Lihim

"Attorney Yang, ano po ang ibig niyong sabihin?"

Malapit ng mag-alas-singko, tinawag si He Jing ng kanyang partner papunta sa opisina. Matapos makinig sa maraming paliguy-ligoy na salita, hindi na niya napigilan at diretsong tinanong ang kaharap.

"Kuhum, kuhumm," nilinaw ng abogadong nasa edad kwarenta ang kanyang lalamunan, "Sasabihin ko na nang diretso, kahit na magaling ka, ngayong taon isa lang ang pwede naming iwan sa team. Matapos ang maraming pagsasaalang-alang, napagdesisyunan na si Vicky ang mananatili."

Alam ni He Jing kung ano ang ibig sabihin ng "maraming pagsasaalang-alang." Alam niyang si Vicky, na mas huli pang pumasok bilang intern kaysa sa kanya, ay anak ng isang malaking kliyente ni Attorney Yang. Hindi lang niya akalain na talagang mangyayari ito...

"Dahil limitado ang slot, personal ko pa rin namang kinikilala ang iyong kakayahan," sabi ni Attorney Yang habang tinitingnan ang mukha ni He Jing na parang nawalan ng pag-asa, "Mas mabuting magsimula ka nang maghanap ng ibang trabaho. Kung kailangan mo ng rekomendasyon, gagawan kita."

"Attorney Yang, sa panahon ngayon, tapos na ang hiring season ng mga malalaking kompanya. At para sa trabaho dito sa firm, isinantabi ko na ang pagkakataon kong magpatuloy sa graduate school," may halong emosyon sa boses ni He Jing, "Hindi ba’t sinabi niyo noon na basta’t hindi ako magkakamali, makakapasok ako dito?"

"He Jing," walang bahid ng pagsisisi si Attorney Yang, "Isa ka lang intern. Sa limitadong slot, kailangan naming piliin ang pinakamahusay."

"Pinakamahusay? Hindi nga pumasa si Vicky sa bar exam!" may halong pangungutya ang tawa ni He Jing, "Pinipili niyo lang kung sino ang may koneksyon, di ba? Para sa tulad kong galing sa maliit na bayan at walang backer, kahit gaano pa ako kagaling, ako pa rin ang maiiwan."

Tinitigan siya ni Attorney Yang sandali, bago nagsalita, "Kung gusto mo talagang pasukin ang industriyang ito, mahaba pa ang daan mo. Maliit lang ang mundo ng mga abogado, kaya mas mabuting tanggapin mo na ito. Sige, manatili ka pa nang isang buwan habang naghahanap ka ng trabaho."

Lahat ng emosyon—panghihinayang, galit, at pagsisisi—ay naghalo sa kanyang puso. Sa huli, itinaas niya ang kanyang ulo at mayabang na nagsabi, "Salamat sa payo, Attorney Yang. Dahil hindi ako pwedeng maging regular na empleyado dito, pupunta na ako sa HR department para ibalik ang aking ID."

Habang sinasabi niya ito, pakiramdam niya ay cool at maangas siya. Pero nang talagang ibalik na niya ang ID at dalhin ang mga personal na gamit sa elevator, isang matinding lungkot ang sumapuso niya.

Kahit ilang beses niyang tanungin ang sarili ng "bakit," hindi na mababago ang katotohanan. Kahit gaano pa siya nagsikap, ang pinapangarap niyang law firm ay tinaboy siya palabas.

Isang maliit na intern ang umalis, walang makakapansin. Pero para sa kanya, napakahalaga ng trabahong ito. Sa ganitong hindi malinaw na paraan siya tinanggal, kanino siya magrereklamo?

Bumukas ang elevator sa harap niya. Mekanikal siyang pumasok, hawak ang kahon ng mga gamit. Walang malay na tinitingnan ang mga laman ng kahon, iniisip ang kanyang sitwasyon. Hindi niya napansin na may isa pang abogado sa loob ng elevator, tahimik siyang pinagmamasdan.

"Ding!"

Ang tunog ng elevator ang gumising sa kanyang pag-iisip. Lumakad siya ng ilang hakbang at napansin niyang hindi ito ang magarang lobby sa ground floor.

Ang abogadong nasa likuran niya ay nagsalita, "Pinindot ko ang basement parking."

Tumingin si He Jing sa kanya ng walang kamuwang-muwang. Ang buong 45th floor ay para sa law firm, kaya't ang taong ito na kasama niya sa elevator ay malamang din na isa ring abogado sa firm.