279 Book(s) Related to zwanger van de alpha s tweeling

Hij was bedoeld als afleiding.
Een beeldschoon, blut model dat ik kon houden tot mijn hart geen pijn meer deed van het verraad van mijn man.
Ik betaalde voor zijn tijd. Ik bepaalde de regels. Ik dacht dat ik de touwtjes in handen had.
Maar de man in mijn bed was niet wie hij zei dat hij was.
Achter de perfecte glimlach en het zondige lichaam school een miljardair die zich verborg voor zijn eigen vijanden.
Nu is hij verstrikt in mijn leven, in mijn bed en in mijn hart—
en weglopen is misschien wel gevaarlijker dan blijven.

De vreemdeling kuste haar zo hevig dat ze bijna niet kon ademen, en hij streelde haar rug, waardoor ze haar hoofd in onverwachte verrukking naar achteren kantelde.
"Wie ben je?" kreunde Rakiza tussen zijn kussen door. Iedereen had zijn eerste ervaring, maar deze man gaf haar de beste.
"Ik ben je beschermer," gromde hij terwijl hij zijn lippen over haar nek liet glijden. En zijn kussen hadden de kracht om alle demonen in haar naar boven te halen.
Rakiza was nog nooit door een man aangeraakt, maar deze man verleidde haar zo snel dat ze kreunde om meer van hem te krijgen. Zijn ene hand speelde met haar haar, terwijl de andere meesterlijk haar boezem betastte, alsof hij al haar aandacht gevangen hield en haar seksuele verlangen voedde.
Het was een vreemde kus, maar het was plezierig, en het was haar eerste euforie met een man, Theodulf, een weerwolf.

Ze dachten dat ze alleen waren, maar Nikolas de vampier keek hen in pijn aan, wachtend tot de zon achter de horizon zou verdwijnen, zodat hij al zijn kracht kon gebruiken om het meisje te stelen dat hij als de zijne had gemarkeerd.

"Ik mag je niet. Ik verafschuw je. Ik wil je nooit meer zien. Je bent niets anders dan een verdraaide psychopaat!" schreeuwde ik, terwijl ik probeerde mijn bonzende hart te kalmeren. Ik haatte hoe kalm hij eruitzag, hoe onaangedaan hij leek, alsof het hem allemaal niets kon schelen.

Hij grijnsde en verkleinde de afstand tussen ons, zijn hand gleed om mijn nek terwijl hij fluisterde: "Je zegt het ene, maar je lichaam zegt iets anders." Zijn stem was een lage grom, waardoor ik rilde. "Wen er maar aan, liefje, want ik ben niet van plan je te laten gaan."


Ik was gedwongen om dit verknipte leven alleen te leven.

Geen familie.
Geen vrienden.
Niets.

Met mensen die door buitenaardse wezens gevangen werden genomen, had ik twee keuzes: slaaf worden of sterven. Ik was op beide voorbereid, maar ik had nooit verwacht dat de buitenaardse prins—degene die mijn soort had afgeslacht—mij zou willen opeisen. Niet als slaaf, maar als iets... meer.

Speel het BDSM-spel met de maffia-drieling

"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."

"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.

"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.

"J...ja, meneer." ademde ik.

"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.


Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...

Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.

Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?

Asalea’s ogen vernauwden zich. Ze kon raden dat het evenement een huwelijksceremonie was. Dus, ze zou een bruiloft bijwonen. "Wiens bruiloft is dit?" vroeg ze aan de man die haar had opgehaald.

"De uwe, mevrouw." zei hij en haalde iets uit zijn papieren zak. "Draag dit alstublieft," zei hij opnieuw en gaf haar een zwarte sluier met een tiara erin, prachtig versierd met zwarte diamanten.

"Wat zei je?!" Asalea hapte naar adem van verbazing.

"Dit is uw bruiloft, mevrouw." De man herhaalde zijn eerdere uitspraak.

"Met wie ga ik trouwen?" vroeg Asalea opnieuw met vernauwde ogen.

"Dat zult u later te weten komen. Maak u klaar, mevrouw. De bruidsmars gaat beginnen." Toen stapte de man opzij en gebaarde haar om naar voren te lopen toen de bruidsmars begon te klinken door het hele astrodome.

Asalea wist niet of ze zou volgen of zichzelf onzichtbaar zou maken en wegrennen. Ze koos voor het eerste. Ze wist dat ze dood zou zijn als ze zou wegrennen. Tenminste, ze zouden haar niet doden. Kijkend naar haar elegante zwarte jurk, haar sluier met tiara, en de locatie van de bruiloft; wist ze dat ze zou trouwen met iemand van hoge status uit het Glodeous Koninkrijk. Ze kon hier nog steeds haar leven beginnen en dan later haar wraak plannen tegen de Ecleteon weerwolven.

Met opgeheven kin maakte Asalea haar gracieuze wandeling naar het altaar. Dichter bij het altaar zag ze de rug van een man die vooraan stond.

Asalea vermoedde dat hij haar bruidegom zou kunnen zijn. "Hmm, niet slecht," mompelde ze.

Langzaam draaide de man zich om en keek haar aan toen ze bijna naast hem liep.

Asalea’s ogen werden groot toen ze de man herkende.

"Hallo, mijn mooie vampier." fluisterde hij en keek haar intens aan met zijn oceaanblauwe ogen.

Phoebe Addison heeft haar leven gewijd aan het bewijzen van het bestaan van sirenen. Ze krijgt de kans van haar leven wanneer ze wordt uitgenodigd om deel te nemen aan een onderzoeksexpeditie naar de Zuidelijke Stille Oceaan, maar op een stormachtige nacht gaat alles mis en verandert haar wereld voorgoed. Ze vindt wat - nee, wie - ze zocht, maar ze weet niet dat hij ook naar haar op zoek was. Wake is niets zoals ze had verwacht en alles waar ze van heeft gedroomd. Hij is prachtig en gevaarlijk, een roofdier uit de diepte... en hij noemt haar zijn Partner. Gevangen en onderworpen door het geheimzinnige Enigma Labs, zal Phoebe moeten leren zich over te geven aan Wake, aan de kracht van de zee, als ze het willen overleven. Maar als ze dat doen... zal ze dan sterk genoeg zijn om haar partner te overleven?


Hij herhaalt de eerste paar tonen van zijn lied. De reactie van de transponder voelt bijna beschuldigend: Partner.
"Partner?" Het woord stuurt een schok door me heen, en ik voel mijn wangen rood worden. "Is... is dat wat jij denkt dat ik ben?"
Wake's abyssische ogen zoeken de mijne, en er is een glimp van herkenning die verandert in honger. Hij heft een hand met vliezen, en ik reik aarzelend uit om hem te ontmoeten.
Onze vingers raken elkaar, en ik voel een vreemde, elektrische verbinding. Het is alsof er een stroom tussen ons door gaat, een stille verstandhouding die woorden overstijgt.
"Pho-ebe," gromt hij.
Ik knik, angst en iets gevaarlijkers, iets... heters, maken mijn keel droog. "Ja, Wake. Laat het me zien."

"Schat, ik kan je opwinding voor mij ruiken," zegt hij terwijl hij boven mijn lippen zweeft en langzaam zijn weg naar beneden mijn nek maakt.

"Theo, alsjeblieft..." zeg ik, maar het komt eruit als een jammerklacht.

Ik kan de grijns op zijn lippen voelen terwijl hij boven mijn nek zweeft.

"Ik weet dat je me wilt, Hayley," zegt hij.

Hij verplaatst beide handen naar mijn taille, zijn geur omhult me, waardoor ik in een trillend hoopje verander.

Ik kan de cirkels voelen die hij op mijn heupen maakt door mijn jurk heen, die mijn jurk steeds hoger optrekt...

Ik heb het verknald.

Ik ga vreemdgaan met de persoon die er altijd voor me is geweest in moeilijke tijden.


Hayley en Theo waren geliefden op de middelbare school, maar een misverstand tussen hen maakte Hayley hartverscheurd. Ze verliet toen de roedel en weigerde jaren terug te komen.

Vijf jaar later wilde Hayley's moeder weer een van haar beroemde kerstfeestjes geven en vroeg Hayley zonder uitzondering te komen. Wanneer Hayley en Theo elkaar weer ontmoeten op het feest, realiseert Theo zich al snel dat er veel met Hayley is gebeurd waar hij niets van wist. De zaken worden nog ingewikkelder wanneer een bemoeizuchtig meisje en een paar anderen het op Hayley gemunt hebben. Wanneer Theo en Hayley beseffen dat ze voor elkaar bestemd zijn, kan hij haar dan terugwinnen nadat hij vijf jaar geleden haar hart brak?

"Ik geef je een keuze, Mia Cara. Als je nee zegt, ga ik weg en zal ik je nooit meer lastigvallen, maar je moet een beslissing nemen. Je maakt me op zoveel manieren gek," kreunde Xavier, zijn stem zorgde ervoor dat ik langzaam de strijd verloor die ik al maanden voerde.

Mijn lippen trilden terwijl ik de drang weerstond om hem te kussen. Ik werd niet gedwongen, overtuigd of geforceerd om zo te voelen en dit verlangen om op elke manier door deze alien met een staart bezeten te worden, had mijn slipje doorweekt tot op het bot.

Eindelijk gooide ik alle voorzichtigheid overboord en nam zijn lippen in de mijne, het genot dat volgde, rechtvaardigde het volledig.

En terwijl ik begon te reageren op zijn aanrakingen, mijn armen om zijn torso sloegen, kon ik alleen maar denken aan hoeveel meer ik van hem wilde en verlangde.

Het kwam op dat moment niet bij me op hoe ik van het haten van zijn hele bestaan ineens naar het willen hebben van zijn staart om mijn nek was gegaan terwijl ik mijn lichaam op en neer bewoog op zijn opwindend lange lid.


Weten dat je een draagmoeder voor een willekeurige alien zou worden als je achttien werd, was een realiteit waar Tessa mee moest omgaan terwijl ze opgroeide, net als elk ander menselijk meisje. Maar waar ze niet op voorbereid was, was dat de Prins van de aliens die ze vanaf haar jeugd had gehaat, plotseling besloot dat zij zijn bruid zou worden, permanent.

Om het nog erger te maken, ontdekte ze zoveel nieuwe redenen om hem te haten, maar ook meer om voor hem te vallen en ze vecht hard om ervoor te zorgen dat haar verstand het wint van haar hart.

Maar terwijl de alienwereld hoop herwint dankzij haar, moet ze vechten voor haar planeet, want de alien aan wie ze uiteindelijk haar hart en verstand gaf, zou alles wat ze liefheeft en waar ze voor staat, de aarde, kunnen vernietigen.

Gevangen door vier maffiamannen


“Kus terug,” mompelt hij, en ik voel ruwe handen over mijn hele lichaam die me stevig knijpen als waarschuwing om ze niet verder boos te maken. Dus geef ik toe. Ik begin mijn mond te bewegen en open mijn lippen een beetje. Jason verspilt geen tijd en verslindt elke centimeter van mijn mond met zijn tong. Onze lippen doen de tango, zijn dominantie wint de race.

We trekken ons terug, hijgend. Vervolgens draait Ben mijn hoofd naar hem toe en doet hetzelfde. Zijn kus is zeker zachter, maar net zo controlerend. Ik kreun in zijn mond terwijl we speeksel blijven uitwisselen. Hij trekt lichtjes aan mijn onderlip met zijn tanden terwijl hij zich terugtrekt. Kai trekt aan mijn haar, zodat ik omhoog kijk, zijn grote gestalte torent boven me uit. Hij buigt zich voorover en claimt mijn lippen. Hij was ruw en krachtig. Charlie volgde en was een mix. Mijn lippen voelen gezwollen, mijn gezicht voelt heet en rood aan, en mijn benen voelen als rubber. Voor een stel moorddadige psychopaten, verdomme, kunnen ze goed kussen.


Aurora heeft altijd hard gewerkt. Ze wil gewoon haar leven leiden. Bij toeval ontmoette ze vier maffiamannen: Jason, Charlie, Ben en Kai. Ze zijn de ultieme dominanten op kantoor, op straat en zeker in de slaapkamer. Ze krijgen altijd wat ze willen en ZE DELEN ALLES.

Hoe zal Aurora zich aanpassen aan het hebben van niet één, maar vier krachtige mannen die haar het genot laten zien waar ze alleen maar van heeft gedroomd? Wat zal er gebeuren als een mysterieuze iemand interesse toont in Aurora en de zaken opschudt voor de beruchte maffiamannen? Zal Aurora uiteindelijk toegeven en haar diepste verlangens erkennen, of zal haar onschuld voor altijd worden vernietigd?

De deur werd ingetrapt alsof er een trein tegenaan botste. "Waar is ze NU!" gromde hij, zijn dominantie bevestigend. Hoe heeft hij me gevonden?! Ik verborg me onder de dekens, bang voor wat hij zou doen als niemand antwoordde. Bang dat hij zou uitvoeren wat hij tegen me zei, denkend dat ik het niet hoorde. Agressief, irrationeel en dominant over iets waarvan hij niet wist dat hij het had totdat ik voor het eerst veranderde. Gaat hij me uit elkaar scheuren... of mijn kleren van mijn lijf rukken?

De kleinzoon van de Wolfskoning, vervloekt om op zijn metgezel te wachten vanwege zijn wreedheid en arrogantie, had de Vrouwe Maan beledigd. Een enkele opmerking werd als een belediging opgevat, waardoor hij moest wachten tot zij letterlijk geboren werd.

Nadat ik verraden was door mijn vriend, wendde ik me meteen tot zijn vriend, een knappe en rijke CEO, en sliep met hem.
In eerste instantie dacht ik dat het gewoon een impulsieve onenightstand was, maar ik had nooit verwacht dat deze CEO al lange tijd verliefd op me was.
Hij had mijn vriend alleen benaderd vanwege mij...

Angelina, Alpha Koning van het sterkste weerwolvenroedel ter wereld, sterft bij een jachtexplosie—om vervolgens herboren te worden als Aria, een gepeste zestienjarige uit de laagste Omega-familie. Haar nieuwe leven? Slechte cijfers, wrede klasgenoten, en een liefdesbrief die de grootste grap van de school werd.

In haar eerste leven had Angelina macht, maar stierf ze eenzaam. Nu is ze arm, machteloos, en heeft ze alles wat ze nooit wist dat ze wilde—een familie. Maar wanneer boeven dreigen de organen van haar broers te oogsten voor schulden. Haar moeder smeekt haar om te vluchten. Haar broer biedt aan om de schuld op zich te nemen. Voor het eerst begrijpt de Alpha Koning: familie is geen zwakte. Het is een reden om de hel los te laten.

En in een wereld waar Omega's waardeloos afval zijn—wat gebeurt er als ze ontdekken dat de machtigste Alpha leeft in het lichaam van een Omega?

Betty heeft al zo lang ze zich kan herinneren een leugen geleefd. Ze is haar hele leven mishandeld door haar ouders, ook al is ze een gebroken en mishandeld meisje in haar eigen huis. Buiten die vier muren is ze echter een kracht om rekening mee te houden! Ze is niet bang om te doen wat ze moet doen om te overleven!

De kamer leek te warm ondanks het seizoen terwijl hij naar me toe leunde, waardoor mijn rug tegen de muur werd gedrukt.

“Hades, ga weg,” fluisterde ik, maar mijn stem trilde.

Hij snoof, langzaam, opzettelijk, zijn mond gevaarlijk dicht bij mijn nek, en toen gleed zijn hand omhoog, greep mijn taille met een stevige bezitterigheid die mijn adem stal. Ik hijgde toen zijn vingers onder mijn rok gleden, de stof over mijn dijen glijdend als een zondige provocatie.

Zijn huid raakte de mijne—warm, ruw, onbuigzaam—en een scherpe hijg ontsnapte uit mijn lippen toen zijn hand de rand van mijn slipje vond.

Mijn instincten schreeuwden om hem weg te duwen, om terug te vechten, maar op het moment dat zijn vingers onder het delicate kant krulden en over mijn blote kutje streelden, verstikten de woorden in mijn keel.

“Je lijkt nat, maatje,” zei hij, zijn stem hees en laag—donker zijde doorspekt met honger.

“Ik ben niet…” begon ik, maar ik kon niet liegen. Niet toen zijn vingers al mijn glibberige, trillende plooien volgden, over me heen glijdend alsof hij elk stukje bezat.

“Godver,” fluisterde hij, verbluft. “Dus je bent echt nog niet geneukt…”

Hij keek naar me alsof ik een verboden geschenk was, iets kostbaars en onaantastbaars. Maar zijn handen zeiden anders.

“G…Ga weg,” stamelde ik, maar dat moedigde hem alleen maar aan. Zijn andere hand trok mijn dij omhoog, klemde het tegen zijn middel, en toen voelde ik zijn vinger dieper in me duiken.

Ik gilde—scherp, ademloos, gebroken. Zijn gebruikelijke zelfvoldane glimlach kroop op zijn lippen, en ik haatte dat ik hem niet kon afslaan—want alles wat ik deed was kreunen.

Zijn hoofd kantelde dichterbij, mond streelde de mijne terwijl hij met dodelijke zekerheid mompelde, “Ik claim je, Serena. Je zou van mij moeten zijn. Alleen.”


Ik was vervloekt, of dat zeiden ze. Wolvenloos. Waardeloos. Een last voor mijn familie en een verschoppeling in de roedel waarin ik geboren was.

Overleven betekende trots inslikken en een baan zoeken—alles om te ontsnappen aan de fluisteringen en de schaamte.

Maar het lot had andere plannen.

Drie Alpha’s. Mijn bazen. Allemaal machtig. Allemaal bezitterig. Allemaal… van mij.

Ik vroeg niet om met hen gekoppeld te worden. Ik verwachtte hun aanraking, hun obsessie, of de verdraaide hitte die ontstond elke keer dat ze naar me keken alsof ik iets was dat ze dolgraag wilden verslinden.

Maar achter hun macht zaten geheimen, donkere waarheden, pijnlijke littekens en geplaagde verledens waar ik niet klaar voor was.

En ergens diep in mij, roerde mijn wolf zich… wachtend. Kijken.

Nu rust alles, mijn lot, mijn wolf, mijn ziel—in mijn handen.

Maar ik moet kiezen. Eén pad. Eén Alpha. Eén bestemming.

Zelfs als het ons allemaal breekt.

Zachte, hete lippen vinden de schelp van mijn oor en hij fluistert: "Denk je dat ik je niet wil?" Hij duwt zijn heupen naar voren, wrijvend tegen mijn billen en ik kreun. "Echt?" Hij lacht zachtjes.

"Laat me los," snik ik, mijn lichaam trillend van verlangen. "Ik wil niet dat je me aanraakt."

Ik val voorover op het bed en draai me dan om om hem aan te kijken. De donkere tatoeages op Domonic's gebeeldhouwde schouders trillen en zetten uit met de beweging van zijn borstkas. Zijn diepe, kuiltjeslach is vol arrogantie terwijl hij achter zich reikt om de deur op slot te doen.

Op zijn lip bijtend, sluipt hij naar me toe, zijn hand gaat naar de naad van zijn broek en de groeiende bult daar.

"Ben je er zeker van dat je niet wilt dat ik je aanraak?" fluistert hij, terwijl hij de knoop losmaakt en een hand naar binnen glijdt. "Want ik zweer bij God, dat is alles wat ik heb willen doen. Elke dag sinds het moment dat je onze bar binnenstapte en ik je perfecte geur aan de andere kant van de kamer rook."


Nieuw in de wereld van shifters, is Draven een mens op de vlucht. Een mooi meisje dat niemand kon beschermen. Domonic is de kille Alpha van de Red Wolf Pack. Een broederschap van twaalf wolven die leven volgens twaalf regels. Regels die ze gezworen hebben NOOIT te breken.

Vooral - Regel Nummer Eén - Geen Maten

Wanneer Draven Domonic ontmoet, weet hij dat zij zijn mate is, maar Draven heeft geen idee wat een mate is, alleen dat ze verliefd is geworden op een shifter. Een Alpha die haar hart zal breken om haar te laten vertrekken. Ze belooft zichzelf dat ze hem nooit zal vergeven en verdwijnt.

Maar ze weet niets van het kind dat ze draagt of dat Domonic, op het moment dat ze vertrok, besloot dat regels er zijn om gebroken te worden - en nu, zal hij haar ooit weer vinden? Zal ze hem vergeven?

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

Ik had nooit gedroomd dat ik met Art William Jr. zou trouwen - miljardair CEO, roddelblad-hartendief, en New York's meest beruchte vrouwenverslinder. Op drieëntwintigjarige leeftijd was ik gewoon Emily Rowling, een normaal meisje dat een verstikkende oma in het park had gered... en op de een of andere manier verstrikt raakte in een missie om haar kleinzoon verliefd te laten worden.
Eén rechter, één ring, en één bliksemsnelle ceremonie later - ik was stiekem getrouwd met een man die ik nog nooit eerder had ontmoet.
Hij was somber, bazig, en keek nauwelijks naar me - behalve 's nachts, wanneer hij in mijn bed kroop omdat hij niet alleen kon slapen. Ons huwelijk was slechts een naam op papier, dacht ik... totdat het ingewikkeld werd.
Van jaloerse ruzies tot nepdates, gefluisterde geheimen tot gestolen kussen - onze schijnrelatie begon gevaarlijk echt aan te voelen. Toen kwam de nacht die alles veranderde... en de baby die ik niet had bedoeld te krijgen.
Ik was klaar om weg te lopen, maar het leven had andere plannen - en het lot ook. Toen liefde, verraad, en een vermist kind dreigden alles te vernietigen, moesten we kiezen: gebroken blijven... of vechten voor iets echts.
Een geheim huwelijk. Een miljard-dollar schandaal. En een liefde die geen van ons zag aankomen.

‘Violet Goldcrest.’ Daemons stem was donder, die door de natte grond trilde en tot in mijn botten doordrong. ‘Je hebt gefaald als Luna.’

Ik knielde in de modder, terwijl de pijn van de afwijzing dwars door me heen sneed toen ik zag hoe hij wegliep met de zwangere Celeste.

‘Ik, Daemon Blackwood,’ sprak hij kil en plechtig, ‘wijs jou af als mijn mate.’

Ik had tien jaar van hem gehouden—tot hij me vernederde tijdens een openbare Afwijzingsceremonie, me verliet voor een andere vrouw en oorlog voerde tegen mijn roedel. Mijn ouders stierven terwijl ze me beschermden. Ik stierf alleen, gebroken door zijn verraad.

Toen werd ik wakker... drie jaar eerder.

Deze keer ben ik klaar met smeken om zijn liefde.

‘Ik zal een weddenschap met je aangaan, Daemon,’ zeg ik wanneer hij mijn aanbod om onze band te verbreken wegwuift. ‘Binnenkort zul je deze afwijzing niet alleen accepteren—je zult erom smeken.’

Hij staart me aan met ijzige minachting. ‘Ik. Smeek. Niet.’

Ik zucht. Als degene die dit al eens heeft meegemaakt, weet ik wat eraan komt. Daemon zal zijn ware mate ontmoeten, stapelgek op haar worden en me eindelijk vrijlaten. Het enige wat ik hoef te doen is wachten.

Maar dan... wordt het vreemd.

De man die ooit maanden bij me vandaan bleef, houdt nu elke beweging van me in de gaten. Hij ondervraagt me over andere mannen. En wanneer hij Celeste wél ontmoet, wijst hij me niet af zoals hij hoort te doen.

In plaats daarvan wijst hij háár af.

"Agapi (Liefde)," spint een stem, een rijke fluwelen stem terwijl hete adem tegen mijn oor slaat, waardoor rillingen door mijn lichaam trekken en ik kreun.

"Woorden, Principessa (Prinses)," komt er nog een zachte maar stevige klap op mijn kont.

"Alsjeblieft," kreun ik. Mijn verlangen naar hen groeit.

"Alsjeblieft wat?" vraagt een ander.

"Wat is het dat je wilt? Zeg het, Neonata (Baby Girl)," beveelt de dominerende stem in de groep.

"Neem me! Ik kan het niet langer verdragen," huil ik. Tranen dreigen achter de blinddoek te vallen.

"Zie je, dat was toch niet zo moeilijk, of wel?" vraagt een van de stemmen, terwijl ik plotseling de grijns erachter hoor.


Isabella Moretti is altijd een prinses geweest. Totdat haar vader de hulp inroept van vier machtige mannen. Lucus, Grant, Alex en Tony zijn deze mannen. Niet alleen zijn ze machtig, maar ook leidende figuren in de maffia, elk dominant in het kantoor, op straat en in de slaapkamer. Van het willen wat ze willen tot het delen van bijna alles.

Blut en in gevaar heeft Isabella geen andere keuze dan te trouwen met niet één, maar vier van deze machtige mannen, die elk op manieren genot bieden waar ze alleen maar van kon dromen. Maar met twee andere families achter haar aan, kan Isabella de waanzin overleven? Of blijkt het erkennen van haar diepste verlangens te veel te zijn, voor altijd geruïneerd door deze beruchte mannen?

Mijn geliefde werd verboden om mij te ontmoeten voordat ik achttien werd.

De geur van sandelhout en lavendel dringt mijn zintuigen binnen, en de geur wordt steeds sterker.
Ik sta op en sluit mijn ogen, dan voel ik mijn lichaam langzaam de geur volgen.
Ik open mijn ogen en kijk in een paar prachtige grijze ogen die terugkijken in mijn groen/hazelnootkleurige ogen.
Tegelijkertijd komt het woord "Geliefde" uit onze monden,
en hij pakt me vast en kust me totdat we moeten stoppen om adem te halen.
Ik heb mijn geliefde al gevonden. Ik kan het niet geloven.
Wacht. Hoe is dit mogelijk als ik mijn wolf nog niet heb?
Je kunt je geliefde niet vinden totdat je je wolf hebt.
Dit slaat nergens op.

Mijn naam is Freya Karlotta Cabrera, dochter van de Alpha van de Dancing Moonlight roedel. Ik sta op het punt volwassen te worden, mijn wolf te krijgen en mijn geliefde te vinden. Mijn ouders en broer dringen er voortdurend op aan dat ik samen moet zijn met de Beta van onze roedel. Maar ik weet dat hij niet mijn geliefde is. Op een nacht val ik in slaap en ontmoet ik mijn voorbestemde geliefde in mijn droom, zijn naam is Alexander. Ik weet niet tot welke roedel hij behoort, misschien is dit gewoon een droom en zal alles verdwijnen als ik wakker word.

Maar als ik 's ochtends wakker word, weet ik op de een of andere manier dat de droom waar is, ik vind mijn geliefde voordat ik mijn wolf krijg.

Ik ben Alexander, de Alpha Lycan Koning, en mijn geliefde Freya noemt me Alex. Na een eeuw zoeken, ontmoet ik eindelijk mijn geliefde, maar ik moet wachten tot ze achttien wordt of haar wolf krijgt (welke van de twee het eerst komt) voordat ik mezelf persoonlijk aan haar kan voorstellen. Dit alles is vanwege iets wat mijn tien keer overgrootvader deed dat de Maangodin beledigde.

Ik weet dat Freya heel speciaal is, misschien is ze een van ons. Alles zal bekend worden op de nacht van haar transformatie.

Zal Freya alles aankunnen?
Met haar verjaardag in aantocht, naderen ook de gevaren die op de loer liggen?

Layla's POV: Ik had nooit gedacht dat mijn wereld op zijn kop zou worden gezet. Dean en Aleck, mijn beste vrienden die me al sinds de kleuterschool beschermden en altijd aan mijn zijde bleven, waren werkelijk niets zoals ik me herinnerde. Sinds mijn achttiende wist ik het en hield ik het verborgen, ik verborg het zo goed totdat het niet meer ging. Verliefd worden op je beste vrienden is iets wat je niet zou moeten doen, vooral niet als ze tweelingbroers zijn. Onze vriendschap was goed totdat ik hen verliet voor mijn eigen gemoedsrust. Verdwijnen deed het trucje, maar een spontane reünie met de rest van onze studievrienden leidde ertoe dat ik enkele van mijn geheimen onthulde. En enkele van hun geheimen. Nadat ik door vrienden werd beschuldigd, gaf ik het op. Ik had geen idee dat de reünie slechts een list was om weer in mijn leven te komen en dat ze het lange spel speelden, ervoor zorgend dat ik alleen van hen zou zijn.

Dean's POV: Op het moment dat ik de deur opendeed en haar zag, zo mooi, wist ik dat het ofwel onze kant op zou gaan of dat ze zou wegrennen. We werden verliefd op haar toen we achttien waren, zij was zeventien en verboden terrein, ze zag ons als broers, dus we wachtten. Toen ze verdween, lieten we haar gaan, ze dacht dat we geen idee hadden waar ze was, ze had het absoluut mis. We volgden elke beweging van haar en wisten hoe we haar konden laten toegeven aan onze wensen.

Aleck's POV: Kleine Layla was zo verdomd mooi geworden, Dean en ik besloten dat ze van ons zou zijn. Ze liep rond op het eiland, zich niet bewust van wat haar te wachten stond. Op de een of andere manier zou onze beste vriendin onder ons in ons bed eindigen en ze zou er zelf om vragen ook.

"Is dit jouw manier om me te verleiden?" Clifton keek naar de vrouw voor hem, die slechts een dun nachthemd droeg, haar perfecte rondingen blootgesteld aan zijn blik.
"Ik geef toe, ik voel me tot je aangetrokken." Clifton boog plotseling zijn hoofd; zijn dunne lippen beten in mijn sleutelbeen, zijn vingers gleden naar beneden vanaf mijn volle borsten en glipten tussen mijn dijen.
Ik werd door Miranda op het bed gedrukt en voelde het genot dat hij mijn lichaam bracht.
"Wees braaf en laat me binnen." Clifton stootte krachtig bij me naar binnen.
Na het verraad van haar ex-man en nicht te hebben doorstaan, trouwde Miranda met de verminkte en gehandicapte Clifton als zijn contractvrouw om de verliezen van haar bedrijf te dekken.
Maar door een ongeluk ontdekte Miranda dat Clifton noch verminkt noch gehandicapt was—hij was in werkelijkheid de koning van de onderwereld die de hele stad beheerste.
Miranda werd bang en bereidde zich voor om deze angstaanjagende man te verlaten, maar Clifton bleef haar terugslepen: "Het contract is ongeldig. Ik wil niet alleen je lichaam, maar ook je hart."
Zal ze deze keer echt verliefd worden op deze gevaarlijke man?

Ik ben Andria Gregori—verwend en de enige dochter van het meest gevreesde maffia-imperium van Italië. Maar ik had nooit mogen vallen voor de man die betaald werd om me te beschermen.
Luca Bianchi. De meest vertrouwde lijfwacht van mijn vader. Een man met geheimen donkerder dan zijn op maat gemaakte pakken en ogen die me achtervolgen sinds ik zestien was. Wanneer de dreigingen toenemen en verraad van binnenuit ons landhuis toeslaat, sturen mijn ouders me weg met de enige man waarvan ik zwoer dat ik hem haatte.
Maar dit gaat niet alleen over gestolen blikken en rode kant. Want iemand jaagt op mij.
En Luca zou wel eens de enige kunnen zijn die me kan redden.
Hij is de lijfwacht. Ik ben de erfgename.
En in dit dodelijke spel van kogels en verraad…
Zou ik wel eens degene kunnen zijn die geclaimd wordt.

Rayne stond voor de spiegel en keek naar haar reflectie. Haar lichtgroene baljurk omhelsde haar rondingen en liet weinig aan de verbeelding over. Haar gitzwarte krullen waren opgestoken en vastgepind, waardoor haar nek bloot bleef. Vanavond was de avond waarop de meeste ongepaarde wolven uit alle Noord-Amerikaanse roedels hopelijk hun metgezellen zouden vinden. Ze was er zeker van dat ze allemaal vol opwinding zaten.

Zij niet.

Ze wilde geen metgezel. Ze had geen metgezel nodig...

...maar de plotselinge geur van jasmijn en vanille drong haar neus binnen van ergens dichtbij. Dat betekende maar één ding. Haar metgezel was in de buurt...


Rayne ontmoette haar metgezel op het Maanlichtbal toen ze achttien was, haar metgezel die ze nooit wilde vinden, die ze nooit in haar leven wilde hebben. Hij verscheen uit het niets. Zijn acties die avond bevrijdden haar onbewust. Ze nam de vrijheid die hij haar gaf, rende weg en keek nooit meer om.

Nu, vijf jaar later, duikt hij weer op in haar leven nadat hij haar vijf jaar geleden had afgewezen, en eist dat ze haar rechtmatige plaats aan zijn zijde inneemt. Hij liep bij haar weg nadat hij haar zwak had genoemd. Er was geen sprake van dat ze hem zomaar weer in haar leven zou laten alsof hij daar thuishoorde. Rayne wilde nooit een metgezel, zou zijn aanwezigheid dat nu veranderen? Haar lichaam en ziel smeken hem om haar te claimen, maar haar hart behoort aan een ander.

Kan haar metgezel haar overtuigen om hem een kans te geven? Zal haar geliefde haar overtuigen om bij hem te blijven? De Maangodin heeft haar gekoppeld aan iemand die ze niet zelf heeft gekozen, alles wat Rayne ooit wilde was de kans om zelf te kiezen. Wie zal winnen? Rayne of het lot dat de maan voor haar heeft bepaald?

Voor volwassen lezers 18+
Waarschuwing voor traumatische ervaringen uit het verleden
Haar Teruggekeerde Metgezel is Boek 1 in de Schaduwen Verzamelen Serie. Boek 2 Zijn Verlossing is nu ook beschikbaar om te lezen op Anystories.

Ik werd herboren, één jaar voordat mijn man verliefd werd op een andere vrouw. Deze keer nam ik met succes haar plaats in en werd ik de geïdealiseerde figuur, degene die door mijn man en haar andere aanbidders werd bewonderd en begeerd.

Ze weten niet dat ik een meisje ben.

Ze kijken allemaal naar me en zien een jongen. Een prins.

Hun soort koopt mensen zoals ik voor hun wellustige verlangens.

En, wanneer ze ons koninkrijk binnenstormen om mijn zus te kopen, grijp ik in om haar te beschermen. Ik zorg ervoor dat ze mij ook meenemen.

Het plan is om met mijn zus te ontsnappen zodra we een kans krijgen.

Hoe kon ik weten dat onze gevangenis de meest versterkte plek in hun koninkrijk zou zijn?

Ik zou aan de zijlijn moeten blijven. Degene die ze eigenlijk niet nodig hebben. Degene die ze nooit van plan waren te kopen.

Maar dan, de belangrijkste persoon in hun barbaarse land—hun meedogenloze beestenkoning—raakt geïnteresseerd in de "mooie kleine prins."

Hoe overleven we in dit wrede koninkrijk, waar iedereen ons soort haat en geen genade toont?

En hoe wordt iemand, met een geheim zoals het mijne, een wellustslaaf?

AUTEUR'S OPMERKING:

Dit is een donkere romance—donkere, volwassen inhoud. Sterk aanbevolen voor 18+.

Verwacht triggers, verwacht hardcore.

Als je een doorgewinterde lezer van dit genre bent, op zoek naar iets anders, bereid om blind in te gaan zonder te weten wat je op elke bocht te wachten staat, maar toch gretig om meer te weten, duik dan in!

Wanneer haar wereld in vlammen opgaat, moet ze kiezen tussen liefde en wraak.

Priesteres Loiza Mirabal kan alleen maar met afgrijzen toekijken hoe vulkanisch vuur haar Caribische eiland thuis verslindt, haar eens zo machtige Osupa Pack als as in de wind verstrooit. Op het moment dat de gedachtenverbinding met haar Alpha sterft, weet ze de brute waarheid—haar volk is opnieuw leiderloos en opgejaagd na vijf eeuwen van moeizaam verkregen toevlucht.

Maar deze "natuurlijke" ramp is allesbehalve natuurlijk.

Kayden Black, de gevaarlijke Alpha van de Blood Moon Pack, heeft een heilige bloedschuld aan haar volk. Dus wanneer het lot hen wreed aan elkaar bindt als zielsverwanten, staat Loiza voor een zielverscheurende mogelijkheid: de man voor wie zij voorbestemd is om van te houden, zou wel eens het monster kunnen zijn dat alles wat haar dierbaar is, heeft vernietigd.

Met de Weerwolvenraad die op de overlevenden jaagt en dodelijke geheimen die naar de oppervlakte klauwen, moet Loiza een onmogelijke keuze maken—vertrouwen op de partner die haar redding zou kunnen zijn... of hem vernietigen voordat hij afmaakt wat hij begonnen is.

Sommige verraad snijden dieper dan klauwen. Sommige liefdes zijn het waard om voor te sterven.

"Je denkt dat ik mijn partner zou delen? Gewoon toekijken terwijl jij een andere vrouw neukt en kinderen met haar krijgt?"
"Zij zou alleen een Fokker zijn, jij zou de Luna zijn. Zodra ze zwanger is, raak ik haar niet meer aan." De kaak van mijn partner Leon verstrakte.
Ik lachte, een bittere, gebroken lach.
"Je bent ongelofelijk. Ik accepteer liever je afwijzing dan zo te leven."
——
Als een meisje zonder wolf liet ik mijn partner en mijn roedel achter.
Onder de mensen overleefde ik door meester van het tijdelijke te worden: van baan naar baan drijvend... totdat ik de beste barman in een klein stadje werd.
Daar vond Alpha Adrian me.
Niemand kon de charmante Adrian weerstaan, en ik sloot me aan bij zijn mysterieuze roedel diep in de woestijn.
Het Alpha Koning Toernooi, dat eens in de vier jaar wordt gehouden, was begonnen. Meer dan vijftig roedels uit heel Noord-Amerika deden mee.
De weerwolfwereld stond op het punt van een revolutie. Toen zag ik Leon weer...
Gescheurd tussen twee Alpha’s, had ik geen idee dat wat ons te wachten stond niet alleen een competitie was, maar een reeks brute, meedogenloze beproevingen.

Rennend door de donkere jungle keek ze achterom om te zien of iemand haar volgde, maar toen sprong er iets groots over haar heen en ze stopte abrupt terwijl ze diep ademhaalde om haar bonzende hart te kalmeren van al dat rennen.
De bruine wolf met een bebloed gezicht en een gescheurde oor keek naar haar en gromde voordat hij zich omdraaide en dieper het bos in rende, uit haar zicht. Ze slaakte een zucht van verlichting, denkend dat het wilde dier waarschijnlijk bang van haar was geworden en weg was gegaan, maar toen hoorde ze een laag gegrom achter zich. Ze werd alert en draaide zich langzaam om, alleen om oog in oog te staan met een wolf die twee keer zo groot was als de vorige, die haar aanstaarde.

Belangrijk**
Dit verhaal schreef ik toen ik 16 of 17 was. Nooit bewerkt. Bevat grammaticale fouten en onvolwassen schrijfstijl. Lees op eigen risico!! Tegen het einde kun je de geleidelijke verandering in schrijfstijl begrijpen.