Na de baby van de baas, ontsnapt ze

Wat waren de gevolgen van slapen met de CEO, vooral als hij haar directe baas was?

Ophelia Sinclair werd wakker in een vijfsterrenhotelkamer en staarde naar de ongelooflijk knappe CEO voor haar. De intense vrijscènes van de vorige nacht kwamen terug in haar gedachten, waardoor ze zich enorm opgelaten voelde.

De man naast haar was Finnegan Abbott, haar directe baas en de CEO van Abbott's Corporation.

Finnegan was de beroemdste CEO in Yorkhaven. Hij was zowel knap als bekwaam, de droomprins van talloze vrouwen.

Toch waren er nooit geruchten over Finnegan die betrokken was bij vrouwen. Elke vrouw die een poging waagde, werd gezien als een vijand en eindigde tragisch.

Ophelia dacht niet dat zij een uitzondering kon zijn. Hoewel ze aangetrokken werd door Finnegan's uiterlijk, figuur en geld, durfde ze niet dicht bij hem te komen.

Ze besloot stilletjes te vertrekken voordat hij wakker werd.

Daarvoor keek ze naar de vloer en zag overal gescheurde kleren liggen. Het was duidelijk dat de seks intens was geweest, en hij was er behoorlijk goed in.

Blozend bij de gedachte voelde ze zich ook een beetje weemoedig. Ze had niet verwacht dat seks zo geweldig zou zijn.

De vorige nacht was puur een ongeluk.

Op het bedrijfsfeest had ze te veel gedronken.

Finnegan greep de kans om haar in zijn armen te houden. Voelend hoe haar sexy, hete lichaam trilde, verloor hij de controle en kuste haar gezicht.

Ophelia was nog maagd, en ze kon alleen instinctief reageren op de halfdronken Finnegan die zijn grote lul tevoorschijn haalde en haar hard neukte.

Onmiddellijk voelde ze een intense pijn, alsof ze elk moment zou sterven. Maar na een paar minuten begon ze zich geleidelijk aan zijn grote lul aan te passen en werd ze actiever. Zijn bewegingen in haar brachten haar ongeëvenaarde sensaties, vulden haar met een gevoel van volledigheid dat ze ongelooflijk plezierig vond.

Onder zijn krachtige stoten zwaaiden haar borsten onophoudelijk mee met haar bewegingen. Toen hij dat zag, kon hij niet weerstaan zijn gezicht in haar borsten te begraven, haar verharde tepels zuigend terwijl hij haar bleef neuken.

Door zijn intense acties kreunde Ophelia verleidelijk, haar slanke, bleke benen om zijn middel wikkelend zodat hij haar dieper kon neuken, haar vagina volledig vullend.

De seks duurde bijna twee uur. Plots voelde hij een tintelend gevoel op zijn eikel. Met een gedempte kreun hield hij haar albasten lichaam stevig vast, stootte nog een paar keer snel voordat hij haar vagina vulde en in haar ejaculeerde. Voelend hoe zijn sperma naar buiten kwam, lag hij uitgeput op haar zachte lichaam, naar adem happend.

Ophelia voelde het brandende sperma in haar. Ze keek naar Finnegan's betoverende gezicht en viel al snel tevreden in slaap.

Ze wilde de herinnering aan seks met hem koesteren, maar door de realiteit moest ze vertrekken.

Ze kuste zijn gezicht en vluchtte snel de kamer uit.

In haar haast merkte ze niet dat haar cv op de vloer was gevallen.

Ophelia keerde om precies 7 uur 's ochtends terug naar haar huurappartement in Crystal Meadows.

Haar kamergenoot en beste vriendin, Seraphina Kingsley, kwam toevallig de kamer uit en grapte, "Ophelia, waar was je gisteravond? Heb je bij een kerel geslapen?"

Toen ze dat hoorde, raakte Ophelia een beetje van streek en loog, "Ik heb te veel gedronken op het bedrijfsfeest en wilde je niet storen, dus ik heb bij een collega geslapen."

Seraphina dacht er niet veel over na. Ze vroeg, zonder enige verandering in haar uitdrukking, "Heb je het cv geprint dat ik je vroeg te helpen?"

Pas toen herinnerde Ophelia het zich. Ze doorzocht snel haar tas maar zag dat het cv nergens te vinden was.

Ze dacht, 'Heb ik het in de hotelkamer laten liggen? Wat als Finnegan het vindt en het naar mij terugleidt?'

'Wat moet ik dan doen?'

'Verdomme! Ik ben verloren.'

Beschaamd verontschuldigde ze zich bij Seraphina, "Het spijt me, Seraphina. Ik ben bang dat ik het ergens ben kwijtgeraakt."

Seraphina stelde haar gerust, "Geen zorgen. Ik zal het later wel printen. Ophelia, je bent afgestudeerd aan een topuniversiteit, en ik wed dat je in de toekomst meer geld zult verdienen dan ik. Vergeet me niet als je rijk bent."

Vergeleken met Ophelia voelde Seraphina zich minderwaardig qua uiterlijk en opleiding, wat haar gevoelig en jaloers maakte.

Ophelia moedigde haar aan, "We zijn beste vriendinnen, en natuurlijk delen we alles. Relax. Als ik rijk ben, zal ik je steunen."

Seraphina vroeg plotseling serieus, "Echt? Meen je dat? Wat als we op een dag verliefd worden op dezelfde man? Deel je hem dan ook met mij?"

Lachend zei Ophelia, "Jij bent het belangrijkst voor mij. Mannen zijn er genoeg in deze wereld, en ik kan altijd een nieuwe vinden. Maar jij bent mijn enige beste vriendin."

"Dwaas meisje, ik plaag je maar. Ga je omkleden en ga aan het werk. Je stinkt naar alcohol. Drink niet meer zoveel," zei Seraphina bezorgd.

"OK." Ophelia ging terug naar haar kamer.

Eigenlijk maakte het idee om te gaan werken haar doodsbang.

Normaal gesproken zou ze als stagiaire geen kans hebben om Finnegan, de CEO, te ontmoeten.

Maar ze had zich gisteravond dronken gevoeld en met hem geslapen, en ze voelde zich erg schuldig. Ook vroeg ze zich af of ze haar cv in de kamer had laten liggen. Wat als hij erachter kwam dat ze vrijwillig met hem had geslapen?

Als dat zo was, zou hij haar zeker zien als een golddigger en haar verbannen. Ze zou niet langer in Yorkhaven kunnen leven. Wat nog erger was, ze zou misschien voorgoed verdwijnen.

Er gingen geruchten dat Finnegan die vrouwen had aangepakt, en daarna waren ze gewoon verdwenen. Niemand had ze ooit nog gezien.

Finnegan stond aan de top van de wereld, terwijl zij slechts een nobody was.

Ze voelde een instinctief respect en angst voor hem.

Helaas betekende de baan zoveel voor haar dat ze niet kon ontslag nemen. Dus, hoe bang ze ook was, ze moest toch naar het werk.

Ze schudde haar hoofd en besloot te beschouwen wat er gisteravond was gebeurd als een droom, biddend dat hij haar niet zou herinneren.

Ze dacht, 'We waren allebei dronken gisteravond. Ik denk niet dat hij mijn gezicht gaat onthouden... Toch?'

Ondertussen, in het hotel, werd Finnegan wakker, zittend met ontbloot bovenlijf op het bed. Hij zag er lui uit met zijn warrige haar, maar straalde tegelijkertijd een aura van autoriteit en adel uit.

Zijn gebeeldhouwde gelaatstrekken waren koud en scherp, zijn fysiek sterk en mannelijk. Duidelijk was hij een knappe CEO waar geen enkele vrouw nee tegen kon zeggen.

Als het niet zo was dat ze allebei dronken waren geweest, had Ophelia nooit de kans gehad om met hem te slapen.

Hij had een barstende hoofdpijn en probeerde zich te herinneren wat er gisteravond was gebeurd.

Toen hij de gescheurde kleren op de vloer en de bloedvlekken op het bed zag, wist hij meteen het antwoord.

Hij kon zich de details niet herinneren. Het enige wat hij zich herinnerde was dat ze zijn lippen kuste met haar sexy lippen, en toen pakte ze zijn...

Zij was degene die hem op het bed duwde. Ze was zo gedurfd.

Finnegan's uitdrukking werd eigenaardig toen hij dat besefte.

Hij had de reputatie afstandelijk en bazig te zijn, en geen enkele vrouw had ooit de moed gehad om hem te benaderen. Zij was de eerste.

Uitdrukkingsloos zei hij, "Jij bent de eerste vrouw die het lef heeft om bovenop mij te liggen."

In de volgende seconde zag hij een cv op het tapijt. Hij liep erheen, pakte het papier op en las, "Seraphina..."

Hij overwoog, 'Heeft zij dit achtergelaten?'

'Heeft ze het hier met opzet achtergelaten?'

Ondertussen had Ophelia geen idee dat ze Seraphina's cv in Finnegan's kamer had achtergelaten. Wat meer was, hij had het al gezien.