
Fae Partner Alfa
Swanidah E. · Zakończone · 56.0k słów
Wstęp
Spotykając dziwnego klienta, który może być powiązany z tajemniczą śmiercią jej rodziców, Bellatrix musi podjąć ryzykowne zadanie, aby uzyskać odpowiedzi, które prześladowały ją od dzieciństwa - szpiegować zimową watahę, a zwłaszcza Alfę Aleca z tejże watahy. To prawdopodobnie powinno być łatwe zadanie, dopóki nie zaczyna zakochiwać się w tym zranionym Lykanie.
To jednak nie koniec, ponieważ wydarzenia wokół niej zaczynają ujawniać sekrety i prawdy o niej samej i o Lykanach, których nigdy by się nie spodziewała. Nawet teraz, całe jej życie mogło być jednym wielkim oszustwem.
A potem... Proroctwo.
Rozdział 1
[Bellatrix]
Obracając w dłoni pistolet na srebrne kule, z zadowoleniem patrzyłam na trzech mężczyzn, a raczej trzech wilkołaków, przykutych do sufitu, ich nogi zwisały i nie dotykały ziemi. Byli nieprzytomni i słabi, jeśli mnie zapytacie, bo oczywiście byli związani srebrnymi łańcuchami, które były nasączone odrobiną wilczej trutki.
Tak idealnie. Widok ich bezradności sprawiał mi radość i nie mogłam się doczekać, by zobaczyć więcej takich jak oni w tym stanie. Nazywajcie mnie brutalną, nie obchodzi mnie to, w końcu dlatego zostałam samotnym łowcą wilkołaków.
Subtelny dźwięk łańcuchów sygnalizował ich przebudzenie, więc wstałam z miejsca i podeszłam bliżej. Zajęło im chwilę, zanim zorientowali się, gdzie są.
"Widzę, że się obudziliście" powiedziałam, uśmiechając się złośliwie.
"Czego od nas chcesz?" Jeden z nich odpowiedział słabo. Ten akurat był bratem Bety z watahy czerwonego księżyca, nazywał się Tim.
Zaśmiałam się na jego pytanie. "Niewiele, Tim, chcę tylko zetrzeć ciebie i wszystkich twoich z powierzchni tej ziemi." Okej, może nie wszystkich, tylko tych dużych i złych, a ci trzej wilkołacy zdecydowanie pasowali do tego opisu. Ale nie zamierzałam im tego mówić.
"Jesteś łowcą wilkołaków" drugi wilkołak, Cole, powiedział z obrzydzeniem, podczas gdy trzeci, Liam, milczał.
Wzruszyłam ramionami, nadal utrzymując uśmiech na twarzy. "Dokładnie.. Powinniście już to zrozumieć."
"Kto cię przysłał, suko!" Liam w końcu się odezwał.
Znów się zaśmiałam, podchodząc bliżej. "Pies jeszcze mówi, co?" Zauważyłam. "To bardzo dobre pytanie. Ktoś mnie przysłał, jak mogłeś przypuszczać, ale prawda jest taka, że nie robię tego, bo mi zapłacono.. Robię to, bo na to zasługujecie."
To była prawda. Bycie łowcą wilkołaków to jak bycie wynajętym zabójcą, tylko że dostaję zlecenia na zabijanie wilkołaków, a nie zwykłych ludzi, ale zanim to zrobię.. zawsze sprawdzam kartoteki moich ofiar.. Jeśli miały czystą kartotekę, zawsze odrzucałam zlecenie, bez względu na to, jak duża była zapłata, a fakt jest taki.. Zabijam wilkołaków dla dreszczyku emocji, jaki mi to przynosi, a nie dla dużej kasy, którą dostaję, gdy to robię.
"Co masz na myśli?"
Uśmiechnęłam się. "Pamiętasz, jak zawarłeś umowę z jakimiś łotrami, żeby zaatakowali partnerkę twojego brata, bo nie chciała uprawiać seksu z tobą i twoimi kumplami, co? Więc widzisz, dlaczego zasługujesz na śmierć z mojej ręki, co?"
"Więc do dzieła, cholerny człowieku! Nigdy się ciebie nie przestraszymy."
"Cóż, dość już wstępów, nie sądzisz?" Odbezpieczyłam pistolet i pociągnęłam za spust, każdemu z nich wstrzeliwując po dwie srebrne kule nasączone wilczą trutką. Poczułam, jak mój telefon wibruje w kieszeni, więc wyjęłam go i zobaczyłam, że Karen właśnie powiadomiła mnie o nowej ofercie.
Karen to moja dziewiętnastoletnia siostra i partnerka, to ona załatwia mi klientów, czyli ludzi, którzy mnie wynajmują. I to ona sprząta ciała po tym, jak się z nimi rozprawię. Choć czasami nie musiała tego robić, bo wilkołaki myliły się co do jednej rzeczy — nie byłam zwykłym człowiekiem.
Wyciągnęłam ręce w stronę wiszących ciał i uwolniłam swoje moce, a one natychmiast rozpłynęły się w popiół. Nienawidziłam używać swoich bezużytecznych mocy, bo jedyne, co mogły zrobić, to spalić martwe ciała.
Takie bezużyteczne.
~
"Cel?"
"Alpha Alec z watahy Zimowego Księżyca."
"Co do cholery, Karen! Wataha Zimowego Księżyca! I alpha, ze wszystkich ludzi!"
Choć uwielbiałam niekończącą się grę w pozbywanie się likanów, Karen i ja zgodziłyśmy się, że nigdy nie będę miała nic wspólnego z watahą Zimowego Księżyca. Nie dlatego, że nie chciałam, ale szczerze mówiąc, byli po prostu poza zasięgiem z bardzo dyskretnego powodu, a poza tym nigdy nie dostałam żadnych złych raportów na ich temat, bez względu na to, jak bardzo bym tego chciała.
Karen pokręciła głową na mój wybuch, kontynuując stukot na swoim laptopie, którego używała do swoich badań. "Nie ma tu mowy o zabijaniu, siostro, dlatego to przyjęłam" stwierdziła. "A zapłata jest naprawdę kusząca."
"Co?.. O czym ty mówisz?" zapytałam, ignorując jej głupi komentarz o kuszącej zapłacie.
Jeśli klient nie chciał, żebym zabiła, to czego w takim razie chciał?
Karen wzruszyła ramionami, nadal skupiona na swoim cholernym laptopie. "Klient chce tylko twoich usług jako szpiega."
"Szpiega?"
"Tak."
Przewróciłam oczami z frustracją na jej obojętność. "Więc poszłaś i przyjęłaś zlecenie, o którym wiesz, że nigdy bym go nie zrobiła! Jestem łowcą, a nie pieprzonym tajnym agentem, Kay!"
"Spokojnie, siostro, nie przyjęłabym tego bez dobrego powodu."
"Więc jaki dokładnie jest ten powód? Zapłata? Bo najwyraźniej tylko to cię interesuje!"
Karen milczała przez chwilę, zanim w końcu spojrzała na mnie. Zatkało mnie, dlaczego wcześniej nie zauważyłam jej oczu pełnych łez. "Kay, wszystko w porządku?"
"Wataha zmieniła nazwę po tamtym incydencie."
Uniosłam brew, nie do końca rozumiejąc. "Co?"
"To oni są odpowiedzialni za śmierć naszej rodziny... Wtedy nazywali się watahą półksiężyca." Kay przerwała, ocierając łzy z oczu. "Ale przecież o tym wiesz, prawda? Dlatego powiedziałaś, że są poza zasięgiem."
Przyłapana!
Wiedziałam o tym od jakiegoś czasu, ale nie chciałam mówić Karen, bo chciałam najpierw dowiedzieć się całej prawdy o tamtym incydencie.
"Okłamałaś mnie, Trix! Mogłaś chociaż dać mi jakiś znak!" Krzyknęła.
Zamknęłam oczy. "Nie chciałam, żebyś cierpiała, Kay... Próbowałam cię chronić."
Kay wybuchnęła gorzkim śmiechem. "Przed czym? Przed czym dokładnie, co?"
"Słuchaj, Kay, wiem, co możesz myśleć, ale zapewniam cię, że to nie tak... Nie planowałam robić tego sama. Po prostu... chciałam dowiedzieć się, kto ich zabił i dlaczego, zanim ci powiem."
"A jak zamierzałaś się tego dowiedzieć? Zabijając niewinnych likanów, jak zawsze, co?"
"Ci, których zabijam, nie są niewinni, Karen, i dobrze o tym wiesz!" Zaczynałam tracić cierpliwość do Karen. Wiedziałam, że zareaguje w ten sposób, gdy się dowie, choć nadal nie wiem, jak się dowiedziała, ale jej wciąganie w to mojej pracy naprawdę działało mi na nerwy.
Wściekła, chwyciłam telefon ze stołu i wstałam. "Wyślij mi szczegóły klienta, porozmawiam z nim sama" powiedziałam i bez czekania na jej odpowiedź, wybiegłam na zewnątrz.
~
Z jakiegoś dziwnego powodu, to nie wydawało się właściwe. Po tym, jak Kay wysłała mi szczegóły klienta, zaczęłam z nim rozmowę (choć brzmiał jak mężczyzna) i poprosił mnie, bym spotkała się z nim w tej kawiarni. Nigdy wcześniej nie widziałam żadnego z moich klientów osobiście, więc to było moje pierwsze spotkanie i dziwnie wydawało się podejrzane.
Przesunęłam okulary przeciwsłoneczne bliżej oczu, popijając zamówioną mrożoną kawę americano, stukając nogą w oczekiwaniu.
Prawdopodobnie czekałam blisko godzinę, gdy usłyszałam szuranie krzesła, sygnalizujące jego przybycie. Podniosłam głowę. Był mężczyzną, jak przypuszczałam, ubranym w czarną skórzaną kurtkę, również miał ciemne okulary przeciwsłoneczne, a połowa jego twarzy była zakryta, tak że widoczny był tylko nos.
"Widzę, że przyszłaś" w końcu przemówił. Jego głos był głębszy niż brzmiał przez telefon, i nie mogłam powstrzymać się od zastanawiania się, kim on jest.
"Zmarnowałeś mi mnóstwo czasu, panie, możemy przejść do rzeczy?" odpowiedziałam, składając ręce na stole.
"Możesz nazywać mnie Tee" powiedział. "I jestem naprawdę ciekawy, dlaczego podjęłaś się tego zadania, skoro normalnie byś tego nie zrobiła."
"Twoja zapłata była dość kusząca" skłamałam. "Poza tym, nie możesz być pewien, że przyjmę zlecenie."
"Uwierz mi, przyjmiesz, Bellatrix" powiedział z uśmiechem, jakby to było najnormalniejsze na świecie, że zna moje imię.
"Skąd znasz moje imię?"
Znów się zaśmiał. "Wiem wiele rzeczy, i powinnaś na tym poprzestać, teraz możemy zaczynać?"
"Dobrze, czego chcesz?" mruknęłam.
"Samo słowo 'szpieg' nie oddaje w pełni tego, czego naprawdę od ciebie chcę... Więc mówiąc szczerze, chcę, żebyś dla mnie pracowała."
"Co?"
"Odpowiadaj na moje wezwania za każdym razem, gdy będę cię potrzebował, bądź przy mnie, bo twoje umiejętności będą mi bardzo przydatne, ale najpierw powinnaś dostać się do watahy zimowego księżyca i robić to, co ci powiem."
Prychnęłam i wstałam. "Jesteś szalony, jeśli myślisz, że kiedykolwiek sprzedam swoją duszę komukolwiek. Wychodzę." Odsunęłam krzesło, już robiąc krok w stronę wyjścia, gdy znów się odezwał.
"Wataha półksiężyca, twoi rodzice zginęli tam w tajemniczych okolicznościach... Czy nie chcesz wiedzieć, jak i dlaczego zginęli?"
"Nie wiem i nie chcę wiedzieć, jak możesz mówić o śmierci moich rodziców, jakbyś tam był, gdy to się stało, ale dziękuję za ofertę, sama się tego dowiem." Warknęłam.
"Powinnaś była to zrobić dawno temu, ale prawdopodobnie wiedziałaś, że skończysz bezowocnie bez tropu, którego nie masz... Pracuj ze mną, Bellatrix, a wszystkie odpowiedzi, których szukasz, zostaną udzielone."
Mocno chwyciłam krzesło, przygryzając wargi, powoli opadając z powrotem na swoje miejsce. Chciałam odpowiedzi, a ten mężczyzna mógł mi je dać, jeśli tylko dla niego pracowałabym... Co miałam do stracenia? Czy to naprawdę było tego warte?
Chyba tak, bo powoli skinęłam głową. "Dobrze, co mam zrobić najpierw?"
"Dobry wybór, Bellatrix, teraz najpierw, dostaniesz się do domu Aleca, a każdą informację, którą zdobędziesz, przekażesz mi."
"To nie wszystko, prawda?"
Zaśmiał się, opierając się na krześle. "Nie, oczywiście, że nie..., ale zdecyduję, co jeszcze dla ciebie zrobić, gdy czas minie..."
Przesunął w moją stronę małe pudełko. "Będziesz tego potrzebować" powiedział, a potem wyciągnął do mnie rękę w rękawiczce, "więc, umowa?"
Mocno uścisnęłam jego dłoń. "Umowa."
Ostatnie Rozdziały
#51 Rozdział 51: EnD
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#50 Rozdział 50: Początek końca [2]
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#49 Rozdział 49: Początek końca.
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#48 Rozdział 48: Ucieczka [II]
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#47 Rozdział 47: Ucieczka [1]
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#46 Rozdział 46: Siedem godzin.
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#45 Rozdział 45: Zwycięstwo krótkotrwałe
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#44 Rozdział 44: Okrzyk bojowy.
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#43 Rozdział 43: W lesie.
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025#42 Rozdział 42: Może prawda o Julianne.
Ostatnia Aktualizacja: 1/10/2025
Może Ci się spodobać 😍
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?
Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.
Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.
Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.
Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.
W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.
Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.
Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?
Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.
Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Przekupstwo Zemsty Miliardera
Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.
Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.
Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.
Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Okrutny Raj - Romans mafijny
Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.
Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.
Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.
Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.
Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.
Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?
Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Zdobyta przez miłość Alfy
Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.
Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.
Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.
Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.
Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.
Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Twardzielka w Przebraniu
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.
Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.
Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."
Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.
Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.
Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.












