Schurken Van De Hel

Prelude…

Odessa, Wisconsin

Diep in de nacht stak de wind op en droeg een boodschap met zich mee, een boodschap die alleen degenen die het konden horen, konden begrijpen. Het reisde door tijd en ruimte, maar slechts enkelen konden de geluiden die het maakte, opvangen. Slechts een handvol van hen die luisterden, konden horen en zien wat er op de golven van de wind meezong. Het drong door in minstens één iemands droom en zij wilde het niet horen. Ze wilde geen getuige zijn van dit kwaad van de mens, maar ze werd meegesleurd in zijn woede, een onwillige voyeur, of ze het nu wilde of niet.

Cat Lamond vocht tegen de naderende nachtmerrie. Dit was de derde verschrikkelijke droom in evenveel maanden en ze wist hoe het zou eindigen. Ze wilde zo graag haar ogen openen en ontsnappen aan de nachtmerrie, maar zo werkte het niet. Ze moest het hele tafereel zien voordat de verbinding verbroken werd.

Zweet en tranen verschenen op haar gezicht terwijl ze zag hoe het mes in beeld kwam. Hij hield het mes comfortabel in zijn linkerhand. Toen hij het mes draaide, ving ze een glimp op van zijn ogen, ze waren heel groen en heel verstoord, en toen waren ze weg terwijl hij het mes weer in zijn hand draaide. Zijn handen waren besmeurd met haar bloed, en ze kon haar stem horen die hem smeekte om haar los te laten. Ze wilde niet sterven. Er klonk een scheurend geluid in haar hersenen terwijl hij door de kleding sneed die haar huid voor hem verborgen hield. Hij wilde niets tussen hen terwijl hij haar borst ontblootte. Voordat hij zichzelf kon tegenhouden, gleed de punt van het mes over de onderkant van haar ribbenkast, een ontluikende rode lijn achterlatend. Bloed welde op en stroomde langs haar lichaam, doorweekte de band van haar jeans.

Cat schreeuwde en huiverde van angst. Ze zag hoe zijn hand in de opening glipte die door het mes was achtergelaten. Ze voelde alles terwijl zijn hand zocht naar de prijs die hij wilde. Ze voelde zijn vingers zich sluiten om het kloppende orgaan, ba-boom, ba-boom. Ze voelde elke hartslag, toen het kloppen van haar hart vertraagde terwijl zijn vingers zich vastgrepen.

Een laatste ba-boom voordat zijn vingers haar hart uit haar borst rukten. Een laatste schreeuw werd afgekapt terwijl haar adem uit haar longen werd gedwongen.

Maar voor Cat stopte het daar niet, ze was getuige van de rest ook.

~****~

Cat ging rechtop zitten in haar bed en schreeuwde toen de nachtmerrie eindelijk was uitgespeeld en haar uit zijn greep losliet. Haar lange donkere haar hing voor haar ogen en ze moest het uit haar gezicht duwen. Zweet en tranen liepen over haar wangen en even wist ze niet waar ze was. Ze legde haar hand op haar borst en voelde het snelle kloppen van haar hart door haar kleding heen. Ze nam een diepe ademhaling en probeerde de snelle hartslag te kalmeren.

Ze sloeg de dekens van haar benen af en plaatste haar voeten op de koude vloer. Ze voelde de kilte nauwelijks terwijl ze naar de ramen in haar slaapkamer liep. Toen ze over de stad Odessa uitkeek, zag ze het niet. In plaats daarvan zag ze de straten van een verre stad, Granite Falls, Minnesota. Waarom ze wist dat het Granite Falls was, wist ze niet, maar ze wist het wel. Het glas waarop ze haar voorhoofd drukte, weerspiegelde haar groene ogen en de angstige blik daarin.

Leunend tegen het glas tussen haar en de echte wereld, voelde ze de hete tranen over haar wangen rollen. Ze haatte de recente nachtmerries. In haar dromen voelde ze de angst en pijn van de vrouw. Ze wist nooit of ze echt waren of niet, maar op de een of andere manier wist ze dat ze dat wel waren.

De eerste droom kwam ongeveer drie maanden geleden naar haar toe. Ze was zowel doodsbang als krankzinnig van horror. Ze begreep niet waarom ze erbij betrokken was, maar dat deed ze nooit. De visioenen die ze had, waren niet nieuw voor haar. Ze had deze "gave" sinds het ongeluk dat niet alleen het leven van haar grootouders, maar ook dat van haar tante en oom had geëist. Het ongeluk gebeurde toen ze zeven was. Ze waren op vakantie, zoals ze elk jaar deden sinds haar moeder haar had achtergelaten en verdwenen was.

Ze was uit de auto geslingerd. Ze bracht de volgende twee weken in coma door. Toen ze uit de coma kwam, ontdekte ze dat ze de gave van helderziendheid had. Voor haar was het een vloek geworden en een geheim dat ze nooit met iemand deelde, behalve met haar overleden man, Davey. Met hem deelde ze alles. Ze was pas zeventien toen ze trouwden en ze hadden zeven jaar samen doorgebracht voordat het ongeluk zijn leven nam en haar op vierentwintigjarige leeftijd weduwe maakte. Dat was drie jaar geleden.

Nu staarde Cat de duisternis van de nacht in en wist niet wat ze met haar dromen moest doen. Een gek liep vrij rond. Ze kon de politie helpen hem te vinden en een einde maken aan zijn moorden, maar hoe kon ze iemand laten geloven zonder alles te vertellen?

Ze had eens geprobeerd de waarheid te vertellen en dat had haar veel gekost. Niet iedereen voelde zich op zijn gemak bij haar en haar gave had haar meer dan één vriend gekost. Cat was zo eenzaam sinds haar man stierf en ze bad om iemand te vinden die haar niet zou vrezen of mijden.

Ze ging naar de keuken om een kop thee te zetten. Terwijl het trok, dacht ze na over haar opties. Ze kon de dromen negeren of erop handelen. Als ze negeerde wat ze wist, zouden de dromen nooit stoppen. Ze zouden haar blijven kwellen als ze niets deed om een einde te maken aan de moorden. Ze wist niet of ze kon blijven dromen over meer vermoorde jonge vrouwen.

Ze had het gezicht van de moordenaar niet volledig gezien, maar ze had genoeg gezien om hem te identificeren. Ze wist ook waar hij woonde.

Maar als ze wat ze wist naar de politie bracht, zouden ze naar haar kijken zoals alle anderen, alsof ze betrokken was bij de misdaden of gewoon compleet gek was. Ze zouden haar zeker als gek beschouwen, omdat de misdaden nog niet gebeurd waren.

Ze nam haar kop thee mee naar de vensterbank. De halve gordijnen opzij schuivend, zat ze daar en keek naar de zonsopgang. Haar achtertuin keek uit over het moerasland achter het huis.

Ze wist nu dat ze naar Granite Falls moest gaan om deze moordenaar te stoppen.