Człowiek wśród wilków
ZWrites · W trakcie · 355.0k słów
Wstęp
Mój żołądek się skręcił, ale on nie skończył.
„Jesteś tylko żałosnym, małym człowiekiem,” powiedział Zayn, jego słowa były celowe, każde uderzało jak policzek. „Rozkładasz nogi dla pierwszego faceta, który raczy cię zauważyć.”
Gorąco uderzyło w moją twarz, paląc z upokorzenia. Ból ściskał moje serce — nie tylko przez jego słowa, ale przez chorą świadomość, że mu zaufałam. Że pozwoliłam sobie wierzyć, że jest inny.
Byłam taka, taka głupia.
——————————————————
Kiedy osiemnastoletnia Aurora Wells przeprowadza się z rodzicami do sennego miasteczka, ostatnią rzeczą, jakiej się spodziewa, jest zapisanie do tajnej akademii dla wilkołaków.
Moonbound Academy to nie jest zwykła szkoła. To tutaj młodzi Lykanie, Bety i Alfy szkolą się w przemianach, magii żywiołów i starożytnych prawach stada. Ale Aurora? Ona jest tylko... człowiekiem. Błędem. Nowa recepcjonistka zapomniała sprawdzić jej gatunek - i teraz jest otoczona przez drapieżników, którzy czują, że nie pasuje.
Zdeterminowana, aby pozostać niezauważona, Aurora planuje przetrwać rok bez zwracania na siebie uwagi. Ale kiedy przyciąga uwagę Zayna, mrocznego i irytująco potężnego księcia Lykanów, jej życie staje się o wiele bardziej skomplikowane. Zayn już ma partnerkę. Już ma wrogów. I zdecydowanie nie chce mieć nic wspólnego z nieświadomym człowiekiem.
Ale tajemnice w Moonbound sięgają głębiej niż linie krwi. Kiedy Aurora odkrywa prawdę o akademii - i o sobie - zaczyna kwestionować wszystko, co myślała, że wie.
Włącznie z powodem, dla którego została tutaj sprowadzona.
Wrogowie się podniosą. Lojalności się zmienią. A dziewczyna, która nie ma miejsca w ich świecie... może być kluczem do jego ocalenia.
Rozdział 1
Aurora
Nigdy wcześniej nie słyszałam takiej ciszy, jaka panowała nad Lupinhollow.
Oparłam czoło o zimną szybę samochodu. Nawet przez szkło czułam, jak las naciska na mnie - stary i ciężki. Drzewa nie były takie jak w mieście. Nie szeptały; górowały. Ciemne sosny wznosiły się po obu stronach drogi, tak gęste, że zasłaniały słońce. Było już po południu, ale wyglądało jak zmierzch.
Mama cicho nuciła razem z radiem. Jakaś delikatna indie ballada. Stukała palcami po kierownicy w rytm, podczas gdy tata chrapał na siedzeniu pasażera, z otwartymi ustami jak jaskinia. Nalegał, żeby prowadzić przez pierwsze pięć godzin podróży, a potem zasnął, gdy tylko droga zaczęła się kręcić. Typowe.
Zaciągnęłam kaptur mocniej na ramiona. Sierpień nie powinien czuć się jak październik.
Znak powitalny mignął tak szybko, że prawie go przegapiłam.
Witamy w Lupinhollow—Zał. 1812.
Czeka Cię Wilcza Zabawa!
Parsknęłam. „Serio?”
Mama tylko się uśmiechnęła, wciąż patrząc na wijącą się górską drogę. „Lokalny urok, kochanie.”
„Lokalna żenada,” mruknęłam.
Ale tak naprawdę nie byłam zirytowana. Po prostu…zmęczona. Może trochę zdenerwowana. Trochę zimno. Wszystko dzisiaj wydawało się inne - powietrze, drzewa, nawet światło słoneczne - i nie wiedziałam, czy to miasto, czy tylko ja.
Zakręciliśmy za zakrętem, a nagle, jak coś z obrazu, pojawił się widok na uczelnię.
Na początku myślałam, że to zamek. Znikąd, przez drzewa, wyłonił się ogromny kamienny budynek, pokryty bluszczem, jak coś z filmu fantasy. Miał wysokie, spiczaste dachy, stare łuki i okna tak wąskie, że wyglądały bardziej jak strzelnice niż cokolwiek innego. Nie był brzydki - w rzeczywistości był całkiem fajny - ale zdecydowanie nie wyglądał jak żadna uczelnia, którą kiedykolwiek widziałam.
Dreszcz przeszedł mi po karku.
„To tutaj,” powiedziała cicho mama, „Moonbound Academy.”
Chciałam zapytać, dlaczego tak się nazywa, ale słowa utkwiły mi w gardle. Nie chciałam brzmieć głupio, zwłaszcza że przez ostatnie sześć tygodni zachwalali to miejsce. „Najlepsza prywatna uczelnia z internatem w regionie,” mówiła mama. „Najwyższy poziom akademicki, niesamowite programy przyrodnicze, pełne stypendium - co tu nie kochać?”
Słyszałam to już wszystko. A jednak teraz, siedząc w cieniu tego mrocznego, górującego miejsca, miałam przeczucie, że coś ważnego mi umknęło.
„Wygląda bardziej jak nawiedzony klasztor niż uczelnia,” mruknęłam, tylko w połowie żartując.
Tata obudził się z chrząknięciem i przetarł twarz. „Jesteśmy?”
Mama zaparkowała na parkingu i znalazła miejsce obok innych samochodów. Wszędzie byli studenci, ciągnący walizki lub przerzucający torby przez ramiona. Spodziewałam się klasycznego klimatu szkoły z internatem - eleganckie spodnie, kardigany, może jakieś ciche dzieciaki z grubymi okularami i dużymi książkami. Ale nie. Wszyscy wyglądali, jakby właśnie zeszli z planu jakiegoś nadprzyrodzonego serialu dla młodzieży. Dużo skórzanych kurtek, bojowych butów i ciemnych cieni pod oczami, jakby to był modowy manifest.
Niektórzy się śmiali, owszem - ale nie głośno.
I wtedy zauważyłam coś jeszcze.
Gapili się na mnie.
Nie w sposób, w jaki patrzy się na nową dziewczynę. Nawet nie w sposób „kim ona jest”.
Patrzyli, jakbym była... nie na miejscu. Coś, co nie pasowało na tyle, żeby zmrużyli oczy.
Przesunęłam się na swoim miejscu.
"Nie myśl za dużo," powiedziała mama, zerkając na mnie w lusterku wstecznym. „Są po prostu ciekawi.”
Ale nie patrzyli na nią. Ani na tatę. Tylko na mnie.
Mama wyłączyła silnik. Cisza, która nastała, nie była normalną ciszą – była żywa. Taka, która sprawia, że uszy lekko dzwonią. Słyszałam wiatr poruszający się przez drzewa, jakby cały las oddychał.
"Chodź, kochanie," powiedział tata, wysiadając z samochodu i rozciągając się, jakby nie spędził godzin chrapiąc. "Znajdźmy biuro główne.”
Wyszłam z samochodu, żwir chrzęścił pod moimi tenisówkami. Było tu chłodniej, nawet jak na sierpień. Nie zimno, dokładnie, ale powietrze miało ciężar. Zaciągnęłam kaptur mocniej, palce bawiły się mankietami.
Uczniowie nadal na mnie patrzyli, gdy przechodziliśmy obok. Ich twarze się nie zmieniały. Niektórzy mrużyli oczy, inni po prostu wpatrywali się. Próbowałam uśmiechnąć się do dziewczyny z srebrnym warkoczem i dużymi butami.
Ona nie odwzajemniła uśmiechu.
Główny budynek górował nad nami. Jego czarny kamień pokryty był pnącym bluszczem. Nad podwójnymi drzwiami, głęboko wyrzeźbione w łuku, były słowa po łacinie: Luna Vincit Omnia
"Co to znaczy?" zapytałam, patrząc w górę.
Tata wzruszył ramionami. "Coś o księżycu wyzwalającym wszystko. Wiesz, to twoja mama studiowała łacinę na studiach, nie ja.“
Miał rację, ale nie poprawiłam go. Widziałam to zdanie wcześniej – w broszurze, którą dostaliśmy w pakiecie akceptacyjnym. Księżyc zwycięża wszystko.
Pamiętam, że wtedy brzmiało to złowieszczo. Nadal tak brzmi.
W środku, hol był jakoś ciemniejszy niż na zewnątrz. Oświetlenie było przytłumione, wszystko miało miękki złoty blask, który sprawiał, że cienie wydłużały się bardziej niż powinny. Podłoga była kamienna, sufity na tyle wysokie, że dźwięki się odbijały, a powietrze pachniało lekko szałwią i czymś ostrym – jak żelazo albo ziemia po deszczu.
Kobieta siedziała przy recepcji, stukając w klawiaturę. Wyglądała na… rozproszoną. Może wczesna trzydziestka, kubek z kawą w ręku, słuchawki w uszach, jakby nie zauważyła, że stoimy.
"Uh, cześć," powiedziała mama delikatnie.
Kobieta się wzdrygnęła, wyciągnęła jedno słuchawko i uśmiechnęła się zbyt szeroko. "Och! Cześć! Przepraszam. Musicie być rodziną Wells. Aurora, prawda?“
„To ja,” powiedziałam, unosząc rękę w małym machaniu.
"Tak, tak. Dobrze, mam cię tutaj…” Zmrużyła oczy na ekran. "Aurora… Pokój 3B. Przydzielone współlokatorki… cztery z nich – wow, będziesz miała pełen dom.”
Przesunęła teczkę manila w moją stronę. "Tu masz swój harmonogram, mapę kampusu i kilka arkuszy z zasadami. Ktoś z pokoju 3 zaraz cię oprowadzi.”
"Dzięki," powiedziałam, próbując zerknąć na papiery w teczce. Nazwy zajęć wyglądały dziwnie – Ścieżki Księżycowe, Psychologia Stada, Zaawansowana teoria przemian. Mrugnęłam na ostatnią.
"Uh… przemiany?"
Kobieta mrugnęła. "Mmm?" Potem jej oczy się rozszerzyły. "Och! Och nie, czekaj. Czy ja—?"
Mama pochyliła się do przodu, marszcząc brwi. „Czy coś jest nie tak?”
"Nie! Nie, nie, po prostu—uh, wszystko jest w porządku.” Uśmiechnęła się zbyt jasno i machnęła ręką. "Witamy w Moonbound! Pokochasz to miejsce.”
Nie uwierzyłam jej.
Ani moja mama, sądząc po wyrazie jej twarzy.
Ale zanim któraś z nas mogła coś powiedzieć, do pokoju wszedł wysoki, ciemnowłosy chłopak.
I wszystko się zmieniło.
Ostatnie Rozdziały
#304 Rozdział 304
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#303 Rozdział 303
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#302 Rozdział 302
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#301 rozdział 301
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#300 Rozdział 300
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#299 Rozdział 299
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#298 Rozdział 298
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#297 Rozdział 297
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#296 Rozdział 296
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026#295 Rozdział 295
Ostatnia Aktualizacja: 6/2/2026
Może Ci się spodobać 😍
Nocne lekarstwo prezesa
Nazywam się Aria Harper i właśnie przyłapałam mojego narzeczonego Ethana na zdradzie z moją przyrodnią siostrą Scarlett w naszym łóżku. Podczas gdy mój świat się rozpadał, oni planowali ukraść wszystko—moje dziedzictwo, spuściznę mojej matki, nawet firmę, która powinna należeć do mnie.
Ale nie jestem naiwną dziewczyną, za jaką mnie uważają.
Wchodzi Devon Kane—jedenaście lat starszy, niebezpiecznie potężny i dokładnie taki, jakiego potrzebuję. Jeden miesiąc. Jeden tajny układ. Wykorzystać jego wpływy, aby uratować moją firmę, odkrywając jednocześnie prawdę o "śmierci" mojej matki Elizabeth i fortunie, którą mi ukradli.
Plan był prosty: udawać zaręczyny, wyciągnąć informacje od wrogów, odejść czysto.
Czego się nie spodziewałam? Ten bezsenny miliarder, który może spać tylko wtedy, gdy jestem w jego ramionach. Czego on się nie spodziewał? Że jego wygodna aranżacja stanie się jego obsesją.
W świetle dnia jest mistrzem obojętności—jego spojrzenie przesuwa się obok mnie, jakbym nie istniała. Ale gdy zapada ciemność, podciąga moją koronkową sukienkę, jego dłonie zdobywają moje piersi przez przezroczysty materiał, jego usta odnajdują mały pieprzyk na moim obojczyku.
„Tak właśnie,” oddycha przeciw mojej skórze, głos napięty i chrapliwy. „Boże, czujesz się niesamowicie.”
Teraz granice są zamazane, stawki wyższe, a wszyscy, którzy mnie zdradzili, zaraz się dowiedzą, co się dzieje, gdy nie doceniają Arii Harper.
Zemsta nigdy nie była tak słodka.
Żal Alfy: Jego Odrzucona Luna.
"I pozwól, że coś ci wyjaśnię, Taylor, jeśli—jeśli w ogóle uda ci się zmusić mnie do bycia twoim mężem... twoim partnerem," poprawił się.
"Zadbam o to, bym był z innymi wilczycami i sprawię, że poczujesz każdy ból zdrady; dopilnuję, żebyś poczuła to, co ja czułem, gdy zabiłaś moją Odettę," powiedział, zbliżając się do mnie. Tył gardła piekł mnie od łez, które już napływały do oczu.
Odette zawsze była oczkiem w głowie wszystkich, nawet po swojej śmierci. Tymczasem Taylor była zawsze pomijana i nienawidzona przez wszystkich. Wszyscy życzyli jej śmierci — w tym jej rodzice i Killian, jej partner. Nigdy nie była kochana przez nikogo, zawsze w cieniu swojej siostry, ale wszystko zmieniło się po śmierci siostry. Zamiast być po prostu ignorowaną, stała się obiektem nienawiści i prześladowań.
Taylor nadal nosiła w sobie całą winę, mimo że to ona została wybrana przez Boginię Księżyca, aż do momentu, gdy zdała sobie sprawę, że Killian, który zawsze uważał Odettę za swoją przyszłą Lunę, okazał się być jej partnerem! Nie mogąc znieść myśli, że partner, którego zawsze pragnęła, okazał się być mężczyzną, który zawsze ją nienawidził i drwił z niej, a nawet mylił ją z Odettą, była na skraju załamania!
Zdeterminowana, zmusiła Killiana do zaakceptowania jej odrzucenia. Ale co się stanie, gdy Killian odkryje prawdę o spisku i natychmiast tego pożałuje? Czy będzie ją gonił? Czy Taylor wybaczy i zaakceptuje go, czy nigdy mu nie wybaczy i będzie z mężczyzną, z którym jest przeznaczona?
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Mój miliarder mąż chce otwartego małżeństwa
„Chcę otwartego małżeństwa. Chcę seksu. I po prostu nie mogę tego robić z tobą już dłużej.”
„Jak możesz mi to zrobić, Tristan? Po tym wszystkim?”
Serce Sophii pęka, gdy jej mąż, Tristan, naciska na otwarte małżeństwo po dwunastu latach wspólnego życia, mówiąc, że jej życie jako gospodyni domowej i matki zabiło ich iskrę. Zdesperowana, aby utrzymać ich dwunastoletnią więź, Sophia niechętnie się zgadza.
Ale to, co boli bardziej niż otwarte małżeństwo, to jak szybko jej mąż zanurza się w randkowym świecie, nawet przekraczając ustalone przez nich granice.
Zraniona i wściekła, Sophia ucieka do swojej szkoły artystycznej, gdzie poznaje Nathaniela Synclaira, czarującego nowego sponsora, który rozpala w niej ogień. Rozmawiają, a Nathaniel sugeruje szalony pomysł: będzie udawał jej fałszywego kochanka, aby zemścić się na podwójnych standardach jej męża.
Uwięziona w miłosnym trójkącie między rozbitym małżeństwem a pociągiem do Nathaniela, Sophia waha się, wywołując mieszankę pragnień, kłamstw i prawdy, które wstrząsają wszystkim, co wie o miłości, zaufaniu i tym, kim naprawdę jest.
Serenada Wilkołaka
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność
Ludzka Małżonka Alfy
Jestem Salara, gospodynią domową, która od pięciu lat cierpi na psychiczne znęcanie się ze strony męża Henry'ego. Prawie go opuściłam cztery lata temu, ale wtedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży i poczułam się uwięziona w małżeństwie, w którym jestem nieszczęśliwa.
Dziś wieczorem przygotowywałam kolację dla partnera biznesowego Henry'ego, Derricka.
Jest co najmniej pół stopy wyższy od Henry'ego, a jego ciemne rysy są dla mnie bardziej pociągające niż jaśniejsze Henry'ego. Jego czarne włosy są krótko przycięte na dole, a na górze układają się w najbardziej kuszące loki.
A jego oczy... nigdy nie widziałam takiego odcienia zieleni w czyichkolwiek oczach. Gubię się w ich głębi, gdy patrzy na mnie łapczywie. Jego dobrze zdefiniowana klatka piersiowa idealnie rozciąga czarną koszulkę na jego muskularnym ciele, sprawiając, że ślinka mi cieknie, gdy na niego patrzę.
„Derrick-” Henry przerywa nasze milczące ocenianie, z dezaprobatą w głosie. „To jest moja żona Sa-” Warknięcie wydobywa się z piersi Derricka, przerywając Henry'emu, gdy przedstawia mnie naszemu gościowi.
Patrzę z żywym zainteresowaniem, jak jego twarz zaczyna się wykrzywiać, jego usta i nos łączą się, aż na ich miejscu pojawia się pysk, z dużymi kłami wystającymi z jego warg, gdy warczy na Henry'ego. Przerażenie maluje się na twarzy Henry'ego, gdy patrzy na Derricka, próbując zrozumieć, co się dzieje.
„Partnerka,” warczy Derrick na Henry'ego, robiąc krok w jego stronę, co powoduje, że Henry cofa się ze strachu.
Uczynić Ją Moją
Życie Zii nie było łatwe. Dorastając, zawsze schodziła na dalszy plan, podczas gdy jej siostra Ally zajmowała miejsce w centrum uwagi. Kiedy rodzice błagali ją, by poślubiła Xandera Thorne’a, aby ocalić ich rodzinę, bez wahania się zgodziła, bo wiedziała, że i tak jej nie kochają i że nigdy naprawdę ich nie obchodziła.
W trakcie wymuszonego małżeństwa Zia pozostawała nieugięta — nie zamierzała ani ugiąć się, ani pokłonić Xanderowi. Nie miała pojęcia, że jej cały świat wkrótce stanie na głowie. Xander, choć z początku zdystansowany, z czasem poczuł się w dziwny sposób przyciągany do spokojnej siły Zii i jej buntowniczego ducha. Ta skrywana fascynacja eksplodowała podczas prywatnej, brutalnej bójki między Zią a narzeczoną Xandera. To upokorzenie, którego Claire doświadczyła za zamkniętymi drzwiami, pchnęło ją do szukania zemsty u Isabelli, macochy Xandera — zdeterminowanej, by odzyskać go dla siebie. Gdy wszystkie kłamstwa wychodzą na jaw, Zia rusza po odwet. Kiedy wymuszone małżeństwo zostaje wreszcie rozwiązane, Zia chwyta wolność w garść, gotowa uruchomić swój potężny plan, by zniszczyć świat Alarica. Lecz ciche zainteresowanie Xandera zdążyło już zamienić się w palącą obsesję. Gdy Zia nie jest już związana kontraktem, on postanawia ją odnaleźć, zrozumieć — i odzyskać. „Making Her Mine” opowiada o intensywnej podróży Xandera, gdy ściga Zię, zdeterminowany odkryć każdą z jej ukrytych prawd i sprawić, by stała się naprawdę i całkowicie jego — bez względu na cenę.
Xander ściga Zię, wiedząc, że jego rodzina jej nie zaakceptuje, a mimo to jest zdecydowany uczynić ją swoją — tylko swoją. Nie zatrzyma się przed niczym, nawet nieugięta natura Zii nie zdoła go powstrzymać.
Logan
Logan nagle znalazł swoją przeznaczoną partnerkę! Jedyny problem polega na tym, że ona nie wie, że wilkołaki istnieją, ani że on jest technicznie jej szefem. Szkoda, że nigdy nie potrafił oprzeć się zakazanemu. Który sekret powinien jej wyjawić najpierw?
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Po Jednej Nocy z Alfą
Myślałam, że czekam na miłość. Zamiast tego, zostałam zgwałcona przez bestię.
Mój świat miał rozkwitnąć podczas Festiwalu Pełni Księżyca w Moonshade Bay – szampan buzujący w moich żyłach, zarezerwowany pokój hotelowy dla mnie i Jasona, abyśmy wreszcie przekroczyli tę granicę po dwóch latach. Wślizgnęłam się w koronkową bieliznę, zostawiłam drzwi otwarte i położyłam się na łóżku, serce waliło z nerwowego podniecenia.
Ale mężczyzna, który wszedł do mojego łóżka, nie był Jasonem.
W ciemnym pokoju, zanurzona w duszącym, pikantnym zapachu, który sprawiał, że kręciło mi się w głowie, poczułam ręce – pilne, gorące – palące moją skórę. Jego gruby, pulsujący członek przycisnął się do mojej mokrej cipki, a zanim zdążyłam jęknąć, wbił się mocno, brutalnie rozdzierając moją niewinność. Ból palił, moje ściany zaciskały się, gdy drapałam jego żelazne ramiona, tłumiąc szlochy. Mokre, śliskie dźwięki odbijały się echem z każdym brutalnym ruchem, jego ciało nieustępliwe, aż zadrżał, wylewając się gorąco i głęboko we mnie.
"To było niesamowite, Jason," udało mi się powiedzieć.
"Kto do cholery jest Jason?"
Moja krew zamarzła. Światło przecięło jego twarz – Brad Rayne, Alfa Stada Moonshade, wilkołak, nie mój chłopak. Przerażenie dławiło mnie, gdy zdałam sobie sprawę, co zrobiłam.
Uciekłam, ratując swoje życie!
Ale kilka tygodni później, obudziłam się w ciąży z jego dziedzicem!
Mówią, że moje heterochromatyczne oczy oznaczają mnie jako rzadką prawdziwą partnerkę. Ale nie jestem wilkiem. Jestem tylko Elle, nikim z ludzkiej dzielnicy, teraz uwięzioną w świecie Brada.
Zimne spojrzenie Brada przygniata mnie: „Noszisz moje dziecko. Jesteś moja.”
Nie mam innego wyboru, muszę wybrać tę klatkę. Moje ciało również mnie zdradza, pragnąc bestii, która mnie zrujnowała.
OSTRZEŻENIE: Tylko dla dojrzałych czytelników
Niewypowiedziana Miłość Prezesa
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, zbliżył się, nagle górując nade mną, jego twarz była zaledwie kilka centymetrów od mojej. Poczułam, jak wstrzymuję oddech, a moje usta rozchylają się w zaskoczeniu.
„To jest cena za mówienie źle o mnie innym,” wyszeptał, przygryzając moją dolną wargę, zanim zajął moje usta prawdziwym pocałunkiem. Zaczęło się to jako kara, ale szybko przekształciło się w coś zupełnie innego, gdy odpowiedziałam, moja początkowa sztywność topniała w uległość, a potem w aktywne uczestnictwo.
Mój oddech przyspieszył, małe dźwięki uciekały z mojego gardła, gdy eksplorował moje ciało. Jego dotyk był zarówno karą, jak i przyjemnością, wywołując dreszcze, które, jak sądziłam, czuł rezonujące przez swoje własne ciało.
Moja nocna koszula podwinęła się, jego ręce odkrywały coraz więcej mojego ciała z każdym muśnięciem. Oboje byliśmy zgubieni w doznaniach, racjonalne myśli ustępowały z każdą mijającą sekundą...
Trzy lata temu, aby spełnić życzenie jego babci, zostałam zmuszona poślubić Dereka Wellsa, drugiego syna rodziny, która adoptowała mnie dziesięć lat temu. On mnie nie kochał, ale ja potajemnie kochałam go przez cały ten czas.
Teraz trzyletnie małżeństwo kontraktowe dobiega końca, ale czuję, że między mną a Derekiem rozwinęło się jakieś uczucie, którego żadne z nas nie chce przyznać. Nie jestem pewna, czy moje uczucia są słuszne, ale wiem, że nie możemy się sobie oprzeć fizycznie...
Zaginiona królowa wilków
Od momentu rozpoczęcia kariery trzy lata temu, nieustannie koncertowała i nagrywała. Ona i jej zespół byli razem od początku jej kariery, wszyscy byli w podobnym wieku, ale ona była najmłodsza z piątki. Kiedy zdecydowano, że zrobią sobie co najmniej sześciomiesięczną przerwę, rodzice bliźniaków, Jydena i Jazlyn, zaprosili Reign i pozostałych dwóch członków zespołu, aby spędzili wakacje z nimi. Mieszkali w małej, wiejskiej wiosce na wybrzeżu Szkocji. Było to na tyle odosobnione miejsce, że zorganizowanie ochrony nie stanowiło problemu. Ochrona była ich specjalnością; prowadzili jedną z najbardziej udanych firm ochroniarskich na świecie, Hunt Security.
Sześć miesięcy przed swoimi 18. urodzinami, stała się obiektem zainteresowania psychopatycznego prześladowcy i jej menedżer zatrudnił firmę Hunt Security. Nie wiedziała, że brat jej gitarzysty i perkusisty będzie odpowiedzialny za jej prywatne bezpieczeństwo i stanie się kimś więcej niż tylko jej ochroniarzem.
