De lijnen overschrijden (Slapen met mijn beste vrienden)

Layla

Zodra ik door de deur van mijn appartement liep, begonnen de berichten binnen te komen. Ik liet mijn handtas op de tafel vallen en checkte mijn telefoon. Ik was toegevoegd aan een groepschat. Oh god, hoe hebben ze mijn nummer gekregen? Ik bleef naar mijn telefoon staren terwijl er steeds meer mensen werden toegevoegd.

Dit waren allemaal mensen met wie ik op de universiteit zat, mijn universiteitsvrienden. Ik bleef naar de groepschat kijken en wachtte geduldig tot de twee mensen werden toegevoegd. Ik zag het toen ze hem toevoegde, zijn foto verscheen, en toen verscheen de andere foto. Ik moest deze groepschat verlaten. Terwijl ik het scherm opende om te typen, zag ik het.

"Dean heeft de chat verlaten"

Mijn angstige hart voelde iets minder angstig.

GROEPSCHAT

LAYLA: Mallory, wat is er aan de hand en hoe heb je mijn nummer gekregen?

MALLORY: Oh kom op Layla, waag het niet om te vertrekken. Weet je hoe moeilijk het was om iedereen op te sporen?

MACY: Serieus? Ik zit midden in een nagelafspraak.

NELLA: Mijn mijn mijn, de onruststokers zijn weer samen.

REA: Wat nu? Ik ben druk. Dit moet wel goed zijn.

ANDREW: Hallo hallo, mijn mensen, het is te lang geleden.

CHRIS: Godverdomme, deze meiden zien er beter uit dan ooit.

"Dean is toegevoegd."

CHRIS: Mijn man, Dean, hoe gaat het? Waar is Aleck?

ALECK: Hierzo.

CHRIS: Hé Layla, wees sportief en stuur een foto.

LAYLA: Geen zin om met jou om te gaan, Chris. Mallory, waar gaat dit over?

MALLORY: Nou, we hebben over een maand een reünie. Het is een vakantie van twee weken. Dus ik heb ieders aandacht en mening nodig.

LAYLA: Ik ben niet geïnteresseerd, Mallory.

CHRIS: Ah kom op Layla, wees sportief. Je bent verdwenen en hebt ons allemaal laten zitten na de afstuderen. Hé Dean, Aleck, praat met je beste vriendin, zorg dat ze komt.

"Layla heeft de chat verlaten."

Ik zette mijn telefoon uit en gooide hem op de bank. God, er is een reden waarom ik bij hen wegbleef. Nou, de reden was Dean en Aleck. Zij waren niet anders dan tweelingbroers en mijn beste vrienden sinds de kleuterschool.

Ik duwde ze uit mijn gedachten en ging verder met mijn bezigheden. Nadat ik wat had schoongemaakt, ging ik naar de sportschool. Toen ik terugkwam in mijn appartement was het acht uur 's avonds. Ik maakte een simpele pastamaaltijd en at het op. Terwijl ik ontspande, zette ik mijn telefoon aan en de berichten begonnen weer binnen te komen. Voordat ik het kon controleren, begon mijn telefoon te rinkelen. Het was geen nummer dat ik kende.

Ik nam op, maar de persoon aan de andere kant zei niets.

"Hallo?" Geen antwoord.

"Hallo?" Geen antwoord. Ik beëindigde het gesprek en opende mijn berichten.

GROEPSCHAT

"Layla is toegevoegd."

Ik kreunde hardop. Het leek erop dat er geen ontkomen aan was. Ik opende de chat en begon te lezen.

MALLORY: Elke keer dat je vertrekt, zal iemand je gewoon weer toevoegen. IEDEREEN MOET KOMEN.

CHRIS: Ik ben erbij, waar en wanneer dan ook.

ANDREW: Ik ook.

REA: Hetzelfde hier.

MACY: Oké, prima, als jullie allemaal zo wanhopig zijn om me te zien, dan kom ik.

CHRIS: Dat is de spirit, Macy.

NELLA: Oké, prima.

MACY: Dean, wat dacht je ervan?

DEAN: Ik laat het je snel weten.

CHRIS: Kom op man. Aleck, doe jij mee?

ALECK: Ik weet het ook nog niet.

MACY: Jongens, kom op. We begrijpen dat jullie nu belangrijke zakenmannen zijn, maar jullie moeten nog steeds een beetje plezier hebben en ontspannen. Wij zijn de besten om plezier mee te hebben.

REA: Wat dacht je van Layla?

MACY: Het is haar keuze.

MALLORY: Macy, ik kan wel zonder het gezeur. Layla zal komen.

ALECK: Ik betwijfel het, maar jullie kunnen plezier hebben. Sorry Mal.

MALLORY: God, jullie zijn allemaal gewoon hopeloos.

DEAN: Mallory, ik weet niet zeker of ik kan komen. Bovendien heb ik achtereenvolgende vergaderingen. Ik kan niet zomaar een week weggaan.

ALECK: Hij heeft gelijk. We kunnen niet zomaar een week weg. We hebben een bedrijf te runnen. Misschien de volgende keer.

CHRIS: Verdorie, Mallory, als ze niet komen, wordt het echt balen.

MALLORY: Maak je geen zorgen, we zullen plezier hebben.

Ze gingen niet. Ik zou ze niet zien. Ik kon niet omgaan met het feit dat ze allebei aanwezig waren. Ik was geen tiener meer, ik was vijfentwintig jaar oud, ik was een volwassene en ik kon dit aan. Ik zorgde ervoor dat het verborgen bleef en ik zou het blijven verbergen. Bovendien heb ik wat tijd nodig weg van hier na de rotzooi die Josh heeft veroorzaakt.

GROEPSCHAT

LAYLA: stuur me de tijd, datum en locatie. Ik ben erbij.

CHRIS: Holy shit. Ze komt, ik kan niet wachten om te zien hoeveel je bent veranderd in de afgelopen vijf jaar.

LAYLA: Ik ben nog steeds dezelfde.

MACY: Nou, dat is balen voor jou.

LAYLA: Tenminste ben ik nog steeds mezelf. Welterusten.

Ik zette mijn telefoon op stil en ging naar bed. Ik lag in bed en dacht aan hen. Dean en Aleck Cavanaugh. Ze waren tweelingen, niet identiek. Ze waren nu allebei zesentwintig jaar oud. De eerste keer dat ik hen ontmoette was in de kleuterklas. Ik herinner me dat ik huilde en ze troostten me door te zeggen dat het goed kwam.

Sinds die dag waren we onafscheidelijk. Mijn moeder maakte zich zorgen omdat ze van de andere kant van de gemeenschap kwamen, de stinkend rijken, en ook over de goedkeuring van hun ouders, maar ze had niets om zich zorgen over te maken. Dat was nooit een probleem, we waren zo close, we deelden alles met elkaar. We hadden logeerpartijtjes.

Mijn moeder was nooit bang om me alleen te laten met hen omdat ze wist dat ze me nooit pijn zouden doen. Alles veranderde toen ik achttien werd. We zaten op de universiteit toen het allemaal gebeurde en het ging zo snel dat ik afstand moest nemen van hen.

Ze probeerden contact op te nemen, maar ik reageerde niet. Ik weet dat ze een antwoord willen waarom ik hen afkapte, maar dat is geen antwoord dat iemand zou moeten horen. Ik stopte met denken omdat mijn gedachten naar plekken gingen waar ze niet zouden moeten zijn.

Drie weken later stuurde Mallory ons de tijd en datum. Ik checkte op mijn werk voor verlof en kreeg het. Ik stond in mijn slaapkamer onzeker over wat ik moest inpakken. Mallory had niet gezegd waar we naartoe gingen. Ik stond voor de spiegel te kijken naar mezelf. De laatste keer dat iedereen me zag was op de dag van afstuderen. Toen was ik Pettie, mijn huid was altijd vlekkeloos en helder. Maar in de loop der jaren ben ik veranderd. Het is minstens drie jaar geleden dat een van hen me heeft gezien.

Mijn normale blonde haar was nu rood. Mijn borsten waren groter en mijn kont was niet te onderschatten. Ik weet niet wat er gebeurde, maar ineens was ik niet meer het Pettie meisje dat ik was. Ik had rondingen op de juiste plekken en kon hoofden doen draaien. Ik pakte mijn telefoon. In de loop der jaren besloot ik een paar tatoeages te nemen. Ik had er een op de bovenkant van mijn buik, een paar kleinere op mijn armen en er waren er twee op mijn nek onder elk oor. Die twee waren meestal niet te zien omdat mijn haar ze verborg. Al met al was ik niet meer het meisje dat ze zich herinnerden.

GROEPSCHAT

LAYLA: Mallory, waarvoor moeten we inpakken?

NELLA: Ja, daarover, trut, je hebt niet gezegd waar.

MACY: Wat het ook is, ik ben overal op voorbereid.

Mallory: Zon, zand en strand.

LAYLA: Zeker.

MACY: Jullie geluksvogels gaan me in mijn bikini zien.

CHRIS: Nou, ik kijk ernaar uit.

Ik verliet de groepschat en begon mijn koffer in te pakken. Er werd geen melding gemaakt van Dean en Aleck in de groepschat en daar was ik blij om. Misschien, heel misschien zouden ze niet komen opdagen.

De volgende ochtend vertrok ik om negen uur naar de locatie die Mallory had gestuurd. Toen ik aankwam, was het op een vliegveld. Ik parkeerde de auto en zat daar mentaal mezelf voor te bereiden. Ik kon een paar van hen zien staan in de hangar met hun koffers. Ik denk dat dit het dan was. Ik stapte uit en pakte mijn koffer. Ik sloot de auto af en liep naar hen toe.

“Holy fuck. Layla?”

“Ja, Chris,” zei ik glimlachend. Mallory rende naar me toe en omhelsde me. “Oh mijn god. Je ziet er geweldig uit.”

“Jij ziet er zelf ook behoorlijk heet uit,” zei ik glimlachend. “Hallo Macy.”

“Hoi,” zei ze ongeïnteresseerd.

“Verdomme Layla, je bent heet en ik bedoel bloedheet. Wat is er met jou gebeurd? Heb je tatoeages?” zei Chris, grijnzend.

“Hou je mond. Waar gaan we naartoe, Mallory?” vroeg ik serieus.

“Nou, een vriend van mij heeft een privé-eiland en hij laat me het twee weken gebruiken als ik zijn belastingaangifte voor hem doe. Ook laat hij me zijn privéjet gebruiken,” antwoordde ze glimlachend.

“Oké.”