Ranking

Jedna noc. Jeden błąd. Całe życie konsekwencji.

Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.

Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.

Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.

W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.

"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.

"Kto do cholery jest Jason?"

Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.

Uciekłam, ratując swoje życie!

Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!

Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.

Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”

Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.

OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników

Tiyanna, urodzona przez dwoje Alf, jest członkinią watahy Red Dawn, choć jej rodzice nie byli Alfą i Luną. Pochodzili z innej watahy i gdy tamta została zniszczona, odeszli i dołączyli tutaj jako nowi Bety. Jej życie było wspaniałe, bo ona i córka Alfy były najlepszymi przyjaciółkami i praktycznie nierozłączne — aż do chwili, gdy atak wyrzutków odebrał jej rodziców, kiedy ci chronili Alfę i Lunę. Zawiść o jej urodę, a także chciwość na majątek jej rodziców, który po ich śmierci przypadł jej w spadku, wzięły górę i zaczęto traktować ją jak niewolnicę. Marzyła o tym, by skończyć osiemnaście lat, żeby wreszcie móc upomnieć się o dziedzictwo i opuścić tę cholerną watahę. Nigdy nie przypuszczała, że kiedy znajdzie swoją parę, on ją odrzuci dla jej byłej najlepszej przyjaciółki, ani że dostanie drugą szansę na parę — w postaci najbardziej przerażającego Alfy najsilniejszej watahy w Ameryce, Alfy Camerona z watahy Black Diamond. Czy on też ją odrzuci, czy weźmie ją za swoją partnerkę?

Alfa Cameron jest najsilniejszym Alfą w Ameryce i najbardziej budzącym strach, ale ma sekret. Właśnie dlatego nie chce pary i postanowił wybrać sobie partnerkę, która zostanie jego Luną tylko z nazwy. Jego matka, siostra i beta bez przerwy namawiają go, by przemyślał tę decyzję, bo kobieta, którą wybrał, to istny koszmar. Uważają, że powinien poczekać na swoją przeznaczoną parę, ale ich błagania trafiają w próżnię. Co się stanie, gdy odwiedzi watahę Red Dawn na przyjęcie z okazji wejścia w dorosłość córek Alfy i znajdzie swoją przeznaczoną parę podczas bicia? Czy ją ocali, czy odrzuci?

Wilczyca Amie jeszcze się nie ujawniła. Ale kogo to obchodzi? Ma dobrą watahę, najlepszych przyjaciół i rodzinę, która ją kocha. Wszyscy, włącznie z Alfą, mówią jej, że jest idealna taka, jaka jest. Aż do momentu, gdy znajduje swojego partnera, a on ją odrzuca. Załamana Amie ucieka od wszystkiego i zaczyna od nowa. Żadnych wilkołaków, żadnych watah.

Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.

Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.

Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?

Byłam idealną córką dla mojego ojca, wychodząc za mąż za Alfę Alexandra dla dobra mojej rodzimej watahy, mimo że Alexander odmówił oznaczenia mnie i nalegał, że nasze małżeństwo to tylko kontrakt. Potem stałam się idealną Luną dla mojego męża Alfy, wciąż mając nadzieję, że pewnego dnia zdobędę jego uczucie i staniemy się prawdziwym mężem i żoną.
Wszystko zmieniło się w dniu, kiedy dowiedziałam się, że moja wilczyca zapadła w stan uśpienia. Lekarz ostrzegł mnie, że jeśli nie oznaczę lub nie odrzucę Alexandra w ciągu roku, umrę. Jednak ani mój mąż, ani mój ojciec nie przejmowali się na tyle, aby mi pomóc.
W mojej rozpaczy podjęłam decyzję, aby przestać być uległą dziewczyną, jakiej ode mnie oczekiwali.
Wkrótce wszyscy nazywali mnie szaloną, ale właśnie tego chciałam — odrzucenia i rozwodu.
Nie spodziewałam się jednak, że mój kiedyś arogancki mąż pewnego dnia będzie błagał mnie, żebym nie odchodziła...

Czy przeklęty Alfa może odnaleźć zbawienie w złamanej Omedze?

Gdy w wieku osiemnastu lat Chantelle zostaje wybrana na partnerkę przez swoją dziecięcą miłość, nigdy nie śniła, że wszystko może pójść źle. Po pięciu latach u boku Alfy swoich marzeń Chantelle nie potrafi zajść w ciążę i jest wyśmiewana jako bezpłodna. Podczas gdy desperacko próbuje urodzić dziecko, jej partner zapładnia jej przyrodnią siostrę i wyrzuca Chantelle ze swojej watahy. Ze złamanym sercem i bez grosza przy duszy wpada na swojego przeznaczonego partnera — przeklętego Alfę Valensa.

Ze wszystkich rzeczy, jakie można odziedziczyć, Valens odziedziczył klątwę po ojcu. Popychany przez przekleństwo napada na watahy, zdesperowany, by odnaleźć swoją partnerkę i tę, która złamie klątwę. Wtedy spotyka Chantelle — swoje wybawienie.

Wystarczy jedna noc; jedna noc pomiędzy dwojgiem nieznajomych. Gdy Chantelle budzi się rano po tej przełomowej nocy, chwyta buty i ucieka, przerażona mężczyzną, z którym odważyła się dzielić łóżko. Valens budzi się następnego ranka i po raz pierwszy od dziesięcioleci widzi kolory, lecz kobieta odpowiedzialna za jego barwny świat zniknęła u jego boku. W panice wyrusza, by ją odnaleźć — posuwa się nawet do ogłoszenia, że jest poszukiwana.

Po pięciu latach starań o dziecko Chantelle jest w ciąży. Z kobiety wyszydzanej za bezpłodność staje się przyszłą matką; z zubożałej wilczycy — tą, która zdejmuje klątwę z przeklętego Alfy. Jej życie zmienia się w mgnieniu oka, ale przy zazdrosnej siostrze, byłym partnerze roszczącym sobie prawa do jej dziecka i wrogu udającym przyjaciela — jak długo będzie mogła cieszyć się swoim nowym statusiem?

Związek dwojga ludzi, którzy widzą świat inaczej, musi być burzliwy — ale czy alfa i jego omega znajdą wspólny grunt?

„Musisz coś zrozumieć, mała,” powiedział Griffin, a jego twarz złagodniała.

„Czekałem na ciebie dziewięć lat. To prawie dekada, odkąd poczułem tę pustkę w sobie. Część mnie zaczęła się zastanawiać, czy w ogóle istniejesz, czy może już umarłaś. A potem znalazłem cię, tuż w moim własnym domu.”

Użył jednej z rąk, by pogłaskać mnie po policzku, a dreszcze rozeszły się po całym ciele.

„Spędziłem wystarczająco dużo czasu bez ciebie i nie pozwolę, by cokolwiek nas rozdzieliło. Ani inne wilki, ani mój pijany ojciec, który ledwo trzyma się kupy od dwudziestu lat, ani twoja rodzina – i nawet ty sama.”


Clark Bellevue spędziła całe swoje życie jako jedyny człowiek w wilczej watahy – dosłownie. Osiemnaście lat temu Clark była przypadkowym wynikiem krótkiego romansu jednego z najpotężniejszych Alf na świecie i ludzkiej kobiety. Mimo że mieszkała z ojcem i swoimi wilkołaczymi przyrodnimi rodzeństwem, Clark nigdy nie czuła, że naprawdę należy do wilczego świata. Ale właśnie gdy Clark planuje na zawsze opuścić wilczy świat, jej życie wywraca się do góry nogami przez jej partnera: przyszłego Króla Alf, Griffina Bardota. Griffin czekał latami na szansę spotkania swojej partnerki i nie zamierza jej puścić. Nieważne, jak daleko Clark będzie próbowała uciec od swojego przeznaczenia czy swojego partnera – Griffin zamierza ją zatrzymać, bez względu na to, co będzie musiał zrobić lub kto stanie mu na drodze.

Rodzina Charlotte Scott się rozpadła, więc spakowała dwie torby i przeprowadziła się do małego, motocyklowego miasteczka swojego brata, żeby zacząć od nowa.

Nie wiedziała, że on ma watahę. Nie wiedziała, że ona ma przeznaczenie.

A potem Dorian Black — Alfa Ironveil, mężczyzna, którego wilk nazwał ją partnerką już pierwszej nocy i który przez kolejne tygodnie udawał, że tego nie usłyszał — przepędził w ciemności watahę wilków, które się do niej dobrały, pocałował ją w czoło, jakby to nic nie znaczyło, i szkolił ją tak, jakby była tylko kolejną świeżo przemienioną wilczycą.

Nie jest.

Charlotte nosi w sobie linię krwi uznawaną za wymarłą — moc na tyle wielką, by zakotwiczyć watahę albo ją zniszczyć... zależnie od tego, co wydarzy się, zanim wzejdzie jej trzeci Krwawy Księżyc.

Rada chce, żeby Dorian się związał. Starszyzna skrywa sekrety starsze od niej samej. Pewna wilczyca pragnie go tak bardzo, że jest gotowa pójść po pomoc do wiedźmy. A mężczyzna, który ma być jej partnerem, woli skłamać jej prosto w twarz, niż zaryzykować utratę kogoś tak, jak stracił ostatnią osobę, którą kochał.

Charlotte chce po prostu przetrwać własne życie wystarczająco długo, by móc zdecydować, co w nim się wydarzy.

HIS TO RUIN: ALPHA'S FORBIDDEN MATE to powoli rozpalający się romans o wilkołakach i motocyklistach — o więzi, o którą żadne z nich nie prosiło, o proroctwie z terminem ostatecznym i o dziewczynie, która nie zamierza być niczyją bronią, kotwicą ani tajemnicą.

„Myślisz, że podzieliłabym się moim partnerem? Po prostu stałabym obok i patrzyła, jak pieprzysz inną kobietę i masz z nią dzieci?”
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”

——

Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.

– Jakie to troskliwe.

– Bella. Ton Ethana się zmienił, nabierając tej ostrzegawczej nuty, którą znałam aż za dobrze. – Faye jest teraz wrażliwa. Przeraża ją, że będziesz miała do niej żal, że to podzieli watahę. Ostatnia rzecz, jakiej chce, to żeby to dziecko stanęło między nami.

– W takim razie nie powinieneś był tego robić. – Spojrzałam mu prosto w oczy, pozwalając mu zobaczyć lód w moich. – Wróć do swojego syna.

– Do kurwy nędzy. – Przeczesał włosy dłonią. – Ile razy mam powtarzać… to było sztuczne zapłodnienie. Użyli mojego nasienia, tak, ale Faye i ja nigdy…

Bella parsknęła chłodno. Tak bezczelne kłamstwa. Jej partner miał romans z partnerką swojego brata, a cała jego rodzina pomogła wypchnąć Bellę z niczym, tylko po to, żeby zrobić miejsce kochance i pozwolić jej zająć należną pozycję. Biedny głupiec – sądził, że Bella to tylko niechciana adoptowana córka, którą łatwo zbyć i kontrolować. Nigdy nie wiedział, że komputerowym geniuszem, którego szukał, była jego własna Luna.

Skoro się skalał, Bella miała dość. Odrzuciła go i odzyskała to, co było jej, wspinając się na szczyt z pomocą Victora, który od lat potajemnie był w niej zakochany.

Kiedy Ethan próbował ją odzyskać: – Nie chcesz, żeby nasze dziecko dorastało bez ojca.

Bella uśmiechnęła się szyderczo. – Ojcem dziecka nie jesteś ty.

Ostatnią rzeczą, jakiej Amelia się spodziewała, było usłyszeć, że ma zostać piątą żoną mężczyzny, który zabił swoje cztery pierwsze żony…

Vivienne zawsze czuła się mała. W domu tkwi uwięziona w bólu, od którego nie potrafi uciec. W szkole chowa się w cieniu, odliczając dni do chwili, gdy wreszcie będzie wolna. Ale jedna decyzja roztrzaskuje wszystko, zostawiając ją złamaną i bardziej samotną niż kiedykolwiek.

Jest jeszcze Rafael. Mroczny. Nieuchwytny. Chłopak, o którym wszyscy mówią, ale którego tak naprawdę nikt nie zna. Powinien być ostatnią osobą, do której Vivienne się zbliży, a jednak nie potrafi odwrócić wzroku. Wciąga ją w niebezpieczeństwo, które jednocześnie przeraża i daje poczucie bezpieczeństwa — jakby widział w niej te części, których nie dostrzega nikt inny.

Ale Rafael ma sekrety — takie, które mogłyby zniszczyć ich oboje. A im bliżej Vivienne jest, tym trudniej rozstrzygnąć, czy on jest jej drogą ucieczki… czy powodem, dla którego nigdy nie zdoła się wyrwać.

Charlotte Pierce przywykła do tego, że żeby przetrwać, trzeba być w ciągłym ruchu. Nowe miasteczka, nowe szkoły, ten sam stary dom na końcu świata, na odludziu, i ta sama zasada, która trzyma ją na nogach. Trzymać jej bliźniaczego brata, Charliego, bezpiecznego. Utrzymać przy życiu jego hokejowe marzenie. I uciszyć własne potrzeby. Pracuje za dużo, śpi za mało, a jedyną rzecz, która wciąż wydaje się naprawdę jej, zostawia na środek nocy — kiedy może zasznurować zdarte łyżwy i wyciąć sobie wolność w niebezpiecznym, zamarzniętym lodzie.

Charlotte i Charlie „przesunęli się” raz, lata temu, i nigdy nie zrozumieli, co to właściwie znaczyło. Nie mieli watahy, żadnego prowadzenia ani ochrony. Tylko dwoje bliźniaków kurczowo trzymających się siebie i udających, że ten głos w ich głowach to stres, wyobraźnia albo samotność. A potem przeprowadzają się do Wellington.

Blake Atlas wyczuwa swoją wybrankę w chwili, gdy Charlotte przyjeżdża. Więź uderza mocno i nie do pomylenia, ale Charlotte jej nie rozpoznaje. Nie rozumie, czemu jej klatka piersiowa wciąż ciągnie ją w stronę jedynego chłopaka, którego absolutnie nie może sobie pozwolić pragnąć. Blake jest nowym kapitanem hokejowym Charliego. Szansą Charliego na to, żeby wreszcie coś z tego wyszło. Charlie stawia sprawę jasno: jego siostra jest nietykalna, a Blake próbuje postąpić jak trzeba — ale tajemnice nie zostają zakopane na zawsze. Wyrzutki krążą na obrzeżach miasta. Lód pęka. Więź się zaciska. A potem budzi się rzadki biały wilk Charlotte — coś, co czyni ją potężną, i jednocześnie sprawia, że staje się celem.

Shanti potrzebuje Shakti. (Pokój potrzebuje siły.)

Gdzie lód się załamuje to młodzieżowy paranormalny romans typu slow burn, pełen przeznaczonych sobie partnerów, opiekuńczej energii alfy, zaciekłej lojalności rodzeństwa, więzi odnalezionej rodziny-watahy, motywu hurt/comfort i cichego, bolesnego napięcia, które długo nie puszcza. To historia o pierwszym poczuciu przynależności, o uczeniu się, że można pozwolić innym o siebie dbać, i o tym, co się dzieje, kiedy dziewczyna, która zawsze trzymała wszystkich na powierzchni, wreszcie opada z sił — i ktoś ją łapie.

Na ekranie LCD w arenie wyświetlono zdjęcia siedmiu wojowników z Klasy Alfa. Tam byłam ja, z moim nowym imieniem.
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach wyraz zazdrosnej furii. Następnie spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, którzy patrzyli na moje zdjęcie z takim gniewem, że gdyby spojrzenia mogły podpalać, wszystko by się spaliło.
Uśmiechnęłam się do nich złośliwie, a potem odwróciłam się, by stanąć twarzą w twarz z moim przeciwnikiem, wszystko inne przestało istnieć poza tym, co było tutaj na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc tylko w topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- Do walki, do udowodnienia, i do tego, by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Ta książka „Heartsong” zawiera dwie książki „Wilczy Śpiew Serca” i „Czarodziejski Śpiew Serca”
Tylko dla dorosłych: Zawiera dojrzały język, seks, przemoc i nadużycia

Nigdy nie wypowiedziała ani słowa... aż do dnia, w którym została ich partnerką...

Ayla nie odezwała się ani razu od nocy, gdy jej świat spłonął.

Miała pięć lat, kiedy straciła wszystko — rodzinę, swoją watahę i tę część siebie, która wiedziała, jak dać się usłyszeć. Przygarnięta przez rywalizującego Alfę, dorasta w miejscu, które pozwala jej przeżyć... ale nigdy nie pozwala jej naprawdę do niego należeć.

Większość watahy ją ignoruje.

Synowie Alfy nie.

Trojlęta dopilnowały, by dokładnie zrozumiała, ile jest warta — nic. Lata milczenia nauczyły ją, jak ich znosić, jak znikać, jak nie reagować.

Tak było łatwiej.

Aż do jej osiemnastych urodzin.

Jej wilczyca się budzi.

A wraz z nią więź partnerska.

Nie jedna. Nie dwie.

Trzy.

Wszyscy trzej.

Te same trzy wilki, które uczyniły jej życie nie do zniesienia.

Teraz wszystko jest inne. Patrzą na nią tak, jakby miała znaczenie. Jakby była kimś, kogo muszą chronić, zatrzymać przy sobie, komu muszą wynagrodzić przeszłość.

Ayla nie wie, co z tym zrobić.

Nie chce ich poczucia winy. Nie ufa temu, w co ta więź próbuje się przemienić. I zdecydowanie nie chce ich na tyle blisko, by znów mogli ją doszczętnie złamać.

Ale zmienia się też coś jeszcze — coś głębszego niż więź.

Jest w niej moc, która nie powinna istnieć. Coś, co było tam na długo przed tym, jak obudziła się jej wilczyca.

I nie tylko ona zaczyna to dostrzegać.

Cokolwiek po nią nadciąga... nie boi się Alf.

A jeśli Ayla chce mieć jakąkolwiek szansę, by to przetrwać, będzie musiała zmierzyć się z jedyną rzeczą, której unikała przez trzynaście lat.

Będzie musiała użyć swojego głosu.

Nawet jeśli będzie to oznaczało zaakceptowanie tych, którym przysięgła, że nigdy nie zaufa.

Bo jeśli tego nie zrobi —

tym razem nie tylko ona straci wszystko.

Jestem już mężatką, ale samotny ojciec Alfa powiedział, że jestem jego partnerką

Jestem Salara, gospodynią domową, która od pięciu lat cierpi na psychiczne znęcanie się ze strony męża Henry'ego. Prawie go opuściłam cztery lata temu, ale wtedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży i poczułam się uwięziona w małżeństwie, w którym jestem nieszczęśliwa.

Dziś wieczorem przygotowywałam kolację dla partnera biznesowego Henry'ego, Derricka.

Jest co najmniej pół stopy wyższy od Henry'ego, a jego ciemne rysy są dla mnie bardziej pociągające niż jaśniejsze Henry'ego. Jego czarne włosy są krótko przycięte na dole, a na górze układają się w najbardziej kuszące loki.

A jego oczy... nigdy nie widziałam takiego odcienia zieleni w czyichkolwiek oczach. Gubię się w ich głębi, gdy patrzy na mnie łapczywie. Jego dobrze zdefiniowana klatka piersiowa idealnie rozciąga czarną koszulkę na jego muskularnym ciele, sprawiając, że ślinka mi cieknie, gdy na niego patrzę.

„Derrick-” Henry przerywa nasze milczące ocenianie, z dezaprobatą w głosie. „To jest moja żona Sa-” Warknięcie wydobywa się z piersi Derricka, przerywając Henry'emu, gdy przedstawia mnie naszemu gościowi.

Patrzę z żywym zainteresowaniem, jak jego twarz zaczyna się wykrzywiać, jego usta i nos łączą się, aż na ich miejscu pojawia się pysk, z dużymi kłami wystającymi z jego warg, gdy warczy na Henry'ego. Przerażenie maluje się na twarzy Henry'ego, gdy patrzy na Derricka, próbując zrozumieć, co się dzieje.

„Partnerka,” warczy Derrick na Henry'ego, robiąc krok w jego stronę, co powoduje, że Henry cofa się ze strachu.