
Sassy Angel's Secret Sin
SUMMERS · Tamamlandı · 196.1k Kelime
Giriş
“You had the nerve to tell me that? Fine! Who wants to stay married to an ugly and stupid woman?” Sky Mars scoffed, looking at her from head to toe. “How much do you want from me?” He asked, thinking she only married him for his money.
“I don’t need your money, Sky. Only that,” Angela pointed at the beautiful handmade quilt on the bed.
“Not only you’re ugly and stupid, but you’re also crazy. Take this, sign the divorce papers, and don’t ever come back,” He took the blue peacock design comforter on the bed, throwing it at her.
She picked up the quilt that landed on the floor and turned her back on him, hugging the soft fabric as she walked toward the door. She did not bother correcting him that she is not ugly and stupid, but crazy? Maybe. She was probably insane falling in love with Sky, that not only the name and status is beyond her reach but also his heart.
Bölüm 1
(Anj’s POV)
I need a miracle.
I looked heavenward, closing my eyes and praying as the heat of sunlight kissed my face. I could not help myself from wincing as I covered my face with my hand and lowered my head right away. I hissed as my fingers grazed my cheeks lightly, wanting to cry as I felt the red spots, looking like pimples invading my face.
My lips pouted, wanting to hate Mrs. Antonetta for insisting on sharing her meal last night with me, unaware there was crab meat in it. When I woke up this morning, I could hardly see, and I bet Aunt Rose would confess at the church after cursing under her breath seeing my face puffy and red. She and Anya, her daughter, panicked that they had to apply a cold compress to the swollen area of my face before Sister Grace could see me.
Sister Grace is my legal guardian, but I lived in Aunt Rose’s home, her biological sister, for as long as I can remember. I was not related to any of them, but they were the only family I knew in my sixteen years of existence. Sister Grace found me wailing inside the old carton box, very sick, and there was nothing to identify me.
Breathing out, I walked to the mulch and gravel walkway, carrying a basket of potatoes I gathered in the backyard and bringing them to the nursing home. After school, I had to go to The Nursing Home of St. Mary to help Sister Grace despite the tons of homework I had and the upcoming examination. Despite my unpleasant look today, I must work not because I am hardworking but because I have to be good to be allowed to go with Anya.
Anya wanted me to join her at the party she got invited to. I am not a party person or the outgoing kind, but except for the events at the nursing home, I have never been to a real party, and my heart is hopeful that they will allow me to go out this time. Anya is optimistic that they will consider it their birthday gift for me.
Yes, I think… I think it is my birthday tomorrow.
My seventeenth birthday.
I was humming the I Hope You Dance song that Anya and I had been singing for days when I heard a loud honk. I turned around to check it out, only to gape, my eyes and mouth wide open, shocked to see a car was coming my way.
I shut my still puffy eyes tight, waiting for the car to hit my petite body, but it stopped with only an inch of space away from me. It was not the miracle I was hoping for, but the divine agency up there must have saved me from being crushed by a gorgeous red Ferrari sports car.
My whole body was shaking in fear as I stumped my feet toward the driver, but before I could scream at his face, he went out immediately, not to apologize or check on me, but to walk in front and check the damage to his car.
The nerve! What kind of person would be more interested in the car than the life of the person he almost killed?
I growled, walking toward him. “Are you blind? Didn’t you see me?” I said angrily as I poked his back with my pointed finger to notice me.
He turned around to face me, but heaven was my witness that we had different reactions. He raised his eyebrows and moved one step backward, looking at me with disgust from head to toe. I understand because right now, my face looks like the female version of Quasimodo.
In my case, I knew my heart skipped a beat, seeing a Greek god in front of me. He was taller, so I had to raise my head to look directly into his eyes, and I bet I had forgotten to breathe as I gazed at his gorgeous face. I have completely forgotten that this man has almost squashed me with his beautiful red car.
If love at first sight existed, then this must be it. I closed my eyes and inhaled his intoxicating scent, probably from an expensive men’s cologne, and imagined that I was kissing his lips.
“I’m in a hurry, so how much?” he asked in a serious tone.
My eyebrows raised, snapping me from daydreaming. I watched him take his wallet filled with cash.
Is he talking about the potato which innocently rolled on the street, or me that he didn’t even ask if I was alright?
“Are you kidding me?” I sneered at him.
“I have no time for you,” he took all the paper bills in his wallet, took my hand, and placed a large amount of money on my palm. “Here! That’s for you and your…” he sighed, looking at the scattered potato on the ground, “potato. If that is still not enough, here’s my lawyer’s card.”
He handed me the business card, but before he could turn his back on me, I grabbed his wrist and returned the money and card to him.
“You should have at least asked me if I was okay!” I snarled at him, picking up the basket.
He stared at my face, and if my face was not a bit swollen and without the red spots on my face, I bet I was as crimson as a red crayon. He pressed his lips as if suppressing himself in bursting a peal of laughter.
“I don’t think I did much damage on…” he pointed his fingers at my face.
I was sure my still aching eyes opened wide as my anger outburst with his insult. Without thinking, I took the potato left in the basket and threw it in his face.
He groaned angrily, not caring where the potato hit him. “You crazy and ugly -”
He stops as I squat, picking up another potato on the ground. “That makes us two!” I screamed at him, lifting my hand and aiming to throw another potato at him. When I saw him advance to me, I released the potato in my hand but targeted his beautiful car.
He halted like his heart stopped beating as he heard the thud of the wasted vegetable on the hood, creating a not-so-visible dent but enough for him to panic.
“You’re really crazy!” He barked at me as he dashed back inside the car.
My heart hammered inside my chest, realizing he might hit me after damaging his beloved possession. He started the car, driving it backward before speeding up to me. I screamed at the top of my lungs, closing my eyes, praying, calling all the saints, gods, and names of deities I could recall from my books, and hoping I would still look beautiful after this.
“Go back to the hell where you belong, you ugly demon!” he roared at me, driving so fast that I almost wet my underwear from fear when I felt the air when he went past me.
As soon as I heard the sound fading in the street, I opened one eye, peeking to see if he was gone already. I screamed again, but this time I was expressing my anger toward the driver, who was handsome on the outside but a monster on the inside.
“Then I’ll wait for you in hell!” I yelled and cried as I started picking up the potato on the street.
“Angela?”
I hear a gentle tone calling my name, a voice that makes my heart flutter whenever I see the owner of the voice. Dylan was standing, looking curiously at me, when I turned around.
“Are you okay?” He asked curiously, picking up the vegetable he almost stepped on and looking at the other potato on the street.
“No! A lunatic almost hit me!” I said, realizing I was still on a high pitch when he chuckled. I heaved a deep sigh and smiled sheepishly at him when he approached me and took the basket from my hand.
“Umm… What happened?” He asked worriedly as we started walking toward the nursing home.
“To me or the potato?” I grinned at him but pressed my lips when I realized I probably looked like a grinning Edna Mode.
He chuckled. “Anya already told me about what happened to you,” he said, stopping and lifting his hand, carefully holding my chin. “How long does it wear off?”
“I looked cute, right? A week or maybe a few days for the red spots, but my face will return to its normal size later,” I grinned. “I hate taking meds because it’s making me dizzy for days.” I sighed.
Dylan chuckled softly. “You hate it when your brain’s not working, huh?”
“I actually love it when it stops working even for a while,” I told him, glancing at his handsome face.
He released my chin, sighing. “Yeah, better stop for a while. It’s hard to keep up with you academically.”
“Just academically?” I batted my eyelashes, forgetting that my face looked like an imperfect-shaped balloon.
He leaned his head toward me, making my heartbeat thump faster. Anya told me why Dylan stuck with us in the nursing home when he could use the hours working in the convenience store to earn money. He liked me.
No. He doesn’t just like me. He likes like me, but for some reason, something is stopping him from admitting that.
“With almost everything, Anj,” he smiled at me, then shrugged his shoulders. “You still look beautiful.”
I released a good laugh. “Even if I look like the female version of Quasimodo?”
He placed his arm on my shoulders, pulling me to his side, closer to him. “Yes!”
I tilted my head, looking at him. “Dylan, are you sure you don’t like me?” I remember asking him before, and he clearly told me that he thought of me as his younger sister, but it was four years ago. I didn’t care much about it that time, but if Dylan would say the exact words, I was not sure what to feel.
He tapped the tip of my nose. “I don’t have to answer that question now, right?” he smiled, showing that adorable smile and sighing as he continued to walk with me on his side.
I nodded.
“If I tell you I like you, what would you do?” He asked, catching me off guard with his question.
I glanced at him, shrugging and sighing because today, surprisingly, my heart seemed to have been confused by the monster riding in a red Ferrari car.
Son Bölümler
#153 Chapter 153
Son Güncelleme: 3/24/2025#152 Chapter 152
Son Güncelleme: 3/24/2025#151 Chapter 151
Son Güncelleme: 3/24/2025#150 Chapter 150
Son Güncelleme: 3/24/2025#149 Chapter 149
Son Güncelleme: 3/24/2025#148 Chapter 148
Son Güncelleme: 3/24/2025#147 Chapter 147
Son Güncelleme: 3/24/2025#146 Chapter 146
Son Güncelleme: 3/24/2025#145 Chapter 145
Son Güncelleme: 3/24/2025#144 Chapter 144
Son Güncelleme: 3/24/2025
Beğenebilirsiniz 😍
Kaderin İplikleri
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.
Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.
Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.
Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.
“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.
“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Gizli Sert Kadın
"Jade, kontrol etmem lazım—" hemşire başladı.
"DIŞARI!" diye hırladım, öyle bir güçle ki, iki kadın kapıya doğru geri çekildi.
Bir zamanlar yeteneklerimi daha kontrol edilebilir bir versiyona dönüştürmek için beni uyuşturan Gölge Organizasyonu tarafından korkulan biri olarak, kısıtlamalarımdan kaçmış ve onların tüm tesisini havaya uçurmuştum, yakalananlarla birlikte ölmeye hazırdım.
Bunun yerine, okul revirinde, etrafımda tartışan kadınlarla uyandım, sesleri kafamı delip geçiyordu. Patlamam onları şok içinde dondurdu—belli ki böyle bir tepki beklemiyorlardı. Bir kadın çıkarken tehdit etti, "Eve geldiğinde bu tavrı konuşacağız."
Acı gerçek mi? Şişman, zayıf ve sözde aptal bir lise kızının bedeninde yeniden doğdum. Onun hayatı zorbalıklar ve işkencecilerle dolu, varlığını berbat etmişler.
Ama artık kiminle uğraştıklarını bilmiyorlar.
Dünyanın en ölümcül suikastçısı olarak kimsenin bana zorbalık yapmasına izin vererek hayatta kalmadım. Ve kesinlikle şimdi başlamayacağım.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek
Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...
Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.
George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.
Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"
Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.
O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.
"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"
George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"
"Maalesef bu imkansız."
Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Mafya'nın Yedek Gelini
Daha fazlasını istiyordu.
Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.
Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.
Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Accardi
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."
Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Yeniden Doğuş: Zirvedeki Yıldız Oyuncu
Ama asla beklemediğim şey, beni aramalarının sebebinin kemik iliğimi kullanmak istemeleri olduğunu öğrenmekti... Başka birini kurtarmak için!
Kalbim paramparça oldu. Ebeveynler nasıl bu kadar zalim olabilirdi?
Dünyaya olan inancımı yitirdim, balkondan düştüm ve öldüm.
Ama şaşırtıcı bir şekilde, yeniden doğdum!
Bu sefer, kendim için yaşayacaktım! Bana zarar verenler bedelini ödeyecekti!
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek
Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.
ALINTI
Her yerde kan. Titreyen eller.
"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.
Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.
Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.
Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.
Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.
Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.
Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.
Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.
Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.
Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Kaçak Karımı Geri Kazanmak
“Elbisen çıkmak için yalvarıyor, Morgan,” diye kulağıma hırladı.
Boynumdan köprücük kemiğime kadar öpücükler kondurdu, eli yukarı doğru hareket ederken inlememe neden oluyordu. Dizlerim zayıfladı; zevk arttıkça omuzlarına tutundum.
Beni pencereye doğru bastırdı, arkamızda şehir ışıkları, bedeni benimkine sert bir şekilde yaslanmıştı.
Morgan Reynolds, Hollywood'un kraliyet ailesine evlenmenin ona aşk ve aidiyet getireceğini düşünmüştü. Bunun yerine, sadece bir piyon haline geldi—bedeni için kullanıldı, hayalleri görmezden gelindi.
Beş yıl sonra, hamile ve bıkmış bir halde, Morgan boşanma davası açtı. Hayatını geri istiyordu. Ancak güçlü kocası Alexander Reynolds, onu bırakmaya hazır değildi. Şimdi takıntılı bir şekilde, onu ne pahasına olursa olsun elinde tutmaya kararlı.
Morgan özgürlüğü için savaşırken, Alexander onu geri kazanmak için mücadele eder. Evlilikleri, güç, sırlar ve arzu dolu bir savaşa dönüşür—sevgi ve kontrol birbirine karışır.
Alfa ile Sözleşmeli Eş
William—yıkıcı derecede yakışıklı, zengin ve Delta olmaya yazgılı kurt adam nişanlım—sonsuzluğa kadar benim olmalıydı. Beş yıl birlikte olduktan sonra, koridorda yürüyüp sonsuza dek mutlu olmayı planlıyordum.
Bunun yerine, onu başka bir kadınla ve çocuklarıyla buldum.
Aldatılmış, işsiz ve babamın tıbbi faturaları altında boğulurken, hayal edebileceğimden daha sert bir şekilde dibe vurdum. Her şeyi kaybettiğimi düşündüğüm anda, kurtuluş hayatımda karşılaştığım en tehlikeli adamın formunda geldi.
Damien Sterling—Gümüş Ay Gölgesi Sürüsü'nün gelecekteki Alfa'sı ve Sterling Grubu'nun acımasız CEO'su—masasının üzerinden avcı zarafetiyle bir sözleşme kaydırdı.
“Bunu imzala, küçük ceylan, ve sana kalbinin arzuladığı her şeyi vereceğim. Zenginlik. Güç. İntikam. Ama şunu anla—kalemi kağıda koyduğun an, tamamen benim olacaksın. Bedenin, ruhun ve aradaki her şey.”
Kaçmalıydım. Bunun yerine adımı imzaladım ve kaderimi mühürledim.
Artık Alfa'ya aitim. Ve bana aşkın ne kadar vahşi olabileceğini göstermeye hazırlanıyor.
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
Zorbasına Görünmez
En İyi Arkadaştan Nişanlıya
Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.
New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.
Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.
Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.
Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.












