De Maffiaprins

Bella

Ik denk dat ik altijd al verliefd ben geweest op Cyrus, genoemd naar de zon. We waren buren, onze ouders werkten samen, we groeiden op in dezelfde gemeenschap met dezelfde gewoontes en dezelfde regels, de Mafiawereld.

Zijn vader was de capo van de Italiaanse maffia en ik was de dochter van zijn consigliere, de rechterhand van zijn vader en de vertrouweling van de Italiaanse maffia. Dus ik denk dat we op een bepaalde manier de koninklijke familie van de maffia waren.

Als kind hield ik ervan om naar hun huis te gaan. Ze hadden een geweldig groot zwembad en een uitgestrekt speelveld achter hun huis waar we met onze kleine beentjes rondrenden. Ze hadden altijd de nieuwste speelgoed en vonden het leuk om mij erbij te hebben. Hun moeder had twee zonen en noemde mij haar dochter, waardoor ik me altijd een deel van hun familie voelde wanneer ik langskwam.

Ik was enig kind, mijn moeder wilde meer kinderen maar dat was niet voor hen weggelegd. Omdat ik altijd alleen bij ons huis was, vond ik het heerlijk om stiekem naar hun huis te gaan. Ik kende alle bewakers en werknemers bij hun huis. Opgroeien daar voelde als een tweede thuis voor mij.

Cyrus was ouder dan ik. Hij was ouder dan ik en zijn jongere broer Cullen. Cullen en ik waren in hetzelfde jaar geboren maar in verschillende maanden, dus we waren leeftijdsgenoten. Cyrus was vier jaar ouder dan ons. Als jonge kinderen was hij altijd een grote broer voor ons, zorgde voor ons en tolereerde ons zelfs wanneer we vervelende ettertjes waren. Hij had zoveel geduld en liefde voor ons en ik ontwikkelde een crush op hem vanaf toen.

Iedereen vond het leuk om grapjes te maken over Bella's schattige crush op Cyrus. Het was de favoriete uitspraak van de familie: "Bella's crush op Cyrus is zo schattig", zeiden ze. Het was een kinderachtige crush en ik geloof dat iedereen dacht dat het vanzelf zou verdwijnen, dus geen kwaad erin, toch? Iedereen kende de regels van onze samenleving, onze huwelijken waren zakelijke afspraken tussen onze families, zorgvuldig gemaakt om de gemeenschap te versterken en ons sterker te maken.

De gelukkigen werden verliefd in hun huwelijken en enkelen trouwden zelfs met mensen waar ze verliefd op waren. Ik geloofde dat ik die gelukkige zou zijn, ik was tenslotte koninklijk, maar ik wist nooit dat koninklijk zijn je in een nadeel plaatste omdat dat degenen waren die werden opgeofferd voor het welzijn van de samenleving. We hadden grote waarde en zouden daarom altijd grote nut en sterkere banden hebben om onze wereld te versterken.

Slechts één persoon heeft ooit zijn afkeer van mijn 'kleine crush' op Cyrus uitgelegd en dat is Cullen. Hij werd altijd boos wanneer ik mezelf voor schut zette om Cyrus' aandacht te krijgen, en barstte openlijk uit op een van de familieweddings toen een van de sprekers probeerde grapjes te maken over mijn schattige crush op Cyrus, en vertelde hen dat het helemaal niet schattig was en dat ze moesten stoppen met dat te zeggen.

Nou, dat trok zeker wat wenkbrauwen op en leidde tot wat geroddel dat Cullen misschien zijn eigen crush op mij had. Ik wist dat ze ongelijk hadden omdat toen de achtjarige ik hem ging vragen, hij was verbijsterd en weigerde het ronduit. Hij vertelde me dat ik hun kleine zusje was en dat ze me allebei als zodanig zagen, daarom haatte hij het dat mensen zeiden dat ik een crush op Cyrus had.

Het maakte me verdrietig om te weten dat Cyrus me alleen zag als zijn kleine zusje, maar ik verloor nooit de hoop dat zijn gevoelens voor mij op een dag zouden veranderen. Hij zou verliefd op me worden en we zouden trouwen en kinderen krijgen. Ik wou dat ik de jonge Bella een schop kon geven, hoe dom was ik?

Cyrus was koel over mijn kleine verliefdheid en na Cullen's uitbarsting begon hij me zijn kleine zusje te noemen en mijn hoofd te aaien als een klein kind. Dit bevestigde wat Cullen tegen me had gezegd en brak mijn hart. Ik was verdrietig, ik verstopte me een paar dagen in mijn huis en at ijs, maar mijn verliefdheid op Cyrus bleef en ik gaf de hoop nooit op.

Toen we tien waren, werd Cyrus veertien en veranderde hij voorgoed. Hij werd ingewijd in de familie en zwoer een bloedgelofte; hij was het jongste lid dat ooit in de familie werd ingewijd. Ik hoorde geruchten dat hij op school was aangevallen en dat hij twee mensen had vermoord, maar dat zijn slechts roddels. Ik geloof niet dat Cyrus zoiets zou doen.

Het knaagde aan me, dus ik moest mijn beste vriend Cullen vragen en hij vertelde me dat het slechts geruchten waren; zijn broer zou zoiets niet doen en bovendien waren we nog maar kinderen. Maar sinds hij veertien werd, veranderde hij. Hij was niet meer de leuke, zorgzame en liefdevolle broer die we altijd gekend hadden. Hij werd streng over zijn spullen en zijn ruimte, wilde geen tijd met ons doorbrengen, zelfs niet als we smeekten, en lachte en glimlachte niet meer zo vaak. Ik miste mijn Cyrus.

Op zijn veertiende verjaardag hoorde ik over zijn huwelijksaanzoek aan de dochter van de Ierse maffiakoning. Ik wist dat we problemen hadden met de Ierse maffia, dus ik was meer dan verward waarom hij hun dochter wilde trouwen. Ik vroeg mijn moeder en ze legde uit dat dit onze twee families zou verenigen en ons sterker zou maken tegen onze vijanden zoals de Bratva en de Chinezen, die een bedreiging voor ons bedrijf waren geworden. Maar hij is maar een jongen, voerde ik aan, en mam vertelde me dat het huwelijk pas zou plaatsvinden als het meisje achttien werd. Ik begreep mijn moeder destijds niet, hoewel ik haar door de jaren heen begon te begrijpen.

Op veertienjarige leeftijd had Cyrus borsten ontdekt en ik had niets om te laten zien. En hij keek nooit meer naar me om, ik werd het vervelende kleine zusje dat aandacht zocht terwijl ik luisterde naar Cyrus' seksuele escapades met de meisjes van schoolclubs die hij frequenteerde en meisjes buiten onze kringen. Niet dat de meisjes in de kring veilig waren voor de roddels, want sommigen werden betast in het donker en de kussen, het aanraken, het fluisteren, uuh! Hij was slim genoeg om ze intact te laten omdat hij wist wat de straffen zouden zijn.

Cullen en ik waren onafscheidelijk, altijd kattenkwaad en chaos veroorzakend overal en hij was mijn beste vriend. Dat duurde ook niet lang hoewel het beter was met Cullen dan wat Cyrus was geworden. Toen we vijftien waren, begon Cullen met zijn broer en hun bende om te gaan, god weet wat ze deden, dus we brachten niet zoveel tijd samen door als voorheen, hoewel hij altijd zorgde dat hij me genoeg aandacht gaf. Dus wanneer ik naar hun huis ging, waren de jongens er niet en vermaakte ik mezelf of praatte met hun moeder en de kok en eindigde bijna altijd met een dutje in Cullens slaapkamer.