Rebirth of the Lycan King's Mate

Rebirth of the Lycan King's Mate

Elk Entertainment · Güncelleniyor · 304.6k Kelime

1.1k
Popüler
1.8k
Görüntülenme
198
Eklendi
Paylaş:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Giriş

"I found my mate, Avy."
"How long have you been hiding her?"
"A month."
"A month? and you didn't even care to inform me!"
"I felt you wouldn't like my idea. I knew you would kick against it but I couldn't hide her any longer. She has nowhere to go or stay, so I have to protect her from any harm."

Avyanna Windsor is the Luna of Wales. when her husband brought his True mate Jessica to the pack house, she fought against it but nothing worked. In one year she was stripped of her title, rejected, abandoned by her husband, pack mates and Finally killed by Jessica after Jessica got pregnant with the alpha's baby.
Avyanna is given a second chance at life by the Moon goddess, after she loses her life, her kingdom. Avyanna Knew one thing that she had to change her fate and save the life of her dear ones and her own self of course.

Baron is a revered, and known-to-be ruthless king of the Lycans, who operates a pack of vigorous and almost indestructible creatures that reside within an impenetrable kingdom.

After hearing Avyanna’s request for a partnership, he obliges, and then begins a new story of Love, Hate, Passion, and Confusion, especially when he reveals to her a secret that plagues him.

"I'm sorry Avyanna I don't think I can let you go just like that."

"And why is that?"

"Because, Avyanna... You are my mate."

Bölüm 1

Chapter one.

Avyanne clutched her neck as she staggered towards the tall blonde woman in leather.

"You foul beast!" She spat. It came out broken but vicious, her eyes fluctuated from mustard yellow to green as she tried to summon her wolf but failed. Her vision was blurry, her heart rate erratic, and her legs shaky as she moved closer to the woman who had a malevolent smile plastered on her face. There was only one thing on her mind, murder. She wanted to tear that smile off her vile face. She reached for the woman's neck, almost grabbing it but it was too late, her wobbly legs chose then to give out on her. Just as her hands wrapped around the neck of the woman she fell to her knees at the last second. The woman stared down at Avyanne on her knees with a vindictive smile, Her eyes dancing as she watched the poison do its work. There was something akin to blood lust in her eyes.

"Nancy you monster!" Avyanne yelled, still clutching her neck with one hand, she was finding it more and more difficult to breathe with every second that went by. Her body shivered in pain. Aconite; she thought. She had been poisoned with aconite. Her veins burnt beneath her flesh. She could feel her organs shrivel from within… her wolf howled in pain causing a terrible ringing in her ears. She had been poisoned by Nancy.

"Ouu! Fiesty. I have to say, I quite like this look on you Avyanne, kneeling before me, it's almost like you are paying me tribute. How the tables have turned"

Avyanne spat at her. It was the only thing she could do as her hands had become too heavy to move. She wanted to silence her foul mouth that dared to speak to her and take out her eyes that dared to look down on her. Who did she think she was?

"Tsk, tsk, tsk… I wouldn't do that if I were you Avy" she smirked.

"You have less than twenty seconds till you are completely paralyzed, I suggest you use the remaining time to pray not that it would do you any good anyway, but I'm sure you'd prefer to die a painless death, wouldn't you?"

"Are you threatening me?". Avyanne gritted out.

"Threatening you?" Nancy scoffed "My love I don't have to threaten you, your life is already in my hands"

Avyanne's blood boiled in her veins. She hated how helpless she was. She wanted to rip the woman apart but couldn't, she was too weak to move even a single muscle.

"You will rue this day. I promise you!"

"The dead should not be making promises of love"

Nancy replied, cackling at Luna's anguished expression.

Avyanne glared at her with the little strength she had. If eyes could kill, Nancy would have been six feet under with maggots eating at her flesh with the way she was looking at her.

"Oh cheer up love, your eyes can't do anything to me. Now, Any last words, your grace?” Nancy made a show of bowing to Avyanne as if to mock how powerless she had become. A powerful queen now reduced to nothing but a corpse beneath her. She was looking at her through long blonde lashes, a wry smile on her face.

She stood straight again, her dark smile still in place, and began to toy with her long sharp pointy claws.

Avyanne said nothing just glared.

"What's wrong Luna, cat got your tongue?" she said, stepping closer to Avyanne. Her eyes sparkled with mischief.

Avyanne glared at Nancy with all the hatred her weak body could muster. She did have words for her but it would be the last words she'd hear before everything she had stolen from her will begin to fight against her.

"I swear on my dead body,” she coughed as saliva drooled from her lips. “I will haunt your entire existence. You will never know peace as long as I remain in the memory of everyone here!" She coughed violently. Her eyes turned into a piercing yellow despite the fact that she was drugged with aconite and unable to summon her wolf. She fell to the ground with a thump, her body too weak to hold her up.

As she lay helpless on the ground of her throne room, thoughts of how she had gotten here plagued her mind.

Avyanna couldn’t believe that even though she had helped her husband succeed and even given him authority over the Kingdom of Wales that belonged to her, she would still be betrayed by him. She cherished what they had together but he was willing to risk it all to entertain a lowly omega who turned out to be the devil. She wanted to scream at how foolish she had been to trust Ericson, her husband.

She did not expect in a million years to be betrayed by the man she loved so much. The beautiful life she thought she had had been nothing but an illusion, a lie. It was so easily destroyed by a weak omega.

Her life was no longer hers once she entertained the impostor in her pack, and not even Ericson could see what she saw.

A flash of when Nancy first came to the palace -battered and unclothed assaulted her vision. She had been foolish to have let her into her pack even when her instincts fought against it. She had not been able to let a woman suffer when she could provide refuge. That was her mistake. She should have left her for dead but it was too late now she was the one being left for dead.

"A lot of harsh words coming from a corpse, '' Nancy smirked down at her. There was a menacing aura emanating from her, she looked nothing like the tattered, innocent woman her husband had brought home. Avyanne wondered why she hadn't noticed before now. She had been so caught up with being a good queen for her country that she didn't realize that she had invited the devil into her home who had nothing but bad intentions for her. She had hidden her true intentions pretending to be a helpless woman while plotting against her.

Nancy's grin widened as she watched Avyanne struggle to breathe. Her plans had finally come to fruition. Luna's words meant nothing to her. Months of planning, biding her time, and enduring the woman's orders had finally led to her victory. The master would be proud.

"I may be the one suffering but your days are numbered, Nancy!"

Nancy cackled.

"By who, you?… Darling, please don't make me laugh. You will die here and soon enough your subjects will forget about you in no time. It's nothing personal"

Nancy said. she spread her fingers apart with wicked intentions in her eyes, she stepped closer to where Avyanne lay paralyzed and helpless "Don't worry I'll make sure to take care of your husband while you're gone…". " your grace"

Avyanne could do nothing but glare helplessly at her. "Night, night" Nancy smiled wickedly and drove her claws into Avyanna’s neck in one swift movement, Her claws pierced deep into Avyanna’s flesh until it had a full grip on her trachea. “This is how you die.” Nancy cackled maniacally as she squeezed and twisted her grip on Avy’s trachea, ripping it out of her neck.

Avyanna gurgled for life as blood geeked out of what used to be her neck. Nancy stood over Luna's bloodied body and basked in victory. “I have waited so long to do this.” Nancy licked the blood off her claws with a glint of euphoria in her eyes.

"Stupid bitch. Finally, you are out of the way"

Laying on the floor in such a pitiful state, Avyanna didn't feel pain, just a coarse sensation of drowning - drowning in an endless sea of darkness, falling into oblivion, struggling with the current that pushed her further below into the unknown. Into the darkness…

It was dark, pitch black, so dark she couldn't even feel her weight. It was almost like she had turned into a feather and was being carried by an angry wind. What is this feeling?

She pondered, unable to understand what was happening to her body.

At the heart of the darkness, a veil appeared and opened to reveal a blood moon that cast its tentacles upon an unfamiliar dark castle giving it an eerie look. Avyanne shivered in fear at the spooky feel of the place she had just found herself in. The statue of the gargoyle hung above the six pillars of the entrance to the unfamiliar castle, guarding it with a menacing glare and a sense of duty. Their eyes shone a deep crimson as they glared at Avyanne.

A strong breeze opened the castle doors with a force that should have split the door into two but didn't.

Within the castle was a table long and dark and at the head of the table appeared the image of a wolf that was not familiar to her. The wolf was not alone; it stood with a silhouetted figure that bore a dark semblance of the wolf. Its piercing yellow eyes were similar to the aura that emitted from the silhouette. She had no idea what she saw or what it was or where she was but she was scared of the malevolent aura that oozed from the silhouette. goosebumps scattered about her skin and something akin to fear gripped at her heart. Was this hell?

The myth’s belly growled as he pierced Avyanna with his glare, the only visible part of his body. He was finally face to face with what was causing the anomaly that wrecked his existence. He reached his claws into the darkness, seeking Avyanna’s life force, but it was not within his grasp.

Avyanna was oblivious to the myth’s intentions but she was aware of his presence.

Who is this?

What's happening to me?

Is this the afterlife? It seems so bleak. Could this be the devil?

Questions upon questions plagued her mind as she continued being at the mercy of the darkness, falling deeper and deeper into a world unbeknownst to her.

Suddenly darkness engulfed the castle. She was once again submerged in the darkness away from the myth's grasp. She began to fall deeper into the darkness again until a dim light appeared at the end of the unknown. The dim light grew brighter as she fell deeper into the abyss.

Then came the blinding light that engulfed her, blinding her vision. Her body lit up as she came face to face with another figure but instead of the dangerous menacing aura she had felt before, she sensed a peaceful aura that calmed her racing heart. She felt the power of this new entity even though she could not see it. Avyanne watched as a figure, shaped like a hand covered in translucent light moved towards her and touched her forehead. Was this paradise? Is my soul about to be taken to heaven? Avyanne wondered as she felt her body begin to float upward, first slowly and then a bit faster and then even faster. She screamed when the force and speed at which she accelerated upward increased dramatically as if she was being sucked up by a vacuum.

Faster and faster she went until suddenly she came to a stop.

Avyanne gasped as she popped open her eyes and all the faded-out sounds of reality flooded back into her ears; the sensation of being sucked up was now extinct. Fear was no longer glued to her skin.

Her eyes adjusted to the brightness of a place, a place familiar to her but at the same time unfamiliar. She discovered she was in a field she knew before, from a distant past but at the same time a place where she didn't remember.

It was all surreal to her

Where am I?

How did I get here?

She pondered.

Son Bölümler

Beğenebilirsiniz 😍

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

169k Görüntülenme · Güncelleniyor · Page Hunter
Kız kardeşi eski sevgilisiyle evleniyor. Bu yüzden en iyi arkadaşını sahte nişanlısı olarak getiriyor. Ne ters gidebilir ki?

Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.

New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.

Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.

Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.

Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

229.3k Görüntülenme · Güncelleniyor · Louisa
İlk aşkımdan düğün yeminlerine kadar, George Capulet ve ben ayrılmazdık. Ama evliliğimizin yedinci yılında, sekreteriyle bir ilişkiye başladı.

Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...

Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.

George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.

Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"

Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.

O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.

"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"

George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"

"Maalesef bu imkansız."

Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Zorbasına Görünmez

Zorbasına Görünmez

94.1k Görüntülenme · Güncelleniyor · sunsationaldee
Jessa, ikiz kardeşi Jackson'ın aksine, kilosuyla ve çok az arkadaşıyla mücadele ediyordu. Jackson, bir sporcu ve popülerliğin zirvesindeydi, Jessa ise görünmez hissediyordu. Noah, okulun popüler çocuğuydu—karizmatik, sevilen ve tartışmasız yakışıklı. Dahası, Jackson'ın en iyi arkadaşı ve Jessa'nın en büyük zorbasıydı. Son sınıfta, Jessa kendine güven kazanmaya, gerçek güzelliğini bulmaya ve görünmez ikiz olmamaya karar verdi. Jessa değiştikçe, çevresindeki herkesin, özellikle Noah'ın dikkatini çekmeye başladı. Noah, başlangıçta Jessa'yı sadece Jackson'ın kız kardeşi olarak görüyordu, ama onu yeni bir ışıkta görmeye başladı. Jessa nasıl oldu da düşüncelerini işgal eden büyüleyici bir kadına dönüştü? Ne zaman hayallerinin nesnesi haline geldi? Jessa'nın sınıfın şakası olmaktan, kendine güvenen ve arzu edilen genç bir kadına dönüşme yolculuğuna katılın. Noah'ı bile şaşırtarak, içinde her zaman var olan inanılmaz kişiyi ortaya çıkarışını izleyin.
Kaderin İplikleri

Kaderin İplikleri

204k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Ben sıradan bir garsonum, ama insanların kaderini görebiliyorum, Shifterlar dahil.
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.

Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.

Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.

Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.

“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.

“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Alfa ile Bir Geceden Sonra

Alfa ile Bir Geceden Sonra

92.1k Görüntülenme · Tamamlandı · Sansa
Bir Gece. Bir Hata. Bir Ömür Boyu Sonuçlar.

Aşkı beklediğimi sanıyordum. Bunun yerine bir canavar tarafından mahvedildim.

Dünyam, Moonshade Koyu Dolunay Festivali'nde çiçek açmalıydı—şampanya damarlarımda dolaşıyor, Jason ve benim iki yıl sonra nihayet o çizgiyi aşmamız için bir otel odası rezervasyonu yapılmıştı. Dantelli iç çamaşırımı giymiş, kapıyı kilitlememiş ve yatakta uzanmıştım, kalbim heyecanla atıyordu.

Ama yatağıma tırmanan adam Jason değildi.

Zifiri karanlık odada, başımı döndüren ağır, baharatlı bir kokuya boğulmuşken, ellerini hissettim—aceleci, yakıcı—tenimi kavuruyordu. Kalın, nabız gibi atan sertliği ıslaklığımın üzerine bastırdı ve daha nefes alamadan, acımasız bir güçle içime girdi, masumiyetimi yırttı. Acı yandı, duvarlarım kasıldı, demir gibi omuzlarına tırnaklarımı geçirirken hıçkırıklarımı bastırdım. Her acımasız darbede ıslak, kaygan sesler yankılandı, bedeni durmaksızın hareket ederken, derin ve sıcak bir şekilde içime boşaldı.

"Bu harikaydı, Jason," diyebildim.

"Jason da kim?"

Kanım buz kesti. Işık yüzüne vurdu—Brad Rayne, Moonshade Sürüsü'nün Alfa'sı, bir kurtadam, sevgilim değil. Ne yaptığımı fark ettiğimde dehşet içinde kaldım.

Hayatım için kaçtım!

Ama haftalar sonra, onun varisiyle hamile uyandım!

Heterokromatik gözlerimin beni nadir bir gerçek eş olarak işaretlediğini söylüyorlar. Ama ben kurt değilim. Ben sadece Elle, insan bölgesinden kimse olmayan biri, şimdi Brad'in dünyasında hapsolmuş biri.

Brad’in soğuk bakışı beni delip geçiyor: "Bedenimde benim kanım var. Benimsin."

Başka bir seçeneğim yok, bu kafesi seçmek zorundayım. Vücudum da bana ihanet ediyor, beni mahveden canavarı arzuluyor.

UYARI: Yalnızca Yetişkin Okuyucular İçin
İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

İkinci Şans Eşim Olan Motosikletçi Alfa

75.4k Görüntülenme · Tamamlandı · Ray Nhedicta
Nefes alamıyorum. Tristan'ın her dokunuşu, her öpücüğü bedenimi ateşe veriyor, istememem gereken bir hisle beni boğuyordu—özellikle o gece.
"Sen benim için bir kardeş gibisin."
Deveye son saman çöpünü ekleyen gerçek sözler bunlardı.
Olanlardan sonra değil. Sıcak, nefessiz, ruh sarsıcı bir geceyi birbirimize sarılmış halde geçirdikten sonra değil.
Başından beri Tristan Hayes'in aşmamam gereken bir çizgi olduğunu biliyordum.
O sıradan biri değildi, o benim kardeşimin en iyi arkadaşıydı. Yıllarca gizlice istediğim adamdı.
Ama o gece... kırılmıştık. Yeni anne babamızı defnetmiştik. Ve acı çok ağır, çok gerçekti... bu yüzden ona dokunması için yalvardım.
Beni unutturması için. Ölümün geride bıraktığı sessizliği doldurması için.
Ve yaptı. Beni kırılgan bir şeymişim gibi tuttu.
Nefes almak için tek ihtiyacı olan şey benmişim gibi öptü.
Sonra beni reddetmekten daha derin yakan altı kelimeyle kan içinde bıraktı.
Bu yüzden kaçtım. Bana acı veren her şeyden uzaklaştım.
Şimdi, beş yıl sonra, geri döndüm.
Beni istismar eden eşimi reddetmenin ardından taze. Hiç kucağıma alamadığım bir yavrunun izlerini hâlâ taşıyarak.
Ve havaalanında beni bekleyen kişi kardeşim değil.
Tristan.
Ve o, geride bıraktığım adam değil.
O bir motosikletçi.
Bir Alfa.
Ve bana baktığında, kaçacak başka bir yer olmadığını anladım.
Mafya'nın Yedek Gelini

Mafya'nın Yedek Gelini

264.5k Görüntülenme · Tamamlandı · Western Rose
Aralarındaki mesafe kayboldu. Kadın, başını yana eğerek erkeğin dudaklarının çenesinden aşağıya doğru yavaşça izlediği yolu hissetti.

Daha fazlasını istiyordu.


Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.

Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.

Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Yıldırım Kurt Günlükleri

Yıldırım Kurt Günlükleri

92.2k Görüntülenme · Güncelleniyor · Piper Hayes
"Nasıl cesaret edersin?" Acacia'nın sesi öfkeyle çatladı. "Nasıl cesaret edersin, onlara sana doğum günü partisi vermelerine izin verirsin?"

Ağzım kan doldu. Bağırmamak için dişlerimi sıkıyorum.

"Bana asla parti yapmadılar!" diye çığlık attı. "Ama hepsi senin etrafında dönüyor!"

Kafamın içinde kurtum hırlıyor, özgür kalmak için çırpınıyor. Ama onu geri itiyorum. Dönüşemezsin. Burada olmaz.

Sonunda bana ne olduğunu gördüklerinde, yorgunlukla yüzlerine bakıyorum:

"Sizin tapındığınız her şeyi mi? Nefret ediyorum. Güçlü olanın zayıfı ezmesi, en iyinin hayatta kalması... Biz kurt adamız. Beyinlerimiz, duygularımız, nezaketi seçme yeteneğimiz var."

Üçüzler şok içinde bana bakıyor, ben devam ediyorum.

"Eğer şimdi yardımınızı kabul edersem, benimle sizin aranızdaki fark ne olacak? Bu arızalı sistemden faydalanan başka biri olurum."

Magnus öne çıkıyor. "Evelyn, değişebiliriz—"

"Gerçekten mi? Lider olduğunuzda, yüksek rütbeli kurtlara herkesin eşit muamele göreceğini mi söyleyeceksiniz?"

Sessizlik.

"Umarım ayrıldığımda size bir şey hatırlatır."


Evelyn, Polaris Sürü'sünde yıllarca erken uyanmış kurdunu ve ölümcül dövüş yeteneklerini herkesten saklayarak acımasız istismara maruz kaldı. Geleceğin Alfa üçüzleri ve iç çevreleri sonunda onun sırlarını keşfettiklerinde, gözden kaçırdıkları şey karşısında dehşete düşerler.

Ama Evelyn yardımlarını reddeder. Görünmez kalarak hayatta kalmayı öğrenmiş, zayıf sürü üyelerini korumak için zorbaların dikkatini kendine çekmiştir.

Gümüşle kaplı yaraları acılarının kanıtı olarak ve güçlü üç Alfa varisi onun duvarlarını yıkmaya kararlıyken, Evelyn sürünün zalim hiyerarşisine meydan okumak için güç bulabilecek mi? Yoksa gerçek gücünü ortaya çıkarmak, özgürlüğünü kazanmadan önce korumak için feda ettiği her şeyi yok mu edecek?
Ona Bağımlı

Ona Bağımlı

86.6k Görüntülenme · Tamamlandı · Celine
Üç yıl boyunca Alexander'ın kalbini kazanmak için her şeyi denedim, ancak sonunda ölümcül kanser ve ilk aşkının eve döneceği haberini aldım.

Tıbbi teşhisimi sıkıca tutarak boşanma belgelerini imzaladım ve üç yıl boyunca inşa ettiğim hayatı bırakarak, her şeyi ona ve gerçek aşkına bıraktım.

Ama sonra beklenmedik bir şey oldu—Alexander soğuk maskesini düşürdü ve beni her yerde deli gibi aramaya başladı.

Beni sevdiği tek kişinin ben olduğunu iddia etti...
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

128.4k Görüntülenme · Güncelleniyor · Diana Capulet
"Üç Yıllık Evlilikten Sonra, Her Gece Kayboluyordu.
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

146.7k Görüntülenme · Tamamlandı · Velvet Desires
Uyarı!!!

Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.

ALINTI

Her yerde kan. Titreyen eller.

"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.

Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.

Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.


Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.

Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.

Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.

Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.

Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.

Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.

Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Sihirde Bir Ders

Sihirde Bir Ders

68.6k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Bir gün huysuz küçük çocuklar ve fazla çalışmaktan ebeveynlik yapamayan anne babalarla uğraşıyorum, ertesi gün hayatım alt üst oluyor ve doğaüstü varlıkların çalıştığı bir barda çalışmaya başlıyorum. İçki karıştırmayı bilmiyor olabilirim ama tuhaf bir şekilde, yaramaz çocuklarla başa çıkmak için gereken beceriler vampirler, kurt adamlar ve hatta cadılar üzerinde de işe yarıyor gibi görünüyor. İyi haber şu ki, bu iş oldukça ilginç ve patronum bir iblis olabilir ama tüm o somurtkan ifadelerin altında yumuşak bir kalbi olduğuna eminim. Kötü haber ise, insanların bu büyülü şeylerden haberdar olmaması gerektiği ve bu yüzden herkese anlatmayacağıma onları ikna edene kadar büyüyle bu bara bağlı olmam. Ya da ölürüm, hangisi önce gelirse. Ne yazık ki, biri peşimde olduğu için ölmek giderek daha olası görünüyor. Kim olduklarını veya neden peşimde olduklarını bilmiyorum ama tehlikeliler ve büyüleri var. Bu yüzden hayatta kalmak için elimden geleni yapacağım ve bu, korkutucu ama çekici patronumla biraz daha fazla zaman geçirmek anlamına geliyorsa, öyle olsun. Onu bana güvenmeye ikna edeceğim, bu yapacağım son şey olsa bile.