
Je Kuste Mijn Ziel
Soumiya S. Sahoo · Voltooid · 116.3k Woorden
Inleiding
De bruine wolf met een bebloed gezicht en een gescheurde oor keek naar haar en gromde voordat hij zich omdraaide en dieper het bos in rende, uit haar zicht. Ze slaakte een zucht van verlichting, denkend dat het wilde dier waarschijnlijk bang van haar was geworden en weg was gegaan, maar toen hoorde ze een laag gegrom achter zich. Ze werd alert en draaide zich langzaam om, alleen om oog in oog te staan met een wolf die twee keer zo groot was als de vorige, die haar aanstaarde.
Belangrijk**
Dit verhaal schreef ik toen ik 16 of 17 was. Nooit bewerkt. Bevat grammaticale fouten en onvolwassen schrijfstijl. Lees op eigen risico!! Tegen het einde kun je de geleidelijke verandering in schrijfstijl begrijpen.
Hoofdstuk 1
Een mens is een wezen met gevoelens en emoties waarvan hij zich nooit helemaal kan ontdoen. Hoe dan ook, je zult je altijd herinneren hoe het leven je oppakt uit een bepaalde periode en je in een andere werpt. Leven, dacht ik luid terwijl ik diep inademde, hoe mijn leven drastisch is veranderd. Een eenzame traan gleed uit mijn oog toen ik de gebeurtenissen van twee jaar geleden herinnerde.
"Ik wil niet dat je gaat. Alsjeblieft, ga niet. Ik ben bang." Ik keek in haar ogen en hield haar dichter tegen mijn borst, gaf haar zachtjes een kus op haar voorhoofd. Ik beloofde dat ik snel terug zou zijn.
"Niet huilen, Sissie gaat voor belangrijk werk." Ze stopte met huilen en met haar kleine handjes hield ze mijn gezicht vast en snikte. Ik aarzelde even, denkend dat ik mijn werk gewoon moest laten liggen en bij haar moest blijven, maar toen wist ik dat ik verantwoordelijkheden had. Goed dan, ik zal op je wachten.
"Braaf meisje." Ik kuste haar opnieuw en verliet de ziekenhuiskamer.
Een diepe zucht ontsnapte uit mijn mond terwijl ik uit mijn rode Audi A3 Cabriolet keek. Ik keek hoe het landschap voorbij gleed.
Mijn leven is veranderd en ik ook.
Ik heb zoveel meegemaakt in mijn leven dat ik wanhopig wil vergeten, maar niet de moraal.
Ik keek in de achteruitkijkspiegel en zag mijn doffe bruine ogen terugkijken, omringd door donkere kringen. "Wat heb je jezelf aangedaan, Miss Aderyn Brookes?" mompelde ik tegen mezelf. Alles wat moest gebeuren, is gebeurd en ik was niet langer dat twintigjarige meisje. Ik ben nu tweeëntwintig en ik ben zo veel veranderd dat zelfs de mensen die me kenden me niet zouden herkennen als ik mezelf niet zou voorstellen. Terwijl ik reed, begon mijn hoofd te jeuken terwijl ik over mijn taillelange bruine haar zat en ik gromde geïrriteerd terwijl ik met mijn andere hand mijn haar opzij legde en comfortabel ging zitten, langs de huizen rijdend. Ik heb echt een knipbeurt nodig!
Ik was eigenlijk aan het rijden met Jeena, een naam die ik aan mijn Audi had gegeven, naar mijn bestemming. Ik hield van reizen en sinds een jaar reis ik overal naartoe. De lucht voelen, nieuwe culturen ervaren was sinds een jaar een deel van mijn leven geworden.
Drie uur lang was ik aan het rijden, rijden en rijden. Eindelijk, na twintig minuten, zag ik een diner. Ik parkeerde mijn Jeena op een parkeerplaats en zette mijn zwarte aviator zonnebril op. Ik nam mijn rugzak mee terwijl ik de plek bekeek en liep naar binnen, hongerig voelend. Zodra ik de deur van het diner opende, liep het water me in de mond bij de geur van het eten.
Eten. Dit woord is als de hemel voor mij. Ik kan mezelf niet eens een paar minuten tegenhouden om iets te eten, en hier heb ik drie uur en twintig minuten gewacht om te eten.
Het restaurant leek vol met mensen en de serveerster rende heen en weer om de bestellingen op te nemen en te serveren. Ik koos een hoekje, ging zitten en na een paar minuten kwam er een jongen om mijn bestelling op te nemen. Nadat ik mijn bestelling had doorgegeven, stopte hij met schrijven op zijn notitieblok en gaf me een vreemde blik, maar zei niets en vertrok.
Na 15 minuten werd mijn bestelling voor me neergezet. Het meest interessante was dat iedereen, ik bedoel elk homo sapiens in het restaurant, naar me keek alsof ik twee of drie hoorns op mijn hoofd had gekregen.
Omdat ik het niet fijn vond dat ik het middelpunt van de aandacht was, snauwde ik: "Wat, nog nooit een meisje zien eten?" Hierdoor keek iedereen weg.
Het was niet mijn schuld. Ik snauw meestal nooit naar mensen, maar ik heb honger, en het is hun schuld dat ze staren. Ik had technisch gezien alles besteld wat beschikbaar was in dit restaurant.
Ik loog niet toen ik zei dat ik alles zou bestellen. Zonder nog meer tijd te verspillen dook ik in mijn eten.
Tegen de tijd dat ik klaar was, staarden mensen weer. Sommigen staarden ongelovig en anderen geamuseerd. Ik had alles opgegeten. Dachten ze echt dat ik mijn eten zou verspillen?
Hoe bevooroordeeld?
Ik grijnsde alleen maar. Ik betaalde mijn rekening aan de oude dame met haar mond wijd open en liep naar de uitgang.
Zodra ik de knop bereikte om de deur te openen, werd de deur wijd opengetrokken en daar stond, denk ik, de knapste man ter wereld voor me.
En wat deed ik op dat moment?
Ik kon niet bewegen, alsof ik gevangen werd gehouden door zijn diepe bosgroene ogen die diep in mijn ziel probeerden te kijken maar dat niet konden.
Ik bleef staren.
Hij bleef staren.
Ik bleef staren.
Hij bleef staren.
Mensen bleven staren.
Ik bleef staren.
Een paar kerels naast hem bleven ook staren en plotseling merkte ik de verandering in zijn ogen.
Zijn ogen veranderden langzaam van bosgroen naar een vleugje zwart.
Zoals haat.
Wat is dit nou weer?
Ik waarschuwde mezelf, rukte mezelf los uit zijn gevangen blik.
Afleidend van hem, liep ik langs hem en de kerels naar mijn Blush.
Ik weet niet waarom mijn hart maar niet ophield snel te kloppen.
Ik startte de motor en reed weg van de parkeerplaats, mijn reis voortzettend.
Oh man, wat is dit nou weer?
Waarom denk ik aan die bosgroene ogen van die kerel?
En hoe veranderde de kleur van zijn ogen?
Nee, niet mogelijk, ik moet dromen.
Was het mogelijk?
Laatste Hoofdstukken
#60 Epiloog
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#59 Hoofdstuk 59
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#58 Hoofdstuk 58
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#57 Hoofdstuk 57
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#56 Hoofdstuk 56
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#55 Hoofdstuk 55
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#54 Hoofdstuk 54
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#53 Hoofdstuk 53
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#52 Hoofdstuk 52
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025#51 Hoofdstuk 51
Laatst Bijgewerkt: 1/10/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
De Empathische Zwangerschapspijnen van de CEO
Taboe
Een paar nachten na het evenement in de club waar ik Meneer ontmoette, ging ik met mijn vader naar een welkomstfeestje voor een van zijn vrienden die terugkwam naar Amsterdam. Sinds de dood van mijn moeder en broer ben ik altijd mijn vaders plus één, niet dat we heel close zijn, maar ik moet doen wat van me verwacht wordt. Mijn vader is een zeer rijke en invloedrijke man, wat ik zo goed mogelijk probeer te vermijden. Het welkomstfeestje van vanavond was een van die feestjes waar ik echt niet naartoe wilde. Ik bedoel, het is een oude vriend van mijn vader, wat moet ik daar in hemelsnaam doen? Ik stond met mijn rug naar de groep toen de vriend van mijn vader zich bij ons voegde. Toen hij sprak, wist ik zeker dat ik die stem kende. Zodra ik me omdraaide en mijn vader ons voorstelde, kwam er alleen maar uit mijn mond: Meneer?.........
Onze Verboden Liefde
Verstijfd volg ik haar, plotseling nerveus.
"Geen zorgen, de meesters wachten al op uw komst sinds het telefoontje," is alles wat ik hoor terwijl ik het herenhuis binnenstap, waar ik begroet word door drie knappe mannen. Mijn keel is nu droog.
"Welkom thuis, prinses," zegt een van de stemmen.
"Het is een tijdje geleden, il mio tesoro (mijn schat)," zegt een ander.
"Kom, laten we je thuis verwelkomen, Agapi (liefde)," zegt de laatste stem, terwijl al mijn drie stiefbroers nu voor me staan. Verdorie, is het hier warmer geworden of ligt het aan mij?
======================================
Ella, de jongste dochter van de familie Knight, wordt langzaam weer geïntegreerd nadat haar ouders zijn overleden. Nog geen 18, wordt Ella naar haar stiefbroers gestuurd, mensen die ze niet heeft gezien sinds ze 8 jaar oud was.
Reece, Dylan en Caleb zijn Ella's oudere stiefbroers. Nu 28, vinden Reece en zijn broers zichzelf al snel zorgend voor hun bijna volwassen zus. Maar wanneer ze arriveert, voelen ze zich onmiddellijk tot haar aangetrokken en zijn ze bereid alles te doen om haar altijd bij zich te houden.
Bloedrode liefde
"Voorzichtig, Charmeze, je speelt met een vuur dat je tot as zal verbranden."
Ze was een van de beste serveersters die hen tijdens de donderdagbijeenkomsten had bediend. Hij is een maffiabaas en een vampier.
Hij vond het fijn om haar op zijn schoot te hebben. Ze voelde zacht en rond aan op alle juiste plekken. Hij vond het te leuk, wat duidelijk werd toen Millard haar naar zich toe riep. Vidar's instinct was om bezwaar te maken, om haar op zijn schoot te houden.
Hij haalde diep adem en nam nog een teug van haar geur. Hij zou zijn gedrag van die nacht toeschrijven aan de lange tijd dat hij zonder een vrouw, of een man, had gezeten. Misschien vertelde zijn lichaam hem dat het tijd was om zich over te geven aan wat verdorven gedrag. Maar niet met de serveerster. Al zijn instincten vertelden hem dat dat een slecht idee zou zijn.
Werken bij 'De Rode Dame' was de redding die Charlie nodig had. Het geld was goed en ze mocht haar baas graag. Het enige waar ze bij uit de buurt bleef, was de donderdagclub. De mysterieuze groep knappe mannen die elke donderdag kwamen om kaarten te spelen in de achterkamer. Tot de dag dat ze geen keuze had. Op het moment dat ze Vidar en zijn hypnotiserende ijsblauwe ogen zag, vond ze hem onweerstaanbaar. Het hielp niet dat hij overal was, haar dingen aanbood die ze wilde, en dingen waarvan ze niet dacht dat ze ze wilde, maar nodig had.
Vidar wist dat hij verloren was op het moment dat hij Charlie zag. Elk instinct dat hij had, vertelde hem dat hij haar de zijne moest maken. Maar er waren regels en de anderen hielden hem in de gaten.
Koning van de Onderwereld
Maar op een noodlottige dag verscheen de Koning van de Onderwereld voor mij en redde me uit de klauwen van de zoon van de machtigste maffiabaas. Met zijn diepblauwe ogen op de mijne gericht, sprak hij zachtjes: "Sephie... afkorting van Persephone... Koningin van de Onderwereld. Eindelijk heb ik je gevonden." Verward door zijn woorden stamelde ik een vraag: "P..pardon? Wat betekent dat?"
Maar hij glimlachte alleen maar naar me en streek met zachte vingers mijn haar uit mijn gezicht: "Je bent nu veilig."
Sephie, vernoemd naar de Koningin van de Onderwereld, Persephone, ontdekt snel hoe ze voorbestemd is om de rol van haar naamgenoot te vervullen. Adrik is de Koning van de Onderwereld, de baas der bazen in de stad die hij bestuurt.
Ze was een ogenschijnlijk normaal meisje, met een normale baan, totdat alles veranderde op een nacht toen hij door de voordeur liep en haar leven abrupt veranderde. Nu bevindt ze zich aan de verkeerde kant van machtige mannen, maar onder de bescherming van de machtigste onder hen.
Schaduwen in Durango
Maar Durango brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. De eerste is Vincent Walker: de onweerstaanbare bad boy van de school die haar onophoudelijk plaagt, maar gemengde signalen afgeeft met zijn onverwachte momenten van bescherming en flirtatie. Geruchten gaan rond over de diepe banden van zijn familie met de criminele onderwereld, wat alleen maar bijdraagt aan het mysterie dat hem en de stad omringt.
Terwijl Sofia haar weg vindt in haar nieuwe leven, ontmoet ze ook Vincent's beste vriend, Daryl—een echte lieverd die een scherp contrast vormt met Vincent's gevaarlijke aantrekkingskracht. Getrokken in hun wereld, beginnen Sofia's geheimen zich te ontrafelen. Wanneer Vincent en Daryl de waarheid over haar woonsituatie ontdekken, eisen ze dat ze bij hen intrekt, haar veiligheid en een plek om bij te horen belovend.
Gevangen tussen de enigmatische Vincent en de innemende Daryl, merkt Sofia dat ze voor beiden begint te vallen. Maar haar nieuwgevonden stabiliteit wordt verbrijzeld wanneer haar verleden haar inhaalt, en haar toxische ex-vriend Ashton terug in haar leven komt. Met zijn onophoudelijke excuses en pogingen om haar terug te winnen, wordt Sofia in een tumultueuze liefdesdriehoek geworpen, terwijl ze vreest voor de terugkeer van haar vader en broer die vastbesloten zijn haar terug naar huis te halen.
Gevangen tussen drie liefdes en de geesten van haar verleden, moet Sofia een verraderlijk pad bewandelen om te ontdekken waar haar hart echt thuishoort. Zal ze kiezen voor de gevaarlijke aantrekkingskracht van Vincent, de zoete veiligheid van Daryl, of de vertrouwde maar toxische aantrekkingskracht van Ashton? En kan ze ooit echt ontsnappen aan haar angstaanjagende verleden?
De Vader van Mijn Beste Vriendin Is Te Verleidelijk
Toen de vreemdeling in de halfdonkere hotelkamer vroeg: "Mag ik dichterbij komen?" was dit iets wat ik me had voorgesteld na mijn liefdesverdriet met mijn vriend.
Terwijl hij me uitkleedde, gleden de toppen van zijn vingers over mijn huid, waardoor er rillingen over mijn rug liepen. Ik kreunde zachtjes en tegelijkertijd herkende ik een vertrouwde geur.
Maar toen hij in mijn oor fluisterde om met voorspel te beginnen, sloeg de realiteit hard toe.
"Justin!" hijgde ik, mijn hart bonzend toen ik besefte—het was de vader van mijn beste vriendin.
Sadie dacht dat een blind date met een vreemdeling haar zou helpen over haar liefdesverdriet heen te komen—totdat ze zich realiseert dat de man met wie ze de nacht doorbracht de vader van haar beste vriendin, Justin, is. Geconfronteerd met verboden verleiding, zal Sadie zichzelf toestaan de verleiding te voelen, wetende wat het risico is?
Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Het Brave Meisje van de Maffia
"Wat is dit?" vroeg ze.
"Een schriftelijke overeenkomst voor de prijs van onze transactie," antwoordde Damon. Hij zei het zo kalm en nonchalant, alsof hij niet net een miljoen dollar bood voor de maagdelijkheid van een meisje.
Violet slikte moeizaam en haar ogen begonnen over de woorden op dat papier te glijden. De overeenkomst was vrij duidelijk. Het stelde in feite dat ze akkoord ging met de verkoop van haar maagdelijkheid voor het genoemde bedrag en dat hun handtekeningen de deal zouden bezegelen. Damon had zijn deel al ondertekend en het hare was nog leeg.
Violet keek op en zag Damon haar een pen aanreiken. Ze was deze kamer binnengekomen met het idee om zich terug te trekken, maar na het lezen van het document veranderde Violet van gedachten. Het was een miljoen euro. Dit was meer geld dan ze ooit in haar leven zou kunnen zien. Eén nacht vergeleken met dat bedrag zou verwaarloosbaar zijn. Men zou zelfs kunnen beweren dat het een koopje was. Dus voordat ze zich weer kon bedenken, nam Violet de pen uit Damons hand en zette haar naam op de stippellijn. Precies toen de klok middernacht sloeg die dag, had Violet Rose Carvey zojuist een deal gesloten met Damon Van Zandt, de duivel in eigen persoon.
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Engel's geluk
"Hou je bek!" brulde hij naar haar. Ze viel stil en hij zag tranen in haar ogen opwellen, haar lippen trilden. Oh shit, dacht hij. Zoals de meeste mannen, maakte een huilende vrouw hem doodsbang. Hij zou liever een vuurgevecht aangaan met honderd van zijn ergste vijanden dan met één huilende vrouw te moeten omgaan.
"En jouw naam is?" vroeg hij.
"Ava," antwoordde ze met een dunne stem.
"Ava Cobler?" wilde hij weten. Haar naam had nog nooit zo mooi geklonken, het verraste haar. Ze vergat bijna te knikken. "Mijn naam is Zane Velky," stelde hij zichzelf voor, terwijl hij een hand uitstak. Ava's ogen werden groter toen ze de naam hoorde. Oh nee, niet dat, alles behalve dat, dacht ze.
"Je hebt van me gehoord," glimlachte hij, hij klonk tevreden. Ava knikte. Iedereen die in de stad woonde kende de naam Velky, het was de grootste maffiagroep in de staat met zijn centrum in de stad. En Zane Velky was het hoofd van de familie, de don, de grote baas, de enorme honcho, de Al Capone van de moderne wereld. Ava voelde haar paniekerige brein uit de hand lopen.
"Kalmeer, engel," zei Zane tegen haar en legde zijn hand op haar schouder. Zijn duim gleed naar beneden voor haar keel. Als hij zou knijpen, zou ze moeite hebben met ademhalen, realiseerde Ava zich, maar op de een of andere manier kalmeerde zijn hand haar geest. "Dat is een braaf meisje. Jij en ik moeten praten," zei hij tegen haar. Ava's geest verzette zich tegen het genoemd worden van meisje. Het irriteerde haar, ook al was ze bang. "Wie heeft je geslagen?" vroeg hij. Zane verplaatste zijn hand om haar hoofd opzij te kantelen zodat hij naar haar wang en vervolgens naar haar lip kon kijken.
******************Ava wordt ontvoerd en wordt gedwongen te beseffen dat haar oom haar heeft verkocht aan de Velky-familie om van zijn gokschulden af te komen. Zane is het hoofd van het Velky-familie kartel. Hij is hard, brutaal, gevaarlijk en dodelijk. Zijn leven heeft geen ruimte voor liefde of relaties, maar hij heeft behoeften zoals elke warmbloedige man.
Trigger waarschuwingen:
Gesprekken over seksueel geweld
Lichaamsbeeldproblemen
Lichte BDSM
Gedetailleerde beschrijvingen van aanvallen
Zelfbeschadiging
Grof taalgebruik
De Drakenkoningen en De Profetie
Lucian fluistert zachtjes in mijn oor: "Welkom thuis, kleine partner."
Toen merkte ik dat er vijf zeer lange, even mooie engelachtige mannen om de kamer stonden. Allemaal knap op hun eigen manier en gebouwd zoals Lucian.
"Partner," zeggen ze allemaal in koor. Mijn ogen zullen waarschijnlijk uit mijn hoofd vallen van verbazing. Ik vraag me af of ik blind kan worden van al het snelle knipperen dat mijn ogen doen.
Voor de tweede keer vanavond zeg ik: 'Pardon?'
Nou, verdomme!
Everly leeft in een wereld waar bovennatuurlijke wezens zij aan zij met mensen leven. Zelfs haar beste vriendin Stella is een weerwolf.
Everly dacht dat ze veilig was voor het bijwonen van het EverMate Bal, aangezien ze gisteren pas 18 werd en de uitnodigingen weken geleden al waren verstuurd. Haar lot werd bezegeld toen Het Orakel andere plannen maakte.
Wat zal er gebeuren als ze de aandacht trekt van niet 1 maar 6 bovennatuurlijken, en niet zomaar bovennatuurlijken, maar de koningen? Drakenkoningen om precies te zijn.
Wat zal er gebeuren met de wereld wanneer De Grote Profetie onthult dat deze eenvoudige menselijke meid centraal staat?
Zal Everly wegrennen van haar bestemming of het omarmen?
Zal ze in staat zijn de duisternis die in de schaduwen loert te vernietigen voordat het haar wereld vernietigt?
Laten we het ontdekken.












