Strażnicy

Strażnicy

E.Dark · Zakończone · 165.9k słów

313
Gorące
27.4k
Wyświetlenia
1.6k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Ostrzeżenie Treści dla dorosłych: Graficzne sceny seksualne, język, wyzwalacze

Nowe miejsce, nowe życie, wszystko nowe...
Elicia Dewalt, sierota z Teksasu, bez żadnych więzi. Jej "życie marzeń" zaczyna szybko się wykolejać przez dziwne zdarzenia, które zawsze wydają się prowadzić do czterech przystojniaków w klubie, w którym spędziła swoją pierwszą noc w Londynie.

Co się stanie, gdy jej całe istnienie zostanie zniszczone kilkoma słowami?

Śledź Elicię, gdy odkrywa ukryte sekrety, które pozostawały w uśpieniu, aż do przypadkowego spotkania z czterema dzikimi chłopakami znanymi jako "Strażnicy".

Rozdział 1

W samolocie!

Żaden alkohol nie mógł stłumić gwałtownego wiru, który szalał w moim wnętrzu, gdy Boeing 747 z impetem oderwał się od pasa startowego, żegnając się z Teksasem.

Z białymi knykciami i nierównym oddechem, gdy ogromny metalowy cylinder na sterydach wznosił się wysoko na zachmurzony niebieski horyzont, a Houston stało się tylko odległym wspomnieniem.

W końcu usłyszałam mechaniczny dźwięk, który sygnalizował, że możemy wznowić normalne czynności podróżne. Sięgnęłam po słuchawki i przełączyłam Samsunga na moją playlistę, podczas gdy laptop ożył ze swoim majestatycznym tłem przedstawiającym Supernatural Zodiac.

Wiem… jestem trochę dziwna, ale coś w nadprzyrodzonym zawsze przyciągało moją uwagę, zastanawiałam się, jakby to było zamienić się w jakąś istotę, bez względu na to, jaką.

Śnij dalej, Elicia.

„Czy wszystko w porządku, kochanie?” Starsza kobieta o miękkich szmaragdowych oczach i kremowej, lekko opalonej skórze uśmiechnęła się łagodnie, stukając swoim smukłym palcem w moje białe knykcie.

„Tak, na razie. Nie przepadam za samolotami.” Zaśmiałam się nerwowo, gdy miękki, szary skórzany fotel kapitański objął moje drżące ciało, które w ostatniej chwili przeniesiono z klasy ekonomicznej.

Czemu nie latać wygodnie?

„Mogłam się domyślić po tym „uchwycie śmierci”, jaki miałaś na biednym podłokietniku. Chciałabyś coś do picia?” Uśmiechnęła się delikatnie, a jej kwiatowy zapach wypełnił moje nozdrza, rozpoznając „White Diamonds” Elizabeth Taylor, które nosiła dyrektorka domu dziecka jak drugą skórę.

„Mam tylko dziewiętnaście lat.” Wyszeptałam do niej cicho, zauważając, jak królewsko niebieska jedwabna bluzka delikatnie spływała po jej smukłej sylwetce przypominającej tancerza.

„Cicho. Nasza mała tajemnica.” Skinęła w stronę stewardesy obsługującej kabinę pierwszej klasy, obserwując, jak kobieta w średnim wieku delikatnie przesuwa ręką po przedramieniu dżentelmena, zbliżając się z protekcjonalnym uśmiechem.

„Umm… Mary. Czy mogłabym dostać whisky na lodzie i colę dla tej młodej damy?” Kobieta mówiła z królewskim tonem, dotykając swoją ciepłą ręką mojej.

Przechyliła głowę, aby przeczytać plakietkę z imieniem „Mary”, przypiętą do niebieskiej dwurzędowej marynarki, która odsłaniała dekolt z „zalotnym” rąbkiem czerwonego koronkowego stanika. Jej kręcone brązowe włosy z ciężkimi blond pasemkami, skinęły stanowczo, gdy szybko się odwróciła z tymi czerwonymi ustami, które były „tak nieodpowiednim kolorem” do jej karnacji.

„Wyglądała na „przyjemną”.” Jej cichy śmiech sprawił, że poczułam się swobodnie, przeglądając list akceptacyjny do Międzynarodowej Szkoły Sztuk Pięknych w Londynie z pełnym stypendium.

„Bardziej protekcjonalna niż przyjemna.” Zaśmiałam się lekko, gdy jej oczy mignęły pięknym odcieniem szmaragdu, spoglądając na mój laptop z uniesioną brwią.

"Jestem Elicia, swoją drogą." Wyciągnęłam rękę do uścisku, a jej smukłe palce delikatnie otuliły moją dłoń, jak w uprzejmym południowym powitaniu między dwiema drogimi przyjaciółkami.

"Ewa Arkas." Uśmiechnęła się łagodnie, a jej oczy z błyskiem ekscytacji przyglądały się mojemu ekranowi.

Jej miękkie rysy twarzy wyrażały beztroskę, kobietę pełną mądrości.

"Miło cię poznać, Ewo." Uśmiechnęłam się, gdy stewardesa wróciła z whisky na lodzie i colą, uprzejmie uśmiechając się do fałszywej Mary, zanim ponownie skierowała się do dżentelmena w pierwszym rzędzie.

Uśmiechnęłam się, gdy Ewa zamieniła nasze napoje, podając mi kolejną colę ze swojej torby i gestem zachęcając do wypicia whisky, podczas gdy stewardesa była zajęta flirtowaniem i rozmową z mężczyzną w garniturze z męskim kokiem ze złotych loków.

Westchnęłam ciężko, gdy ciepłe pieczenie delikatnie otuliło moje gardło, ciemno wirując, gdy dotarło do mojego pustego żołądka, przynosząc kojące uczucie relaksu.

"Dziękuję." Szepnęłam cicho, a ona machnęła ręką na moje podziękowanie, wskazując na mojego laptopa z jasnym uśmiechem.

"Sztuki piękne. W jakim obszarze?" Uśmiechnęła się szeroko, sącząc colę, gdy lód dzwonił pusto o tanią szklankę.

"Taniec i muzyka." Spojrzałam z powrotem na ekran, studiując informacje dotyczące odprawy, zakwaterowania i daty rozpoczęcia, chcąc upewnić się, że wszystko jest w porządku przed lądowaniem w Londynie.

"Taniec i muzyka, co za unikalne połączenie. Na czym grasz?" Jej głos miał w sobie pewien spokój i delikatność, które sprawiały, że chciałam położyć się na jej kolanach i pozwolić, by jej smukłe palce delikatnie przeczesały moje fioletowo-niebieskie ombre loki, które łagodnie falowały za ramionami.

"Na pianinie i na wszystkim innym. Zawsze miałam naturalny talent do nauki, a muzyka była moją 'strefą bezpieczeństwa'." Uśmiechnęłam się łagodnie do tych szmaragdowych oczu, a ona skinęła głową w cichej zgodzie.

"Dobrze jest mieć 'strefę bezpieczeństwa', ale dlaczego piękna młoda dama jak ty potrzebuje 'strefy bezpieczeństwa'?" Jej pytanie było trudne, zastanawiałam się, czy powinnam podzielić się swoją historią z nieznajomą, czy po prostu zachować to dla siebie.

Cholera!

Nowe życie, nowa ja.

"Zostałam porzucona przed remizą strażacką w DeWalt w Teksasie i jako niemowlę trafiłam pod opiekę lokalnego sierocińca." Spojrzałam przez okno, gdy złote promienie słońca oświetlały pole białych, puszystych chmur, a ciepła dłoń Ewy delikatnie pocierała moje przedramię.

Zamknęłam oczy, gdy jej ciepło poruszyło coś głęboko we mnie, czując gorące ukłucia w kącikach oczu, gdy łzy powoli spływały po moich policzkach.

"O, kochana! Nie chciałam, żebyś płakała." Ewa westchnęła cicho, sięgając do swojej fioletowej skórzanej torebki Chanel, wyciągając miękki, kości słoniowej chusteczkę z delikatnym haftem "EWA" wyhaftowanym w zakurzonym niebieskim piśmie w rogu.

Machając ręką, gdy ona poklepywała moje napuchnięte policzki, kiwając głową na znak podziękowania, gdy odchylała się do tyłu, sycząc cicho, gdy stewardesa nasilała swoje zaloty z irytującym śmiechem, który brzmiał bardziej jak umierająca krowa.

„Przepraszam, po prostu mój chłopak, właściwie były chłopak, miał być ze mną na tym locie, ale oto jestem, sama.” Westchnęłam ciężko, zamykając laptopa, gdy moje słuchawki migały „gotowe”, patrząc na delikatne oświetlenie kabiny, próbując uspokoić chaos emocji, które niebezpiecznie wirowały w mojej świadomości.

Znowu porzucona.

„Wygląda na to, że mocno cię skrzywdził.” Eve sączyła swoją colę, zerkając na mnie z boku, gdy moje ciało zesztywniało na jej słowa.

Skąd ona, do diabła, mogła to wiedzieć?

Czy była jakąś „psychiczką”?

Zerkając na drobną kobietę, która przewróciła oczami z irytacją, uśmiechając się z faktu, że nie byłam jedyną pasażerką uważającą, że stewardesa „Mary” desperacko szuka uwagi i jest denerwująca.

„Spokojnie. Ludzie nie zdają sobie sprawy, że noszą swoje emocje tak otwarcie; poza tym ton, którym mówisz o „nim”, jest daleki od przyjemnego.” Jej uśmiech przekrzywił się, gdy z gracją odchyliła się do tyłu, splatając delikatnie palce na kolanach.

„Tak.” Odpowiedziałam krótko, opierając się o chłodne skórzane siedzenie, gdy obrazy Baina i Krystal zalały moje myśli, czując dziwne ciepło rozprzestrzeniające się po ciele.

Pani Clay, dyrektorka „Domu Dziecka Świetlana Przyszłość”, pozwoliła mi się wyprowadzić w wieku szesnastu lat, ponieważ byłam stabilna akademicko i wiedziała, że życie w małomiasteczkowym sierocińcu nie jest miejscem dla „Utalentowanej Duszy”, jak nazywała moją miłość do sztuk pięknych.

Tak więc małe studio nad garażem stało się moim „domem” na kolejne dwa lata.

Bain był perkusistą, zabawnym, dobrze zbudowanym z ciemnymi, piaskowymi włosami, które podkreślały jego naturalne bursztynowe oczy. Był klasycznym „Złym Chłopcem”, więc zawsze dostawałam burę, gdy pani Clay widziała go w moim mieszkaniu.

Przewracając oczami, uświadomiłam sobie, że miała rację przez cały ten czas.

To było dziwne, przez cały czas, gdy chodziliśmy do szkoły, nigdy nawet nie zauważał mojego istnienia, aż do lata przed ostatnim rokiem. Byłam w auli szkolnej, grając „Clair De Lune” na małym fortepianie, który ukrywał się w lewej części sceny.

Napinający się dźwięk strun, które odbijały się od trójpoziomowych balkonów, śpiewał cicho do mojego serca, gdy cień usiadł w milczeniu na trzecim poziomie balkonu. Przestraszył mnie na śmierć, gdy zasłoniłam fortepian czarnym aksamitem, klaskając z tym zadziornym uśmieszkiem, który sprawiał, że jego dołeczki ślicznie się uwydatniały.

To rozpoczęło rollercoaster naszego związku na ostatni rok, decydując się zaskoczyć go po maturze międzynarodową podróżą, aby odkrywać historię sztuk pięknych za granicą.

Zawsze sprawiał, że czułam się „wyjątkowa”, więc wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy stanęłam w drzwiach mojego mieszkania, słuchając odrażających jęków Krystal, której nogi mocno oplatały biodra Baina. Przełknęłam gorycz, która wzbierała we mnie z wściekłością, szybko odwracając się na pięcie, gdy drzwi z hukiem zatrzasnęły się za mną.

Słysząc, jak ta „suka” wołała za Bainem, gdy ten biegł za mną w swoich podartych, kamiennych dżinsach, które „do cholery” kupiłam mu za „cholernie” ciężko zarobione napiwki, pracując w barze podczas kolacji.

Z trudem łapiąc oddech, gdy jego gorąca, spocona dłoń chwyciła moje ramię, obracając mnie, bym spojrzała na jego zaczerwieniony, spocony tors, lśniący w gorącym teksańskim słońcu.

Dzięki jego kardio z tą dziwką w moim łóżku, w moim mieszkaniu.

Uderzyłam go mocno, zanim zdążył cokolwiek powiedzieć.

„Baw się dobrze.” To wszystko, co powiedziałam, gdy kierowca „Lyfta” podjechał metalicznym niebieskim Jeepem Wranglerem, szybko wsiadając z moją torbą przyciśniętą mocno do piersi, rzucając plecak na bok.

„Elicia, otwórz te cholerne drzwi.” Bain rozkazał, gdy jego gorąca dłoń stukała w przyciemniane okno z duchowym zarysem pary, gdy teksańskie ciepło odparowywało pot z jego dłoni przy dotyku.

„Lotnisko w Houston, proszę.” Powiedziałam cicho, gdy łzy w końcu przełamały barierę, patrząc, jak Bain biegł wzdłuż chodnika, podciągając swoje dżinsy, gdy opadały na te muskularne biodra, które zawsze mnie pociągały.

Dzięki Bogu, udało mi się zachować dziewictwo, ale i tak zgrzeszyłam.

„W tylnej części jest woda butelkowana.” Kierowca powiedział cicho, manewrując w ruchu drogowym, zabierając mnie na lotnisko, by zacząć nowy rozdział mojego życia bez Baina.

Byłam głupia, nie słuchając pani Clay i innych, którzy ostrzegali mnie przed Bainem i jego przeszłością. Krystal była jego dziewczyną, zanim się zeszliśmy, a wiedza, że „doskonale” zdradziła go z przyjacielem, tylko pogarszała sprawę.

„Elicia?” Miękki głos Eve wyrwał mnie z moich zdradliwych myśli, gdy jej ciepła dłoń wygładziła dziwne mrowienie, które zdawało się nasilać, gdy myślałam o Bainie i jego zdradzie.

„Jesteś lepsza bez niego. Poza tym, jesteś młoda, piękna, a kto wie, co Londyn ma dla ciebie w przyszłości. Ciesz się tym.” Uśmiechnęła się jasno, z figlarnym wzruszeniem ramion.

„Piękna to przesada.” Zaśmiałam się lekko, gdy krótko ostrzyżony blond steward, rozdawał nasze darmowe posiłki z promiennym uśmiechem, który emanował jego radosną osobowością.

Mogłabym to wszystko zjeść.

O MÓJ BOŻE! Elicia, zasługujesz na lepszego faceta! Ogarnij się.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Niech przed Nią klękną

Niech przed Nią klękną

301.9k Wyświetlenia · W trakcie · My Fantasy Stories
Kaelani całe życie wierzyła, że jest bezwilkiem.
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.

Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.

Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.

Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.

Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.

Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.

Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.

A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.

Zwłaszcza on.

Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.

Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.
Lekcja Magii

Lekcja Magii

291.9k Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Pewnego dnia zajmuję się marudnymi maluchami i rodzicami, którzy pracują za dużo, żeby naprawdę być rodzicami, a następnego dnia moje życie wywraca się do góry nogami i pracuję w barze dla nadprzyrodzonych istot. Może nie wiem, jak mieszać drinki, ale co dziwne, umiejętności potrzebne do radzenia sobie z niegrzecznymi dziećmi wydają się wystarczająco dobrze działać na wampiry, wilkołaki, a nawet czarownice. Dobra wiadomość jest taka, że ta praca jest interesująca, a mój szef może i jest demonem, ale jestem pewna, że pod wszystkimi tymi ponurymi minami jest totalnym mięczakiem. Zła wiadomość jest taka, że ludzie nie powinni wiedzieć o tych wszystkich magicznych rzeczach, więc teraz jestem magicznie związana z tym barem, dopóki nie przekonam ich, że nie będę o tym wszystkim opowiadać. Albo umrę, co nastąpi pierwsze. Niestety, śmierć wydaje się coraz bardziej prawdopodobna, bo ktoś mnie ściga. Nie wiem kto ani dlaczego, ale są niebezpieczni i mają magię. Więc zrobię wszystko, żeby przetrwać, a jeśli to oznacza spędzenie trochę więcej czasu z moim przerażającym, ale przystojnym szefem, to niech tak będzie. Przekonam go, żeby mi zaufał, nawet jeśli to ostatnia rzecz, jaką zrobię.
Związana Kontraktem z Alfą

Związana Kontraktem z Alfą

990.2k Wyświetlenia · Zakończone · CalebWhite
Moje idealne życie rozpadło się w jednym uderzeniu serca.
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.
Przewodnik Zabójcy po Liceum

Przewodnik Zabójcy po Liceum

80.7k Wyświetlenia · Zakończone · Abigail Hayes
Moje imię kiedyś szeptano ze strachem przez dyktatorów. Teraz wyśmiewają je cheerleaderki.

Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.

Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.

Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.

Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.

Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Bliźniaki mafii

Bliźniaki mafii

53.9k Wyświetlenia · Zakończone · Tonje Unosen
Bliźniaki Elina i Ian zniknęli z rodziny, gdy mieli cztery lata. Od tego czasu ich życie było pełne przemocy i nieszczęścia. Kiedy jednak pewnego dnia zostają zauważeni na ulicach Meksyku w wieku 9 lat, trafiają do gangu. Pewnego dnia znikają ponownie i są przetrzymywani przez rok, zanim zostają uratowani. W czasie tego roku byli poddawani różnym formom przemocy.

Po uratowaniu duch Eliny jest złamany, staje się bardzo przestraszoną dziewczynką, a kiedy wraca do rodziny, jest bardzo nieśmiała i uległa. Ale to się zmieni z czasem, jej twardy charakter ponownie się ujawni. Wtedy wszyscy dowiedzą się, że z Eliną nie ma żartów.

Elina i Ian zostali przeszkoleni przez przywódcę gangu, który ich przygarnął z ulicy, i oboje są bardzo biegli i śmiertelnie niebezpieczni wobec swoich wrogów. Przywódca zadbał również o to, by byli dobrze wykształceni, i oboje są niezwykle inteligentni.

Elina i Ian potrafią komunikować się ze sobą, patrząc sobie tylko w oczy. Mają specjalną więź i mogą odczuwać ból drugiej osoby. Są identycznymi bliźniakami i często poruszają się jak jedna jednostka. Mają głębokie zrozumienie dla siebie nawzajem.

Elina i Ian starają się jak najlepiej dopasować do swojej rodziny i nowego życia w Los Angeles, w szkole z braćmi i radzić sobie z uwagą, która ich otacza. Muszą również zmierzyć się z koszmarami z przeszłości.

Czy uda im się odnaleźć szczęście i miłość? Czy będą w stanie zaakceptować siebie i ponownie dostrzec swoją wartość? Ich największym marzeniem jest żyć spokojnie i szczęśliwie.
Jak nie zakochać się w smoku

Jak nie zakochać się w smoku

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Trylogia Carrero: Od przyjaciół miliarderów do kochanków

Trylogia Carrero: Od przyjaciół miliarderów do kochanków

25.6k Wyświetlenia · W trakcie · L.T.Marshall
SOPHIE HUNTSBERGER odnalazła drogę do nowego życia i nowej rodziny, kiedy uciekła przed przemocą fizyczną i seksualną ze strony ojca. W bezpiecznych ramionach rodziny adopcyjnej rozkwitła i zaczęła się leczyć w sposób, którego nigdy wcześniej nawet nie potrafiła sobie wyobrazić.

ARRICK CARRERO od lat jest dla niej oparciem, najlepszym przyjacielem i obrońcą, ale nawet on nie potrafi dotrzeć do źródła jej narastającej pustki.

Sophie się zagubiła.

I chwyta się czegokolwiek, by zapełnić tę pustkę i wyleczyć to, co ją od środka trawi.

Kiedy Sophie uświadamia sobie, że odpowiedź była przez cały czas tuż na wyciągnięcie ręki, nie jest w stanie przygotować się na emocje Arricka, które wymykają się spod kontroli.

To, co kiedyś było niewinne, nagle staje pod znakiem zapytania – a życie wcale nie zawsze pozwala, by serce miało ostatnie słowo.

Bohaterowie, którzy złamią ci serce – i sobie nawzajem też.

Zawiera treści i język przeznaczone wyłącznie dla dojrzałych czytelników.
Zakochać się w Alfie mojego byłego

Zakochać się w Alfie mojego byłego

150.9k Wyświetlenia · Zakończone · Sadie Newton
Czy to jest zbyt złe?
Prawdopodobnie tak! Ale teraz naprawdę mnie to nie obchodzi.
Pozwalam, aby moje nogi się rozchyliły. Twarz wielkiego, złego, czarnego wilka znajduje swoje miejsce między moimi nogami. Biorąc głęboki oddech, wdycha mój zapach—moje podniecenie—i wydaje niski, gardłowy jęk. Jego ostre kły delikatnie dotykają mojej skóry, wywołując u mnie krzyk, gdy iskry przechodzą przez moją cipkę.
Czy ktoś naprawdę może mnie winić za utratę kontroli w tym momencie? Za pragnienie tego?
Wstrzymuję oddech.
Jedyną rzeczą, która nas dzieli, jest cienka tkanina moich majtek.
Liza mnie, a ja nie mogę powstrzymać jęku.
Przygotowuję się, myśląc, że może w końcu się wycofa—ale zamiast tego, jego język liże mnie raz za razem, za każdym razem szybciej. Z zapałem.
Nagle, z absurdalną prędkością i precyzją, rozrywa moje majtki, nie powodując żadnej szkody na mojej skórze. Słyszę tylko dźwięk rozdzieranej tkaniny, a kiedy na niego spoglądam, już z powrotem mnie liże.
Nie powinnam czuć tego w stosunku do wilka. Co jest ze mną nie tak?
Nagle czuję, że jego lizanie staje się delikatniejsze, a kiedy znowu patrzę na wielkiego czarnego wilka, zdaję sobie sprawę, że to już nie jest wilk. To Alpha Kaiden!
Przemienił się i teraz liże moją cipkę.

🐺 🐺 🐺

Alpha Kaiden, budzący strach wilkołak znany ze swoich bezwzględnych czynów i przyjemności z zabijania każdej pełni księżyca, odkrywa, że jego przeznaczoną partnerką jest nie kto inny, jak pozornie zwyczajna ludzka kobieta, która jest wybraną partnerką jego Gammy.
Chce odrzucić ich więź, ale los ma inne plany. Okazuje się, że turniej na następnego Króla Alf wymaga, aby tylko Alfy z partnerką mogły wziąć w nim udział. To prowadzi Kaidena do zaproponowania śmiałego układu na pokaz.
Choć początkowo niechętna, serce Katherine mięknie, gdy składa jej cenną obietnicę: ochronić jej małą watahę przed wszelkim zagrożeniem.
Nie wie jednak, że Katherine odkrywa w sobie ukrytą siłę, która jest znacznie większa, niż mógłby sobie wyobrazić.
W miarę postępu wyzwań turnieju, Alpha Kaiden coraz bardziej nieodparcie pragnie jej obecności nie tylko w zawodach, ale także w swoim łóżku.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

221.7k Wyświetlenia · W trakcie · Lila
— Żadnego wilka. Żadnej rodziny. Nieszkodliwa. Użyteczna. W chwili, gdy z nią skończę, tytuł Luny będzie twój.

Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.

Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.

A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.

Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.

Więc Eira przestała płakać.

Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.

Mylił się.

Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.

A Sebastian nie wiedział nic.

Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.

Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.

Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.

Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.

Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.

Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:

— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.

— Jest moją Luną.
Uciekinierka Prezesa MC

Uciekinierka Prezesa MC

172.4k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Slaughter
Rina Blakely wychowano w przekonaniu, że pieniądze potrafią rozwiązać wszystko. Urodzona w zamożnej rodzinie z wyższej klasy średniej, miała przed sobą wszystkie możliwości, jakie może dać życie — aż do nocy, gdy zginęli jej rodzice, a mężczyzna, z którym była zaręczona, pokazał swoje prawdziwe oblicze.

Kontrolujący. Brutalny. Opętany obsesją.

W noc, gdy próbował ją zabić, Rina zniknęła.

Nie mając nic poza ubraniem na sobie i fałszywym nazwiskiem, ucieka na drugi koniec kraju, trafiając na bezlitosne pustynie Nowego Meksyku. Spłukana i zdesperowana, podejmuje pracę jako tancerka w Devil’s Den, osławionym klubie ze striptizem, gdzie rządzi gotówka, a pytań się nie zadaje.

Przysięga sobie, że odejdzie, gdy tylko odłoży dość pieniędzy.

Wtedy przez drzwi wchodzi Max Torres.

Jako bezwzględny prezydent motocyklowego klubu Sons of Doom Max przez lata budował braterstwo, którego boją się w całym południowym zachodzie. Nie miesza interesów z kobietami i na pewno nie wdaje się w nic ze striptizerkami.

Dopóki nie pojawia się Rina.

Piękna tancerka o nawiedzonym spojrzeniu coś ukrywa, a każdy instynkt podpowiada Maxowi, że grozi jej niebezpieczeństwo. Kiedy mężczyzna, który na nią poluje, wreszcie ją namierzy, odkryje jedną brutalną prawdę.

Rina Blakely mogła uciec przed jednym potworem…

Ale teraz jest pod ochroną jeszcze groźniejszego.
Zdobyta przez miłość Alfy

Zdobyta przez miłość Alfy

389.8k Wyświetlenia · Zakończone · Riley
Jestem Tori, tak zwana „morderczyni”, która właśnie wyszła z więzienia.

Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.

Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.

Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.

Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.

Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.

Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
CEO Nad Moim Biurkiem

CEO Nad Moim Biurkiem

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · McKenzie Shinabery
„Myślisz, że ona cię potrzebuje” — mówi.

„Wiem, że tak.”

„A co, jeśli nie chce takiej ochrony?”

„Będzie chciała” — odpowiadam, a mój głos nieznacznie cichnie. „Bo potrzebuje faceta, który potrafi dać jej cały świat.”

„A jeśli świat stanie w ogniu?”

Moja dłoń odruchowo zaciska się mocniej na talii Violet.

„To zbuduję jej nowy” — mówię. „Nawet jeśli będę musiał sam spalić ten stary do gołej ziemi.”

Nie pracuję dla Rowana Ashcrofta.
Pracuję pod nim.

Z mojego biurka decyduję, kto dostaje przepustkę do najbardziej bezwzględnego prezesa w mieście, a kto nawet nie przechodzi przez recepcję i odbija się od ochrony jak od ściany. Ogarniając wszystko, trzymam w ryzach jego kalendarz, jego milczenie i jego wrogów. Pilnuję, żeby jego świat chodził jak w zegarku, podczas gdy mój po cichu się sypie: zaległe rachunki piętrzą się na kuchennym blacie, matka jest zamknięta na odwyku, a brat zniknął bez słowa, nawet bez głupiego „trzymaj się”.

Rowan Ashcroft to władza opakowana w idealnie skrojony garnitur.
Zimny. Nietykalny. Bez litości.
On nie flirtuje. On się nie uśmiecha. On nie widzi ludzi — tylko ich przydatność.

I przez długi czas ja też byłam po prostu przydatna.

Aż zaczął się przyglądać.

Na początku ta zmiana w jego uwadze jest ledwie zauważalna. Pauza o sekundę za długa. Spojrzenie, które zostaje. Polecenia, które zamiast odsuwać mnie na bok, ściągają coraz bliżej. Mężczyzna stojący nad moim biurkiem zaczyna kontrolować coś więcej niż mój grafik — i dociera do mnie za późno, że bycie zauważoną przez Rowana Ashcrofta jest o wiele bardziej niebezpieczne niż bycie ignorowaną.

Bo tacy faceci nie łakną czułości.
Oni łakną posiadania.

To miała być praca.
Nie sprawdzian moich granic.
Nie powolne, metodyczne osuwanie się w jego władzę.

Ale jeśli Rowan Ashcroft uzna, że moje miejsce jest pod jego biurkiem, to trudno.
Przetrwanie ma swoją cenę, a rachunki mają to gdzieś, jak je opłacę.