De Valse Bruid: De Lieve Dienstmeid Werd Mevrouw Howard

In een schemerige kamer hing de lucht zwaar van de geur van alcohol. Natalie Teeger duwde de deur open en hoorde vaag het zware ademen van een man. Ze strompelde naar het bed, maar voordat ze iets kon zeggen, werd ze met een krachtige ruk naar beneden getrokken. Natalie viel op het bed, volledig buiten controle.

Een heet lichaam drukte zich tegen haar aan, en instinctief riep ze uit: "Nee." Met de woorden van Alice Cullen in gedachten sloot ze haar ogen, terwijl ze de tranen en het gevoel van vernedering probeerde te onderdrukken.

De man trok haar in zijn armen en voelde haar trillen. "Ontspan je, wees niet bang," zei hij met een hese stem. "Ik zal voor je zorgen." Terwijl hij sprak, landden zijn brandende kussen op haar wangen.

Natalie, die nog nooit met een man was geweest, kon alleen maar vertrouwen op de instincten van haar lichaam om op hem te reageren. Halfdronken duwde de man zichzelf in haar onvoorbereide lichaam, waardoor ze zijn armen in pijn vastgreep. Hij pauzeerde, blijkbaar wachtend tot ze zich aan hem had aangepast, en begon toen heftig te bewegen. Haar borsten stuiterden mee op zijn ritme, en hij kon het niet weerstaan om eraan te zuigen. Natalie kreunde, haar lichaam werd rood en slap onder hem.

Na wat een eeuwigheid leek, gromde de man, en Natalie voelde een hete stroom in haar. Hij viel uitgeput bovenop haar en viel al snel in slaap. Natalie, net zo uitgeput, dwong zichzelf om rechtop te zitten, haar verspreide kleren te verzamelen en haar spullen haastig in te pakken. In haar haast pakte ze per ongeluk een diamanten hanger op.

Op haar lip bijtend keek ze terug naar de slapende man. De deken was naar zijn middel gezakt, waardoor zijn gespierde torso en gebeeldhouwde gelaatstrekken zichtbaar werden. Ze durfde niet te blijven en verliet snel de kamer. Als dienstmeisje voor de familie Cullen leek ze sprekend op Alice Cullen, de oudste dochter van de familie. Alice vond voortdurend manieren om haar te vernederen, en deze keer had ze Natalie gedwongen om met een man te slapen. Voor haar gehospitaliseerde moeder en de oplopende medische rekeningen had Natalie geen andere keuze dan toe te stemmen.

Aan het einde van de gang wachtte Alice, perfect gekleed. "Alice, het is gebeurd. Het geld dat je beloofde," zei Natalie zacht, terwijl ze nerveus aan haar shirt plukte.

Alice' minachtende ogen vielen op de sporen op Natalie's nek, waardoor ze haar tanden op elkaar klemde. Deze nacht had van haar moeten zijn, maar ze was geen maagd meer. Natalie had de betere deal gekregen. Alice haalde een bankkaart tevoorschijn en gooide die naar haar, waarschuwend: "Als er iets uitlekt over vanavond, kom je er niet mee weg."

Natalie knikte begrijpend. Ze wilde ook niet dat iemand dit te weten kwam. Tevreden draaide Alice zich om en liep de kamer in.

De volgende ochtend opende Adrian Howard zijn ogen en ging rechtop zitten zonder zijn shirt aan. Zijn verwarde haar en gebeeldhouwde gelaatstrekken straalden een aura van autoriteit en adel uit. Zijn blik viel op de vrouw die naast hem sliep.