrwać ostatni rok liceum i na zawsze opuścić to miasto, ale teraz nie mam pojęcia, co zrobię. Byłam prawie wolna, a teraz mogłabym mieć szczęście, jeśli przetrwam kolejny dzień bez całkowitego załamania mojego życia.
"Jesteś z nami, teraz i na zawsze." Jego gorący oddech szeptał mi do ucha, wywołując dreszcz na moim kręgosłupie.
Mieli mnie teraz w swoim mocnym uścisku, a moje życie zależało od nich. Jak doszło do tego punktu, trudno powiedzieć, ale oto byłam... sierota... z krwią na rękach... dosłownie.


Piekło na ziemi to jedyny sposób, w jaki mogę opisać życie, które przeżyłam.
Każdego dnia tracąc kawałek swojej duszy, nie tylko przez mojego ojca, ale także przez czterech chłopaków zwanych Ciemnymi Aniołami i ich zwolenników.
Byłam dręczona przez trzy lata, co było wszystkim, co mogłam znieść, i bez nikogo po mojej stronie wiedziałam, co muszę zrobić... muszę się wydostać jedynym sposobem, jaki znam. Śmierć oznacza spokój, ale rzeczy nigdy nie są takie proste, zwłaszcza gdy ci sami chłopcy, którzy doprowadzili mnie na skraj, są tymi, którzy ratują mi życie.
Dają mi coś, czego nigdy nie myślałam, że będzie możliwe... zemstę podaną na zimno. Stworzyli potwora i jestem gotowa spalić cały świat.

Treści dla dorosłych! Wzmianki o narkotykach, przemocy, samobójstwie. Zalecane 18+. Reverse Harem, od prześladowcy do kochanka.

Centrum Haven dla Omeg. Miejsce, gdzie Omegi mogą być chronione, aż osiągną pełną dojrzałość i znajdą idealną watahę.

Tak mi obiecywali. Kiedy straciłam rodziców w wieku czternastu lat, zostałam wysłana do Haven i obiecano mi cały świat. Jednak kiedy nadszedł mój czas, wataha, którą wybrałam, odurzyła mnie i sprzedała. Obudziłam się w klatce, obok rzędów innych Omeg. Czekałam tam przez dwa lata, aż w końcu nadszedł mój numer. Dziś wieczorem idę na aukcję...

To znaczy, dopóki mój strażnik nie wpadł pijany i nie zobaczyłam swojej szansy na ucieczkę. Byłam jednak zbyt słaba, a gdy mnie złapał i obiecał zatrzymać dla siebie, pomyślałam, że moja szansa na wolność przepadła. Wtedy czterech Alfów wpadło i uratowało mnie, ale moje problemy dalekie były od zakończenia.

Jestem zbyt niebezpieczna, żeby mnie zostawić przy życiu, ale nie mogę zaufać jedynemu miejscu w tym kraju, które miało mnie chronić. Poza tym, ci Alfowie wcale nie są typem watahy, której mogłabym zaufać lub wybrać na całe życie. Są brutalni i szorstcy. Jednak obiecują mi pomoc i ochronę, aż uzyskam sprawiedliwość, a ja zamierzam skorzystać z ich oferty. Mam jedno życzenie... Chcę, żeby nauczyli mnie być tak zła jak oni. Chcę być kimś, kogo ludzie, którzy mnie skrzywdzili, będą się bać.

Piekło nie zna większej furii niż zraniona Omega... czy coś w tym stylu.

Nazywam się Elise i zaraz dostanę swoje nieszczęśliwe zakończenie.

(Ta historia rozgrywa się w tym samym uniwersum co "Najpiękniejszy Dźwięk", a obie książki zostały teraz połączone jako "Omegi z Haven" dla lepszego odbioru:D)

—Szukam żony — powiedział. — I sądzę, że możesz się nadawać.

— Nie jesteś we mnie zakochany.

— Nie.

— I nie zamierzasz być.

— Nie.

— Więc dlaczego miałabym się na to zgodzić?

— Bo nie oferuję romansu. Oferuję bezpieczeństwo.

Wyszła za niego, mając jedną rzecz całkowicie jasną: miłość nigdy nie była częścią tej umowy.

Ich małżeństwo zbudowano na warunkach, nie na obietnicach.

Wspólny dom. Wspólne łóżko. Publiczny wizerunek do utrzymania.

Nic więcej.

Był zdystansowany, opanowany i nigdy okrutny, ale też nigdy ciepły.

Dla niego była żoną z nazwy, rozwiązaniem problemu, rolą, którą należało obsadzić.

Tego, czego żadne z nich się nie spodziewało, to jak niebezpieczna potrafi być cisza.

Jak bliskość bez miłości wciąż może zostawiać ślady.

Jak pragnienie kogoś może przyjść na długo przed przyznaniem się do niego.

Gdy granica między obowiązkiem a pożądaniem zaczyna się zacierać, ona musi zdecydować, jak długo potrafi zostać tam, gdzie nie jest naprawdę wybierana, a on musi zmierzyć się z prawdą, której nigdy nie planował.

Bo czasem najniebezpieczniejsze nie jest kochać kogoś za bardzo…

Tylko uświadomić sobie, że wcale nie zamierzało się go pokochać.

Krążyły plotki, że Trista Bryant, nie mogąc zajść w ciążę, była pogardzana przez swoją teściową, Marillę Myers, stając się w ten sposób porzuconą kobietą w rodzinie Myersów. Jednak sześć lat później Trista wróciła z dziećmi, wprawiając wszystkich w osłupienie.
Ktoś z tłumu zapytał: "Dlaczego te dwoje dzieci wygląda jakoś znajomo?"
Inna osoba powiedziała: "Są wyjątkowo przystojne i inteligentne... Jestem pewien, że już je gdzieś widziałem!"
Ktoś wykrzyknął: "Czy to nie są dzieci pana Myersa?"
Po usłyszeniu tej wiadomości, Matthew Myers przybył i zobaczył Tristę stojącą obok dwójki dzieci. Następnie spojrzał na dzieci w swoich ramionach, czując się zdezorientowany.
"Trista, czy nie jesteś mi winna wyjaśnienia?"
Trista pozostała opanowana i powiedziała: "Nie pytaj. Jeśli naprawdę chcesz wiedzieć, są twoje!"

W ciemności pocałowałam Filipa w usta, przejeżdżając językiem po jego szyi i podgryzając jego płatek ucha. "Czy nie uważasz, że to ekscytujące, panie Foster?" moja ręka szturchnęła jego klatkę piersiową, przejeżdżając po niej, aż dotknęłam jego długiego, budzącego się penisa przez spodnie.
Zemsta stała się moim jedynym powodem do życia, a Filip Foster – potężny człowiek stojący za imperium Brightonfield – stał się moim celem. Zimny, enigmatyczny i nieosiągalny, był idealnym pionkiem w moim planie. Nigdy jednak nie przewidziałam, że zostanę uwikłana w jego czułość i dominującą zaborczość. Czy ten zakazany romans ma na celu podsycić moją zemstę, czy stanie się pułapką, z której nie będę mogła się uwolnić?

Jako zastępcza panna młoda, byłam postrzegana przez mojego ojca jako pionek, a przez macochę jako ktoś bez wartości.
Porzucona przez ojca i wysłana na wieś jeszcze jako dziecko, w końcu wróciłam do domu, tylko po to, by zostać szybko odrzucona ponownie—tym razem do zakładu psychiatrycznego na polecenie mojej macochy.
Dopiero trzy lata później zostałam uwolniona, moja wolność kupiona wyłącznie po to, by zastąpić moją przyrodnią siostrę w małżeństwie z rodziną Sterlingów.
„Bogactwo rodziny Sterlingów jest niewyobrażalne, a William Sterling to rzadki i godny dżentelmen. Małżeństwo w ich domu zamiast twojej siostry to błogosławieństwo—nie zapomnij o swoim miejscu!”
Jednak wszyscy wiedzieli, że William, sparaliżowany w wypadku samochodowym, nie był już tym, kim kiedyś był—humorzasty, niestabilny, a według plotek, nie miał długo żyć.
Nikt nie mógł przewidzieć, że po naszym ślubie nogi Williama cudownie się wyleczą.
I dopiero wtedy zaczęli zdawać sobie sprawę, że ta młoda kobieta była daleka od przeciętności. Gdy prawda wyszła na jaw, zostali w osłupieniu.
Ta kobieta była prawdziwą królową.

Pięć lat temu zostałam odurzona przez moją przyrodnią siostrę. Z konieczności opłacenia czesnego, ostatecznie zaakceptowałam sytuację. Czułam jego gorący oddech przy moim uchu, jego szorstkie palce muskały moje wewnętrzne uda, wywołując tępy, elektryczny ból. Jego twardy kutas naciskał na moją mokrą cipkę, moje serce biło jak szalone, ciało instynktownie wyginało się, pragnąc głębszego pchnięcia.
Po tej nieostrożnej nocy, odeszłam w hańbie, tylko po to, by odkryć, że jestem w ciąży z trojaczkami.
Pięć lat później wróciłam jako nowa gwiazda w dziedzinie medycyny, gotowa zemścić się na macosze, przyrodniej siostrze i ojcu.
Wtedy pojawił się Harrison Frost, patrząc na małe wersje siebie, namawiając je, by nazywały go "Tata".
Zdjął koszulę, uśmiechając się. "Hej, chcesz przeżyć tę noc jeszcze raz?"

Książka 2, Ghost Whispers, jest teraz dostępna na wyłączność w NovelCat.
Zapraszamy do wyszukania i dodania książki do zakładek oraz do dalszego odkrywania z nami tego tajemniczego świata.


Mam na imię Katia i po prostu próbuję przetrwać, dopóki nie pojawi się mój przeznaczony partner. Co może być łatwiejsze do powiedzenia niż do zrobienia.

Odrzucenie jest kroplą, która przelewa czarę. Wyszeptuję, że przyjmuję jego odrzucenie.

Pędzę przez dom watahy, przez idealnie przystrzyżony trawnik, aż do lasu.
– Przepraszam, moja słodka dziewczyno – mówię do mojej wilczycy. – Przepraszam, że utknęłaś ze mną i że musiałaś cierpieć wszystko to, co ja.
Ona szepcze:
– To nie twoja wina, Katia.

Docieramy do urwiska z wodospadem. Ból wciąż we mnie łomocze. Muszę sprawić, żeby przestał. Moja słodka dziewczyno, ja po prostu chcę spokoju… Biegnę dalej i skaczę z klifu. Rozkładam szeroko ramiona, łzy spływają mi po twarzy; spadam, nie wydając żadnego dźwięku, czekając na słodkie zapomnienie, w którym już nigdy nic nie czujemy.

– Kocham cię, moja słodka dziewczyno! Do zobaczenia… – mówię.

Moja wilczyca odpowiada tuż przed tym, jak uderzamy o wodę:
– Ja też cię kocham, Katia. Nigdy nie żałowałam ani jednej chwili z tobą.

Wataha Snow Moon urządza na swojej ziemi ostatnie letnie grillowanie obok wodospadu. Dorośli śmieją się i żartują, obserwując, jak szczeniaki się bawią. Alfa, beta i gamma pływają z kilkorgiem starszych dzieci i grają w Marco Polo.

Ktoś krzyczy:
– O bogini, ktoś właśnie skoczył z wodospadu!

Wszyscy zastygają, patrząc, jak coś, co wygląda na dziecko, spada z rozłożonymi ramionami. Nikt nie wydaje dźwięku. Drobne ciało uderza w wodę jak samolot rozbijający się o zbocze góry.

Alfa, beta i gamma natychmiast ruszają do działania, płynąc w stronę miejsca, w którym ta osoba zniknęła pod powierzchnią. Alfa wrzeszczy; jego wilk szaleje, powtarzając:
– Znajdź ją. Znajdź ją… znajdź ją!

Nurkają i beta wypływa na powierzchnię z drobną postacią w ramionach. Alfa odbiera dziewczynę od bety i kładzie ją na ziemi. Mężczyźni są w szoku na widok tego, co widzą. Jest cała pokryta bliznami i obrażeniami. Jej ciało jest powykręcane i połamane.

Beta pyta:
– Kto mógł zrobić coś takiego komuś tak bezbronnemu?

Alfa opada na kolana, powtarzając:
– PARTNERKA… PARTNERKA… PARTNERKA!

W dniu błyskawicznego ślubu nowo poślubiony mąż wyjechał w podróż służbową, zostawiając Shelley samą. Ponieważ było to małżeństwo z rozsądku, Shelley myślała, że będą prowadzić oddzielne życie. Niespodziewanie, jej mąż zaproponował, aby byli prawdziwą parą. Ale kiedy Shelley przeprowadziła się do jego mieszkania, nie podał jej hasła do drzwi. Co więcej, Shelley wysłała mu wiadomość, ale on potraktował to jako nękanie... Shelley Harper była bez słów i pomyślała sobie: "Panie Layton, chyba pan żartuje." Kiedy Shelley chciała wrócić do swojej pierwotnej pozycji, nagle odkryła, że ma coraz więcej kontaktu z nim. Zawsze pojawiał się, gdy była w potrzebie, jak parasol trzymający niebo nad jej głową. Aż do momentu, gdy poruszona jego szczerością zgodziła się podpisać kontrakt z Universe Inc., odkryła, że jej mąż jest bogatym człowiekiem. A jej tożsamość jako uczennicy guru designu miała zostać ujawniona... Pojawiła się także rodzina Shelley, a jej starszy brat, który szaleńczo ją rozpieszczał. Życie Shelley nagle stało się... trochę szczęśliwe, i to więcej niż trochę!

Oszukana przez swoją podstępną siostrę, Victoria Collins uratowała tajemniczego mężczyznę. Następnego dnia została zmuszona do poślubienia brzydkiego kaleki zamiast swojej młodszej siostry. Niespodziewanie, rzekomo brzydki mężczyzna okazał się przystojny i szlachetny, a także był tym, którego Victoria uratowała. Jednakże, zaproponował on setki miliardów dolarów w zamian za rozwód po stu dniach. Sto dni później, Victoria złożyła pozew o rozwód. Po jej odejściu, Edmund Haines zdał sobie sprawę, że głęboko ją kocha. Gonił ją i przycisnął do ściany. "Kochanie, jak śmiesz uciekać po tym, jak potajemnie urodziłaś moje dziecko?"
Rozwód był łatwy, ale ponowne małżeństwo było trudne. Od tego momentu, Edmund zaczął ciężko pracować, aby odzyskać swoją żonę.