
Rogue Luna
Oguike Queeneth · Zakończone · 242.4k słów
Wstęp
Elena Michael była wyrzutkiem odkąd jej rodzice zostali zaatakowani i zabici przez Alfę jej stada, ponieważ posiadała gen Alfy, gdy miała dziesięć lat. Była zmuszona przetrwać i wędrowała samotnie po lesie, gdzie jej wrogowie nie mogli jej znaleźć.
Wszystko zmieniło się, gdy została schwytana przez sąsiednie stado, uciekając przed tymi, którzy chcieli jej śmierci, ale los miał dla niej inne plany, ponieważ Alfa stada, które ją schwytało, był jej prawdziwym partnerem.
Chciała tylko być blisko swojego prawdziwego partnera, ale każdy dzień spędzony w stadzie narażał jej życie na niebezpieczeństwo, ponieważ Alfa był już zaręczony z kimś innym.
Czy więź między Eleną a Bernardem rozkwitnie, czy on ożeni się z kobietą wybraną przez jego rodziców?
Czy stado zaakceptuje wyrzutka jako swoją przeznaczoną Lunę?
Rozdział 1
Elena
Słyszałam, jak trzask gałązek staje się coraz głośniejszy, zbliżali się. Nawet w mojej wilczej formie, moja siła słabła. Jestem samotnym wilkiem.
Jeśli nauczyłam się czegokolwiek przez ostatnie dziesięć lat ucieczki, to tego, że samotny wilk to martwy wilk.
Przyspieszyłam, ale mój umysł stawał się coraz bardziej zamglony, gdy słyszałam, jak trzaski są coraz bliżej. Jeśli mnie znajdą, nie będę miała szans przeciwko nim.
Powtarzałam w myślach mantrę, jak zawsze. 'Biegnij, Eleno, biegnij i nigdy nie oglądaj się za siebie.' Byłam tak ostrożna, gdy znalazłam miejsce, by się ukryć i odpocząć.
Przez lata byłam dobra w znajdowaniu schronienia. Przy ulewnych deszczach, które czasami nawiedzały ten obszar, schronienie było dla mnie koniecznością.
Zawsze byłam tak ostrożna i upewniałam się, że jestem poza zasięgiem wzroku. Mój zapach był dobrze ukryty pod silnym, duszącym zapachem wilgotnej leśnej ziemi, ale mimo to, jakoś mnie znaleźli.
Nigdy nie byłam spokojna, bo dla mnie niebezpieczeństwo nigdy nie spało. Zrobiłam wszystko dobrze, ale mimo to zawiodłam.
Poczułam ich zapach, gdy byli jeszcze dość daleko, ale mogłam powiedzieć, że było ich więcej niż jeden.
Dźwięk łap uderzających o ziemię zdawał się być coraz bliżej i bliżej.
Nie miało sensu, dlaczego mnie ścigali, bo upewniłam się, że trzymam się z dala od granic jakiejkolwiek watahy.
Większość innych wilków nigdy nie zwracała uwagi na samotne wilki, zwłaszcza jeśli zajmowały się swoimi sprawami, ale wyglądało na to, że te wilki naprawdę mnie ścigały i zdałam sobie sprawę, że naprawdę mnie tropią.
Strach rozprzestrzenił się w moich żyłach jak pożar i osiadł w mojej piersi. Czy to on? Czy wysłał ich, żeby mnie znaleźli? Jak mogłam do tego dopuścić? Zawsze byłam wystarczająco ostrożna, by balansować na granicy, by unikać niebezpieczeństwa. Moje zmęczenie sprawiło, że stałam się nieostrożna i oto jestem.
Przemykałam przez gaj gęsto rosnących drzew. Mój wilk był mały, ale zwinny, poruszał się przez podszycie z łatwością, ale nagle wiatr zmienił kierunek i mój nos uderzył zupełnie nowy zapach.
Było ich więcej, a ich zapachy nie pasowały do tych, które mnie ścigały na początku, ale dla mnie wszyscy byli tacy sami.
Zapach pochodził z przodu i myślę, że próbowali mnie zablokować. Nie wiedziałam, czy współpracują, ale nie miałam czasu się tym przejmować, musiałam tylko wymyślić plan i musiałam to zrobić szybko. Zmieniłam kierunek i zaczęłam biec na zachód. Pchnęłam nogi, a moje łapy wzniecały ziemię, gdy manewrowałam między drzewami.
Ale gdy przeszłam przez linię drzew, uderzył mnie zapach kolejnych wilków przede mną.
Tym razem nie tylko mogłam ich wyczuć, ale również zobaczyłam. Boże, skręciłam w złą stronę. Wbiłam łapy w ziemię i zawróciłam tam, skąd przyszłam.
Ich zapach otaczał mnie i jeśli nie mogłam ich uniknąć, przynajmniej musiałam spróbować się przez nich przebić, bo to była moja jedyna nadzieja.
Skręciłam ostro w lewo i stanęłam twarzą w twarz z wilkami, których wcześniej próbowałam unikać. Było ich dziesięciu i wszyscy wydawali się być samcami. Biegli w moim kierunku z pełną prędkością. Ich oczy były zwężone, gdy skupili się na swoim celu, którym byłam ja.
Teraz jestem otoczona i uwięziona i nie mam już żadnych opcji.
'Biegnij, Eleno.' Wyszeptałam do siebie, wbijając łapy w ziemię. Jeśli miałam umrzeć, to umrę będąc odważna.
Gdy przywódca wilków zbliżył się do mnie, odwróciłam się i zręcznie uniknęłam jego ataku. Pchnęłam nogi i rzuciłam się przez las, mimo że wiedziałam, że mam rany na piętach. Kiedy myślałam, że udało mi się uciec, przed moimi oczami pojawił się biały błysk.
Światło księżyca odbijało się od kłów mojego napastnika, gdy próbował zacisnąć je na moim futrze. Zręcznie unikałam ich ruchów, ale strach we mnie sprawiał, że czułam się sparaliżowana. Cofnęłam się od moich napastników, tylko po to, by uderzyć w ścianę mięśni i futra.
Przywódca wilków obnażał zęby w moją stronę. Warczał na mnie, zmuszając mnie do cofnięcia się. Myślę, że chciał wiedzieć, dlaczego jestem na jego terenie. Nie musiałam dzielić z nim myśli, żeby wiedzieć, co próbuje powiedzieć. Jego warczenie stawało się coraz bardziej natarczywe, gdy domagał się odpowiedzi na swoje pytanie. Czułam, jak kolejna fala zmęczenia uderza we mnie, a mój adrenalina opada.
Mój wilk słabł z każdą sekundą. Świat wokół mnie zaczynał powoli zanikać. Wilki przede mną stawały się coraz bardziej rozmyte, ich ciała zamazywały się. Czułam, jak moje ciało staje się bezwładne i zanim mogłam temu zapobiec, upadłam na ziemię w wielkiej, futrzanej kupie.
Wszystko stało się zamglone, poczułam, jak ręce obejmują moją wilczą formę i unoszą mnie w powietrze. Walczyłam z powiekami, próbując zobaczyć, co się dzieje wokół, i zobaczyłam rozmyte sylwetki ludzi oraz usłyszałam przytłumione głosy. Walczyłam, by utrzymać oczy otwarte, ale w końcu zmęczenie wygrało i zasnęłam.
W końcu odzyskałam przytomność.
Mój nos uderzył zapach szpitalnego otoczenia. Były to zapachy, które pamiętałam z dzieciństwa, ale nie były to zapachy, do których byłam przyzwyczajona. Zauważyłam, że nadal jestem w wilczej formie, gdy poczułam piekące uczucie w przedniej łapie.
Coś było nie tak, panika przeszła przez moje ciało i próbowałam walczyć z ciężarem moich powiek, ale byłam zbyt słaba. Przemiana w człowieka ułatwiłaby mi komunikację, ale nie mogłam tego zrobić.
Pokój, w którym byłam, był przez chwilę cichy, jedynym dźwiękiem było delikatne piknięcie w tle, a potem usłyszałam głos.
"Gdzie ją znaleźliście?" Głos uderzył w moje uszy i natychmiast się na niego wyczuliłam. Słowa mężczyzny wymagały szacunku i uwagi. Chociaż nie rozpoznałam jego głosu, z tonu wiedziałam, że to ktoś ważny.
"Na północno-zachodniej granicy naszego terytorium." Usłyszałam inny głos, który nie był tak autorytatywny jak pierwszy.
"Właśnie przekroczyła naszą granicę." Głos odpowiedział ponownie.
"Co robiła?" Zapytał autorytatywny głos.
"Biegła, myślimy, że była śledzona." Odpowiedział głos.
Walcząc z powiekami, desperacko próbowałam je otworzyć i udało mi się uchylić je do połowy. Zobaczyłam, że wilk, który mówił, był wysoki, muskularny, z brązowymi włosami.
"Przez kogo?" Zapytał.
Próbowałam obrócić głowę, ale to wymagało energii, której nie miałam. Potrzebowałam lepiej zobaczyć, co się dzieje, ale moje ciało nie reagowało. To było pragnienie, którego nie mogłam opisać.
"Nie wiemy, a ktokolwiek to był, wycofał się, gdy poczuł nasz zapach." Odpowiedział ten sam głos.
"Wygląda na dość chorowitą i nie sądzę, żeby stanowiła zagrożenie dla któregokolwiek z nas, ale mimo to musi być obserwowana przez cały czas. Dajcie mi znać, kiedy się obudzi, chcę z nią porozmawiać." Powiedział autorytatywny głos.
Wiedziałam, że jestem trochę chuda jak na wilka, ale nigdy nie myślałam, że wyglądam chorowicie, ale chyba tak, bo ledwo jadłam i spędzałam cały czas na bieganiu.
"Tak, Alfa." Odpowiedział głos.
Teraz miało sens, że autorytatywny głos należał do Alfy, ale dlaczego Alfa miałby przyjść, żeby mnie zobaczyć? To dziwne, bo Alfy nigdy nie zajmowały się takimi sprawami, chyba że stanowiłam dla nich zagrożenie. Chyba zrobiłam coś, co wymagało jego obecności, świetnie. Nie tylko wywołałam alarm na ich granicy, ale teraz byłam na radarze ich Alfy.
Usłyszałam kroki drugiego mówcy, które stawały się coraz cichsze, gdy odchodził, a Alfa poszedł za nim. Uczucie tęsknoty wypełniło moją pierś i zdezorientowało mnie. Powinnam była się cieszyć, że mężczyzna, który mógł mnie potencjalnie skazać na śmierć, odchodził, ale znalazłam się pragnąc usłyszeć jego głos ponownie.
Znalazłam się tęskniąc za jego głosem z jakiegoś powodu. Nie rozumiałam tego i nawet nie widziałam twarzy tego mężczyzny, a już mdlałam na jego punkcie jak mała nastolatka.
Moje powieki w końcu wygrały swoją walkę i zanim się zorientowałam, ponownie zapadłam w sen. Wtedy uderzył mnie najbardziej nieodparty zapach, jaki kiedykolwiek czułam w całym swoim życiu. Moje oczy otworzyły się lekko, gdy mój nos szukał źródła zapachu.
Mój wzrok się wyostrzył i stanęłam twarzą w twarz z najprzystojniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek widziałam. Jego jasne zielone oczy przypominały mi szepczące sosny w lesie, a jego karmelowo-blond włosy były krótko przycięte, co dodawało uroku jego wyrzeźbionej twarzy. Jak mógł być tak przystojny?
Jego zapach był wszędzie wokół mnie, a jego twarz była tylko kilka cali od mojej.
Ostatnie Rozdziały
#196 Rozdział 196: Szczęśliwe zakończenie
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#195 Rozdział 195: Dziecko nadchodzi
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#194 Rozdział 194: Mały Jack
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#193 Rozdział 193: Pokój
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#192 Rozdział 192: Życie jest po prostu szalone
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#191 Rozdział 191: Pokój
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#190 Rozdział 190: Ostatnia bitwa
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#189 Rozdział 189: Odzyskiwanie
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#188 Rozdział 188: Chciałem pokoju
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#187 Rozdział 187: Przepraszam, Doris
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Uderzyłam mojego narzeczonego—poślubiłam jego miliardowego wroga
Technicznie rzecz biorąc, Rhys Granger był teraz moim narzeczonym – miliarder, zabójczo przystojny, chodzący mokry sen Wall Street. Moi rodzice wepchnęli mnie w to zaręczyny po tym, jak Catherine zniknęła, i szczerze mówiąc? Nie miałam nic przeciwko. Podkochiwałam się w Rhysie od lat. To była moja szansa, prawda? Moja kolej, by być wybraną?
Błędnie.
Pewnej nocy uderzył mnie. Przez kubek. Głupi, wyszczerbiony, brzydki kubek, który moja siostra dała mu lata temu. Wtedy mnie olśniło – on mnie nie kochał. Nawet mnie nie widział. Byłam tylko ciepłym ciałem zastępującym kobietę, którą naprawdę chciał. I najwyraźniej nie byłam warta nawet tyle, co podrasowana filiżanka do kawy.
Więc uderzyłam go z powrotem, rzuciłam go i przygotowałam się na katastrofę – moich rodziców tracących rozum, Rhysa rzucającego miliarderską furię, jego przerażającą rodzinę knującą moją przedwczesną śmierć.
Oczywiście, potrzebowałam alkoholu. Dużo alkoholu.
I wtedy pojawił się on.
Wysoki, niebezpieczny, niesprawiedliwie przystojny. Taki mężczyzna, który sprawia, że chcesz grzeszyć tylko przez jego istnienie. Spotkałam go tylko raz wcześniej, a tej nocy akurat był w tym samym barze co ja, pijana i pełna litości dla siebie. Więc zrobiłam jedyną logiczną rzecz: zaciągnęłam go do pokoju hotelowego i zerwałam z niego ubrania.
To było lekkomyślne. To było głupie. To było zupełnie nierozsądne.
Ale było też: Najlepszy. Seks. W. Moim. Życiu.
I, jak się okazało, najlepsza decyzja, jaką kiedykolwiek podjęłam.
Bo mój jednonocny romans nie był po prostu jakimś przypadkowym facetem. Był bogatszy od Rhysa, potężniejszy od całej mojej rodziny i zdecydowanie bardziej niebezpieczny, niż powinnam się bawić.
I teraz, nie zamierza mnie puścić.
Zakazane pragnienie króla Lykanów
Te słowa spłynęły okrutnie z ust mojego przeznaczonego-MOJEGO PARTNERA.
Odebrał mi niewinność, odrzucił mnie, dźgnął, a potem kazał zabić w naszą noc poślubną. Straciłam swoją wilczycę, pozostawiona w okrutnym świecie, by znosić ból sama...
Ale tej nocy moje życie przybrało inny obrót - obrót, który wciągnął mnie do najgorszego piekła możliwego.
Jednego momentu byłam dziedziczką mojego stada, a następnego - niewolnicą bezwzględnego Króla Lykanów, który był na skraju obłędu...
Zimny.
Śmiertelny.
Bez litości.
Jego obecność była samym piekłem.
Jego imię szeptem terroru.
Przyrzekł, że jestem jego, pożądana przez jego bestię; by zaspokoić, nawet jeśli miałoby to mnie złamać
Teraz, uwięziona w jego dominującym świecie, muszę przetrwać mroczne uściski Króla, który miał mnie owiniętą wokół palca.
Jednak w tej mrocznej rzeczywistości kryje się pierwotny los...
Zacznij Od Nowa
© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.
Zakochana w bracie mojego chłopaka z marynarki
"Co jest ze mną nie tak?
Dlaczego jego obecność sprawia, że czuję się jakby moja skóra była zbyt ciasna, jakbym nosiła sweter o dwa rozmiary za mały?
To tylko nowość, mówię sobie stanowczo.
To tylko nieznajomość kogoś nowego w przestrzeni, która zawsze była bezpieczna.
Przyzwyczaję się.
Muszę.
To brat mojego chłopaka.
To rodzina Tylera.
Nie pozwolę, żeby jedno zimne spojrzenie to zniszczyło.
**
Jako baletnica, moje życie wygląda idealnie—stypendium, główna rola, słodki chłopak Tyler. Aż do momentu, gdy Tyler pokazuje swoje prawdziwe oblicze, a jego starszy brat, Asher, wraca do domu.
Asher to weteran Marynarki z bliznami po bitwach i zerową cierpliwością. Nazywa mnie "księżniczką" jakby to była obelga. Nie mogę go znieść.
Kiedy kontuzja kostki zmusza mnie do rekonwalescencji w domku nad jeziorem rodziny Tylera, utknęłam z obydwoma braćmi. Co zaczyna się jako wzajemna nienawiść, powoli przeradza się w coś zakazanego.
Zakochuję się w bracie mojego chłopaka.
**
Nienawidzę dziewczyn takich jak ona.
Rozpieszczonych.
Delikatnych.
A jednak—
Jednak.
Obraz jej stojącej w drzwiach, ściskającej sweter mocniej wokół wąskich ramion, próbującej uśmiechać się przez niezręczność, nie opuszcza mnie.
Ani wspomnienie Tylera. Zostawiającego ją tutaj bez chwili zastanowienia.
Nie powinno mnie to obchodzić.
Nie obchodzi mnie to.
To nie mój problem, że Tyler jest idiotą.
To nie moja sprawa, jeśli jakaś rozpieszczona mała księżniczka musi wracać do domu po ciemku.
Nie jestem tu, żeby kogokolwiek ratować.
Szczególnie nie jej.
Szczególnie nie kogoś takiego jak ona.
Ona nie jest moim problemem.
I do diabła, upewnię się, że nigdy nim nie będzie.
Ale kiedy moje oczy padły na jej usta, chciałem, żeby była moja.
Związana Kontraktem z Alfą
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Kontraktowa Żona Prezesa
Narzeczona Wojennego Boga Alpha
Jednak Aleksander jasno określił swoją decyzję przed całym światem: „Evelyn jest jedyną kobietą, którą kiedykolwiek poślubię.”
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Zabawa z Ogniem
„Wkrótce sobie porozmawiamy, dobrze?” Nie mogłam mówić, tylko wpatrywałam się w niego szeroko otwartymi oczami, podczas gdy moje serce biło jak oszalałe. Mogłam tylko mieć nadzieję, że to nie mnie szukał.
Althaia spotyka niebezpiecznego szefa mafii, Damiana, który zostaje zauroczony jej dużymi, niewinnymi zielonymi oczami i nie może przestać o niej myśleć. Althaia była ukrywana przed tym niebezpiecznym diabłem. Jednak los przyprowadził go do niej. Tym razem nie pozwoli jej już odejść.
Moja Oznaczona Luna
„Tak.”
Wypuszcza powietrze, podnosi rękę i ponownie uderza mnie w nagi tyłek... mocniej niż wcześniej. Dyszę pod wpływem uderzenia. Boli, ale jest to takie gorące i seksowne.
„Zrobisz to ponownie?”
„Nie.”
„Nie, co?”
„Nie, Panie.”
„Dobra dziewczynka,” przybliża swoje usta, by pocałować moje pośladki, jednocześnie delikatnie je głaszcząc.
„Teraz cię przelecę,” sadza mnie na swoich kolanach w pozycji okrakiem. Nasze spojrzenia się krzyżują. Jego długie palce znajdują drogę do mojego wejścia i wślizgują się do środka.
„Jesteś mokra dla mnie, maleńka,” mówi z zadowoleniem. Rusza palcami w tę i z powrotem, sprawiając, że jęczę z rozkoszy.
„Hmm,” Ale nagle, jego palce znikają. Krzyczę, gdy moje ciało tęskni za jego dotykiem. Zmienia naszą pozycję w sekundę, tak że jestem pod nim. Oddycham płytko, a moje zmysły są rozproszone, oczekując jego twardości we mnie. Uczucie jest niesamowite.
„Proszę,” błagam. Chcę go. Potrzebuję tego tak bardzo.
„Więc jak chcesz dojść, maleńka?” szepcze.
O, bogini!
Życie Apphii jest ciężkie, od złego traktowania przez członków jej stada, po brutalne odrzucenie przez jej partnera. Jest sama. Pobita w surową noc, spotyka swojego drugiego szansowego partnera, potężnego, niebezpiecznego Lykańskiego Alfę, i cóż, czeka ją jazda życia. Jednak wszystko się komplikuje, gdy odkrywa, że nie jest zwykłym wilkiem. Dręczona zagrożeniem dla swojego życia, Apphia nie ma wyboru, musi stawić czoła swoim lękom. Czy Apphia będzie w stanie pokonać zło, które zagraża jej życiu i w końcu będzie szczęśliwa ze swoim partnerem? Śledź, aby dowiedzieć się więcej.
Ostrzeżenie: Treści dla dorosłych
Przypadkowo Twoja
Enzo Marchesi chciał tylko jednej nocy wolności. Zamiast tego obudził się przywiązany do łóżka nieznajomej, bez żadnej pamięci o tym, jak się tam znalazł—i absolutnie nie chce odejść, gdy tylko zobaczy kobietę odpowiedzialną za to.
To, co zaczyna się jako ogromna pomyłka, przeradza się w udawane zaręczyny, prawdziwe niebezpieczeństwo i dziką namiętność. Między tajemnicami mafii, brokatowymi narkotykami i babcią, która kiedyś prowadziła burdel, Lola i Enzo są w to zaangażowani po uszy.
Jeden błędny ruch to zapoczątkował.
Teraz żadne z nich nie chce się wycofać.












