
The Girl With No Wolf
Gabrielle Midgett · Voltooid · 85.5k Woorden
Inleiding
Hoofdstuk 1
Farryn lifted her head slowly over the fallen tree trunk she had been hiding behind. Her nails gripped the rough bark, ready to force her body to her feet as her moss green eyes tracked the movement of three men up ahead of her. They moved clumsily through the forest, their footsteps were loud and unsure. It was obvious they were human. They were out of their element, but they knew they were in the right area. A soft hand clasped Farryn’s shoulder tightly, her sister Rae was signaling for them to go, while they were far enough away to know the humans wouldn’t hear them.
Swallowing hard she nodded her head; the pair took one last look at the humans before slowly beginning to slink away and then gradually rising to their full height. Farryn was four years younger than her sister but was still a good head taller standing at 5’10 which was rather unusual for a female. They had just clasped their hands together when the humans behind them shouted. They paused for a split second to look over their shoulders, that was all it took. A single gunshot echoed through the forest; Rae’s head rocked back as the bullet found it’s home between her eyes. Her body collapsed before the blood even began to flow.
Farryn screamed out in a mixture of horror and pain, her wolf inside howling her anger towards the humans. Red began tosettle over her gaze like a film, her wolf wanted bother but to rip them all apart but as she lifted her gaze she watched as they lifted the gun once more, this time pointed at her. She knew she couldn’t shorten the distance between them before being shot. With a heartbroken sob, she released her sister's hand and ran, while the bullet zinging by just a split second behind where she had been. To leave behind her sister's body to the hands of the humans hurt worse than taking that bullet would have but she had a survivor's instinct. The anger in her head slowly changed direction to herself. What kind of a wolf was she? How could she just run like a coward? Farryn growled as she closed her eyes, shaking the accusing thoughts of her wolf out of her mind.
“I will not die! If it means running then fine, but I will not die.” She snarled to her wolf. The forest around her was silent as she ran, the odds of the humans catching up were slim. Her wolf pushed at the edge of her mind, she wanted out, she wanted revenge. “Stop it! I will not die!” She shouted before bringing her run to a halt. Her eyes squeezed shut as she forced her wolf down, forced her to be silent, to stop pushing her.
Farryn sat upright with a gasp. Her body was hot, and there was sweat along her brow as she fought for breath. It had been three years and almost every night the same memory haunted her dreams. Her fever made the dreams worse, more vivid, and made the pain fresh. Stifling a cough, she rolled over onto her side and brought herself to her feet. Her body swayed, muscles screaming in protest, but she had stopped long enough, and she needed food. Food and freshwater would be great right now huh? It seemed as if her thoughts echoed inside of her mind causing her to cringe. With a raspy gasp, Farryn clung onto each tree branch she could to help propel herself forward. The forest seemed to grow even more silent each day, autumn was almost over, and food was getting harder to find, as well as anyone like her. A wet cough forced its way through her body, her teeth clenched at the pain in her head as she attempted to strain her ears for the sound of running water. She seemed to have walked for a little more than a mile before she hit the jackpot.
The trees had begun to thin out and slowly opened up to reveal a clear water stream that fed into a lake. Tears welled up in her eyes as she stumbled to the stream before collapsing in relief. Her hands scooped up small handfuls of water which she sipped up quickly. Once she had her fill of water, she brought herself to her knees and gazed out on the lake. It was beautiful. Her mother would have loved it. Suddenly the refreshing water turned bitter in her mouth at the thought. With a shake of her head, she stood up slowly and peeled her t-shirt from her body and unbuttoned her pants before clumsily pulling them off. She couldn’t remember the last time she had a bath or a swim in general, and the cool water would feel amazing on her heated skin. As Farryn unclasped her bra and slid off her underwear she looked down at her body. Her 5’10 frame was mainly bone, there was no muscle left on her body, each rib was countable, so she knew her cheeks were hollowed out. This was what she deserved for abandoning her sister.
Farryn had gotten to knee-deep water when the forest burst into life around her. It startled her for a moment to hear the birds and insects come to life again, but it was odd timing. After looking around she took a few more steps before the sound of a low rumble reached her ears. At first, it sounded like thunder but there wasn’t a cloud in the sky, when the sound came again, she realized what she was hearing. Slowly, cautiously, she looked over her shoulder to find two large black wolves with their heads lowered, tails high, and lips curled back in warning as they growled at her. The wolves were identical heights with identical grayish-blue eyes, the fact that they hadn’t launched into an attack brought a bit of confusion but she raised her hands none the less in a sign to show she was unarmed and surrendered. The wolf on the left lifted its head, taking a step forward and gazing at her thin body before growling again. Farryn slowly turned around to face the pair fully. She did not care that she was naked.
“I’m not human.” She whispered, her voice was rough from lack of use, but she kept her tone low, she was no threat to them after all. The growling fell silent as the pair spoke between their bond; the wolf closest sniffed once, then twice. The wolf’s eyes narrowed, and its body did not relax. It didn’t seem to trust her. With one last growl, the wolves shifted, just as Farryn suspected they were identical twins. The two girls before Farryn were well fed, which brought a growl from Farryn’s stomach. They had the same shoulder-length chocolate brown hair and light blue eyes.
“If you aren’t human than shift.” The girl closest commanded.
Farryn’s hands lowered to her side, her dull green eyes held the challenging gaze of the stranger.
“I can’t. I lost her.”
Laatste Hoofdstukken
#46 46.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#45 45.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#44 44.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#43 43. Tristan
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#42 42.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#41 41.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#40 40.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#39 39. Tristan
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#38 38.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026#37 37.
Laatst Bijgewerkt: 5/6/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Schaduwen in Durango
Maar Durango brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee. De eerste is Vincent Walker: de onweerstaanbare bad boy van de school die haar onophoudelijk plaagt, maar gemengde signalen afgeeft met zijn onverwachte momenten van bescherming en flirtatie. Geruchten gaan rond over de diepe banden van zijn familie met de criminele onderwereld, wat alleen maar bijdraagt aan het mysterie dat hem en de stad omringt.
Terwijl Sofia haar weg vindt in haar nieuwe leven, ontmoet ze ook Vincent's beste vriend, Daryl—een echte lieverd die een scherp contrast vormt met Vincent's gevaarlijke aantrekkingskracht. Getrokken in hun wereld, beginnen Sofia's geheimen zich te ontrafelen. Wanneer Vincent en Daryl de waarheid over haar woonsituatie ontdekken, eisen ze dat ze bij hen intrekt, haar veiligheid en een plek om bij te horen belovend.
Gevangen tussen de enigmatische Vincent en de innemende Daryl, merkt Sofia dat ze voor beiden begint te vallen. Maar haar nieuwgevonden stabiliteit wordt verbrijzeld wanneer haar verleden haar inhaalt, en haar toxische ex-vriend Ashton terug in haar leven komt. Met zijn onophoudelijke excuses en pogingen om haar terug te winnen, wordt Sofia in een tumultueuze liefdesdriehoek geworpen, terwijl ze vreest voor de terugkeer van haar vader en broer die vastbesloten zijn haar terug naar huis te halen.
Gevangen tussen drie liefdes en de geesten van haar verleden, moet Sofia een verraderlijk pad bewandelen om te ontdekken waar haar hart echt thuishoort. Zal ze kiezen voor de gevaarlijke aantrekkingskracht van Vincent, de zoete veiligheid van Daryl, of de vertrouwde maar toxische aantrekkingskracht van Ashton? En kan ze ooit echt ontsnappen aan haar angstaanjagende verleden?
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Papa, Mama's Liefde Is Verbleekt
Maar ik ben een sterke vrouw. Ik scheidde van mijn man en voedde het kind alleen op, en werd uiteindelijk een succesvolle en opmerkelijke vrouw!
Op dat moment kwam mijn ex-man terug, viel op zijn knieën en smeekte me om opnieuw met hem te trouwen.
Ik zei maar één woord: "Oprotten!"
Engel's geluk
"Hou je bek!" brulde hij naar haar. Ze viel stil en hij zag tranen in haar ogen opwellen, haar lippen trilden. Oh shit, dacht hij. Zoals de meeste mannen, maakte een huilende vrouw hem doodsbang. Hij zou liever een vuurgevecht aangaan met honderd van zijn ergste vijanden dan met één huilende vrouw te moeten omgaan.
"En jouw naam is?" vroeg hij.
"Ava," antwoordde ze met een dunne stem.
"Ava Cobler?" wilde hij weten. Haar naam had nog nooit zo mooi geklonken, het verraste haar. Ze vergat bijna te knikken. "Mijn naam is Zane Velky," stelde hij zichzelf voor, terwijl hij een hand uitstak. Ava's ogen werden groter toen ze de naam hoorde. Oh nee, niet dat, alles behalve dat, dacht ze.
"Je hebt van me gehoord," glimlachte hij, hij klonk tevreden. Ava knikte. Iedereen die in de stad woonde kende de naam Velky, het was de grootste maffiagroep in de staat met zijn centrum in de stad. En Zane Velky was het hoofd van de familie, de don, de grote baas, de enorme honcho, de Al Capone van de moderne wereld. Ava voelde haar paniekerige brein uit de hand lopen.
"Kalmeer, engel," zei Zane tegen haar en legde zijn hand op haar schouder. Zijn duim gleed naar beneden voor haar keel. Als hij zou knijpen, zou ze moeite hebben met ademhalen, realiseerde Ava zich, maar op de een of andere manier kalmeerde zijn hand haar geest. "Dat is een braaf meisje. Jij en ik moeten praten," zei hij tegen haar. Ava's geest verzette zich tegen het genoemd worden van meisje. Het irriteerde haar, ook al was ze bang. "Wie heeft je geslagen?" vroeg hij. Zane verplaatste zijn hand om haar hoofd opzij te kantelen zodat hij naar haar wang en vervolgens naar haar lip kon kijken.
******************Ava wordt ontvoerd en wordt gedwongen te beseffen dat haar oom haar heeft verkocht aan de Velky-familie om van zijn gokschulden af te komen. Zane is het hoofd van het Velky-familie kartel. Hij is hard, brutaal, gevaarlijk en dodelijk. Zijn leven heeft geen ruimte voor liefde of relaties, maar hij heeft behoeften zoals elke warmbloedige man.
Trigger waarschuwingen:
Gesprekken over seksueel geweld
Lichaamsbeeldproblemen
Lichte BDSM
Gedetailleerde beschrijvingen van aanvallen
Zelfbeschadiging
Grof taalgebruik
Loslaten
Die noodlottige nacht leidt ertoe dat Molly en haar beste vriend Tom een geheim dicht bij hun hart houden, maar het bewaren van dit geheim kan ook betekenen dat elke kans op een nieuwe toekomst voor Molly wordt vernietigd.
Wanneer Tom's oudste broer Christian Molly ontmoet, is zijn afkeer voor haar onmiddellijk en hij doet weinig moeite om het te verbergen. Het probleem is dat hij net zo aangetrokken tot haar is als hij haar niet mag, en wegblijven van haar begint een strijd te worden, een strijd waarvan hij niet zeker weet of hij die kan winnen.
Wanneer Molly's geheim onthuld wordt en ze gedwongen wordt om de pijn uit haar verleden onder ogen te zien, kan ze dan de kracht vinden om te blijven en door de pijn heen te werken, of zal ze wegrennen van alles wat ze kent, inclusief de enige man die haar hoop geeft op een gelukkige toekomst? Hoop waarvan ze nooit had gedacht dat ze die weer zou voelen.
Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Miljardair Een Nacht Stand
Maar niets was perfect in deze wereld. Het bleek dat ze ook een pleegmoeder en -zus had die alles wat ze had konden ruïneren.
De avond voor het verlovingsfeest, verdoofde haar pleegmoeder haar en beraamde een plan om haar naar schurken te sturen. Gelukkig ging Chloe naar de verkeerde kamer en bracht een nacht door met een vreemdeling.
Het bleek dat die man de CEO was van een van Amerika's grootste multinationale bedrijven, die slechts 29 was maar al op de Forbes-lijst stond. Na een onenightstand met haar, stelde hij voor: "Trouw met me, ik zal je helpen wraak te nemen."
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Een eigen roedel
Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning
Die woorden kwamen wreed van de tong van degene die voorbestemd was voor mij - MIJN MAAT.
Hij stal mijn onschuld, wees me af, stak me neer, en beval dat ik op onze trouwnacht gedood zou worden. Ik verloor mijn wolf, achtergelaten in een wrede wereld om de pijn alleen te dragen...
Maar die nacht nam mijn leven een wending - een wending die me in de ergste hel mogelijk sleepte.
Het ene moment was ik de erfgenaam van mijn roedel, en het volgende - was ik een slaaf van de meedogenloze Lycan Koning, die op het punt stond zijn verstand te verliezen...
Koud.
Dodelijk.
Onvergeeflijk.
Zijn aanwezigheid was de hel zelf.
Zijn naam een fluistering van terreur.
Hij zwoer dat ik van hem was, begeerd door zijn beest; om te voldoen zelfs als het me breekt
Nu, gevangen in zijn dominante wereld, moet ik overleven in de duistere klauwen van de Koning die me om zijn vinger had gewonden.
Echter, binnen deze donkere realiteit, ligt een oerlot...
De Omega: Gebonden Aan De Vier
"Dat ben ik zeker," glimlachte Alex. Nu stond ik tussen hen in, mijn hart bonkte zo snel dat ik dacht dat ik zou flauwvallen.
"Laat me met rust!" schreeuwde ik en probeerde weg te rennen. Maar ik zat vast. Voordat ik het doorhad, drukte Austin zijn lippen op de mijne. Mijn hoofd leek te exploderen. Ik had nog nooit iemand gekust.
Ik voelde Alex, die achter me stond, zijn hand onder mijn borst duwen en mijn borst omvatten met zijn grote hand terwijl hij kreunde. Ik vocht met al mijn kracht.
Wat was er aan de hand? Waarom deden ze dit? Haten ze me niet?
Stormi, ooit een omega die door niemand gewild werd, bevond zich plotseling in het middelpunt van een verhaal gesponnen door de maangodin. Vier beruchte wolven, bekend om hun slechte jongensgedrag en haar pestkoppen, waren voorbestemd om haar partners te zijn.
Onze Verboden Liefde
Verstijfd volg ik haar, plotseling nerveus.
"Geen zorgen, de meesters wachten al op uw komst sinds het telefoontje," is alles wat ik hoor terwijl ik het herenhuis binnenstap, waar ik begroet word door drie knappe mannen. Mijn keel is nu droog.
"Welkom thuis, prinses," zegt een van de stemmen.
"Het is een tijdje geleden, il mio tesoro (mijn schat)," zegt een ander.
"Kom, laten we je thuis verwelkomen, Agapi (liefde)," zegt de laatste stem, terwijl al mijn drie stiefbroers nu voor me staan. Verdorie, is het hier warmer geworden of ligt het aan mij?
======================================
Ella, de jongste dochter van de familie Knight, wordt langzaam weer geïntegreerd nadat haar ouders zijn overleden. Nog geen 18, wordt Ella naar haar stiefbroers gestuurd, mensen die ze niet heeft gezien sinds ze 8 jaar oud was.
Reece, Dylan en Caleb zijn Ella's oudere stiefbroers. Nu 28, vinden Reece en zijn broers zichzelf al snel zorgend voor hun bijna volwassen zus. Maar wanneer ze arriveert, voelen ze zich onmiddellijk tot haar aangetrokken en zijn ze bereid alles te doen om haar altijd bij zich te houden.












