
They Started Loving Me After I Died
Fuzzy Melissa · Voltooid · 8.5k Woorden
Inleiding
He just waved it off.
"My heart is fine. Mom and Dad didn't die in that gang war, either. I orchestrated the hit. You were the only casualty."
Nearby, my husband, Gerald, casually lit a cigar to deliver his own confession. "I never went bankrupt. 'Laying low' was just my excuse to avoid squeezing into that dingy funeral home dorm with you. I've been at the Long Island estate."
"I was going to punish you for another three years," Charles added, "but the stench of formaldehyde on you is nauseating. We couldn't take it anymore."
I froze, still clutching the credit card. Charles plucked the plastic from my numb fingers and shoved his phone screen in my face. A banking app stared back at me.
Balance: exactly zero.
"My name is still on the joint account," he sneered, tossing the card into the trash. "I drained it this morning. That blood money you made bagging stiffs is being handed out to street junkies as we speak. We'd never touch that filth."
Before the sheer absurdity of it could suffocate me, my parents walked in. Flanked by bodyguards, they kept their distance, eyeing me like a plague rat.
"You thought being the biological daughter gave you the right to ruthlessly bully Violet. We simply wanted to put you in your place."
"Swear you'll never cross Violet again, and you can remain a Falcone," my mother added coolly. "Otherwise, you're dead to us."
In the stifling silence that followed, my phone buzzed. A text from my oncologist.
[Mrs. Castello, the results are back. It's terminal. Do you consent to initiating the hospice and DNR protocols we discussed?]
Hoofdstuk 1
Three torturous years hauling bodies on the mortuary night shift, and I'd finally scraped together the cash for my brother Charles's heart transplant.
But he waved it off without batting an eye.
"My heart is fine. Mom and Dad didn't die in that gang war, either. I ordered the hit on our own convoy. You were the only one who ended up broken."
My husband, Gerald Castello, clipped a cigar nearby, lighting it before making his own easy confession.
"I never went bankrupt, either. Every time I said the family business was in trouble and I had to lay low? Just an excuse. I couldn't stomach squeezing into that dingy funeral home dorm with you. I was at the Long Island Estate."
"I was going to punish you for another three years," Charles chimed in. "But that stench of formaldehyde and rotting flesh on you is nauseating. We couldn't take it anymore."
My hand froze, still clutching the credit card as a suffocating wave of absurdity choked me.
Charles plucked the plastic from my numb fingers, casually holding up his phone to my face.
A banking app stared back at me, showing a fresh transfer and a balance of exactly zero.
"As your brother, my name is still on your joint accounts," he sneered, tossing the worthless plastic into a nearby trash can. "I drained it this morning. That blood money you made bagging stiffs? My guys are handing it out to street junkies as we speak."
He dusted off his hands. "Profiting off corpses is a curse. We wouldn't dare touch money soaked in that filth."
Ice flooded my veins. Why?
The final thread of my sanity snapped when my parents walked in, flanked by bodyguards.
They kept their distance, eyeing me like I carried the plague.
"You thought being the biological daughter of this family gave you the right to ruthlessly bully Violet. We just wanted to teach you a lesson. Put you in your place."
"Swear you'll never cross Violet again, and you can remain a Falcone," my mother added coolly. "Otherwise, you're dead to us."
Through the suffocating void, my phone buzzed. A text from my oncologist.
[Mrs. Castello, the final test results are back. It's terminal. Do you consent to initiating the hospice and DNR protocol we discussed?]
I bit my cheek until it tore, copper flooding my throat. With trembling fingers, I typed back.
[I consent.]
The reply came seconds later.
[Understood. I am so sorry. Estimate: twenty-four hours at best.]
The screen went dark, and so did the edges of my vision. My legs buckled. I staggered backward, my spine colliding with the wall just to stay upright. Every breath felt like inhaling crushed glass.
Mistaking my physical collapse for submission, Gerald stepped forward, swiping a tear from my cheek. "See your mistakes now? If you hadn't been so jealous of Violet, we could have been a happy family."
I slapped his hand away, a sickening spasm ripping through my chest.
"You don't get to talk about family!" I shrieked, the effort tearing my throat raw.
I clung to the wall, my chest heaving violently as I glared at him. "That bitch Violet called the hit! My son died because of her!"
Gerald tapped his cigar, unnervingly calm. "Our son didn't die. I took him to the estate the day he was born and gave him to Violet. Stop spinning hysterical lies."
My throat seized. It took agonizing seconds to force out a broken whisper. "What did you just say?"
Gerald stated it like a simple fact. "Ethan is the Castello heir. You think I'd let him trail around a morgue, watching his bottom-feeding mother haul corpses? Violet is refined. Giving him to her was best."
I stood paralyzed, blood draining from my face.
When I woke from the explosion three years ago with shattered bones, Gerald sat at my bedside.
With red-rimmed eyes, he blamed my stubbornness. He convinced me that ditching our security detail let rivals plant the bomb—that I had caused my stillbirth and my parents' fiery deaths.
Charles seemingly gave up on life too, drinking himself into severe heart failure.
When my cancer was diagnosed three years ago, it was treatable. But faced with his failing heart and Gerald's grief over our baby, I couldn't choose myself.
I refused chemo, dragging my failing body into the freezing morgue for three brutal years to save them.
Now, I was terminal. And my entire sacrifice was just a sick joke they'd plotted together.
Tremors wracked my chest, defiant tears burning my eyes. "If that's true... why not just lie to me until the day I die?"
"Because Violet wants a daughter."
Charles's voice bled unapologetic affection. "But she's terrified of childbirth. So, you'll be her surrogate."
I stared at the room full of psychopaths.
Gerald raked his gaze over my hollowed frame, stroking my hair like a pet. "Stop playing the dying victim. You're a walking corpse. We'll lock you in the medical wing and pump you full of nutrients until you're fit to carry."
"Violet's childhood was tragic enough. Be a good girl, give her this, and prove to our parents you finally accept her."
A surrogate?
I had twenty-four hours to live, and they wanted to pump a corpse full of nutrients to carry a child. The absurdity made me want to laugh until I choked on my own blood.
WHO was tragic?
I'd never forget being locked in that moldy, pitch-black room in the slums. Red-hot fireplace tongs pressed into my arms. The sickening sizzle of flesh. My convulsions and ear-piercing screams.
Whenever I cried for my mother, my junkie foster mom would slap me and sneer, "Who the fuck are you calling Mom, little bitch? My daughter's in your precious Family estate right now, soaking up the Donna's love in your place!"
I violently shoved up my sleeves, exposing the jagged burn scars snaking up my forearms.
"Who's tragic?!" I screamed. "You swore you'd make those traffickers pay in blood! You promised I'd never suffer—"
"Cecilia! Stop spinning this bullshit!" Charles swatted my arm away.
Hollowed out by cancer and malnutrition, I couldn't brace myself. I stumbled backward, my side smashing into a stainless-steel medical table.
"Violet's biological mother made a deathbed confession to a priest. No one abused you in the slums. Those scars? You got them street-brawling with Brooklyn lowlifes!"
My biological parents watched in disgust. "As expected. A street rat will always be a street rat. Setting you up three years ago was the right call. A pathological liar could never raise a child properly."
I stared at my own biological family, bile surging in my throat.
"I can't raise him? But a trafficker's daughter can?"
"Shut your mouth!" Charles roared. "How dare you? Do you know how much that would break Violet's heart?"
He lunged, gripping my shoulders like vises.
"It seems three years wasn't enough. You still haven't learned a damn thing!"
Laatste Hoofdstukken
#8 Chapter 8
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026#7 Chapter 7
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026#6 Chapter 6
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026#5 Chapter 5
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026#4 Chapter 4
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026#3 Chapter 3
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026#2 Chapter 2
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026#1 Chapter 1
Laatst Bijgewerkt: 4/11/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Loslaten
Die noodlottige nacht leidt ertoe dat Molly en haar beste vriend Tom een geheim dicht bij hun hart houden, maar het bewaren van dit geheim kan ook betekenen dat elke kans op een nieuwe toekomst voor Molly wordt vernietigd.
Wanneer Tom's oudste broer Christian Molly ontmoet, is zijn afkeer voor haar onmiddellijk en hij doet weinig moeite om het te verbergen. Het probleem is dat hij net zo aangetrokken tot haar is als hij haar niet mag, en wegblijven van haar begint een strijd te worden, een strijd waarvan hij niet zeker weet of hij die kan winnen.
Wanneer Molly's geheim onthuld wordt en ze gedwongen wordt om de pijn uit haar verleden onder ogen te zien, kan ze dan de kracht vinden om te blijven en door de pijn heen te werken, of zal ze wegrennen van alles wat ze kent, inclusief de enige man die haar hoop geeft op een gelukkige toekomst? Hoop waarvan ze nooit had gedacht dat ze die weer zou voelen.
Ik Zal Je Zien
Ellie kan het niet helpen dat ze voor hem valt, maar iemand anders wil Ellie helemaal voor zichzelf en die persoon is niet van plan haar zomaar te laten gaan; Noah Winters. De pestkop van de middelbare school en vastbesloten om alles van Ellie af te pakken, inclusief haar leven.
"Je hoort bij mij, Ellie."
WAARSCHUWING: misbruik, marteling, ontvoering, volwassen scènes en thema's van zelfbeschadiging komen voor in dit boek. Lezersdiscretie is geadviseerd.
De Omega: Gebonden Aan De Vier
"Dat ben ik zeker," glimlachte Alex. Nu stond ik tussen hen in, mijn hart bonkte zo snel dat ik dacht dat ik zou flauwvallen.
"Laat me met rust!" schreeuwde ik en probeerde weg te rennen. Maar ik zat vast. Voordat ik het doorhad, drukte Austin zijn lippen op de mijne. Mijn hoofd leek te exploderen. Ik had nog nooit iemand gekust.
Ik voelde Alex, die achter me stond, zijn hand onder mijn borst duwen en mijn borst omvatten met zijn grote hand terwijl hij kreunde. Ik vocht met al mijn kracht.
Wat was er aan de hand? Waarom deden ze dit? Haten ze me niet?
Stormi, ooit een omega die door niemand gewild werd, bevond zich plotseling in het middelpunt van een verhaal gesponnen door de maangodin. Vier beruchte wolven, bekend om hun slechte jongensgedrag en haar pestkoppen, waren voorbestemd om haar partners te zijn.
Lita's Liefde voor de Alpha
"Wie heeft dit haar aangedaan?!" vroeg Andres opnieuw, terwijl hij nog steeds naar het meisje staarde.
Haar verwondingen werden met elke minuut donkerder.
Haar huid leek zelfs bleker in vergelijking met de diepe bruinen en paarse plekken.
"Ik heb de dokter gebeld. Denk je dat het inwendige bloedingen zijn?"
Stace richtte zich tot Alex maar keek terug naar Lita, "Ze was in orde, ik bedoel, verward en gekneusd maar in orde, weet je. En toen boem, viel ze flauw. Niets wat we deden kon haar wakker maken..."
"KAN IEMAND ME ALSJEBLIEFT VERTELLEN WIE DIT HAAR HEEFT AANGEDAAN?!"
Cole's ogen werden diep rood, "Het gaat je geen moer aan! Is zij nu JOUW partner?!"
"Zie je, dat bedoel ik, als ze DIE man had gehad om haar te beschermen, was dit misschien niet gebeurd," schreeuwde Stace, terwijl ze haar armen in de lucht gooide.
"Stacey Ramos, je zult je Alpha met het nodige respect aanspreken, is dat duidelijk?"
gromde Alex, zijn ijzig blauwe ogen priemend naar haar.
Ze knikte stilletjes.
Andres boog ook lichtjes zijn hoofd, als teken van onderwerping, "Natuurlijk is ze niet mijn partner Alpha, maar..."
"Maar wat, Delta?!"
"Op dit moment heb je haar niet afgewezen. Dat zou haar onze Luna maken..."
Na de plotselinge dood van haar broer pakt Lita haar leven op en verhuist naar Stanford, CA, de laatste plek waar hij woonde. Ze is wanhopig om de banden met haar giftige familie en haar giftige ex te verbreken, die haar toevallig achterna reist naar Californië. Verteerd door schuldgevoel en haar strijd tegen depressie verliezend, besluit Lita zich aan te sluiten bij dezelfde vechtclub waar haar broer lid van was. Ze zoekt een uitweg, maar wat ze in plaats daarvan vindt, verandert haar leven wanneer mannen in wolven beginnen te veranderen. (Volwassen inhoud & erotica) Volg de schrijver op Instagram @the_unlikelyoptimist
Het Verboden Verlangen van de Lycan Koning
Die woorden kwamen wreed van de tong van degene die voorbestemd was voor mij - MIJN MAAT.
Hij stal mijn onschuld, wees me af, stak me neer, en beval dat ik op onze trouwnacht gedood zou worden. Ik verloor mijn wolf, achtergelaten in een wrede wereld om de pijn alleen te dragen...
Maar die nacht nam mijn leven een wending - een wending die me in de ergste hel mogelijk sleepte.
Het ene moment was ik de erfgenaam van mijn roedel, en het volgende - was ik een slaaf van de meedogenloze Lycan Koning, die op het punt stond zijn verstand te verliezen...
Koud.
Dodelijk.
Onvergeeflijk.
Zijn aanwezigheid was de hel zelf.
Zijn naam een fluistering van terreur.
Hij zwoer dat ik van hem was, begeerd door zijn beest; om te voldoen zelfs als het me breekt
Nu, gevangen in zijn dominante wereld, moet ik overleven in de duistere klauwen van de Koning die me om zijn vinger had gewonden.
Echter, binnen deze donkere realiteit, ligt een oerlot...
De Empathische Zwangerschapspijnen van de CEO
Miljardair Een Nacht Stand
Maar niets was perfect in deze wereld. Het bleek dat ze ook een pleegmoeder en -zus had die alles wat ze had konden ruïneren.
De avond voor het verlovingsfeest, verdoofde haar pleegmoeder haar en beraamde een plan om haar naar schurken te sturen. Gelukkig ging Chloe naar de verkeerde kamer en bracht een nacht door met een vreemdeling.
Het bleek dat die man de CEO was van een van Amerika's grootste multinationale bedrijven, die slechts 29 was maar al op de Forbes-lijst stond. Na een onenightstand met haar, stelde hij voor: "Trouw met me, ik zal je helpen wraak te nemen."
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Clandestiene Affaire: Mijn Vrouw Viel voor Mijn Vader
Mijn moeder overleed vroeg in mijn leven, en mijn zachtaardige, sterke vader heeft de rol op zich genomen om voor mijn kinderen thuis te zorgen. Het proberen van talloze remedies om mijn normale erectiele functie terug te krijgen, heeft niets opgeleverd. Op een dag, terwijl ik op internet aan het surfen was, stuitte ik op volwassen literatuur over een schoonvader en schoondochter, wat me op onverklaarbare wijze onmiddellijk boeide en opwond.
Liggend naast mijn vredig slapende vrouw, begon ik haar beeld te projecteren op het personage van de schoondochter uit het verhaal, wat me in buitengewone mate opwond. Ik ontdekte zelfs dat het voorstellen van mijn vrouw met mijn vader terwijl ik mezelf bevredigde, bevredigender was dan intiem met haar zijn. Realiserend dat ik per ongeluk de doos van Pandora had geopend, besef ik dat er geen weg terug is van deze nieuwe en oncontroleerbare opwinding...
Een eigen roedel
De Drakenkoningen en De Profetie
Lucian fluistert zachtjes in mijn oor: "Welkom thuis, kleine partner."
Toen merkte ik dat er vijf zeer lange, even mooie engelachtige mannen om de kamer stonden. Allemaal knap op hun eigen manier en gebouwd zoals Lucian.
"Partner," zeggen ze allemaal in koor. Mijn ogen zullen waarschijnlijk uit mijn hoofd vallen van verbazing. Ik vraag me af of ik blind kan worden van al het snelle knipperen dat mijn ogen doen.
Voor de tweede keer vanavond zeg ik: 'Pardon?'
Nou, verdomme!
Everly leeft in een wereld waar bovennatuurlijke wezens zij aan zij met mensen leven. Zelfs haar beste vriendin Stella is een weerwolf.
Everly dacht dat ze veilig was voor het bijwonen van het EverMate Bal, aangezien ze gisteren pas 18 werd en de uitnodigingen weken geleden al waren verstuurd. Haar lot werd bezegeld toen Het Orakel andere plannen maakte.
Wat zal er gebeuren als ze de aandacht trekt van niet 1 maar 6 bovennatuurlijken, en niet zomaar bovennatuurlijken, maar de koningen? Drakenkoningen om precies te zijn.
Wat zal er gebeuren met de wereld wanneer De Grote Profetie onthult dat deze eenvoudige menselijke meid centraal staat?
Zal Everly wegrennen van haar bestemming of het omarmen?
Zal ze in staat zijn de duisternis die in de schaduwen loert te vernietigen voordat het haar wereld vernietigt?
Laten we het ontdekken.
De Vader van Mijn Beste Vriendin Is Te Verleidelijk
Toen de vreemdeling in de halfdonkere hotelkamer vroeg: "Mag ik dichterbij komen?" was dit iets wat ik me had voorgesteld na mijn liefdesverdriet met mijn vriend.
Terwijl hij me uitkleedde, gleden de toppen van zijn vingers over mijn huid, waardoor er rillingen over mijn rug liepen. Ik kreunde zachtjes en tegelijkertijd herkende ik een vertrouwde geur.
Maar toen hij in mijn oor fluisterde om met voorspel te beginnen, sloeg de realiteit hard toe.
"Justin!" hijgde ik, mijn hart bonzend toen ik besefte—het was de vader van mijn beste vriendin.
Sadie dacht dat een blind date met een vreemdeling haar zou helpen over haar liefdesverdriet heen te komen—totdat ze zich realiseert dat de man met wie ze de nacht doorbracht de vader van haar beste vriendin, Justin, is. Geconfronteerd met verboden verleiding, zal Sadie zichzelf toestaan de verleiding te voelen, wetende wat het risico is?












