
Verkauft an den Nachtfürsten
monica caballero · Zakończone · 316.9k słów
Wstęp
Rozdział 1
Perspektive von Elara
Bevor man achtzehn wird, sollte man eigentlich sein Leben planen – nicht es beenden.
Die heutige Nacht wird die längste des Jahres sein und zugleich mein Geburtstag. Ich hatte das Anbrechen eines Tages noch nie so sehr gefürchtet wie diesen. Seit ich denken kann, wurde ich vor meinem schrecklichen Schicksal gewarnt – jenem, das alle Erstgeborenen in dieser neuen Gesellschaft erwartet.
„Elara!“ Die Stimme meiner Mutter reißt mich aus meinen Tagträumen. „Das Essen ist fertig!“
Ich betrachte mein Spiegelbild ein letztes Mal, bevor ich mich vom Schminktisch erhebe und die wackelige Treppe hinunter ins Wohnzimmer steige, wo meine Familie bereits wartet. Das Treppenhaus wird von einer halb heruntergebrannten Kerze erhellt, die in einem Wandleuchter steckt. Seit ihrer Ankunft steht der Fortschritt still. Wir sind dazu verdammt, auf ihre Art zu leben. Verdammte Nostalgiker mit einer Abneigung gegen Technologie. Alles, was ich über die „fortschrittliche Welt“ weiß, habe ich in alten Büchern gelesen oder auf Fotografien gesehen, die bereits anfangen zu verblassen und rissig zu werden. Wir haben über ein Jahrhundert damit verbracht, in der Zeit zurückzugehen und uns an ihre Lebensweise anzupassen: Wir reisen in Kutschen, tragen pompöse und unbequeme Kleidung und kommunizieren per Brief. Ich wurde geboren, als Computer, Handys und benzinbetriebene Autos bereits nur noch eine Erinnerung in den Köpfen der ältesten Menschen waren.
Ich trete auf die letzte Stufe, die unter meinem Gewicht knarrt, und finde meine gesamte Familie um den Tisch versammelt. Meine Mutter schöpft mit einer Kelle Suppe aus und füllt die Schüsseln mit einem Lächeln, denn uns heute Abend diese Mahlzeit bieten zu können, ist keine Selbstverständlichkeit. Wir sind keine wohlhabende Familie, nicht einmal Mittelschicht.
„Liebling, setz dich, es wird kalt.“
Ich nehme meinen Platz neben meiner siebenjährigen Schwester Angela ein, einem kleinen Mädchen mit kupferfarbenen Locken und honigfarbenen Augen. Sie strahlt mich mit ihrem zahnlückigen Lächeln an.
„Sei nicht nervös, vielleicht wählen sie dich gar nicht aus.“
Die Stimme meines Vaters ist sanft, genau wie er selbst. Manchmal glaube ich, dass er nur deshalb so zu mir ist, weil ich seit meiner Geburt gezeichnet bin. Die Erstgeborene zu sein, hatte mich gebrandmarkt und zu einem elenden Schicksal verdammt. Einem Schicksal, bei dem ich als bloße Nahrungsquelle für diese kalten, sadistischen und seelenlosen Wesen betrachtet werde.
„Ich bin nicht nervös“, lüge ich. „Ich habe mich achtzehn Jahre lang darauf vorbereitet.“
Ich weiß, dass das Lächeln meine Augen nicht erreicht, obwohl ich versuche, so viel Ruhe wie möglich auszustrahlen. Das ist nicht leicht für sie – wie könnte es das für irgendwelche Eltern sein? In wenigen Stunden ist mein achtzehnter Geburtstag, und in nur ein paar Tagen ist Vollmond, was bedeutet, dass ich in die Blutauktion komme. Wenn man Glück hat, kauft einen vielleicht niemand, aber sich an diese Hoffnung zu klammern, ist töricht. Wir sind Produkte, wir sind nur Blut. Sie werden uns am Ende kaufen, egal ob man attraktiv, knochig oder kränklich ist. Früher oder später wird immer jemand bereit sein, sich von dir zu ernähren.
„Um genau zu sein, waren es siebzehn Jahre und dreihundertvierundsechzig Tage“, sagt mein Bruder und versucht, die Stimmung aufzulockern. „Verlang nicht von mir, bei den Stunden, Minuten und Sekunden noch genauer zu sein, denn da müsste ich passen.“
Ich verdrehe die Augen; das ist typisch für ihn – er flüchtet sich in albernen Humor, wenn ihn Situationen überfordern. Silvano – den wir alle Tucker nennen – ist mein zehn Monate jüngerer Bruder, und doch besteht er darauf, sich aufzuführen, als wäre er älter als ich. Er hat einen breiten, stämmigen Körperbau, strohgoldenes Haar und honigfarbene Augen wie Angela. Meine sind grau, leer, ohne Farbe. Allem an mir scheint es an Glanz zu fehlen, von meinen Augen bis hin zum dunklen Ton meines Haares.
Ich greife nach dem Löffel und esse ein wenig Suppe. Der Blick meiner Mutter ruht auf mir, sie wartet darauf, dass ich etwas sage oder irgendwie reagiere. Ich lächle sie an, und sie scheint sich auf ihrem Stuhl zu entspannen. Ihr Haar hat dieselbe Farbe wie das meines Bruders, ist leicht ergraut und im Nacken zu einem tiefen Dutt gebunden. Und obwohl ihr Blick der liebevollste ist, den ich je gesehen habe, ist er auch der traurigste.
„Sie ist köstlich, Mom.“
Ich zwinge mich, weiterzuessen, auch wenn mein Magen vor Nervosität wie zugeschnürt ist. Ich bin eine furchtbare Tochter und Schwester, wenn ich bedenke, was ich heute Nacht vorhabe. Sicherlich werden sie nicht stolz darauf sein, eine derart egoistische Tochter großgezogen zu haben, die bereit ist, ihr Leben zu beenden, nur aus Angst davor, es bis zum letzten Atemzug mit diesen unersättlichen, sündigen Kreaturen leben zu müssen.
„Du sagst also, du und Lea, ihr macht einen Spaziergang am See …“, sagt mein Vater. „Du weißt, dass ihr nicht spät zurückkommen solltet, es wird langsam dunkel. Ganz gleich, was sie versprechen, sie sind gefährlich.“
„Ich weiß, Dad, mach dir keine Sorgen, uns wird nichts passieren.“
Er streicht sich mit den Fingern über seinen Dreitagebart, während er mich prüfend ansieht. Kennt er meine wahren Absichten? Stehen sie mir ins Gesicht geschrieben? Schließlich wendet er seine Aufmerksamkeit wieder seiner Schüssel zu.
„Darf ich mitkommen?“, fragt Angela. „Bitte, bitte …“
„Nein“, antworten wir alle gleichzeitig.
Angela zieht einen Schmollmund und widmet sich wieder ihrer Suppe. Die Stimmung ist angespannter als erwartet; so sollte es nicht sein, doch die Bedrohung liegt in der Luft, und niemand ist bereit, sie zu ignorieren. In vier Tagen werde ich dieses Haus verlassen, höchstwahrscheinlich für den Rest meines Lebens.
Ich lasse keinen einzigen Tropfen in der Schüssel zurück, bevor ich aufstehe. Ich sehe meine ganze Familie an und präge sie mir tief in mein Gedächtnis ein. Ich wünschte, ich könnte Tucker sagen, dass er mir hoffentlich eines Tages verzeiht, was mein Tod ihn kosten wird, wie sehr er ihn verdammen wird. Ich wünschte, ich könnte erklären, dass ich viele Jahre lang in Angst gelebt habe und es nicht länger ertragen kann. Dass der Tod mir wie ein Spaziergang vorkommt, verglichen mit dem Schicksal, das das Leben für mich bereithält.
Ich tue nichts dergleichen. Ich lächle sie nur ein letztes Mal an, laufe in mein Zimmer und greife dort nach einem pelzgefütterten Umhang, den Lea mir vor Jahren geschenkt hat und den ich sorgfältig aufbewahrt habe, da er eines der wenigen wertvollen Dinge ist, die ich besitze. Nach ein paar Minuten schlüpfe ich unter den Blicken aller zur Tür hinaus. Die kalte Luft küsst meine Wangen, und obwohl der erste Schnee noch nicht gefallen ist, fürchte ich, dass es nicht mehr lange dauern wird. Ich gehe den Weg zu Leas Haus, das ein paar Straßen von meinem entfernt liegt. Die letzten Arbeiter eilen durch die Straßen, um sich in die Wärme ihrer Häuser zu flüchten, einige Frauen nehmen die restliche Wäsche ab, die sie heute Morgen aufgehängt haben, und die Ladenbesitzer schließen ihre Geschäfte.
Ostatnie Rozdziały
#265 Kapitel 265 265
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#264 Kapitel 264 264
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#263 Kapitel 263 263
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#262 Kapitel 262 262
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#261 Kapitel 261 261
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#260 Kapitel 260 260
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#259 Kapitel 259 259
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#258 Kapitel 258 258
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#257 Kapitel 257 257
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026#256 Kapitel 256 256
Ostatnia Aktualizacja: 4/17/2026
Może Ci się spodobać 😍
Gdzie lód się załamuje
Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.
Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.
Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)
Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.
Odrodzona jako Królowa Alfy
Tym razem nie będzie pionkiem.
Aby uciec przed przeklętym Alfą, zawiera układ z innym—Sebastianem Wolfe. Potężny, tajemniczy i sam przeklęty, Sebastian oferuje jej wolność przez małżeństwo. Ale sekrety są głębokie, a wrogowie się zbierają, zakazana więź zaczyna rozkwitać.
Czy Evelyn zmieni swoje przeznaczenie—czy miłość znów stanie się jej przekleństwem?
Jestem Jego Bezwilczą Luną
Ethan również wydawał głębokie ryki w moim uchu, 'Cholera... zaraz będę dochodził...!!!' Jego ruchy stały się bardziej intensywne, a nasze ciała wydawały odgłosy uderzania.
"Proszę!! Ethan!!"
Jako najsilniejsza wojowniczka w mojej watahy, zostałam zdradzona przez tych, którym najbardziej ufałam - moją siostrę i najlepszego przyjaciela. Zostałam odurzona, zgwałcona i wygnana z rodziny i watahy. Straciłam swojego wilka, swoją honor i stałam się wyrzutkiem - nosząc dziecko, którego nigdy nie chciałam.
Sześć lat trudnego przetrwania uczyniło ze mnie zawodową wojowniczkę, napędzaną gniewem i żalem. Otrzymuję wezwanie od potężnego dziedzica Alfy, Ethana, proszącego mnie o powrót jako instruktor walki bez wilka dla tej samej watahy, która mnie kiedyś wygnala.
Myślałam, że mogę ignorować ich szepty i spojrzenia, ale kiedy zobaczyłam szmaragdowe oczy Ethana - takie same jak mojego syna - mój świat się zachwiał.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Fałszywy mąż miliardera
Quin jest bogaty, kontrolujący i zdesperowany, by utrzymać spadek, więc proponuje Tylerowi układ: mają zostać małżeństwem, dopóki Quin nie skończy trzydziestu lat, a Tyler dostanie za to pieniądze. Tyler mu nie ufa, ale potrzebuje kasy, którą Quin oferuje, więc się zgadza.
To, co zaczyna się jako udawane małżeństwo, szybko przeradza się w coś brudnego i prawdziwego. W grę zaczynają wchodzić uczucia, a mury zaczynają pękać. Nagle Tyler ryzykuje sercem dla mężczyzny, którego przysiągł nienawidzić.
A teraz, gdy na jaw wychodzą sekrety, a czas się kończy, obaj muszą zdecydować — czy to tylko pomyłka… czy coś, o co warto walczyć?
Bliźniaki mafii
Po uratowaniu duch Eliny jest złamany, staje się bardzo przestraszoną dziewczynką, a kiedy wraca do rodziny, jest bardzo nieśmiała i uległa. Ale to się zmieni z czasem, jej twardy charakter ponownie się ujawni. Wtedy wszyscy dowiedzą się, że z Eliną nie ma żartów.
Elina i Ian zostali przeszkoleni przez przywódcę gangu, który ich przygarnął z ulicy, i oboje są bardzo biegli i śmiertelnie niebezpieczni wobec swoich wrogów. Przywódca zadbał również o to, by byli dobrze wykształceni, i oboje są niezwykle inteligentni.
Elina i Ian potrafią komunikować się ze sobą, patrząc sobie tylko w oczy. Mają specjalną więź i mogą odczuwać ból drugiej osoby. Są identycznymi bliźniakami i często poruszają się jak jedna jednostka. Mają głębokie zrozumienie dla siebie nawzajem.
Elina i Ian starają się jak najlepiej dopasować do swojej rodziny i nowego życia w Los Angeles, w szkole z braćmi i radzić sobie z uwagą, która ich otacza. Muszą również zmierzyć się z koszmarami z przeszłości.
Czy uda im się odnaleźć szczęście i miłość? Czy będą w stanie zaakceptować siebie i ponownie dostrzec swoją wartość? Ich największym marzeniem jest żyć spokojnie i szczęśliwie.
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem
Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.
– Nadal jesteś na mnie zły?
Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.
Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.
Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.
Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.
Złamana Dziewczyna Rozgrywającego
Ciągle powtarzam sobie, że jest niebezpieczny, że jego typ mnie zrujnuje, ale moje ciało mnie zdradza. Moje tętno przyspiesza, gdy jego dłoń muska moją. Mój żołądek skręca się, gdy jego uwaga zbyt długo się na mnie skupia. I głęboko w środku, boję się, co się stanie, jeśli przestanę od niego uciekać. Bo po raz pierwszy od lat, część mnie zastanawia się, jakby to było znów zaufać mężczyźnie.
Jego gorący oddech sprawia, że wzdycham. „I chciałabym twojego kutasa.”
„Już?”
„Tak.”
„Ostrożnie, Paulina…” ostrzega Adrian. „Jesteś taka ciasna.” Wsuwając jeden gruby palec we mnie, zamykam oczy, gdy dodaje kolejny. Zaciskam się wokół nich, a on cicho się śmieje. „Mój kutas jest o wiele, wiele większy niż to. Myślisz, że dasz radę?”
Moja odpowiedź to bezdech. „Tak…” Prawda jest taka, że mogę naprawdę umrzeć, jeśli nie poczuję go wewnątrz siebie. Pulsuję z potrzeby. „Pieprz mnie, Adrian.”
Z jego piersi wydobywa się ciemny, niski śmiech.
Jego palce wsuwają się głębiej, znajdując idealne, wrażliwe miejsce. Pracuje tam, jego dotyk jest powolny i fachowy. Niedługo potem moje oddechy stają się krótkie i urywane.
„Ungh…” jęczę. „To jest takie dobre…”
Zakochać się w Alfie mojego byłego
Prawdopodobnie tak! Ale teraz naprawdę mnie to nie obchodzi.
Pozwalam, aby moje nogi się rozchyliły. Twarz wielkiego, złego, czarnego wilka znajduje swoje miejsce między moimi nogami. Biorąc głęboki oddech, wdycha mój zapach—moje podniecenie—i wydaje niski, gardłowy jęk. Jego ostre kły delikatnie dotykają mojej skóry, wywołując u mnie krzyk, gdy iskry przechodzą przez moją cipkę.
Czy ktoś naprawdę może mnie winić za utratę kontroli w tym momencie? Za pragnienie tego?
Wstrzymuję oddech.
Jedyną rzeczą, która nas dzieli, jest cienka tkanina moich majtek.
Liza mnie, a ja nie mogę powstrzymać jęku.
Przygotowuję się, myśląc, że może w końcu się wycofa—ale zamiast tego, jego język liże mnie raz za razem, za każdym razem szybciej. Z zapałem.
Nagle, z absurdalną prędkością i precyzją, rozrywa moje majtki, nie powodując żadnej szkody na mojej skórze. Słyszę tylko dźwięk rozdzieranej tkaniny, a kiedy na niego spoglądam, już z powrotem mnie liże.
Nie powinnam czuć tego w stosunku do wilka. Co jest ze mną nie tak?
Nagle czuję, że jego lizanie staje się delikatniejsze, a kiedy znowu patrzę na wielkiego czarnego wilka, zdaję sobie sprawę, że to już nie jest wilk. To Alpha Kaiden!
Przemienił się i teraz liże moją cipkę.
🐺 🐺 🐺
Alpha Kaiden, budzący strach wilkołak znany ze swoich bezwzględnych czynów i przyjemności z zabijania każdej pełni księżyca, odkrywa, że jego przeznaczoną partnerką jest nie kto inny, jak pozornie zwyczajna ludzka kobieta, która jest wybraną partnerką jego Gammy.
Chce odrzucić ich więź, ale los ma inne plany. Okazuje się, że turniej na następnego Króla Alf wymaga, aby tylko Alfy z partnerką mogły wziąć w nim udział. To prowadzi Kaidena do zaproponowania śmiałego układu na pokaz.
Choć początkowo niechętna, serce Katherine mięknie, gdy składa jej cenną obietnicę: ochronić jej małą watahę przed wszelkim zagrożeniem.
Nie wie jednak, że Katherine odkrywa w sobie ukrytą siłę, która jest znacznie większa, niż mógłby sobie wyobrazić.
W miarę postępu wyzwań turnieju, Alpha Kaiden coraz bardziej nieodparcie pragnie jej obecności nie tylko w zawodach, ale także w swoim łóżku.
Twardzielka w Przebraniu
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.
Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.
Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."
Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.
Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.
Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.












