Achtervolgd door mijn geobsedeerde buitenaardse baas!

Julia's POV:

“Wil je met me trouwen?”

Dit waren de enige woorden die ik van mijn langdurige vriend Marco verlangde te horen toen ik met hem naar Hawaii ging voor onze zalige vakantie. Marco en ik hebben al meer dan vijf jaar een relatie, en ik heb altijd genoten van elk moment dat we samen hebben doorgebracht. Sterker nog, toen hij me een maand geleden plotseling vroeg om met hem op vakantie te gaan, was mijn eerste gedachte: wat als hij van plan is me ten huwelijk te vragen?

De afgelopen maand was ik dolgelukkig en ik was stiekem begonnen met het zoeken naar mooie trouwlocaties. Meer dan een maand geleden had ik vrij gevraagd van mijn werk voor deze vakantie, in de hoop dat ik deze keer zou terugkeren met een grote diamanten ring die schitterde aan mijn vinger.

Maar de eerste hartzeer die me op deze vakantie te wachten stond, was toen ik mijn halfzus Melanie ook zag inchecken in hetzelfde hotel dat wij hadden geboekt in Hawaii.

Nadat mijn moeder overleed toen ik pas vijf was, duurde het niet lang voordat mijn vader zijn minnares thuisbracht, die al zwanger was van Melanie. Voor mijn vader hadden zowel moeder als dochter het perfecte masker van genegenheid voor mij opgezet, maar diep van binnen wist ik... ze haatten me allebei, vooral Melanie die altijd jaloers was op alles wat ik had bereikt.

Temidden van al deze chaos was Marco de sterkste steun in mijn leven. Maar op deze vakantie, toen ik Melanie ons zag begroeten in de hotellobby, gaf het me inderdaad een voorgevoel van een slecht voorteken. Maar ik probeerde mezelf gerust te stellen en er niet te veel over na te denken.

Maar ik had moeten beseffen dat mijn intuïtie nooit verkeerd was.

Recht voor mij nu, in de enorme zaal van het hotel die etherisch was versierd met rode bloemenbogen en ballonnen om het thema van het aanzoek te matchen, hield mijn vriend een diamanten ring in zijn hand en zei hij die exacte woorden, maar niet tegen mij. In plaats daarvan zat hij op zijn knieën voor Melanie, die naast me stond, en met een schaamteloze brutale glimlach op zijn gezicht vroeg hij haar opnieuw: “Melanie, wil je alsjeblieft met me trouwen?”

“Oh mijn God! Marco! Ik kan het niet geloven... natuurlijk, ja! Ik zou graag met je trouwen!” In antwoord op zijn vraag barstte Melanie in een giechel van verraste lach voordat ze haar hand aan Marco gaf om die ring om haar vinger te doen.

Recht voor mijn ogen, terwijl ik mijn vriend die verlovingsring om de vinger van mijn halfzus zag schuiven, steeg mijn hartzeer tot het punt dat er een knoop in mijn borst ontstond, waardoor ik moeite had om normaal te ademen. Ik klemde mijn kaken op elkaar om de tranen die in mijn keel opwelden te onderdrukken, zwerend dat ik vanavond geen traan zou laten in het bijzijn van Melanie, wat er ook voor nodig was…

“Wat... de fuck gebeurt hier?” perste ik die schorre woorden uit mijn mond toen het hotelpersoneel dat zich om ons heen had verzameld klaar was met Marco en Melanie samen te feliciteren met hun verloving.

Geschrokken van mijn stem, alsof Marco zich eindelijk realiseerde dat ik hier al die tijd ook was, liet hij Melanie's hand los die om zijn arm verstrengeld was en liep naar me toe, “Julia... ik wilde je hier al over spreken...”

"Waar wil je het over hebben? Wilde je dat ik toekeek hoe mijn vriendje zich verloofde met mijn zus?" Toen ik deze keer luid tegen hem uitbarstte, vervaagde het enthousiasme van de menigte om ons heen snel toen ze de verwrongen situatie beseften die zich had gevormd. Terwijl Melanie druk bezig was met het bewonderen van de diamanten ring aan haar vinger, schreeuwde ik naar Marco, "Maak je een grap? Je moet me nu vertellen of dit een soort van grap is die je hebt gepland—"

"Ik wilde je vertellen dat ik niet meer van je hou, Julia. En... het spijt me daarvoor." Zonder enige hint van spijt in zijn stem, antwoordde Marco somber terwijl hij mijn betraande ogen ontmoette. "Je was altijd ambitieus over je carrière, Julia... tot het punt dat je nooit echt aandacht schonk aan de wensen en behoeften van je vriendje. Je wilde zelfs niet bij me intrekken omdat je je op je werk wilde concentreren.

"Dat was toen ik Melanie ontmoette... en na tijd met haar doorgebracht te hebben, realiseerde ik me dat zij degene was die mij en mijn gevoelens kon begrijpen... iets wat jij in al die jaren dat we samen waren niet deed..."

"Behoeften? Gevoelens?" Ik snoof, niet in staat de bitterheid van mijn gezicht te verbergen terwijl ik naar hem gromde en mijn vinger naar Melanie wees, wiens aandacht nu op ons gericht was. "Dus... je ging vreemd met haar voor je verdomde behoeften? Je had je behoeften ook kunnen bevredigen met een prostituee, waarom moest het mijn zus zijn!?"

"Omdat Marco na zijn tijd met jou besefte dat hij altijd iemand zoals ik wilde... dus koos hij voor mij in plaats van jou, zus." Melanie mengde zich deze keer in ons gesprek, liep naar Marco toe en sloeg haar arm om de zijne.

Ze klonk eerder trots met haar luidruchtige toon, "Ik weet dat het je trots enorm moet hebben gekwetst om je man mij te zien ten huwelijk vragen, maar eerlijk gezegd voelde ik me aanvankelijk ook schuldig om onze verloving officieel te maken voor jouw ogen, maar na een jaar plannen, realiseerde Marco zich dat dit de enige manier was om zijn relatie met jou te beëindigen. Het spijt me voor je, zus, maar nu... Marco is van mij, en ik ben zijn heden en toekomst."

Met die woorden plaatste Melanie zacht een kus op Marco's lippen, waarop hij gepassioneerd reageerde, recht voor mijn ogen. Terwijl ik verbijsterd was om te beseffen dat Marco al meer dan een jaar vreemdging, was hij diep verzonken in zijn kus met Melanie, zonder enige aandacht voor de stukken van mijn gebroken hart.

Ik kon de kracht niet opbrengen om die schaamteloze bedriegers nog langer te zien. Ik wist dat Melanie altijd zou jagen op alles wat ik verdiende, maar ik had niet gehoopt dat ze zo gemeen zou zijn om zelfs mijn man van me te stelen!

De hartverscheurende pijn in mij onderdrukkend, pakte ik mijn spullen en nam onmiddellijk het vliegtuig om naar huis terug te keren. Toen ik mijn stad bereikte, was het al laat in de avond.

Maar voor de eerste keer in mijn leven had ik de wanhopige gedachte om vanavond iets extreems te doen om de ellendige pijn die in mij brandde te verdrinken. Ik liep de eerste bar binnen die ik tegenkwam nadat ik mijn bagage in mijn appartement had achtergelaten.

Ik koos een strak kort jurkje en zette een sexy zware make-up op mijn gezicht. Het was de eerste keer dat ik probeerde iets totaal anders te doen dan mijn gebruikelijke aard, maar na brutaal gebroken te zijn door de persoon met wie ik een gelukkige toekomst wilde opbouwen... wilde ik tenminste voor vanavond een andere vrouw zijn!