Die Rückkehr der Mafia-Prinzessin

Die Rückkehr der Mafia-Prinzessin

Tonje Unosen · Zakończone · 321.1k słów

704
Gorące
962k
Wyświetlenia
30.9k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Talia lebte seit Jahren mit ihrer Mutter, ihrer Stiefschwester und ihrem Stiefvater zusammen. Eines Tages gelingt es ihr endlich, sich von ihnen zu lösen. Plötzlich erfährt sie, dass sie noch mehr Familie da draußen hat und viele Menschen gibt, die sie tatsächlich lieben – etwas, das sie noch nie zuvor gefühlt hat! Zumindest nicht, soweit sie sich erinnern kann. Sie muss lernen, anderen zu vertrauen und ihre neuen Brüder dazu bringen, sie so zu akzeptieren, wie sie ist!

Rozdział 1

Autorenhinweis: ⚠️ !! Die Geschichte enthält Reverse Harem, sexuelle Inhalte, Missbrauch und Folter. NB: Englisch ist nicht meine Muttersprache, es werden also Grammatikfehler zu finden sein! 😇⚠️

Perspektive von Talia

Es fühlt sich an, als würden meine Lungen von innen heraus brennen, aber ich kann nicht anhalten, ich darf mich nicht von ihnen erwischen lassen! Ich bin mir sicher, das wäre mein Ende! Ich muss weitermachen, das ist meine letzte Chance, aus dieser Hölle zu entkommen.

Mein ganzer Körper schmerzt und pocht wegen all meiner Verletzungen, aber ich kann einfach nicht aufhören, ich muss weiterlaufen. Ich ertrage keine weitere Prügel von ihnen! Ich verstehe nicht, warum sie mir das immer antun.

Was habe ich je getan, um so ein Leben zu verdienen? Ich habe immer mein Bestes gegeben, um es ihnen recht zu machen. Aber nichts, was ich tue, ist gut genug. Ich plane diese Flucht nun schon seit ein paar Wochen, also darf ich nicht aufgeben.

Ich packte den Riemen über meiner Schulter fester und zog meinen Rucksack enger an mich. Ich sehe mich um und stelle fest, dass ich der Stadt nähergekommen bin. Ich muss nur in einen Bus steigen und von hier verschwinden. Hoffentlich finden sie mich nie wieder.

Aber ich brauche eine Pause. Meine Beine tragen mich ohne eine kleine Rast nicht mehr weiter. Ich habe das Gefühl, vor Erschöpfung gleich ohnmächtig zu werden. Ich beginne, über meine eigenen Füße zu stolpern, und plötzlich sehe ich ein Auto direkt auf mich zukommen, und Reifen quietschen auf der Straße.

Ich sehe, wie ein paar Leute aus dem Auto auf mich zustürmen, bevor alles schwarz wird und ich meine Augen nicht länger offen halten kann.

(Ein paar Stunden früher)

Gerade bereite ich das Abendessen für meine Mutter, meine Stiefschwester und meinen Stiefvater zu. Ich weiß, dass sie sehr bald nach Hause kommen werden, also muss ich mich beeilen, um alles fertigzubekommen. Meinen Rucksack mit all meinen Wertsachen habe ich bereits gepackt.

Nicht, dass ich viel besäße, aber die wenigen Dinge, die ich habe, stammen von der einzigen Person, die sich je um mich gekümmert hat. Ich vermisse ihn! Er musste vor vier Jahren wegziehen, und seitdem sitze ich hier mehr oder weniger ohne jemanden fest.

Den Rucksack habe ich in einem Busch ein Stück die Straße hinunter versteckt. Wenn ich also heute Nacht meine Flucht antrete, muss ich mich beeilen, ihn schnappen und dann von hier verschwinden. Ich höre ein Auto draußen anhalten und richte schnell ihr Abendessen auf den Tellern an. Ich stelle es auf den Esstisch. Dann stehe ich bereit, um sie zu begrüßen, wenn sie die Tür öffnen.

„Ich hoffe für dich, dass das Essen fertig ist!“, sagte Gregor, als er hereinkam, und warf mir ein süffisantes Grinsen zu. Ich hielt meinen Blick auf den Boden gesenkt und nickte leicht, während Gregor, meine Mutter Bianca und meine Stiefschwester Scarlette an mir vorbeigingen. Scarlette stieß mich kräftig an, als sie mich passierte.

Sie setzten sich an den Tisch und begannen zu essen, während sie sich miteinander unterhielten. Sie lächelten, sprachen über ihren Tag und taten so, als wäre ich gar nicht da.

„Hol mir ein Bier, du Schlampe!“, befahl Gregor. Schnell und leise ging ich in die Küche, holte ihm ein Bier und kam wieder zu ihnen zurück, bevor ich das Bier neben ihm auf den Tisch stellte.

Er sah auf das Bier, dann auf mich, dann wieder auf das Bier. Plötzlich bekam ich eine harte Ohrfeige. „Glaubst du, ich kann davon trinken, wenn du dir nicht einmal die Mühe gemacht hast, es zu öffnen?“, höhnte er.

Ich nahm schnell das Bier, öffnete es und stellte es wieder auf den Tisch. Sehen Sie, nichts, was ich tue, ist gut genug. Hätte ich es vorher geöffnet, hätte er mir eine Ohrfeige verpasst, weil ich sein Getränk ohne seine Erlaubnis geöffnet habe. Öffne ich es nicht, werde ich geohrfeigt, weil ich es nicht getan habe.

Schweigend wich ich ein Stück zurück und hielt meinen Blick auf den Boden gerichtet. Wenig später meldete sich meine liebe Mutter zu Wort. „Gib mir ein Glas Rotwein!“, kreischte sie. Ich ging leise in die Küche, fand ein Weinglas und eine Flasche ihres Lieblingsrotweins.

Ich ging ins Esszimmer, stellte das Glas auf den Tisch, öffnete den Wein und füllte ihr Glas. Dann ließ ich die Flasche auf dem Tisch stehen, bevor ich zurücktrat. Sie aßen zu Ende und standen dann auf.

„Räum den Dreck hier auf, Schlampe!“, sagte Scarlette, bevor sie aus dem Zimmer ging und nach oben verschwand. Ich begann, so leise wie möglich die Sachen vom Tisch zu räumen, aber versehentlich machte ich ein kleines Geräusch, und plötzlich traf mich eine Faust in den Magen.

„WIR HABEN DIR GESAGT, DU SOLLST NIEMALS AUCH NUR EINEN TON VON DIR GEBEN!“, schrie Gregor. Dann packte er mich an den Haaren und zerrte mich in einen etwas offeneren Bereich, wo er anfing, mich zu verprügeln. Er trat mich, hob mich dann hoch und schleuderte mich gegen die Wand.

„Wenn wir morgen runterkommen, ist das hier besser alles aufgeräumt! Wenn wir auch nur ein einziges Geräusch hören, wirst du eine neue Lektion lernen!“, sagte Gregor wütend, bevor er und meine liebe Mutter in den zweiten Stock gingen.

Ich ließ eine einzelne Träne über mein Gesicht laufen, bevor ich mich vorsichtig aufrichtete. Ich wartete ein paar Stunden, bevor ich mich überhaupt zu bewegen wagte, also war ich einfach nur kerzengerade dagestanden.

Als ich sicher war, dass sie in ihre Zimmer gegangen und eingeschlafen waren, ging ich sehr vorsichtig zur Tür und schloss sie so leise wie möglich hinter mir. Ich ging leise dorthin, wo ich meinen Rucksack versteckt hatte, und rannte dann wie verrückt in Richtung Stadt.

Das ist meine einzige Chance, von hier wegzukommen! Ich muss nur in die Stadt kommen, in einen Bus zu irgendeinem zufälligen Ort steigen, dann kann ich meine Wunden von der heutigen Prügel behandeln. Mein Körper ist wegen all der blauen Flecken eine Farbkarte aus Schwarz, Blau, Lila, Rot, Gelb und Grün.

Manche sind neu, manche beginnen zu heilen und manche fangen gerade erst an, sich zu bilden. So ist es schon, solange ich mich erinnern kann. Mir wurde nicht erlaubt, auch nur den kleinsten Laut von mir zu geben. Wenn ich es doch tue, bekomme ich Prügel.

Ich muss ihr Essen zubereiten, sonst bekomme ich Prügel. Wenn sie mich dabei erwischen, wie ich etwas ohne ihre Erlaubnis esse, bekomme ich Prügel. Ich habe schon so oft gebetet, dass ich am nächsten Tag nie wieder aufwachen würde.

Aber aus irgendeinem Grund wache ich immer wieder auf und muss diesen Scheiß weiter durchziehen. Aber heute, heute ist der letzte Tag. Ich habe endlich den Schritt gewagt, wegzulaufen. Ich musste genug Geld sparen, um endlich fliehen zu können.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Gra Przeznaczenia

Gra Przeznaczenia

1.9m Wyświetlenia · Zakończone · Dripping Creativity
Wilczyca Amie jeszcze się nie ujawniła. Ale kogo to obchodzi? Ma dobrą watahę, najlepszych przyjaciół i rodzinę, która ją kocha. Wszyscy, włącznie z Alfą, mówią jej, że jest idealna taka, jaka jest. Aż do momentu, gdy znajduje swojego partnera, a on ją odrzuca. Załamana Amie ucieka od wszystkiego i zaczyna od nowa. Żadnych wilkołaków, żadnych watah.

Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.

Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.

Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

164.3k Wyświetlenia · W trakcie · Lila
— Żadnego wilka. Żadnej rodziny. Nieszkodliwa. Użyteczna. W chwili, gdy z nią skończę, tytuł Luny będzie twój.

Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.

Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.

A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.

Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.

Więc Eira przestała płakać.

Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.

Mylił się.

Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.

A Sebastian nie wiedział nic.

Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.

Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.

Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.

Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.

Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.

Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:

— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.

— Jest moją Luną.
Zdobyta przez miłość Alfy

Zdobyta przez miłość Alfy

370.8k Wyświetlenia · Zakończone · Riley
Jestem Tori, tak zwana „morderczyni”, która właśnie wyszła z więzienia.

Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.

Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.

Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.

Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.

Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.

Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Zakochać się w Alfie mojego byłego

Zakochać się w Alfie mojego byłego

149.4k Wyświetlenia · Zakończone · Sadie Newton
Czy to jest zbyt złe?
Prawdopodobnie tak! Ale teraz naprawdę mnie to nie obchodzi.
Pozwalam, aby moje nogi się rozchyliły. Twarz wielkiego, złego, czarnego wilka znajduje swoje miejsce między moimi nogami. Biorąc głęboki oddech, wdycha mój zapach—moje podniecenie—i wydaje niski, gardłowy jęk. Jego ostre kły delikatnie dotykają mojej skóry, wywołując u mnie krzyk, gdy iskry przechodzą przez moją cipkę.
Czy ktoś naprawdę może mnie winić za utratę kontroli w tym momencie? Za pragnienie tego?
Wstrzymuję oddech.
Jedyną rzeczą, która nas dzieli, jest cienka tkanina moich majtek.
Liza mnie, a ja nie mogę powstrzymać jęku.
Przygotowuję się, myśląc, że może w końcu się wycofa—ale zamiast tego, jego język liże mnie raz za razem, za każdym razem szybciej. Z zapałem.
Nagle, z absurdalną prędkością i precyzją, rozrywa moje majtki, nie powodując żadnej szkody na mojej skórze. Słyszę tylko dźwięk rozdzieranej tkaniny, a kiedy na niego spoglądam, już z powrotem mnie liże.
Nie powinnam czuć tego w stosunku do wilka. Co jest ze mną nie tak?
Nagle czuję, że jego lizanie staje się delikatniejsze, a kiedy znowu patrzę na wielkiego czarnego wilka, zdaję sobie sprawę, że to już nie jest wilk. To Alpha Kaiden!
Przemienił się i teraz liże moją cipkę.

🐺 🐺 🐺

Alpha Kaiden, budzący strach wilkołak znany ze swoich bezwzględnych czynów i przyjemności z zabijania każdej pełni księżyca, odkrywa, że jego przeznaczoną partnerką jest nie kto inny, jak pozornie zwyczajna ludzka kobieta, która jest wybraną partnerką jego Gammy.
Chce odrzucić ich więź, ale los ma inne plany. Okazuje się, że turniej na następnego Króla Alf wymaga, aby tylko Alfy z partnerką mogły wziąć w nim udział. To prowadzi Kaidena do zaproponowania śmiałego układu na pokaz.
Choć początkowo niechętna, serce Katherine mięknie, gdy składa jej cenną obietnicę: ochronić jej małą watahę przed wszelkim zagrożeniem.
Nie wie jednak, że Katherine odkrywa w sobie ukrytą siłę, która jest znacznie większa, niż mógłby sobie wyobrazić.
W miarę postępu wyzwań turnieju, Alpha Kaiden coraz bardziej nieodparcie pragnie jej obecności nie tylko w zawodach, ale także w swoim łóżku.
Accardi

Accardi

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Przewodnik Zabójcy po Liceum

Przewodnik Zabójcy po Liceum

80.3k Wyświetlenia · Zakończone · Abigail Hayes
Moje imię kiedyś szeptano ze strachem przez dyktatorów. Teraz wyśmiewają je cheerleaderki.

Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.

Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.

Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.

Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.

Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Gdzie lód się załamuje

Gdzie lód się załamuje

133.9k Wyświetlenia · Zakończone · Sheridan Hartin
Charlotte Pierce przywykła do tego, że żeby przetrwać, trzeba być w ciągłym ruchu. Nowe miasteczka, nowe szkoły, ten sam stary dom na końcu świata, na odludziu, i ta sama zasada, która trzyma ją na nogach. Trzymać jej bliźniaczego brata, Charliego, bezpiecznego. Utrzymać przy życiu jego hokejowe marzenie. I uciszyć własne potrzeby. Pracuje za dużo, śpi za mało, a jedyną rzecz, która wciąż wydaje się naprawdę jej, zostawia na środek nocy — kiedy może zasznurować zdarte łyżwy i wyciąć sobie wolność w niebezpiecznym, zamarzniętym lodzie.

Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.

Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.

Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)

Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem

Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · Sherry
Maya zamarła, kiedy do sali wszedł mężczyzna, na którego od razu patrzyli wszyscy. Jej były chłopak, ten, który zniknął pięć lat temu, był teraz jednym z najbogatszych biznesmenów w Bostonie. Wtedy nigdy nawet nie napomknął, kim naprawdę jest – po prostu nagle rozpłynął się bez śladu. Patrząc teraz w jego lodowate oczy, mogła tylko założyć, że ukrywał prawdę, żeby ją sprawdzić, uznał, że jest pustą lalą lecącą na kasę, i odszedł z rozczarowaniem.

Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.

– Nadal jesteś na mnie zły?

Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.

Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.

Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.

Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Przeklęty Alfa Tajemniczy Hybrydowy Towarzysz

Przeklęty Alfa Tajemniczy Hybrydowy Towarzysz

51.7k Wyświetlenia · Zakończone · Philip Aniezue
Zmarszczył brwi, patrząc na mnie. "Co się stało, Gina?"

"Nic," wyjąkałam, czując, jak oddech więźnie mi w gardle. Moje palce nie przestawały drżeć, a on to zauważył.

"Pierwszy raz?" zapytał.

Odwróciłam wzrok, a rumieniec zawstydzenia oblał mi policzki.

"Nie masz się czego wstydzić, kochanie," uśmiechnął się, kładąc się obok mnie. "Po prostu się zrelaksuj, wszystko będzie dobrze," powiedział do mnie.

"Nie byłaś odpowiednio przygotowana na to, czego się spodziewać w noc poślubną?" zapytał.

"Nie," wymamrotałam.

"Nie znasz swoich obowiązków małżeńskich?"

"Chodzi o urodzenie dziedzica, prawda?" zapytałam go.

"Po części. Ale to coś więcej niż tylko rezultat. Nie chodzi tylko o urodzenie dziedzica, to ma sprawiać przyjemność. I nie musi być robione tylko z obowiązku. To wyraz miłości, wiesz."

"Ale ty mnie nie kochasz," stwierdziłam, a on nie odpowiedział.

Zamknęłam oczy i wzięłam głęboki oddech, ale moje ciało nadal było napięte, bo czułam ciepło jego ciała obok mojego.


Po odrzuceniu przez swoją dziecięcą miłość i oskarżeniu o otrucie jego ojca, Regina zostaje skazana na śmierć przez swojego ojca. W próbie ucieczki przed jego gniewem, trafia na terytorium bezwzględnego Alfy Dagena, który okazuje się być jej przeznaczonym partnerem.

Dagen natomiast widzi w niej jedynie środek do uzyskania dziedzica i złamania klątwy, planując zabić ją później. Po odkryciu tego, Regina ucieka od niego, a Dagen zdaje sobie sprawę, że może być tą jedyną, naprawdę dla niego przeznaczoną.

Głębokie i mroczne tajemnice z jej przeszłości zaczynają wychodzić na jaw, uświadamiając jej, że jej ścieżki z Dagenem są bardziej splecione, niż myślała, kiedy już była zaangażowana w romantyczny związek z Lucianem.

Jednak oboje nie mogą zabić chemii między nimi jako przeznaczeni partnerzy. Czy Regina będzie walczyć z przyciąganiem i wybaczy Dagenowi przeszłość, czy pozostanie z Lucianem?
Bliźniaki mafii

Bliźniaki mafii

53.1k Wyświetlenia · Zakończone · Tonje Unosen
Bliźniaki Elina i Ian zniknęli z rodziny, gdy mieli cztery lata. Od tego czasu ich życie było pełne przemocy i nieszczęścia. Kiedy jednak pewnego dnia zostają zauważeni na ulicach Meksyku w wieku 9 lat, trafiają do gangu. Pewnego dnia znikają ponownie i są przetrzymywani przez rok, zanim zostają uratowani. W czasie tego roku byli poddawani różnym formom przemocy.

Po uratowaniu duch Eliny jest złamany, staje się bardzo przestraszoną dziewczynką, a kiedy wraca do rodziny, jest bardzo nieśmiała i uległa. Ale to się zmieni z czasem, jej twardy charakter ponownie się ujawni. Wtedy wszyscy dowiedzą się, że z Eliną nie ma żartów.

Elina i Ian zostali przeszkoleni przez przywódcę gangu, który ich przygarnął z ulicy, i oboje są bardzo biegli i śmiertelnie niebezpieczni wobec swoich wrogów. Przywódca zadbał również o to, by byli dobrze wykształceni, i oboje są niezwykle inteligentni.

Elina i Ian potrafią komunikować się ze sobą, patrząc sobie tylko w oczy. Mają specjalną więź i mogą odczuwać ból drugiej osoby. Są identycznymi bliźniakami i często poruszają się jak jedna jednostka. Mają głębokie zrozumienie dla siebie nawzajem.

Elina i Ian starają się jak najlepiej dopasować do swojej rodziny i nowego życia w Los Angeles, w szkole z braćmi i radzić sobie z uwagą, która ich otacza. Muszą również zmierzyć się z koszmarami z przeszłości.

Czy uda im się odnaleźć szczęście i miłość? Czy będą w stanie zaakceptować siebie i ponownie dostrzec swoją wartość? Ich największym marzeniem jest żyć spokojnie i szczęśliwie.
Złamana Dziewczyna Rozgrywającego

Złamana Dziewczyna Rozgrywającego

91.3k Wyświetlenia · W trakcie · Aaron Choba
Każde słowo Damiena sprawia, że czuję, jak się kurczę, czekając na moment, kiedy jego głos stanie się okrutny. Ale nigdy tak się nie dzieje. Jest bezpośredni, tak, ale nie w sposób, którego się obawiałam. Naciska, ale nie za mocno, jakby wiedział, że mogę się złamać. To niepokoi mnie bardziej niż jego ostry uśmiech czy sposób, w jaki wszystkie dziewczyny na kampusie patrzą, gdy przechodzi obok.
Ciągle powtarzam sobie, że jest niebezpieczny, że jego typ mnie zrujnuje, ale moje ciało mnie zdradza. Moje tętno przyspiesza, gdy jego dłoń muska moją. Mój żołądek skręca się, gdy jego uwaga zbyt długo się na mnie skupia. I głęboko w środku, boję się, co się stanie, jeśli przestanę od niego uciekać. Bo po raz pierwszy od lat, część mnie zastanawia się, jakby to było znów zaufać mężczyźnie.


Jego gorący oddech sprawia, że wzdycham. „I chciałabym twojego kutasa.”
„Już?”
„Tak.”
„Ostrożnie, Paulina…” ostrzega Adrian. „Jesteś taka ciasna.” Wsuwając jeden gruby palec we mnie, zamykam oczy, gdy dodaje kolejny. Zaciskam się wokół nich, a on cicho się śmieje. „Mój kutas jest o wiele, wiele większy niż to. Myślisz, że dasz radę?”
Moja odpowiedź to bezdech. „Tak…” Prawda jest taka, że mogę naprawdę umrzeć, jeśli nie poczuję go wewnątrz siebie. Pulsuję z potrzeby. „Pieprz mnie, Adrian.”
Z jego piersi wydobywa się ciemny, niski śmiech.
Jego palce wsuwają się głębiej, znajdując idealne, wrażliwe miejsce. Pracuje tam, jego dotyk jest powolny i fachowy. Niedługo potem moje oddechy stają się krótkie i urywane.
„Ungh…” jęczę. „To jest takie dobre…”
Pułapka Asa

Pułapka Asa

4.7m Wyświetlenia · Zakończone · Eva Zahan
Siedem lat temu Emerald Hutton opuściła swoją rodzinę i przyjaciół, aby uczęszczać do liceum w Nowym Jorku, trzymając w dłoniach swoje złamane serce, by uciec przed jedną osobą. Najlepszym przyjacielem jej brata, którego kochała od dnia, gdy uratował ją przed prześladowcami, gdy miała siedem lat. Złamana przez chłopaka swoich marzeń i zdradzona przez bliskich, Emerald nauczyła się zakopywać kawałki swojego serca w najgłębszym zakątku swoich wspomnień.

Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.

Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.

Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.

Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...

Pułapka Asa.