The Vampire Kings | BDSM Academy

The Vampire Kings | BDSM Academy

Athena · Tamamlandı · 164.2k Kelime

528
Popüler
7.2k
Görüntülenme
455
Eklendi
Paylaş:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Giriş

Medici and her two vampire lovers.

"Guys, this is Isabella" Sarah introduced me,

"Okay guys so Isabella is apparently a first year, and from a random orphanage and didn't even know that her Dom is a king" Sarah laughed to me.

"You're with Edward? I couldn't handle him" Payton said.

"Handle him?" I asked, the girls all giggled.

"I didn't even make it past his manners phase" Sarah told me.

"Edward shares the throne of England and Russian territory with his father" Veronica explained to me,

"Wait what, England and Russia? What do you mean, England has a queen?" I told them,

"Not the human queen silly, the Vampi-" Payton was cut off by Edward strictly calling my name.

I turned around, terrified,

"Isabella, come here" he called to me, and beckoned for me to come to him. I walked over to him shyly, feeling the glare of jealously on the back of my neck.

"Yes sir?" I asked him when I approached, he sat in between other doms.

"Sit here darling" he told me and motioned to his lap. My cheeks were bright red,

"On-on your lap Edward?" I asked him.

"How DARE you address him by his name-" another dominant said to me, Edward help up his hand to silence him.

"Sweetheart, I know you're still new to this, but you will address me as 'sir' or 'master' here. Now sit on my lap" he told me. I sat on his lap.

Edward whispered something to Eros,

"Punish the girls for the gossip" he said calmly.

"Girls" Eros said harshly, they all looked over

"You all are being punished together for talking about things that are not yours to tell" Edward said calmly. They all look mortified.

"Go wait in the red room, I'll be watching your punishment with my sub" he said calmly.

Arkhaios is a very secret society. Isabella, however, as a human girl was invited. No one knows that Isabella is a pureblood royal child.
"Why would a royal child be orphaned?" someone would asked. Purebloods were rare, powerful, and honored. Royal families rarely concieved.
Because she's a Medici.
The Medici's, the thirteenth royal family. Previously the most powerful royal vampire family, until the twelve Royal famlies voted to have their line ended for war crimes.

Isabella is orphaned at birth. She gains admission into prestigious academy outside of London. When she attends the academy, she meets Edward.
Edward is commissioned by his father and the headmaster to mentor and protect her. While Edward is annoyed with the task, he falls in love with her. Isabella learns that she is not an orphan, but in fact a very powerful, yet-to-shift vampire. Attacks begin on her life.
Damien, Edward's half brother was hired by Edward to protect her full-time at the Academy. Isabella and Damien fall in love.
The three are told their relationship is untraditional and forced to keep it a secret...
It won't be a secret as you guess.

Bölüm 1

A/N: *Hello readers! Just a friendly reminder that this is a fantasy novel. Oxford University is in a FANTASY context. This is a FANTASY reality of the university, I know oxford doesn't require a uniforms or have VAMPIRE STUDENTS. GOOD DAY and good reading. *


A blend of guilt and excitement surged within me as I embraced my foster sisters one last time. Leaving the orphanage was bittersweet; while I longed for a true family, a fresh opportunity awaited me.

The orphanage had been my only home throughout my entire life. Since as far back as my memory reached, it had sheltered me. Just recently, on my eighteenth birthday, I had set off for college.

The concept of being sheltered didn't even begin to capture the reality. Our orphanage was nestled far away from any bustling town, and our education was confined within its walls. I had only ventured to Zurich a handful of times – mainly for museum trips, shopping escapades with the other girls, and the occasional meeting with potential adoptive parents. But every return to the countryside, with its untouched beauty and serene surroundings, was a welcome one. I couldn't help but feel fortunate to have been raised in such a place as I gazed over the small town and the majestic mountains beyond.

Over the years, countless families had interviewed me, gauging my suitability for adoption. Yet, nothing had ever materialized. As a child, my solitary interests in reading and solo chess matches seemed to scare people off. I wasn't very talkative, preferring my own company over chit-chat with others. As time passed, the prospect of a family grew more distant, but surprisingly, I was content with that. While some of my foster sisters found loving homes, I remained within these walls, entering adulthood.

The support I received within these familiar walls had been invaluable. I had the chance to study extensively, read all the books I desired, and collaborate closely with our teachers, even touring universities. I was fixated on the idea of pursuing higher education in the United States, even though visiting there wasn't feasible. Nonetheless, I did get to explore some of the finest universities across Zurich, Berlin, Prague, and London.

These visits to various cities and universities instilled a sense of humility in me. The scope of my sheltered life became all the more apparent. Witnessing these avenues of opportunity – places where I could forge my independent path, meet new people – seemed infinitely more appealing than any romanticized notions of finding a traditional family.

Among all these cities, London left the strongest impression. During my interview at Oxford, the headmaster challenged me to a game of chess. His scrutiny was palpable, as if I were some alien experiment. After our rounds, and my beating him several times, he extended his hand and offered me a seat.

Now, as I stood before the gates of my childhood sanctuary, holding my soul sisters close in a farewell embrace, a swell of apprehension washed over me. This marked my first time departing from the orphanage. Eager as I was to learn, to explore, a sense of panic nestled itself within me.

I had saved my teacher for last. She had constantly pushed me beyond my limits, urging me to study and excel. When the other girls went to play, I stayed behind, engaging in spirited debates, solving math problems, analyzing literary phenomena, and crafting essays. This summer, when we usually had just an hour of study each day, she had kept me for extra hours, honing my skills and tutoring me in anticipation of my Oxford courses.

"Isabella," she called my name, her voice kind and warm.

"I hope you'll forgive me one day for robbing you of your entire summer," she said with a chuckle.

"I owe everything to you," I replied, and her eyes glistened with emotion.

"You're going to excel," she assured me, giving me a heartfelt hug.

"Yes, yes, I know – I'm a prodigy, gifted beyond measure," I quipped, trying to stifle an eye roll. She let out a sigh and laughed.

And so it begins, I thought to myself.


My first day of classes arrived, and, as luck would have it, I was running late. The morning sun had witnessed my hurried dash, leaving me no time for breakfast and no opportunity to acquaint myself with my new roommates. Dressed in the school's uniform – a navy plaid skirt grazing my knees, a pristine white collared shirt, and a navy blue sweater vest – I endeavored to make an impression. My long hair cascaded straight down my back, tamed by a simple black headband, while pearl earrings graced my ears.

The journey to my first class was fraught with urgency. A brief exchange of greetings with my new professor marked my arrival.

"Ah, everyone, allow me to introduce Isabella," the professor announced.

"Find a seat next to Colton, who will be your lab partner for the year." My gaze swept the room and landed on a young man who occupied the vacant seat to his left. As I approached, a subtle wave of annoyance emanated from him – clearly, he preferred solitary work.

Men. Remember, Bella, you're no longer sheltered. Maintain your composure, I admonished myself.

And these were not just any men; they were exceptionally handsome.

"Hello, I'm Isabella," I greeted him.

"Colton," he replied tersely. I saw no need to engage further and turned my focus to the professor.

"Today, we continue our cell analysis lab. Retrieve your microscopes and proceed from where we left off yesterday," the professor instructed.

The array of microscopes caught my attention. This university was a far cry from my former home, equipped with technology beyond my wildest dreams. The back wall hosted a row of at least fifty microscopes – a stark contrast to the lone, rusty model at the orphanage. Colton swiftly procured the necessary materials and placed a black composition book and lab assignment before me.

"I could have managed it myself," I muttered, perusing the lab assignment quickly.

"I'm efficient," he remarked.

"So, Isabella, where did you transfer from?" he inquired. My heart danced as he pronounced my name. Focus, Bella. I'd never shared a classroom with boys, save for that one male teacher. How did girls concentrate amidst such enchanting distractions?

"Oh—" I began, my words halting as I realized my classes were considered "advanced." While I was a freshman, most of my courses were at an upper-level tier.

"I actually just started here," I admitted, earning a curious look from Colton.

"You're a freshman?" His disbelief resonated.

"Yes, indeed."

"In a four-hundred-level course?" Skepticism laced his words.

"Yes, I was placed in a rather... advanced schedule," I replied, maintaining my composure.

"I too am on an advanced schedule. Let me see yours," he commanded. Tentatively, I retrieved my schedule and presented it to him, allowing him to compare it with his own.

"We share four courses and the same independent study," he stated nonchalantly.

Upon completing the lab, we submitted our work and were surprisingly dismissed for the day. As I made my way to my next class, Colton followed me, continuing our earlier conversation.

"A freshman enrolled in junior courses – and I believed I was ahead," he mused, his smirk catching my attention.

"What do you mean?" I queried, raising an eyebrow as his towering form loomed.

"Just a sophomore, but I was also chosen for advanced courses. Yet, you've outdone me; you're merely a freshman," he admitted, prompting me to clarify.

"Oh, yes. I managed to outplay the headmaster in a series of chess matches during my admissions interviews," I divulged, piquing his curiosity.

"Chess, you say?" he inquired.

"Yes, I've been playing since my youth. It's one of my favored pastimes," I responded.

"Indeed? Well, you must be skilled. I'm a member of the university's chess team. We must play sometime," he suggested.

"Ah, the chess team. The headmaster mentioned it to me," I remarked, though his lingering bewilderment irked me.

"Did anyone mention Arkhaios to you?" His inquiry bore into me.

"Oh, yes, the esteemed society," I replied, concealing my indifference to the creators' self-importance.

"Lower your voice," Colton cautioned, his tone grave.

"Seriously?" I glanced around the deserted hallway.

"Arkhaios is a deeply secretive society. Not a word about it to anyone. The headmaster surely warned you," he stressed.

"Of course," I affirmed, aiming to placate his seriousness.

"A meeting is scheduled for tonight. Dress elegantly. The society is both challenging and prestigious, inviting only a select few from the world's most eminent families. I still wonder, who are your people? I wasn't aware we accepted first-year students," he prodded. His words amused me; was everyone here similarly elitist?

"I hail from a Swiss orphanage. Evidently, some admissions are based on merit rather than parental wealth," I revealed, leaving him momentarily speechless.

Without granting him an opportunity to respond, I strode away, moving toward my next class.

Son Bölümler

Beğenebilirsiniz 😍

Kaderin İplikleri

Kaderin İplikleri

198.9k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Ben sıradan bir garsonum, ama insanların kaderini görebiliyorum, Shifterlar dahil.
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.

Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.

Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.

Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.

“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.

“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Gizli Sert Kadın

Gizli Sert Kadın

341.6k Görüntülenme · Tamamlandı · Sherry
"Herkes dışarı," dişlerimi sıkarak emrettim. "Şimdi."
"Jade, kontrol etmem lazım—" hemşire başladı.
"DIŞARI!" diye hırladım, öyle bir güçle ki, iki kadın kapıya doğru geri çekildi.
Bir zamanlar yeteneklerimi daha kontrol edilebilir bir versiyona dönüştürmek için beni uyuşturan Gölge Organizasyonu tarafından korkulan biri olarak, kısıtlamalarımdan kaçmış ve onların tüm tesisini havaya uçurmuştum, yakalananlarla birlikte ölmeye hazırdım.
Bunun yerine, okul revirinde, etrafımda tartışan kadınlarla uyandım, sesleri kafamı delip geçiyordu. Patlamam onları şok içinde dondurdu—belli ki böyle bir tepki beklemiyorlardı. Bir kadın çıkarken tehdit etti, "Eve geldiğinde bu tavrı konuşacağız."
Acı gerçek mi? Şişman, zayıf ve sözde aptal bir lise kızının bedeninde yeniden doğdum. Onun hayatı zorbalıklar ve işkencecilerle dolu, varlığını berbat etmişler.
Ama artık kiminle uğraştıklarını bilmiyorlar.
Dünyanın en ölümcül suikastçısı olarak kimsenin bana zorbalık yapmasına izin vererek hayatta kalmadım. Ve kesinlikle şimdi başlamayacağım.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

219.5k Görüntülenme · Güncelleniyor · Louisa
İlk aşkımdan düğün yeminlerine kadar, George Capulet ve ben ayrılmazdık. Ama evliliğimizin yedinci yılında, sekreteriyle bir ilişkiye başladı.

Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...

Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.

George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.

Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"

Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.

O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.

"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"

George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"

"Maalesef bu imkansız."

Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Mafya'nın Yedek Gelini

Mafya'nın Yedek Gelini

228.2k Görüntülenme · Tamamlandı · Western Rose
Aralarındaki mesafe kayboldu. Kadın, başını yana eğerek erkeğin dudaklarının çenesinden aşağıya doğru yavaşça izlediği yolu hissetti.

Daha fazlasını istiyordu.


Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.

Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.

Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Accardi

Accardi

131.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Allison Franklin
Dudaklarını kulağına yaklaştırdı. "Bu bir bedeli olacak," diye fısıldadı ve dişleriyle kulak memesini çekti.
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."


Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Yeniden Doğuş: Zirvedeki Yıldız Oyuncu

Yeniden Doğuş: Zirvedeki Yıldız Oyuncu

126k Görüntülenme · Güncelleniyor · Olivia
Ben bir yetimdim ve on iki yaşına geldiğimde, ailem beni buldu. Nihayet acılarımdan kurtulup bir evin sıcaklığını ve ebeveyn sevgisini yaşayabileceğimi düşündüm. Uyum sağlamak için ailemi memnun etmek ve onlara hizmet etmek için elimden geleni yaptım.
Ama asla beklemediğim şey, beni aramalarının sebebinin kemik iliğimi kullanmak istemeleri olduğunu öğrenmekti... Başka birini kurtarmak için!
Kalbim paramparça oldu. Ebeveynler nasıl bu kadar zalim olabilirdi?
Dünyaya olan inancımı yitirdim, balkondan düştüm ve öldüm.
Ama şaşırtıcı bir şekilde, yeniden doğdum!
Bu sefer, kendim için yaşayacaktım! Bana zarar verenler bedelini ödeyecekti!
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

139.2k Görüntülenme · Tamamlandı · Velvet Desires
Uyarı!!!

Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.

ALINTI

Her yerde kan. Titreyen eller.

"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.

Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.

Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.


Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.

Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.

Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.

Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.

Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.

Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.

Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Kaçak Karımı Geri Kazanmak

Kaçak Karımı Geri Kazanmak

192.3k Görüntülenme · Tamamlandı · Marianna
Elini elbisemin altına kaydırdı, parmakları iç uyluğumda daireler çiziyordu. Kalçalarım ona doğru itildi, daha fazlasını istiyordum. Parmaklarıyla külotumun kenarını takip ederek beni kışkırttı, sonra parmaklarını altına kaydırdı, serin dokunuşu beni titretmişti.
“Elbisen çıkmak için yalvarıyor, Morgan,” diye kulağıma hırladı.
Boynumdan köprücük kemiğime kadar öpücükler kondurdu, eli yukarı doğru hareket ederken inlememe neden oluyordu. Dizlerim zayıfladı; zevk arttıkça omuzlarına tutundum.
Beni pencereye doğru bastırdı, arkamızda şehir ışıkları, bedeni benimkine sert bir şekilde yaslanmıştı.


Morgan Reynolds, Hollywood'un kraliyet ailesine evlenmenin ona aşk ve aidiyet getireceğini düşünmüştü. Bunun yerine, sadece bir piyon haline geldi—bedeni için kullanıldı, hayalleri görmezden gelindi.
Beş yıl sonra, hamile ve bıkmış bir halde, Morgan boşanma davası açtı. Hayatını geri istiyordu. Ancak güçlü kocası Alexander Reynolds, onu bırakmaya hazır değildi. Şimdi takıntılı bir şekilde, onu ne pahasına olursa olsun elinde tutmaya kararlı.
Morgan özgürlüğü için savaşırken, Alexander onu geri kazanmak için mücadele eder. Evlilikleri, güç, sırlar ve arzu dolu bir savaşa dönüşür—sevgi ve kontrol birbirine karışır.
Alfa ile Sözleşmeli Eş

Alfa ile Sözleşmeli Eş

193k Görüntülenme · Tamamlandı · CalebWhite
Mükemmel hayatım tek bir kalp atışıyla paramparça oldu.
William—yıkıcı derecede yakışıklı, zengin ve Delta olmaya yazgılı kurt adam nişanlım—sonsuzluğa kadar benim olmalıydı. Beş yıl birlikte olduktan sonra, koridorda yürüyüp sonsuza dek mutlu olmayı planlıyordum.
Bunun yerine, onu başka bir kadınla ve çocuklarıyla buldum.
Aldatılmış, işsiz ve babamın tıbbi faturaları altında boğulurken, hayal edebileceğimden daha sert bir şekilde dibe vurdum. Her şeyi kaybettiğimi düşündüğüm anda, kurtuluş hayatımda karşılaştığım en tehlikeli adamın formunda geldi.
Damien Sterling—Gümüş Ay Gölgesi Sürüsü'nün gelecekteki Alfa'sı ve Sterling Grubu'nun acımasız CEO'su—masasının üzerinden avcı zarafetiyle bir sözleşme kaydırdı.
“Bunu imzala, küçük ceylan, ve sana kalbinin arzuladığı her şeyi vereceğim. Zenginlik. Güç. İntikam. Ama şunu anla—kalemi kağıda koyduğun an, tamamen benim olacaksın. Bedenin, ruhun ve aradaki her şey.”
Kaçmalıydım. Bunun yerine adımı imzaladım ve kaderimi mühürledim.
Artık Alfa'ya aitim. Ve bana aşkın ne kadar vahşi olabileceğini göstermeye hazırlanıyor.
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

116k Görüntülenme · Güncelleniyor · Diana Capulet
"Üç Yıllık Evlilikten Sonra, Her Gece Kayboluyordu.
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
Zorbasına Görünmez

Zorbasına Görünmez

91.4k Görüntülenme · Güncelleniyor · sunsationaldee
Jessa, ikiz kardeşi Jackson'ın aksine, kilosuyla ve çok az arkadaşıyla mücadele ediyordu. Jackson, bir sporcu ve popülerliğin zirvesindeydi, Jessa ise görünmez hissediyordu. Noah, okulun popüler çocuğuydu—karizmatik, sevilen ve tartışmasız yakışıklı. Dahası, Jackson'ın en iyi arkadaşı ve Jessa'nın en büyük zorbasıydı. Son sınıfta, Jessa kendine güven kazanmaya, gerçek güzelliğini bulmaya ve görünmez ikiz olmamaya karar verdi. Jessa değiştikçe, çevresindeki herkesin, özellikle Noah'ın dikkatini çekmeye başladı. Noah, başlangıçta Jessa'yı sadece Jackson'ın kız kardeşi olarak görüyordu, ama onu yeni bir ışıkta görmeye başladı. Jessa nasıl oldu da düşüncelerini işgal eden büyüleyici bir kadına dönüştü? Ne zaman hayallerinin nesnesi haline geldi? Jessa'nın sınıfın şakası olmaktan, kendine güvenen ve arzu edilen genç bir kadına dönüşme yolculuğuna katılın. Noah'ı bile şaşırtarak, içinde her zaman var olan inanılmaz kişiyi ortaya çıkarışını izleyin.
En İyi Arkadaştan Nişanlıya

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

149.1k Görüntülenme · Güncelleniyor · Page Hunter
Kız kardeşi eski sevgilisiyle evleniyor. Bu yüzden en iyi arkadaşını sahte nişanlısı olarak getiriyor. Ne ters gidebilir ki?

Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.

New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.

Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.

Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.

Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.