5 Book(s) Related to no suelte mi mano en español

Punkt widzenia Sakshi:

"Od dzisiaj jesteś martwa," powiedział Randhir, zwiększając mój strach.

"Przepraszam, proszę," powiedziałam.

"Nigdy ci nie wybaczę. To ty zrujnowałaś moje życie. Ożeniłem się z tobą, żeby pokazać ci, jak bolesne jest być zdradzonym przez kogoś, komu ufasz," powiedział Randhir, zbliżając się do mnie.

"Zrozumiałam swój błąd. Proszę, zaufaj mi," powiedziałam, błagając go.

"Zasługujesz na nienawiść, karę i odrzucenie, a nie na zaufanie, miłość czy przebaczenie, moja droga," odpowiedział natychmiast Randhir.

Cofnęłam się, choć dobrze wiedziałam, że nie mogę przed nim uciec. Randhir był moim mężem i nikt nie wiedział, że ożenił się ze mną dla zemsty.

"Stój tam. Nie waż się zrobić ani kroku bez mojego pozwolenia."

„Jeśli cokolwiek stanie się Willow albo jej dziecku, będziesz żałować, że w ogóle się urodziłaś.”

Głos Eliasa był jak nóż wbity prosto w moją pierś. Patrzyłam na kobietę, którą kochał — swoją kochankę — leżącą w kałuży krwi u podnóża schodów. To nie ja ją popchnęłam. Spadła, kiedy próbowała mnie złapać, kiedy chciała mi jeszcze dopiec, chełpiąc się dzieckiem, które rosło w jej brzuchu. Ale jego to nie obchodziło.

Przytulił jej połamane ciało, jakby było z kruchego szkła, a swoją żonę zostawił na zimnie — jakby była nikim. Nie wiedział, że ja też jestem w ciąży. Nie wiedział, że kiedy on modli się o bękarta swojej kochanki, tak naprawdę właśnie rujnuje matkę swojego prawowitego dziedzica.

Dotknęłam płaskiego brzucha, a łzy zamarzały mi na policzkach, gdy światła karetki malowały nas na czerwono. Spojrzał na mnie z czystą nienawiścią — spojrzeniem, które zgasiło ostatnią iskierkę mojej miłości.

— Podpiszę papiery rozwodowe, Elias — wyszeptałam w pustkę, kiedy odjeżdżał razem z nią. — Ale tego dziecka nigdy nie zobaczysz. Wybrałeś złe dziecko do ratowania.

Haylee poświęciła wszystko dla miłości: swój tytuł, swoją watahę, swoją przyszłość, tylko po to, by zostać zdradzoną przez jedynego mężczyznę, któremu ufała najbardziej. Odrzucona i w ciąży, zniknęła w cieniu, zdecydowana wychować swoje dzieci z dala od kłamstw i złamanego serca. Ale los ma okrutne poczucie humoru.

Pięć lat później świat Alfy Aidena Fenrira się rozpada, a jedyną osobą, która może go uratować, jest kobieta, którą kiedyś zdradził. Kiedy szuka pomocy u potężnej sąsiedniej watahy, jest zdumiony, widząc Haylee jako Lunę - silniejszą, zimniejszą i już nie jego. Ale jeszcze bardziej szokujące są dwaj chłopcy, którzy mają jego twarz.

Haylee nie chce nic od Aidena, dopóki śmiertelna choroba nie zagrozi ich dzieciom, zmuszając ją do ponownego skonfrontowania się z nim. Gdy stare uczucia odżywają, a mroczne tajemnice wychodzą na jaw, w tym złowieszcza przepowiednia, zdradziecki były kochanek i szokująca zdrada przez mężczyznę, który, jak sądziła, ją uratował, Haylee musi wybierać między miłością, którą straciła, a przyszłością, o którą walczy.

W świecie, gdzie linie krwi są potęgą, a miłość jest niebezpiecznym więziem, czy Haylee odzyska swoją siłę, ochroni swoje dzieci i zdecyduje, kto naprawdę trzyma jej serce?

„To wciąż ona.” Trzy słowa.

Tyle wystarczyło, by misternie zbudowany świat ostatnich pięciu lat rozsypał mi się u stóp w pył. Zane nawet nie miał na tyle przyzwoitości, żeby odwrócić wzrok, kiedy to mówił.

Przez dwadzieścia lat byłam tym trzecim kołem u wozu. Niezawodnym cieniem przy olśniewającym słońcu Jovienne. Zakopałam własne uczucia do Zane’a tak głęboko, że niemal zapomniałam, że w ogóle istnieją, odważając się je odkopać i wyznać dopiero po tym, jak Jovi wyjechała z kraju i złamała mu serce.

Zbudowaliśmy życie. Małżeństwo.

Naprawdę wierzyłam, w swoim głupim, pełnym nadziei sercu, że to moje szczęśliwe zakończenie.

Teraz Jovienne wróciła, a złudzenie prysło. Miłość mojego życia widziała we mnie tylko nagrodę pocieszenia.

Kiedy mój świat się wali, ostatnią osobą, od której spodziewam się pocieszenia, jest jej mąż — mężczyzna równie chłodny i wypolerowany, co potężny.

Vance dostrzega w moich oczach tę samą zdradę, którą widzi w oczach swojej żony.

Pochylił się ku mnie, a jego głos zabrzmiał jak niebezpieczny szept, gdy zaproponował coś niewyobrażalnego: „Oni żyją przeszłością. Zostańmy dla siebie nawzajem zemstą. Co ty na to, Nerissa?”

Powinnam unikać tego za wszelką cenę. To była gra, która mogła spalić nasze rozbite światy do gołej ziemi.

A jednak kiedy spojrzałam mu w oczy i zobaczyłam odbite w nich to samo surowe, upokarzające poczucie zdrady, odpowiedzią, która cisnęła mi się na usta, nie było „nie”.

To było przerażające, ekscytujące pytanie. „Co” — wyszeptałam, a mój głos był pewniejszy, niż się czułam — „masz na myśli?”

Crema, która została ogłoszona partnerką Księcia Alfa, zajęła swoje miejsce, obiecując zostać jego żoną i stawić czoła swojemu przeznaczeniu. Otrzymywała lekcje, jak dostosować się do zasad społeczeństwa wilkołaków, a także treningi fizyczne. Jednak w dniu ich ślubu Książę Alfa publicznie wyznał miłość kuzynce Cremy, Janinie, i odrzucił ją. Crema była źle traktowana, ignorowana i wyśmiewana przez społeczeństwo. Zdrada Janiny była największym bólem, jakiego Książę Alfa doświadczył od wszystkich kobiet, z którymi się spotykał. Z powodu tej brutalności Crema była zmuszona opuścić małżeństwo i uciec. Mimo że Książę Alfa szukał swojej narzeczonej wszędzie, było już za późno. Krwawy szalik i para butów były jedynymi śladami jej zniknięcia. Był przepełniony głębokim żalem i zastanawiał się, czy mógłby cofnąć czas. Gdyby Crema wcześniej była szczera wobec innych, jego straszna śmierć mogłaby być uniknięta. Książę Alfa był w szoku, gdy pewnego dnia pod jego bramą pojawiły się bliźnięta twierdzące, że są jego dziećmi. Chłopiec bardzo przypominał jego samego, podczas gdy dziewczynka wyglądała jak jego zmarła żona.